Start » Proeflezen » [gedicht] Eeuwige knuffel

[gedicht] Eeuwige knuffel

Door: Zonnestraal
Op: 18 september 2019

- Wat is je eerste reactie na het lezen van de tekst?

- Wat vind je mooi of spreekt je aan in de tekst?

- Wat zou je anders doen?

Fragment: 

Een eeuwige knuffel

Opgerold onder een deken,
gewikkeld in zachtheid.
De diepte in.
Mijn lichaam zakt,
vermengd met de aarde, het leven.
Mag ik blijven?
Precies zo, nu.
Mag ik mij laten gaan en puur zijn?

Ik ben bang om mij te zijn.
Bang om op te staan
Bang om het deken van me af te slaan.
Bang om op de aarde te staan.

Ik wil zo graag opkrullen en me door zachtheid laten omringen.
Ik ben moe van bang zijn en zoeken.
Ik wil niet meer in een ijzeren harnas mezelf ontrukken aan de zachtheid.
Ik wil me niet meer dwingen om te staan en over de aarde te marcheren.
Ik wil enkel nog vanuit zachtheid gaan staan voor wat van binnenuit roept.

Maar mag ik me voor nu uit het harnas hijsen
en mag ik onder het deken kruipen
en rusten, stil zijn en niets moeten.
En enkel laten ontstaan wat geboren wil worden uit mij,
in zachtheid.

Reacties

Yrret
Laatst aanwezig: 3 uren 40 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 6050
Zonnestraal schreef:

Wat zou je anders doen?

Ik ben bang
mij te zijn, op te staan
het deken van me af te slaan
op de aarde te staan.

Ik wil zo graag opkrullen, me door zachtheid laten omringen
niet meer in een ijzeren harnas mezelf ontrukken aan de zachtheid
me niet meer dwingen om te staan, over de aarde te marcheren
enkel nog vanuit zachtheid gaan staan, voor wat van binnenuit roept.
Ik ben moe van bang zijn en zoeken.

De 2 keer 'staan' per strofe staan zou ik 1 keer per strofe schrappen. Ik denk aan 'gaan'.

Ik ben bang
mij te zijn, op te staan
het deken van me af te slaan
op de aarde te gaan.

Ik wil zo graag opkrullen, me door zachtheid laten omringen
niet meer in een ijzeren harnas mezelf ontrukken aan de zachtheid
me niet meer dwingen om te staan, over de aarde te marcheren
enkel nog vanuit zachtheid gaan, voor wat van binnenuit roept.
Ik ben moe van bang zijn en zoeken.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Zus van Lam
Laatst aanwezig: 3 dagen 7 uren geleden
Sinds: 18 Sep 2019
Berichten: 4
schreef
- Wat is je eerste reactie na het lezen van de tekst?

ik voel depressie, minderwaardigheidsgevoel en verlangen naar de dood.

  • THEMA Kan schrijven je leven redden?
  • Hoe beschrijf je emoties?
  • Zo vind je een uitgever die bij je past
  • Zo belangrijk zijn de eerste 10 pagina's
  • Schrijftips van Anne-Gine Goemans
  • Schrijftechniek: vertellen en vertonen
  • Taaltips: taal en logica

Dit nummer verschijnt omstreeks 6 december oktober. Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 25 november 16:00 uur, dan krijg je dit nummer thuis!

Introductiekorting!
Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!