Start » Proeflezen » [Fantasy] Opkomst van de hybriden

[Fantasy] Opkomst van de hybriden

Door: MichaelJerrold
Op: 7 juni 2018

Dit is een kort stukje uit het eerste boek van de Humanimals saga. Ik ben vooral benieuwd naar:

Maakt het stuk je nieuwsgierig naar meer?
Leest het makkelijk weg?
Wat vind je van de schrijfstijl?

Fragment: 

“Bestemming wordt binnen twintig minuten bereikt” zei een vrouwenstem in zijn helm.
In de verte kwam Perlan aan zijn rechterkant in zicht, maar iets anders trok zijn aandacht. Medius herkende meteen het donkergrijze busje van de nacht ervoor. Iets verderop stonden vijf mannen tegenover een vrouw. Hij parkeerde zijn racemotor een tiental meters voor het gevecht en rende schreeuwend op het vijftal af. “Hey lafaards laat haar met rust.”
Twee mannen besprongen samen het meisje. Met z’n drieën vielen ze op de grond. Hij hoorde geschreeuw, maar zijn blik bleef gericht op de andere twee mannen.
Eén van hen liep dreigend op hem af. Hij was een kop groter en spuugde net voor zijn voeten. “Ik zal je leren wat er met snotneuzen gebeurd, die zomaar bemoeien.”

Medius balde zijn vuisten en voelde de adrenaline door zijn lichaam pompen.
Hij knipperde met zijn ogen en kneep zijn neus dicht. “Serieus gast, ik stel voor dat je je tijd besteed aan een wasbeurt. Ik moet bijna overgeven door je stank.”
De man haalde woest uit met een zwaai. “Die praatjes ga je inslikken!”
Net op tijd ontweek hij de rechtervuist van de man. Met zijn vuisten voor zijn hoofd blokte hij de volgende aanval. Voordat de man weer kon uithalen, gaf hij hem met al zijn kracht twee stoten in zijn maag. Hij hoorde de man naar lucht happen en boog lichtjes door zijn knieën. Zo hard als hij kon zette hij af. Zijn elleboog werd gelanceerd tegen de kaak van de man, die vervolgens als een zak aardappels op de grond viel.
Tot zijn verbazing lagen de andere vier mannen levenloos op de grond. Hij keek naar het meisje met open mond en zocht naar woorden. Zijn hart begon sneller te kloppen. Tevergeefs probeerde hij zijn droge lippen te bevochtigen. Langzaam vond hij zijn stem terug. “Wat.... wat ben jij?”
Het meisje streek met haar handen door haar kortgeknipte zwarte haren en probeerde alles achter haar oren te doen. Ze droeg een wijd donkerbruine gerafelde net iets te kort jasje. Haar spijkerbroek had twee grote gaten, die een deel van haar azuurblauwe benen toonden. De rest van haar lichaam en zelfs haar gezicht was dezelfde kleur. Op haar gezicht en armen waren enkele zwarte stippen te zien. Lichtblauwe dampen kwamen constant van haar af.
“Hoe heet je?” vroeg het meisje, terwijl ze hem met haar pikzwarte ogen aankeek.
Zijn hele lichaam bevroor en zijn adem stokte. “Die mannen zijn morsdood en jij hebt niet eens een schram!”

Vanaf een kleine afstand zwaaide ze met haar azuurblauwe hand op en neer. “Nee natuurlijk heb ik geen schram, maar ik vroeg je wat. Hoelang ga je met open mond blijven staren, voordat je me antwoord geeft?” vroeg ze nu wat geïrriteerder.
Trillend stak hij zijn hand uit. “Eh ja sorry hoor. Ik had deze week nog geen blauw meisje gezien die vier mannen alleen aankon, maar mijn naam is Medius en hoe heet jij?”
Ze maakte een sprongetje achteruit. “Wat doe je gek? Zie je die giftige dampen niet of wil je soms dood? Blijf uit mijn buurt, totdat ik weer normaal ben.”
Hij opende zijn mond, maar besloot niets te vragen. Het meisje haar azuurblauwe kleur veranderde geleidelijk. De zwarte stippen op haar huid verdwenen één voor één. Al snel keek hij recht in de reebruine ogen van een blank meisje, die niet ouder dan achttien kon zijn. Haar onschuldige jongensachtige gezichtje, verraadde zo op het eerste gezicht geen enkel gevaar. Het feit dat ze een paar centimeter korter was dan hij, maakte haar zelfs onschuldiger.

Vol afschuw keek hij naar de mannen die met uitpuilende ogen levenloos op de grond lagen. “Doodgaan is niet mijn favoriete optie, dus ik blijf wel rustig hier staan. Wat is er net gebeurd?”
Het meisje pakte haar zwarte katoenen rugzak en bukte om de zakken van de mannen te legen. “Die idioten dachten dat ik een onschuldig meisje was, waar ze misbruik van konden maken. Dat was hun grootste fout. Wat doe je hier trouwens? Ga me niet zeggen dat je dagelijks vrouwen red in je motorpakje.”
Hij keek haar verbaasd aan en schudde driftig zijn hoofd. “Nee natuurlijk niet, maar als er vijf gasten tegenover een meisje staan kan ik niet zomaar doorrijden. Dat je jezelf kan verdedigen is me wel duidelijk ja, maar nu snap ik nog steeds niet hoe het komt, dat ze dood zijn en hoe heet jij?”

Reacties

Limbus
Laatst aanwezig: 5 dagen 12 uren geleden
Sinds: 23 Mei 2018
Berichten: 22

Dag Michael,

blijkbaar wordt hier niet echt veel gereageerd op de vraag om meningen en reacties.
Ik zal je even mijn mening geven.
Ik hou wel van het genre en je fragment heeft een goede schwung, het gaat vooruit.
Je geeft de situatie duidelijk weer, er is weinig nodig om zich de scene voor de ogen te halen.
Ik ben uiteraard ook benieuwd naar dit vreemde meisje. smile

Wat minder gemakkelijk aanvoelt zijn de dialogen, vind ik persoonlijk.
Het voelt wat geforceerd aan, zoals ' serieus gast..." , "doodgaan is niet mijn favoriete optie, ..."
Ik weet het niet, ik kan er de vinger niet op leggen maar alle dialogen hebben iets ongemakkelijks.
Natuurlijk weet ik niet wat Medius voor dit fragment al allemaal heeft meegemaakt maar hij lijkt toch niet echt onder de indruk van een blauwe, dampende vrouw.
De verbazing is niet genoeg voelbaar.
Het lijkt me nochtans dat dit een cruciaal moment wordt in je verhaal, de eerste ontmoeting met deze vrouw.

Verder, maar dat is muggenziften, er zijn vijf mannen, twee springen op de vrouw, twee vallen er Medius aan, waar is de vijfde?
Eén wordt geveld door Medius en de vier anderen door de vrouw.
Plots zijn ze alle vijf dood.
Dit is wat verwarrend maar nogmaals; dat is muggenziften.

Keep on the good work, ik ben zeker dat dit een goed verhaal wordt voor de liefhebbers van het genre.
Wat mij betreft mag je zeker een vervolg posten.

Ps: voor iedereen die die dit leest... feedback is altijd aangenaam.
Dit is de bedoeling van dit forum.
Grtjs
Patrick (Limbus)

MichaelJerrold
Laatst aanwezig: 1 jaar 22 weken geleden
Sinds: 2 Okt 2013
Berichten: 5

Beste Limbus,

Dankjewel voor jouw uitgebreide reactie/feedback! Wat het muggenzitten betreft, ook daarvoor bedankt. Dat is minstens net zo belangrijk! Ik ga er nogmaals naar kijken:)

Mijn plan is om hoofdstuk 1 binnenkort online te plaatsen (langzaam maar zeker wil ik het boek toch maar eens gaan opsturen naar uitgevers).
Als je interesse hebt om het te lezen (en eventueel nog wat fb wil geven hoor ik het graag:)

Groeten Michael

Geef me diepte of geef me oppervlakkigheid, maar bespaar me oppervlakkigheid die pretendeert diepte te bezitten...

janpmeijers
Laatst aanwezig: 4 uren 2 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 6055

MichaelJerrold,
'Maakt het stuk je nieuwsgierig naar meer?'
Nog niet, dat komt met name door de stijl.
'Leest het makkelijk weg?'
Nee, je gebruikt ietwat langdradige formuleringen en je vertraagt midden in de actie.
'Wat vind je van de schrijfstijl?'
Matig, probeer steeds het beeld helder te krijgen voor de lezer.
wat voorbeelden:

Citaat:

“Bestemming wordt binnen twintig minuten bereikt” zei een vrouwenstem in zijn helm.

Maak het meer actief. Bijvoorbeeld: 'Bestemming bereikt over twintig minuten,' zei de vrouwenstem in zijn helm. Let ook op de komma in de dialoogzin, na minuten. Ook is 'de vrouwenstem' specifieker dan een. Het zal toch steeds dezelfde stem zijn in die helm(?)
vermijd vage aanduidingen: 'iets anders trok zijn aandacht.' schrijf direct wat Medius dan ziet/herkent.
'iets verderop stonden' schrap dat soort dingen of maak het specifiek.

Citaat:

Twee mannen besprongen samen het meisje.

het woord 'samen' zit al in 'Twee mannen besprongen het meisje.' Let op dat soort dingen. De zin leest vlotter zonder die overbodige toevoeging.

Citaat:

Hij hoorde geschreeuw, maar zijn blik bleef gericht op de andere twee mannen.

geschreeuw is voldoende, dat Medius dat hoort is logisch en hoef je niet (steeds) te benoemen. het vertraagt de actie. Het gebruik van 'maar' heeft hier geen functie. Houd het bij de actie: Geschreeuw, zijn blik bleef gericht op de andere mannen (hij bleef kijken naar de andere mannen)
hier ook:

Citaat:

Hij hoorde de man naar lucht happen

compact en direct: De man hapte naar lucht.

Citaat:

Zijn elleboog werd gelanceerd tegen de kaak van de man, die vervolgens als een zak aardappels op de grond viel.

hier staat dat zijn elleboog werd gelanceerd, dwz zijn lichaam verlaat. Dat bedoel je uiteraard niet. Schrijf dit soort actiezinnen altijd in de bedrijvende vorm. Zijn elleboog beukte tegen enz. De metafoor met de aardappels is een vertrager en geeft geen sterk beeld. De aardappels rollen uit de zak? Of plofte de man op de grond. Ik denk het laatste, laat daarom de zak aardappels achterwege.

Citaat:

Zijn hart begon sneller te kloppen. Tevergeefs probeerde hij zijn droge lippen te bevochtigen. Langzaam vond hij zijn stem terug. “Wat.... wat ben jij?”

Medius is dus redelijk uit zijn doen na de actie. Vervolgens schrijf je zes zinnen over het meisje. Al die zinnen zijn rustig van toon en opbouw. Feitelijk gebruik je dit moment in het verhaal om het meisje aan de lezer te laten zien/te introduceren. Dat is merkwaardig, Medius is helemaal niet in staat om op dit moment het meisje in detail waar te nemen. Doe het daarom niet. Ga direct door naar de dialoog en laat het meisje op een ander moment zien - en door de ogen van Medius!

let ook op dit type toevoegingen:
'Vol afschuw keek hij'
'hij keek haar verbaasd aan'
Die afschuw en verbazing blijkt uit de scene - laat de lezer dat verder zelf invullen. Wat de lezer niet leest maar wel denkt bij de scene is het sterkst. Wees daarom terughoudend in wat je benoemt.

De dialoog mag wel wat meer naturel. zie de opmerkingen in #1

Wat anders:

Citaat:

Medius balde zijn vuisten en voelde de adrenaline door zijn lichaam pompen.

Adrenaline is een hormoon dat als het vrijkomt onder andere zorgt voor een verhoogde hartslag, snellere opname van energie (suiker). Het lichaam verlaat de spaarstand en is klaar voor actie: vluchten/vechten enz. Dat hormoon kun je niet door je lichaam voelen pompen - je merkt de gevolgen ervan. Beschrijf die gevolgen/ervaring. (Ik weet wel dat in veel boeken vroeg of laat de adrenaline door het lichaam giert, maar het is onzin om te beschrijven dat iemand dat voelt, vermijd daarom dat woord adrenaline).

Succes.

Yrret
Laatst aanwezig: 1 dag 16 uren geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 6075
Limbus schreef:

Ps: voor iedereen die die dit leest... feedback is altijd aangenaam.

Ik weet uit eerste hand, maar helaas onbetrouwbare bron, dat feedback niet altijd aangenaam is.

Limbus schreef:

Dit is de bedoeling van dit forum.

Dan zal jij de andere bedoelingen ook wel kennen van dit forum.

De topic-starter heeft al een dubieus verleden - over hoe hij/zij met feedback omgaat. Als het de bedoeling is om 5 delen te schrijven - dan is gezien de tijd die inmiddels is verstreken - voor mij - 100% duidelijk dat de topic-starter zich niets of heel weinig van feedback aantrekt en bovendien reeds drie topics is begonnen die over [ongeveer] hetzelfde gaan.

Limbus, natuurlijk ben je vrij om zelf te doen wat jij wil - maar dat [ben ik] zijn wij ook. Om iedereen daar op aan te spreken in een uiteraard vrijblijvende mededeling dat feedback altijd aangenaam is - is ietwat simpel bedacht van u.

PS uw feedback is treffend - dat dan weer wel. Ik hoop nog veel van u te le[r]zen.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Yrret
Laatst aanwezig: 1 dag 16 uren geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 6075
MichaelJerrold schreef:

Leest het makkelijk weg?

Ja, maar ...

Herinner jij je deze feedback nog, Michael?

MichaelJerrold schreef:

Iets verderop stonden vijf mannen tegenover een vrouw.

5 mannen - 1 vrouw

MichaelJerrold schreef:

Hij parkeerde zijn racemotor een tiental meters voor het gevecht en rende schreeuwend op het vijftal af. “Hey lafaards laat haar met rust.”

Er is geen vijftal. Het is een groepje van 6 waar hij op af rent.

MichaelJerrold schreef:

Twee mannen besprongen samen het meisje. Met z’n drieën vielen ze op de grond.

5 mannen - 2 mannen = nog 3 mannen over.

MichaelJerrold schreef:

Hij hoorde geschreeuw, maar zijn blik bleef gericht op de andere twee mannen.

2 mannen? Waarom geen 3 mannen?

MichaelJerrold schreef:

Eén van hen liep dreigend op hem af.

Die valt als een zak aardappelen.

MichaelJerrold schreef:

Tot zijn verbazing lagen de andere vier mannen levenloos op de grond.

Dat wekt ook mijn verbazing. Het zijn er weer 5, totaal.

MichaelJerrold schreef:

“Wat doe je gek? Zie je die giftige dampen niet of wil je soms dood? Blijf uit mijn buurt, totdat ik weer normaal ben.”

Is Medius, volgens het meisje, een gek? Of doet hij gek, volgens het meisje?

MichaelJerrold schreef:

Het feit dat ze een paar centimeter korter was dan hij, maakte haar zelfs onschuldiger.

Als een meisje een paar centimeter korter is dan ik ben [ dat is 190 (ikke) - 2 (een paar centimeter) = 188 centimeter] die net 4 mannen morsdood heeft gemaakt - kan mijn verbeelding - ook in een Fantasy - met alle poespas die jij reeds vermelde - niet tot de conclusie komen dat zij nog onschuldiger is.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
  • THEMA Kan schrijven je leven redden?
  • Hoe beschrijf je emoties?
  • Zo vind je een uitgever die bij je past
  • Zo belangrijk zijn de eerste 10 pagina's
  • Schrijftips van Anne-Gine Goemans
  • Schrijftechniek: vertellen en vertonen
  • Taaltips: taal en logica

Dit nummer verschijnt omstreeks 6 december oktober. Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 25 november 16:00 uur, dan krijg je dit nummer thuis!

Introductiekorting!