Start » Proeflezen » [gedicht] Faalangst

[gedicht] Faalangst

Door: Imani
Op: 20 januari 2019

Hey iedereen, Ik weet niet zo goed in welk genre het past. Ik merk dat wat ik schrijf net geen poëzie is, maar ook weer geen verhaal. Ook vraag ik me af of het stuk spreekt. Is de vergelijking van angst met een parasiet gelukt of is het geen goede vergelijking?

Alvast bedankt!

Fragment: 

Faalangst kan je vergelijken met een parasiet. Het komt in je wonen en neemt alles van je af. Het besteelt je. Het neemt alles af buiten je angst. Dat laat hij zitten.

Het begint simpel en klein.

Je bent bang voor het falen van je schoolwerk. Je begint te panikeren, te freaken. Dat alleen omdat je denkt dat je het niet aankunt. Doordat je al deze onzin denkt en gelooft gaat het werkelijk gebeuren. Je haalt minder goede punten. Het laat je gek worden. Je gaat studeren als een gek, wat alles nog erger maakt. Je hersenen raken te vol, te verward. Wanneer je brein gaat flippen is het pas echt naar de klote. Je krijgt paniekaanvallen waardoor je testen enkel erger gaan worden. Je durft niets meer invullen, bang om onzin te schrijven. Toch blijf je leren, je blijft druk leggen op je hersenen. Ondertussen kruipt de parasiet verder, dieper in je huid. Je houdt het niet meer vol, het kruipt in je brein. Het is alsof jij niet meer jezelf bent. Er zit iets in je dat de controle overneemt.

Je punten verslechteren, maar dit is niet alles. Je wordt bang dat je alles verkeerd doet. Daarom ga je nog harder in jezelf twijfelen. Niet alleen in je schoolwerk, maar in je doen, in je zijn. Stilletjes aan durf je geen mails te sturen, je bent bang dat je iets verkeerd typt. Sociale media laat je meestal door iemand nakijken, je bent bang dat het niet goed is. Je wilt niet uitgelachen worden. Niet weer. Je bent bang online en voor je punten, maar de parasiet heeft nog niet genoeg. Het wilt nog veel meer.

Het laat je bang zijn voor de mensen die je nog moet leren kennen. Je durft mensen niet meer alleen aanspreken zonder iemand erbij die je kan sturen, begeleiden. Je bent bang dat je het alleen niet aankan. Dat is allemaal het werk van dat verdomde beest.

Elke ochtend sta je op en denk je over wat er kan mislopen. Waarin kan ik vandaag falen vandaag? Zal ik ruzie krijgen? Iets verkeerd zeggen?

'Stop' er speelt een gevecht af in je hersenen.

Het sprankeltje hoop vecht met je angst. Geloof me angst wint. het is de voeding van je parasiet, hoe meer angst hoe sterker de indringer is. Een klein beetje hoop zal het dikke donkere massa niet kunnen tegen houden. Het wordt verbrijzeld. De parasiet eet alles wat nog goed was op. Het is enkel nog angst. Je lichaam kan niet meer vechten, je geest bestaat enkel nog uit angst.

Je durft niets meer. De paniekaanvallen komen steeds dichter op elkaar. Je wordt misselijk, het lijkt alsof je vitale functies het gaan begeven enkel omdat er iets in je lichaam zit dat eruit moet.

Je lijkt om het minste te stressen, te panikeren. Dit gebeurt terwijl dat monster in je lichaam alles bestuurd. Het heeft alles al gepland. Het houdt van angst, van jou die angst heeft. Je ruikt naar angst, je ademt angst. Je bent bang geworden voor het leven. Voor elk stapje je zet ben je bang.

Je moet iets vinden om de parasiet uit je lichaam te krijgen. Je doet je best, je wordt geholpen waardoor de parasiet beetje bij beetje kleiner wordt. De vraag is enkel gaat die ooit zo hard krimpen dat die verdwijnt?

Reacties

Corine Binnekamp
Laatst aanwezig: 57 min 10 sec geleden
Sinds: 28 Jan 2018
Berichten: 40

Hoi Imani

Dit stuk zie ik als betoog (essay) of als een column.
Voor mijn reactie ga ik jouw vragen af.
1. Spreekt het stuk?
Deels. De opbouw (van kleine angst tot behoorlijk grote faalangst die het doen en laten van de hoofdpersoon domineert) vind ik goed gedaan. |

2. Is de vergelijking van angst met een parasiet gelukt of is het geen goede vergelijking?
Ik vind de vergelijking van faalangst met een parasiet origineel bedacht..

Van mij mag je delen scherper en concreter neerzetten.
Je schrijft: Het begint simpel en klein.
Na deze zin begin je niet simpel en klein. Bij simpel en klein denk ik dat genoemd wordt: 'dat kan je toch niet', of dat een taak wordt overgenomen voordat je eraan kunt beginnen.

Je bent bang voor het falen van je schoolwerk. Je begint te panikeren, te freaken. Dat alleen omdat je denkt dat je het niet aankunt. Doordat je al deze onzin denkt en gelooft gaat het werkelijk gebeuren. Je haalt minder goede punten. Het laat je gek worden. Je gaat studeren als een gek, wat alles nog erger maakt. Je hersenen raken te vol, te verward. Wanneer je brein gaat flippen is het pas echt naar de klote. Je krijgt paniekaanvallen waardoor je testen enkel erger gaan worden. Je durft niets meer invullen, bang om onzin te schrijven. Toch blijf je leren, je blijft druk leggen op je hersenen. Ondertussen kruipt de parasiet verder, dieper in je huid. Je houdt het niet meer vol, het kruipt in je brein. Het is alsof jij niet meer jezelf bent. Er zit iets in je dat de controle overneemt.
Je mag voor mij concreter schrijven wat je bedoelt. Het falen van het schoolwerk is mooi concreet. De zin: dat alleen omdat je denkt dat je het niet aankunt ... daarmee raak ik uit het verhaal. Dat heb je daarvoor al beschreven.

Testen enkel erger worden: maak dat concreet: waardoor de onvoldoendes alleen nog maar lager worden, of waardoor een test nog meer lijkt te geschreven in een vreemde taal.
Er zit iets dat de controle overneemt: is vaag. Je bedoelt dat de parasiet de controle overneemt..

Daarom ga je nog harder in jezelf twijfelen. Aan jezelf twijfelen.
Dat is allemaal het werk van dat verdomde beest. .. Ik weet niet of parasiet en beest hetzelfde zijn.

Het einde vind ik zwak doordat je met een vraag eindigt.

Mijn indruk: de vergelijking tussen faalangst en een parasiet vind ik origineel. Het onderwerp spreekt mij aan. Ik denk dat dit stuk wat concreter en scherper neergezet kan worden.
Je schrijft nu in spreektaal, je denkt dat ... je durft niet meer.
Ik denk dat dit stuk, geschreven vanuit een ik-personage veel sterker wordt. Dan kan het ook een kort verhaal worden, als een ik-personage vanuit zijn/haar beleving schrijft.

Succes

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
  • De grootste uitdaging voor iedere schrijver: de erotische scène
  • Zo repareer je een haperend plot
  • 8 manieren om taalvouten te voorkomen
  • De 10 schrijfregels van Carolina Trujillo en Henk van Straten
  • Je debuutroman schrijven in New York, Bert Moerman deed het
  • Schrijftips van bestseller auteur Abdelkader Benali
  • Alles wat je moet weten over het schrijven van dialogen
  • De schrijfgeheimen van Ingmar Heytze
  • Waar let een bureauredacteur op?
  • Een nieuwe editie van ons literaire katern Alice met daarin o.a. de winnaars van onze schrijfwedstrijd 'De Bruiloft'

Als je je aanmeldt vóór maandag 25 maart 16:00 u. krijg je dit nummer thuis!

MELD JE AAN