Start » Proeflezen » [Jeugdverhaal] Hoger dan de Lavendeltoren

[Jeugdverhaal] Hoger dan de Lavendeltoren

Door: Henkie
Op: 31 augustus 2018

Hoi schrijfcollega's,

Dit is een stukje dat ik zojuist heb geschreven, puur op gevoel. Ik heb gemerkt, dat op mijn gevoel af gaan voor mij het best werkt. Maar ik zou wèl graag willen weten of de stijl die uit deze methode voortvloeit, prettig is om te lezen. Misschien is het verhaal een beetje vreemd, maar ik hoop toch dat jullie plezier hebben in het lezen!

- Is het ik-perspectief in orde?
- Is het een intrigerend begin?
- Zijn er dingen die onnodige verwarring oproepen?
- Andere tips zijn welkom!

Groetjes van gekke Henkie. smile

Fragment: 

Zal ik ooit hoger reiken dan de Lavendeltoren? Ik vraag het mij vaak af, maar raak dan altijd vervuld van angst en twijfel.
Ik zit in mijn kantoor. De muren zijn paars, de meubelen zijn paars, zelfs mijn haar is paars, want dat moet als je in de Lavendeltoren werkt. Op mijn wimpers zit paarse mascara en mijn nagels, die ik ongeduldig tegen mijn koffiekopje laat tikken, zijn ook paars. (Donkerpaars, ik bedoel, je moet wel een beetje variëren.)
Weet je waarom paars nooit op nationale vlaggen voorkomt? Vroeger was het een dure kleur; het werd 'purper' genoemd. 'Purper' kon je alleen krijgen uit een speciale bron. Wat die bron precies is, weet ik niet, maar in de Lavendeltoren wordt hij volop benut. Álles is hier paars - ook onze bedrijfsvlag.
Mijn scherm geeft een spookachtig licht af. Ik rol de tekst naar beneden, en lees zo snel mogelijk.

Ibeli, we hebben je nodig. Er is iemand wakker geworden, een tiener. We moeten haar tegenhouden vóór ze... Ach, je weet het.
De mazzel, Stefan.

Verbijsterd lees ik het bericht opnieuw. Stefan - waarom zet jij hier zo nonchalant 'de mazzel' onder? Opeens heb ik het koud. Ik heb geen zin om het bovenstaande rapport te lezen. (Er stond iets, dat de jonge Ontwaakte blond haar en een felle persoonlijkheid heeft, maar ik heb niet zorgvuldig gekeken.)
Ik klap mijn laptop dicht, laat mijn voeten bungelen alsof ik een kind ben. Dit ben ik, Ibeli, twintig jaar, ik weet van mezelf dat ik te goedig ben ben maar omdat ik intuïtie heb, ben ik toch toegelaten. O, je wilt niet wéten hoe het is om voor het eerst in de paarse kamer te staan! Mijn bruine lokken zal ik waarschijnlijk nooit meer terugkrijgen.
'Stop daarmee,' klinkt het van onder mijn bureau.
Ik neem een slok koffie, en laat mijn benen tegen de stoelpoten bonken. 'Nee.'
Mijn hond strijkt met zijn vacht langs mijn enkels, ik ril. 'Hou op, Zielenvogel.'
Zielenvogel komt loom onder de tafel vandaan. Hij... hij is niet echt een hond; toen ik hem kreeg, dacht ik dat hij een vlinder was, daarom noemde ik hem Zielenvogel. Ik dacht: Dan zijn wij samen vlinders.
Ik strijk over zijn paarse vacht. 'We hebben een nieuwe zaak, vlinder.'
'Wat is het?'
'Het is een bericht van Stefan.'
'Die moet je niet serieus nemen.'
Mijn wenkbrauwen gaan omhoog. 'O, nee? Hij heeft een plek op de hoogste verdieping. Dat betekent wel iets, hond.'
Ik bewonder Stefan, die al even paars haar heeft als ik, maar dat ga ik Zielenvogel niet vertellen. Zielenvogel vertelt altijd alles door aan de baas, en om de een of andere reden vindt de baas het prettig om met mijn hond te praten en gelooft hij alles wat hij zegt.
Straks word ik de toren uit getrapt!
Ik neem een laatste slokje koffie en zet dan de mok naast mijn laptop. (Het bureau ligt vol papieren en pennen, ik moet even schuiven voor ik een plekje heb.)
'Het is een Ontwaakte,' ga ik verder, 'iemand die... nou ja, je weet het.'
Zielenvogel is op mijn schoot gaan zitten. Ik sla mijn armen om hem heen en begraaf even mijn neus in zijn zachte vacht, die naar shampoo ruikt. Kun je meer van honden houden dan van mensen?
'Vlinder?' vraag ik zacht.
'Ibeli?'
'Zal ik ooit hoger reiken?'
'Wie ben ik om daarover een uitspraak te doen?'
Tranen in mijn buik, ze prikken. Straks komen ze omhoog. Ik druk Zielenvogel nog steviger tegen mij aan om het schokken van schouders te onderdrukken.

Reacties

Yrret
Laatst aanwezig: 13 uren 52 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5966
Henkie schreef:

Weet je waarom paars nooit op nationale vlaggen voorkomt?

Een heel interessante vraag, en mooi in je fragment verwerkt.

Ik kan het fragment nog niet geheel plaatsen als een jeugdverhaal.

Henkie schreef:

'Vlinder?' vraag ik zacht.
'Ibeli?'
'Zal ik ooit hoger reiken?'
'Wie ben ik om daarover een uitspraak te doen?'

Heel mooi ...

Henkie schreef:

- Is het een intrigerend begin?

Ja!

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Henkie
Laatst aanwezig: 3 dagen 12 uren geleden
Sinds: 1 Aug 2016
Berichten: 212

Dank je wel Yrret voor je reactie smile

Chrissie de Jager

Lees Schrijven Magazine
  • Leer schrijven als Stephen King
  • Alles wat een schrijver moet weten over uitgeverijen
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • De schrijfdip en wat je ertegen kunt doen

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

MELD JE AAN
Lees Schrijven Magazine

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór 23 september!

Word abonnee!