Start » Proeflezen » [Fantasy] Igondi deel 4

[Fantasy] Igondi deel 4

Door: PeterPen
Op: 24 februari 2018

Op advies het verhaal een stuk ingekort, best wel veel, ik hoop wel dt het hierdoor beter is geworden en nu wel lekker wegleest.

Een stuk verder in het verhaal waarin Tom en Ben, 13 jaar oud, in een andere wereld terecht zijn gekomen, Igondi
via de grotten van Abstruus proberen ze met behulp van Fido een Klabouterman, die een net iets andere taal spreekt, aan de Spriggans te ontsnappen, maar er loeren meer gevaren.
Ik zou graag willen weten:
de schrijffouten daar gelaten die er vast in zitten, leest het lekker weg, is het spannend genoeg, zou je het verder willen lezen.
Ook alle andere kritiek of informatie is welkom.

Fragment: 

Ben struikelde over een rotspunt midden op het pad, automatisch schoten zijn handen opzij en klapte met de zaklantaarn tegen de rotswand. Even ging het licht uit, een fractie van een seconde slechts, maar het toonde de kwetsbaarheid van de zaklantaarn aan.
Geschrokken blies hij zijn ingehouden adem uit, toen alsnog de zaklantaarn bijna uit zijn hand schoot omdat Tom over dezelfde rotspunt struikelde en tegen hem aanviel.
‘Sorry,’ klonk het achter hem.
Ben hoorde het amper, wankelend probeerde hij zijn evenwicht te bewaren en tegelijk de zaklantaarn te beschermen, voor de tweede maal stootte hij zijn hoofd en ook nog eens op dezelfde plek.
’Ik ben er helemaal klaar mee!’ brulde hij plotseling met een van pijn vertrokken gezicht.
’Hoelang duurt die ellende nog, ik heb het koud en alles doet zeer.’
Fido had zich snel omgedraaid en staarde geschrokken Ben zijn kant uit.
‘Ben!, doe normaal man, wat is er ineens met jou aan de hand,’
Tom zijn stem klonk gedempt, maar duidelijk genoeg om Ben zijn aandacht te krijgen.
‘Ik heb het ook koud en jij hebt nog wel een jas aan!’
‘We hebben bijna geen licht meer, zie je dat dan niet!’
‘Het sijt niet ver meer, egt niet, hierna alleen nogh de drie kruizen schacht ende dan sijn we er bijna, maer we moeten geen lawaey maeken, we moeten stil sijn,...anders.’
Fido maakte zijn zin niet af en spitste zijn oren.
‘Anders wat?’ vroeg Tom verontrust.
Fido’s blik bleef gericht naar het eind van de schacht waarvan het zicht niet verder reikte dan het zwakke licht van de zaklantaarn.
‘Imps!’
‘Imps?,...wat Imps’ Tom zijn ogen schoten heen en weer tussen Fido en het donker voor hem.
‘Luister dan, ze zijn dichtbij.’
Tom fronste zijn wenkbrauwen en probeerde een geluid op te vangen dat Fido wel scheen te horen, maar hij niet,...nog niet.
En toen hoorde Tom het ook, een laag gonzend geluid.
’Licht uit!’
Tom begreep het direct, maar Ben leek het niet te horen, hij keek alleen maar verward voor zich uit.
‘Licht uit!’ zei Fido nogmaals meer dwingend deze keer, hij had zich omgedraaid en Tom zag de paniek in Fido’s ogen.
Tom bedacht zich geen moment, deed snel een paar stappen naar voren en rukte de zaklantaarn uit Ben zijn hand en net voordat hij het licht uitknipte en het in een keer aardedonker werd, vingen ze een glimp op van de wezens die op hun af kwamen gestormd.

Reacties

Darkvalley
Laatst aanwezig: 45 weken 8 uren geleden
Sinds: 30 Apr 2015
Berichten: 1073

Ha PeterPen,

leest het lekker weg,
Nee

is het spannend genoeg,
Redelijk

zou je het verder willen lezen.
Op dit moment niet.

Het stukje zie ik voor me, dat gaat erg goed. Mijn lees plezier is helaas in de war geschopt doordat ik alles over de top verteld krijg. De schrijver komt behoorlijk door de tekst heen. Dat is jammer.

Bijvoorbeeld:

Citaat:

automatisch schoten zijn handen opzij voor houvast en sloeg ongewild de zaklantaarn tegen de rotswand.
Zijn adem stokte toen even het licht uitging,

Dat je beschijft dat iemand iets automatisch doet en waarvoor is te veel. Omdat iets automatisch is, is het ongewild, dat hoeft niet extra. Dat zijn adem stokt.... even uitviel zou ik omdraaien.

Met de schrik in zijn ogen, Anders dan Manga heb ik geen idee hoe schrikkerige ogen eruit zien. Hij is ook nog eens in een donkere grot? Wie ziet dat...

Al met al, erg veel details die me afleiden voor iets simpels wat je wil vertellen. Iets als:

Citaat:

Ben struikelde over een rotspunt. Hij greep de muur voor houvast waardoor de zaklamp even uitviel.

Bouw in dialoog meer context, probeer weg te blijven van verbeeldende, vertellende dingen. Leuk detail dat zijn achterliggers ook struikelde waar hij bijna viel.

Succes met de herschijf.

- ik ben blij dat ik niet alles weet -

JuneTheunissen
Laatst aanwezig: 26 weken 6 dagen geleden
Sinds: 16 Feb 2016
Berichten: 212

Hoi PeterPen,

Ik vind het goed stukje.
Alleen door sommige info (paar keer stoten en knopje van de zaklamp) verlies je het tempo en dus ook een beetje de spanning naar mijn idee. Misschien kun je dit wat inkorten?
Verder zie ik het wel goed voor me, en ik ben benieuwd naar meer en wat dat enge wezen is! big grin

Succes! smile

PeterPen
Laatst aanwezig: 6 dagen 4 uren geleden
Sinds: 25 Dec 2017
Berichten: 25

June en Darkvalley, bedankt voor het lezen en het geven van een reactie, hier kan ik weer verder mee.
Dat stukje van de zaklantaarn moet inderdaad korter.
Ben had eerder in het verhaal al zijn hoofd gestoten en ik wilde hem een aanleiding geven om uit zijn dak te gaan. Vandaar dat hij de tweede keer zijn hoofd stoot en ook nog op dezelfde plek, dat doet zeer.
Ik ga er in elk geval mee aan de slag, bedankt.

PeterPen

PeterPen

  • THEMA Kan schrijven je leven redden?
  • Hoe beschrijf je emoties?
  • Zo vind je een uitgever die bij je past
  • Zo belangrijk zijn de eerste 10 pagina's
  • Schrijftips van Anne-Gine Goemans
  • Schrijftechniek: vertellen en vertonen
  • Taaltips: taal en logica

Dit nummer verschijnt omstreeks 6 december oktober. Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 25 november 16:00 uur, dan krijg je dit nummer thuis!

Introductiekorting!
Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!