Start » Proeflezen » [gedicht] langs lijnen van geleidelijkheid

[gedicht] langs lijnen van geleidelijkheid

Door: manon1963
Op: 14 maart 2017

heeft dit gedicht genoeg ritme?
komt het binnen?

Langs lijnen van geleidelijkheid

Ik verberg me achter woorden
maar wie is diegene achter deze woorden
Lopend op het ritme van mijn pas geschreven gedicht
Ik volg het spoor van het verleden
maar vind niet de erkenning die ik zoek
Pijn zweeft als een mantel om me heen
en laat de koude weerbarstigheid toch binnen

Het is een zaak van het hart wordt er vaak gezegd
navoelen en bepaalde dingen afwijzen
Vooral het negatieve, dat wat eigenlijk niet behoort te bestaan
Alles maar dan ook alles maakt me tot de persoon die ik ben
ik leef met mezelf al zo lang,
zonder mijn pijn raak ik de richting kwijt
Ik zou haar eigenlijk dankbaar moeten zijn
niet meer wegduwen
maar in het gezicht kijken
en werkelijk luisteren naar wat zij te vertellen heeft
Het verhaal van mijn hart
dat bedolven is geraakt door mijn niet willen weten
niet willen voelen
altijd op de vlucht

In het spoor van het verleden zal ik leren
om mezelf de erkenning te geven die ik al zolang zoek
niet op dichte deuren blijven kloppen
niet langer te wachten op een opening
in iemand anders hart
Ik zal mezelf in mijn armen nemen
en wiegen als een pasgeboren kind
vertrouwend op mijn eigen ritme
de moeder van mijn eigen ziel

Fragment: 

Langs lijnen van geleidelijkheid

Ik verberg me achter woorden
maar wie is diegene achter deze woorden
Lopend op het ritme van mijn pas geschreven gedicht
Ik volg het spoor van het verleden
maar vind niet de erkenning die ik zoek
Pijn zweeft als een mantel om me heen
en laat de koude weerbarstigheid toch binnen

Het is een zaak van het hart wordt er vaak gezegd
navoelen en bepaalde dingen afwijzen
Vooral het negatieve, dat wat eigenlijk niet behoort te bestaan
Alles maar dan ook alles maakt me tot de persoon die ik ben
ik leef met mezelf al zo lang,
zonder mijn pijn raak ik de richting kwijt
Ik zou haar eigenlijk dankbaar moeten zijn
niet meer wegduwen
maar in het gezicht kijken
en werkelijk luisteren naar wat zij te vertellen heeft
Het verhaal van mijn hart
dat bedolven is geraakt door mijn niet willen weten
niet willen voelen
altijd op de vlucht

In het spoor van het verleden zal ik leren
om mezelf de erkenning te geven die ik al zolang zoek
niet op dichte deuren blijven kloppen
niet langer te wachten op een opening
in iemand anders hart
Ik zal mezelf in mijn armen nemen
en wiegen als een pasgeboren kind
vertrouwend op mijn eigen ritme
de moeder van mijn eigen ziel

Reacties

Annette Rijsdam
Laatst aanwezig: 3 dagen 50 min geleden
Sinds: 26 Jan 2017
Berichten: 468

Hoi Manon,

gedichten beoordelen vind ik altijd lastig. Ik vind je laatste strofe qua ritmegevoel het beste lezen. Probeer dat ook over te brengen in de andere twee.

De eerste twee zinnen, geven al een klein struikelblok door de herhaling van de woorden 'woorden'. Die vorm van rijm komt nergens meer voor.
Ook zal ik zelf zinnen vermijden die beginnen met 'Ik', probeer het wat om te draaien.

Je titel is heel mooi, het schept ook wel een beetje een verwachting die niet helemaal naar voren komt in het gedicht, dat is jammer. Maak wat meer gebruik van alliteratie en misschien het beeld van lijnen.

Het beeld van de laatste 4 zinnen komt goed binnen.

succes met schrijven

bestaat de perfecte tekst?
blog over schrijven: www.sopendekool.nl

manon1963
Laatst aanwezig: 8 weken 2 dagen geleden
Sinds: 21 Feb 2017
Berichten: 79

dank je voor je reactie, ik zal er aan gaan werken en zal het dan nogmaals plaatsen. het zou super zijn als ik nog een keer een reactie van je mag ontvangen.

mvg Manon

manon1963
Laatst aanwezig: 8 weken 2 dagen geleden
Sinds: 21 Feb 2017
Berichten: 79

Langs lijnen van geleidelijkheid

Ik volg het spoor van het verleden
Schuilend achter zinnen zonder veel betekenis
hakkelende, hortend en stotend
alsof er nog iets te verbergen valt
Oud zeer zweeft als een mantel om me heen
maar laat de koude weerbarstigheid toch binnen

Zonder pijn is er geen richting
geen besef dat alles anders moet
Niet vluchten, maar voelen
bedolven onder ontkenningen
Het verhaal van mijn bestaan
De chaos volgt de heldere lijnen van geleidelijkheid
niet langer slechts woorden
maar wegwijzers in mijn smart

In het spoor van het verleden zal ik leren
om mezelf de erkenning te geven die ik al zolang zoek
niet op dichte deuren blijven kloppen
niet langer te wachten op een opening
in iemand anders hart
Ik zal mezelf in mijn armen nemen
en wiegen als een pasgeboren kind
vertrouwend op mijn eigen ritme
de moeder van mijn eigen ziel

Annette Rijsdam
Laatst aanwezig: 3 dagen 50 min geleden
Sinds: 26 Jan 2017
Berichten: 468

Hoi Manon,

heel veel beter!

twee kleine aanmerkingen die ik persoonlijk zal aanpassen
zin 1:
Ik volg de lijn van het verleden (ipv het spoor)

alinea twee:
Het verhaal van mijn bestaan
volgt de heldere lijnen van geleidelijkheid

anders loopt de zin niet 'lekker' door

alinea 3
in de lijn van het verleden (weer die herhaling)

bestaat de perfecte tekst?
blog over schrijven: www.sopendekool.nl

manon1963
Laatst aanwezig: 8 weken 2 dagen geleden
Sinds: 21 Feb 2017
Berichten: 79

hoi Anette,

ja mooi bedacht de lijn van het verleden en de herhaling hiervan, ook je andere aanvulling maakt de zin een stuk mooier. nogmaals bedankt!

Jouw verhaal laten bespreken in Schrijven Magazine?

Stuur het in voor Tekstuur Proza!  Meer informatie vind je in Schrijven Magazine.

Word nu abonnee!

Profiteer van heel veel extra's!

Vanaf € 12,50 per jaar
Like Schrijven Online op Facebook!

Like Schrijven Online op Facebook!

Vind ik leuk!
Geen schrijfwedstrijd meer missen? Volg Schrijven Magazine op Facebook!

Like Schrijven Magazine op Facebook!

Vind ik leuk!