Lid sinds

7 jaar 6 maanden

Rol

[gedicht] Mooi Broos Bruidsgoed

Leest het vloeiend? . Klopt de cadance? Wat denken jullie van de stijl?

Fragment

Mooi Broos Bruidsgoed. Je ligt onder zeil op dat godverlaten water. Luisterend naar het klossen en het loeien, het schuren en het kraken. Je bidt tot de Vader, Zijn Zoon en je beschermengel. Handen gevouwen in de schommelende schoot. Hoe guur en onverbiddelijk de stemmen in de storm. Wanneer het schuddende water je uit je kooi smijt. Met je angst speelt, je boze dromen vleit. Heer geef uw zondaar kracht in deze hopeloze nacht. Mijn hart klepelt als een torenklok. Alsof de duivel zelf op de luiken klopt. Vanwaar hij in het kielzog fluistert. Zwart kokend water dat goddeloos luistert. De snerpende Hein. En je huivert in je roefje. Terwijl het glaswerk aan diggelen valt. De tafellamp zwiert lustig aan de balk. Op het tapijt knisperen de schitterende scherven. Mooi Broos Bruidsgoed. Ik wil de wereld nog niet vergeten, ik wil verboden vruchten eten. Laat mij in de touwen zweten, en de prijs van het Eerste Vaatje weten. Ik wil nog vissen op de Middellandse Zee. Bouwen aan mijn schip. Ik wil nog zwemmen in 't gat, en kijken naar de sterren. Zout zoete Oesters proeven op de kade in Sete. En dan...uit het niets, mindert het schreien van het schip. Vindt ze haar Noord graad. Op de richel van de horizon schuilt de orkaan. We rusten op een wiegende schuit. En de motor knort als een tevreden kater. Je veegt de flinterdunne scherven op. Mooi Broos Bruidsgoed. Het kastje zwiept met zijn open deurtjes, je sluit ze op de leegte toe. Op de tafel de glans. De Rozenkrans. de bedelkralen. Je bergt ze op. In de luwte van de zacht zingende wind sta je aan het rad en ademt in.

Lid sinds

13 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
Ik sta versteld. Ja, het leest prettig. Ik heb niet veel verstand van gedichten, maar voor mijn gevoel loopt het goed. De experts zullen nog wel komen. Misschien kun je de punten achter de zin beter weglaten. Die zie je zelden in een gedicht staan. Een alleen het eerste woord van een strofe met een hoofdletter beginnen, maar dat is aan jou. (cadance - cadans)

Lid sinds

10 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
...vindt ze haar Noord graad... op de richel... De eenzame zeebonk mijmert tijdens het hondsuur. Staand op de voorplecht, met het beste boegbeeld. Ach... Laat ook maar.

Lid sinds

10 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Op het tapijt knisperen de schitterende scherven.
Weet je zeker dat daar tapijt ligt?
En de motor knort als een tevreden kater.
Hier viel ik van boord. Een cavia kan heel tevreden knorren. Als ik op een godverlaten plek ben, bid ik niet.

Lid sinds

13 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
Dan moet je juist wel bidden. Niet dat ik het doe, maar voor anderen kan het een opluchting zijn.

Lid sinds

7 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Tja' Nou merci..ik blijf 't proberen dan maar. snap wat je bedoeld met de hoofdletter en punten enz. Ben zo gewend punten etc te plaatsen met ander schrijfwerk...duh..., twijfelde over cadans, te lui om de van dalen in te zien. Au Bergine,...ik hoor je, jij weet wat ik bedoel.... Nice! Yrret...hmm..ja er lag een tapijt. Turkey Rood. En je deed er zes weken over om van Rotterdam naar Marseille, en Sete te komen. 200 nog wat sluizen en 75% niet automatisch in Frankrijk. Mooi ik was wel super fit. Heb 18 maanden op een Spits als kombuis koki/sailor gewerkt. Dus wat dat betreft was het ook wel autobio-maar een ander soort grafisch. En God wordt aanbeden op het water he, geloof me. Er is geen ander dan de Heer die je op het water beschermt...en je bid elke dag voor een goede vaart wanneer je aan de reis bent En als er een plek op de wereld is waar je alle hulp nodig hebt die je wordt aangereikt dan is het op zo'n stalen schuit. Je komt jezelf, en dus soms ook je maker, op dat water wel tegen hoor. Maar wow! wat een ervaring. Heel special. Dusss... Dank jullie wel voor de kritieken..

Lid sinds

10 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
En je deed er zes weken over om van Rotterdam naar Marseille, en Sete te komen. 200 nog wat sluizen en 75% niet automatisch in Frankrijk.
" Elisabeth, hoort u mij? "
Er is geen ander dan de Heer die je op het water beschermt...en je bid elke dag voor een goede vaart wanneer je aan de reis bent
Behaalde resultaten uit het verleden zijn geen garantie. Als het geloof oprecht is - is een godverlaten plek niet mogelijk. Ik lees/voel je passie wel in je gedicht - maar ook met je uitleg is het toch ietwat over de top heen dichten. Het gedicht mag zich wel iets strakker tonen. De poespas mag je er zelf afpoetsen.
En als er een plek op de wereld is waar je alle hulp nodig hebt die je wordt aangereikt dan is het op zo'n stalen schuit.
Misschien als je Columbus heet. Je maker heeft geen flauw benul van de huidige technieken.
Je komt jezelf, en dus soms ook je maker, op dat water wel tegen hoor.
Onmogelijk. Een bewust levend mens komt zichzelf meerdere keren per seconde tegen. Bijvoorbeeld ... tijdens het schrijven van een gedicht.

Lid sinds

14 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
IK vind het wel iets hebben... heb toch tot het einde toe gelezen, ondanks dat het nogal lang is en ik weinig tijd heb :D. Het is aan de bombastische kant, maar zelf houd ik daar wel van, het doet een beetje gothic aan trouwens voor mij. De cadans lijkt mij te kloppen zoals jij het waarschijnlijk wil, al heb ik de neiging te denken dat de alliteratie op sommige plekken wat gezocht is, maar ja, dat heb je in verschillende gedichten die rijmen ook. Hoofdletters aan het begin van een regel is de keuze van een dichter, er zijn verschillende dichters die dat doen. De leestekens, zeker bij al te korte zinnen, zoals in de laatste strofe storen mij ook. Hier en daar kan er volgens mij wel wat geschrapt worden.

Lid sinds

7 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
ha'ja 'Élisabeth' laat zich horen...Yrret...goed gezien... Je moet je je voorstellen dat je op zo'n schuit in een medogenloze wereld leeft. Het heeft zijn mooie en romantische momenten, maar ook de situaties waarin je je geloof in God zoek bent, vandaar dat godverlaten water. De mens is in constant conclave over zijn overleving wanneer er een storm loeit, je gelooft maar je bent niet veilig in de absolute veronderstelling dat die God je wel zal komen redden mocht het kassie aan gaan.. Zenodotus, ha ik vond die ghotische vergelijking wel passend. Ik wilde een beetje een tempo als een tromroffel, een soort ritme toepassen. Bedankt voor je repliek.

Lid sinds

10 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
De ruwe doortocht over de woelige baren van het leven maakt nieuwsgierig. En dorstig. Ik kijk altijd eerst op mijn zeer uitgebreide tegeltjesverzameling om dreigende clichés te vermijden.

Lid sinds

13 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
Haha, Au Bergine. Geweldig dat je eerst op je tegeltjesverzameling kijkt om chichés te vermijden. Volgens mij ben jij de enige die tegeltjeswijsheden verzamelt. :D

Lid sinds

7 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Grappig, cliché's zijn natuurlijk niet voor niets een omvatting van iets dat zich herhaald, en de toepassing van woorden kan daardoor wat 'Hmmm....kweet nie' krijgen.voor mij voelt het niet als een cliché trouwens. Het is wat het is. Soms werkt alliteratie niet vloeiend genoeg maar deze keer vond ik dat dat wel mocht., Het probleem met dichten is dat je het te complex kan maken. . Ik ben dol op de ierse dichter Shamus Heany. Die kan ook zo mooi een ritme opbouwen in alliteratie, maar het is een ware kunst. Ik zal er nog eentje opgooien, altijd leuk om wat parles te ontvangen.

Lid sinds

7 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ja Tja' inderdaad die tegeltjes van Au Bergine...giller! En Au Bergine heb je zelf op een schuit gezeten? zo klink je een beetje.

Lid sinds

13 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
Even zeuren. Tenslotte is dat mijn beroep. herhaald - herhaalt Spatie na punt. Daarna verder met Voor mocht. - (niet mocht.,) die punt tussenin kan wel weg. ierse - Ierse Kan ik zaniken of niet? :rolleyes:

Lid sinds

7 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Je heet niet voor niks Tja denk? Als je lerares Nederlands bent (toevallig van beroep) dan mag je zoveel zaniken als da gij da wil..dus.. Het volgende flutje is ondeweg............................

Lid sinds

10 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Die schuit heet de 'Halve...' en nog iets, en schommelt vooral de passagiers droog in't pretpark. Tja: de boterham valt altijd met de jam naar de vloer. Verwijzen naar tegeltjes in die specifieke satirische vorm ìs het dan ook. Om maar eens de kont tegen de krib: Contemporaine poëzie simplificeert en verdwaalt zo makkelijk in platitudes, als quasi-literaire selfies, zonder enige vorm, ritme of zelfs rijm, goedbevonden en ditto gekeurd door de weldoorvoede jury van het commerciële engagement. Oh, deze kwast heeft een bochel. Héél interessant, want verkoopbaar. Wát? Het dicht? Och gut, zo aandoenlijk. Mooi hoor, smijt maar in de media. Inderdaad,
...maar het is een ware kunst.
Is de P van, maar zonder de pointe ons onlangs ontvallen, dan zullen we het voorlopig enkel, maar gelukkig met (I) de Wijs moeten overlezen. Eerste wet van Polzer: Rede spreekt, maar ritme roept! Knope dat in beider oren. Maar wat betreft het gedicht, ik wil niet opnieuw beginnen brengt een unieke horizon in zicht, in immer onvoltooide zinnen.

Lid sinds

13 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
Een boterham met jam is zwaarder dan een boterham zonder jam. Logisch dat die kant de grond besmeurt. Van de rest van je reactie heb ik weinig begrepen. Dat kan komen omdat het al laat is, hoewel ik doorgaans dan scherper word.

Lid sinds

10 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
In de staat van opperste illusie, worden de gelukkigste dromen beleeft. (tegeltje # 4598194538459457134573945134)

Lid sinds

7 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ah die Aubergine.... Cliche's en platitudes worden alleen door die gebruikt die het proef water nog niet hebben gedronken. De redenaar beredeneerd De vracht in pacht van de wal landers Voeten op droge aarde hebben geen ritme De boem en het knersen van staal en touwen op een holle ruimte Voedzame kiemen zuigen zuurstof Tot de haak zich inslaat op teer vlees Een schipper kan het water lezen en het water draagt de schipper en vertelt hem de geschiedenis van de bron Een Zeeravot neemt zes klontjes suiker in zijn thee om het zout in zijn botten zoet te spoelen Enzovoorts kabbelt het, van citaat naar citaat van proza tot prozarisch tot dichterlijke flansen die op het papier zijn gestort, in een bui van woede of wanhoop of kwijning of verlies of verdiet.of schoonheid of liefde of overklaarbare gevoelens...tot kleine ingebonden novella's en korte verhalen waarin je jezelf al in verliest en zo de 600 pagina roman die de lezer meevoert, vervoerd, ontvoerd, mee sleurt van hier naar daar geslingerd en de lezer zuigt aan de woorden. En verliest zichzelf in het verhaal. Tranen worden inkt De schipper die in zijn touw gebogen knuisje de rum warm houd...............

Lid sinds

10 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Skip Ahoy! 'k Kom aan boor'. Breng fles voor de rauwe keel. Weinig woorden zeggen veel. Tot de Sirenen ons binden. Om in glazen golven geluk te vinden. Moede hoofden in lege kombuis. Schimmige schuit koerst Zuiderkruis. . (en 't wolkje grijnzend links, boven de baren)

Lid sinds

8 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi Kenzo, Tweede gedicht wat ik vandaag maar eens ben gaan lezen. Daarna de feedback gelezen en ik snap het dus niet :). Maakt niet uit. Het enige waar ik wel wat over kan zeggen, is hoe ik de zinnen vind lopen en vind aanvoelen. Daar bij deze een uitwerking van : - Met je angst speelt, je boze dromen vleit: deze zin hardop voorlezen gaat niet lekker. Dat komt volgens mij door je en angst, waarbij twee klinkers elkaar opvolgen en daarna ook nog eens ngst... sp... - Mijn hart klepelt als een torenklok. Alsof de duivel zelf op de luiken klopt. Dit is geen rijm en daarom stoort het me, omdat het lijkt alsof je wel probeert te rijmen (wat volgens mij niet zo is, maar doe het dan helemaal niet! :) - Terwijl het glaswerk aan diggelen valt. De tafellamp zwiert lustig aan de balk. Beetje hetzelfde gevoel. valt en balk. Twee keer a en l, maar verder geen rijm. - Bouwen aan mijn schip: deze zin staat er opeens zo kort tussen, leest op de één of andere manier niet prettig. Nou... wie weet heb je nog wat aan deze lekenbeoordeling :D. Groetjes!

Lid sinds

10 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Wat Kenzo feitelijk verwoord (^), is dat letterbakken vooral moeten worden leeggeschud, en niet nauwgezet gevuld, want dan mis je de pointe. Het kaderen en harken, o zo netjes het stoepje, is statisch, een doodlopende weg. Het gaat volstrekt niet om de vorm, maar uitsluitend om de (vooral) authentieke dynamische weergave van de persoonlijke, bezielde ervaring in alle geuren en kleuren. De Nachtwacht is mooi omdat het een duister zooitje is, en niet een gefacetteerde en geministeckte kopie. Verdraaid, nou lees ik 't nog eens en wat denk je? Goed gast! De wrakke schuit, de rauwe overleving, een gebedsanker tussen de sterren... enzovoorts enzovoorts... klos kladder kledderetsch.

Lid sinds

7 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Elza, dank voor je woorden. Maar, niet tegenstaand het feit dat een gedicht niet hoeft te rijmen in de zin van rijm maar wel in de zin van gevoel snap ik wel wat je bedoelt.: Met je angst speelt, je boze dromen vleit, zou ook kunnen zijn Met je angst speelt, de boze dromen vleit. Maar zo voelde het niet lekker aan voor mezelf..., Wat er in dit gedicht gebeurd heb ik ter lijve meegemaakt, niet rijmend wanneer je het verwacht in de zinspeling, maar wel woorden die kletsen en klossen........zwieren en zwaaien. Zoals de lamp aan de balk, die trouwens ook grote schaduwen opwerpt..die heb ik achterwege gelaten (b.v) Maar dank voor het lezen en je commentaar. Au Bergine, ja nogmaals jij snapt het!