Start » Proeflezen » [horror] Sheol, eerste ontmoeting met de ördög

[horror] Sheol, eerste ontmoeting met de ördög

Door: Limbus
Op: 13 februari 2019

Dag iedereen,

graag had ik nog eens gepolst of dit stukje erdoor kan.
Het betreft Peters eerste ontmoeting met een ördög, een soort van demonen die op Sheol een bedreiging vormen.
Ik zit al ellenlang te knutselen aan dit fragment en uw vakkundig oordeel zou me ongetwijfeld zoals steeds op de juiste weg helpen.

Alvast bedankt,
groeten

Fragment: 

Peter schoot wakker midden in de duisternis van zijn kamer en de blinde paniek van op een vreemde plaats te ontwaken stak onmiddellijk zijn kop op. Verwoed trachtte hij rond te kijken in de donkere ruimte.
De gebeurtenissen van gisteren kwamen als een schok terug. Instinctief wilde hij op zijn uurwerk kijken maar zijn arm was leeg.
“Shit.” mompelde hij. “Shit, shit, shit.”
Hij ontwaarde nog steeds de indringende geur van de zwaveloplossing waarmee zijn vader eerder die avond de lucifer had aangestoken. Hij liet zijn hoofd weer achterwaarts op het zachte kussen vallen en zuchtte diep.
Plots werd hij zich bewust van een aanwezigheid in zijn kamer, het ongemakkelijk gevoel dat iemand je aanstaart. De haartjes op zijn armen gingen rechtop staan, zijn adem schokte in zijn keel. Hij voelde zijn hart overslaan.
Voorzichtig hief hij zijn hoofd en keek de kamer rond. Hij ontwaarde enkele duistere schimmen op een tweetal meter van zijn bed, in de weerspiegeling van de maan door zijn raam. Glimmende, priemende ogen volgden zijn beweging. De schimmen waren niet erg groot, een metertje maximum. Ze bewogen niet, ze keken alleen maar.
Geschrokken trok Peter de dekens iets hoger, alsof deze hem zouden beschermen. Hij dacht aan Victor op de laatste avond dat ze samen naar de enge film hadden gekeken en hoe zijn zoon hetzelfde had gedaan. Toen had Peter met hem gelachen. Nu voelde hij zij hart in zijn keel kloppen en durfde geen geluid uit te brengen.
Hij hoorde beweging, één van de schimmen kwam dichterbij. De gedaante strompelde als een aap, met lange dunne armen waarop hij steunde en kwam naar Peters bed. Schijnbaar zonder aarzeling klom hij op het bed en kwam bovenop Peter te zitten, met trage bewegingen.
Peter was verlamd, hij voelde zich rillen als een kind. Hij durfde niet te ademen. Hij voelde priemende klauwen door de dekens waar de achterpoten van de gedaante zaten. Peter sloot zijn ogen, het wezen bewoog niet meer.
Een ellendig lange minuut lag hij roerloos, enkel het knarsende geluid van de klauwen in het deken was hoorbaar.
Voorzichtig opende hij tenslotte toch zijn ogen. Het wezen had zijn hoofd op een handlengte van het zijne gebracht en keek hem met grote zwartgrijze ogen aan. Zijn mond stond open en toonde een rij vlijmscherpe tanden, als ongelijke stukken glas. Een sliertje kwijl liep langs zijn lippen op de dekens. Peter was als versteend, het zicht was onwezenlijk, hij kon niets uitbrengen. De gedaante was grijs van kleur, gemarmerd en volledig haarloos. Waar zijn neus moest gezeten hebben zaten twee dunne gaten en op zijn hoofd had hij een soort gedraaide horens in hetzelfde grijs gemarmerd als de rest van zijn dunne lichaam, evenwijdig met zijn schouders. De punten stonden naar omlaag gedraaid. Zijn oren waren puntig, dun en stonden wijd langs zijn smal hoofd. Zijn ogen waren te groot voor zijn gezicht en vlamden nu in de duisternis. Hij zat gehurkt, steunend op zijn lange dunne armen.

Plots hief het zijn klauw en wees naar Peters voorhoofd met een lange vinger eindigend in een scherpe nagel. Hij drukte de klauw diep in zijn voorhoofd.
De nagel drong door zijn huid en drukte op zijn schedel, het leek of hij erdoorheen zou gaan. Toch bewoog Peter niet, hij sloot zijn ogen en bad, voor het eerst in zijn leven. Het monster voerde de druk nog op en draaide traag met zijn hoofd, zoals enkel een kat dat kan. Zijn mond ging nog verder open en zijn hoofd kwam nog dichterbij. Meer speeksel viel op de dekens. Plots kwam er diep gegrom uit zijn keel, alsof ze onverstaanbare woorden vormden. Het was niet luid maar het leek door merg en been te gaan en drong dwars door Peter heen. Hij hoorde dat van achter het bed de andere twee gedaanten ook gegrom uitbrachten, alsof ze antwoordden. Het wezen vestigde zijn aandacht weer op Peter, zijn klauw was nog steeds in zijn voorhoofd gedrukt en Peter voelde het warme bloed langs beide zijden van zijn neus lopen. Toen sloeg het monster zijn hoofd naar achter en schalde luid en scherp tegen het plafond. Peter rook de geur van verrotting en zwavel, hij duizelde, zijn hoofd tolde, hij voelde dat zijn bewustzijn afnam. Hij vond het niet erg.

Reacties

Limbus
Laatst aanwezig: 1 dag 3 uren geleden
Sinds: 23 Mei 2018
Berichten: 22

Zo slecht? smile

janpmeijers
Laatst aanwezig: 23 uren 14 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5899

Limbus,

Citaat:

Peter schoot wakker midden in de duisternis van zijn kamer en de blinde paniek van op een vreemde plaats te ontwaken stak onmiddellijk zijn kop op. Verwoed trachtte hij rond te kijken in de donkere ruimte.

wat is midden in de duisternis?
waarom blinde paniek? (hij is zijn kamer)
hoezo verwoed rondkijken? (hij is in zijn kamer)
waarom donkere kamer? ( het is midden in de duisternis)
Kortom, schijf compact wat er toe doet.

Citaat:

De haartjes op zijn armen gingen rechtop staan, zijn adem schokte in zijn keel. Hij voelde zijn hart overslaan.

schrijf niets, of zo min mogelijk, wat je eerder las. Dit zijn echt drie cliches te veel.

Citaat:

Voorzichtig hief hij zijn hoofd en keek de kamer rond.
'Hij ontwaarde enkele duistere schimmen op een tweetal meter van zijn bed

en dat alles in de duisternis? Of geeft de maan voldoende licht (dan klopt de opening niet)

nogmaals, maak het compact.
Overweeg zo te beginnen, jouw woorden:
Peter schoot wakker. Op een tweetal meter van zijn bed volgden priemende ogen zijn beweging.

ik schat in dat de lezer na deze twee zinnen, de derde ook wil lezen.

succes.

Thérèse
beheerder
Laatst aanwezig: 4 uren 26 min geleden
Sinds: 2 Aug 2009
Berichten: 5880
janpmeijers schreef:

Peter schoot wakker. Op een tweetal meter van zijn bed volgden priemende ogen zijn beweging.

Maar dan zit je wel meteen met een perspectiefprobleem. Het wakker schieten is Peters actie/beleving; het volgen van de priemende ogen (cliché) is een actie/beleving van de ogen, althans van de eigenaar ervan.

Je zou de priemende ogen een andere actie kunnen geven dan volgen, een meer statische, al was het alleen maar voor de overgang van de een naar de ander, van Peter naar de eigenaar van de ogen, bijvoorbeeld zweefden priemende ogen. Dan is en blijft het de beleving/het perspectief/het zicht van Peter.

---

Limbus, probeer nauwkeurig te verwoorden wat je verbeelden wilt:

Limbus schreef:

Instinctief wilde hij op zijn uurwerk kijken maar zijn arm was leeg.

Iemand kan niet instinctief iets willen, het nog niet doen (want het blijkt uit de tekst niet dat hij het doet; hij wil het alleen maar) en dan tóch kennelijk doet: Peter wil op zijn uurwerk kijken - willen is een pre actie van doen - en ziet dat zijn arm leeg is.

Perspectief en focalisatie, wat verstaan we eronder en hoe gebruik je ze? Lees het hier.

janpmeijers
Laatst aanwezig: 23 uren 14 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5899

@Thérèse,

Citaat:

Maar dan zit je wel meteen met een perspectiefprobleem. Het wakker schieten is Peters actie/beleving; het volgen van de priemende ogen (cliché) is een actie/beleving van de ogen, althans van de eigenaar ervan.

Ja, om een woord van Limbus toe te voegen:

'Peter schoot wakker. Op een tweetal meter van zijn bed ontwaarde hij een paar priemende ogen.'

Het is uiteraard aan Limbus om een herschrijf te maken.

Limbus
Laatst aanwezig: 1 dag 3 uren geleden
Sinds: 23 Mei 2018
Berichten: 22
janpmeijers schreef:

Limbus,

wat is midden in de duisternis?
waarom blinde paniek? (hij is zijn kamer)
hoezo verwoed rondkijken? (hij is in zijn kamer)
waarom donkere kamer? ( het is midden in de duisternis)
Kortom, schijf compact wat er toe doet.

Tja, eigenlijk is het niet zijn eigen kamer maar zijn eerste nacht op Sheol, het dodenrijk.

Citaat:

De haartjes op zijn armen gingen rechtop staan, zijn adem schokte in zijn keel. Hij voelde zijn hart overslaan.
schrijf niets, of zo min mogelijk, wat je eerder las. Dit zijn echt drie cliches te veel.

Je hebt gelijk

Citaat:

Voorzichtig hief hij zijn hoofd en keek de kamer rond.
'Hij ontwaarde enkele duistere schimmen op een tweetal meter van zijn bed
en dat alles in de duisternis? Of geeft de maan voldoende licht (dan klopt de opening niet)

nogmaals, maak het compact.
Overweeg zo te beginnen, jouw woorden:
Peter schoot wakker. Op een tweetal meter van zijn bed volgden priemende ogen zijn beweging.

ik schat in dat de lezer na deze twee zinnen, de derde ook wil lezen.

succes.

Je hebt weer gelijk, het is wel duidelijk dat het donker is smile
Wat ik me vooral afvraag is of de beschrijving van de ördög (het wezen) genoeg, accuraat, geloofwaardig of net te is.
grtjs Limbus

janpmeijers
Laatst aanwezig: 23 uren 14 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5899

Limbus,

'Wat ik me vooral afvraag is of de beschrijving van de ördög (het wezen) genoeg, accuraat, geloofwaardig of net te is.'

Ik vind het te. Maak een duidelijke omschrijving in een paar zinnen en vermijd vergelijkingen. En vul dat eventueel later in de scène (of een volgende) aan.

'De gedaante strompelde als een aap'
een aap kenmerkt zich juist door soepele bewegingen.

'Schijnbaar zonder aarzeling klom hij op het bed'
wees duidelijk, waarom schijnbaar? Het is zo.

'Zijn mond stond open en toonde een rij vlijmscherpe tanden, als ongelijke stukken glas.'
vlijmscherpe tanden is genoeg

'Een sliertje kwijl liep langs zijn lippen op de dekens.'
prima, de lezer heeft al beeld

'De gedaante was grijs van kleur, gemarmerd en volledig haarloos.'
grijs en kaal

'Waar zijn neus moest gezeten hebben zaten twee dunne gaten'
twee gaten boven zijn mond (bek/muil)
'een soort gedraaide horens'
horens

'Zijn oren waren puntig, dun en stonden wijd langs zijn smal hoofd.'
puntige oren.

enz. Maak het compact.
Schets een helder beeld met weinig woorden. Het doel is de verbeelding vd lezer aanwakkeren. Je kunt geen compleet beeld in het hoofd vd lezer planten.

succes

Lees Schrijven Magazine

THEMA: Week van het Schrijven | Overzicht schrijfcursussen

  • Kritiek geven en ontvangen: o zo moeilijk!
  • Ellen Deckwitz: zo word je een geweldige dichter
  • Schrijftips van Bert wagendorp (Ventoux)
  • Talent pools bij uitgeverijen: hoe kom je erbij?
  • Leer liedjesschrijven van Jan Rot
  • Hoe voorkom je fouten in perspectief?
  • Scenarioschrijven: zo geef je een personage vorm
  • Wat romanschrijvers van speechschrijvers kunnen leren (en vice versa)
  • Hoe vorm je familieverhalen om tot een roman?

Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 21 juli 16:00 u., dan krijg je dit nummer thuis!

MELD JE AAN
Lees Schrijven Magazien

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór maandag 16:00 u.!

Word abonnee