Start » Proeflezen » [gedicht] De vergankelijkheid van een beukenbos

[gedicht] De vergankelijkheid van een beukenbos

Door: Hans in het kort
Op: 30 januari 2016

het is nieuw voor mij
schrijf pas enkele weken

het is een compleet gedicht
graag uw mening.........

Fragment: 

Ik ben gevallen,
uit de boom dan.
De wind heeft mij te pakken en voert naar een wat
zonniger oord.

Nog net binnen de perken van het omheinde land.
Althans zo is de herinnering vanuit een ver verleden,
keihard gevallen op de grond, zoals gebruikelijk bij zaailingen.
Toch was ik hier wel erg gelukkig mee, daarbij gewond
geraakt en opengebarsten.

Na enige tijd van ontstekingen en verwording, tot metamorfose
ontsproot, wortelde op de plek waar ik nog steeds sta.
Inmiddels omgeven door stamgenoten, krom getrokken
door de tand des tijds.

Veel van mijn soortgenoten zijn gevallen onder het
weerbarstige en onvoorspelbare weer.
Sommige hebben een zacht groene uitslag,
andere zijn reeds besmet met veel gezwam of kleurrijke
stelen met kapjes als parasolletjes.

Zelf sta ik nog fier overeind, beukend tegen zonnestralen
te glimmen, dan weer met heel fris groen dat mij
ontgroeid en weer overgaat naar alle
tinten oker en bruin.

Donker begint het te dagen, het gefladder en regelmatig
getik op mijn gemartelde huid, verstilde zware wolken
brengen witte vlokken die mij in gewicht toenemen,
heb ik daar het hele jaar voor opgepast, verzwaren
mijn armen.

Bij een dik pak geef ik het armpje drukken op,
valt niet mee, schrale troost is dat op oude omwoelde
grond mijn arm nog steeds nuttig is.
Het is een zware last te dragen.

hans van de camp

Reacties

annemiekereesink
Laatst aanwezig: 1 jaar 39 weken geleden
Sinds: 28 Jan 2016
Berichten: 9

Wat mooi.

Bileam Faustina
Laatst aanwezig: 2 weken 1 dag geleden
Sinds: 14 Okt 2015
Berichten: 112

Beste Hans,
voor een eersteling een geweldig begin, daarover geen twijfel. Wellicht is er ruimte voor enige verbetering en verfraaiing, een rijpingsproces dat soms weken of zelfs maanden kan duren. Iedere keer een kleine verbetering vinden en na een paar dagen nog eens herlezen en op je in laten werken. Zo vind ik om persoonlijke redenen het woord vrienden in de zin:

Hans in het kort schreef:

Inmiddels omgeven door mijn vrienden, krom getrokken
door de tand des tijds

niet goed staan, gevoelsmatig wordt het beeld daar net iets te antropomorf. De beschrijving van een beuk met gevoelens, meningen en eigen gedachten is natuurlijk al antropomorf maar toch lijkt de beuk hier uit de "eenzame sfeer" gehaald te worden. Een herschrijving tot "Inmiddels omgeven door stamgenoten", voelt beter maar dit is natuurlijk geheel persoonlijk. Ook de titel vind ik niet helemaal treffend, je vertelt over één of een paar bomen in plaats van over een heel bos.
Al met al zou ik willen zeggen, niet te veel meer aan doen het ziet er erg goed uit!

"We zullen zien" zei de blinde en hij ging...
https://vrolijkewetenschap.wordpress.com

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
  • THEMA Kan schrijven je leven redden?
  • Hoe beschrijf je emoties?
  • Zo vind je een uitgever die bij je past
  • Zo belangrijk zijn de eerste 10 pagina's
  • Schrijftips van Anne-Gine Goemans
  • Schrijftechniek: vertellen en vertonen
  • Taaltips: taal en logica

Dit nummer verschijnt omstreeks 6 december oktober. Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 25 november 16:00 uur, dan krijg je dit nummer thuis!

Introductiekorting!