Start » Proeflezen » [Fantasy] Het vuur van de goden (H2D5

[Fantasy] Het vuur van de goden (H2D5

Door: eppicninjabunny
Op: 26 augustus 2019

Leest het goed en sluit het aan op de voorgaande stukken zonder dat het te langdradig wordt?

Is Vrouwe Kena een onuitstaanbaar, dictatoriaal kreng dat problemen heeft haar woede te beheersen?

Is de angst van de Rani voelbaar, en krijg je het idee dat haar hofhouding haar vreest?

Andere kritiek, op wat dan ook, is altijd welkom.

Fragment: 

Op het plein, omringd door verkoelende fonteinen, dienstmeiden en lijfwachten zat Vrouwe Kena. Een lijkbleke vrouw met spierwit haar dat over de leuning van het bankje heen hing. Haar gestalte was mager, bij haar polsen staken de botten door de huid heen en haar puntige ellebogen waren zichtbaar door het wijd hangende, groene fluweel heen. Haar huid was zo glad als maagdelijke sneeuw en haar lichaam lang en sierlijk. Bovenop haar benen lag een dik manuscript waaruit haar asgrauwe ogen lazen. In haar handen hield ze een wit schoteltje waarop een kobaltblauw porseleinen kopje stond. Zo af en toe nam ze een slokje van de dampende kruidenthee. Een mooi gebit van witte tanden omringd door vuurrood tandvlees gaven zich dan bloot. Haar lippen waren net als haar kaaklijn dun, haar tanden leken er groter door dan ze in werkelijkheid waren. Ze zag er gespannen uit, en moe. Op haar voorhoofd stond een rimpel en haar haarlijn was sinds zijn laatste zien iets teruggelopen. Ze probeerde het wanhopig te verbergen door haar gevlochten in een lauwerkrans over haar hoofd te laten lopen, maar dat mocht niet meer baten.
‘Kon je niet sneller komen?’ vroeg ze toen ze de kettingen hoorde naderen. Ze keek niet op. ‘Je presentie werd twee uur geleden verwacht in mijn vertrekken.’ Ze wees naar de waterklok die in de grote fontein stond. ‘Ik heb me maar verplaatst naar de serre toen je niet kwam.’
Andimy trad naar voren en knielde elegant voor haar neer. Achter hem bleven de Helenaid roerloos staan, hun armen strak naar beneden en ruggen gerecht. ‘Mijn welgemeende excuses moeder, mijn studie vergt veel van mijn tijd,’ verontschuldigde hij. ‘Het is moeilijk om nog afspraken te maken op de korte termijn.’
‘Na zo lang van elkaar gescheiden te zijn weet ik eindelijk tijd te vinden en dan geef je de voorkeur aan een stoffige faun als Dastan. Wat een teleurstelling,’ zei Kena onbewogen. In haar grijze ogen lag een neerslachtige blik die alleen de doden mee konden dragen. ‘Ik had meer van je verwacht.’
‘Nogmaals mijn excuses, moeder.’ Haar woorden koud van toon proefde giftig in zijn mond. Het plezier dat Andimy had gevonden in het aanstaande bezoek en weerzien van zijn geliefde moeder werd nu weggevaagd door de harde woorden die zij tegen hem sprak. Hij wilde opstaan, vertrekken en zijn moeder hier achterlaten in de kille sfeer die ze zelf had gecreëerd. Maar hij bleef, wetende dat ze de woorden sprak uit ongeluk. Voor de dit leven had ze nooit gekozen, ze vormde het halve deel van een huwelijk dat was gevormd uit traditie met een man die haar nooit lief heeft gehad en was een gevangene in haar eigen huis.
‘Waarom zijn die Duisterlanders hier?’ Ze wees naar de asgrauwe geharnaste lijfwachten. ‘Ik had Ismael opgedragen om ieder die onheil brengt buiten te laten. Ik heb geen behoefte aan verraders en gespuis.’
Andimy keek over zijn schouder naar de Helenaids. ‘Mijn compagnie bestaat uit Helenaids, trouwe dienaars en loyalen aan de troon. Verraders en gespuis in mijn gezelschap zijn mij onbekend.’ Hij wilde zijn moeder niet vertellen dat Ismael hen passage had gegeven. Ismael kon vijandig staan tegenover de Helenaids, maar de woede van zijn moeder op hem afvuren gunde hij niemand.
‘En hoe hebben ze hun trouw bewezen? Welke vijand van de troon hebben ze gedood om mijn nalatenschap veilig te stellen? Tot nu toe lopen ze als lamme schaapjes verkleedde wolven achter je aan. Helenaids zijn niet te vertrouwen, het zijn Duisterlanders, onze eeuwige vijand. Ze horen hier niet thuis, en dat zullen ze ook nooit doen. Stuur ze weg.’
‘Trouw hoeft niet altijd zijn gronden te vinden in bloed, moeder. Er zijn talloze andere wijzen waarop het kan worden vergaard. U heeft het gedaan door het ja-woord te zeggen tegen vader. Zij door elk moment van de dag, en nacht, mijn vertrekken te bewaken, mij altijd te volgen, wanneer en waar dan ook; en mij te verwittigen van berichten en nieuws die werd gebracht aan mijn vertrekken.’
‘Alle Duisterlanders zijn verraders, moordenaars en verkrachters.’ antwoordde ze bitter terug.

Reacties

Yrret
Laatst aanwezig: 2 uren 35 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5998
eppicninjabunny schreef:

Op het plein, omringd door verkoelende fonteinen, dienstmeiden en lijfwachten zat Vrouwe Kena. Een lijkbleke vrouw met spierwit haar dat over de leuning van het bankje heen hing. Haar gestalte was mager, bij haar polsen staken de botten door de huid heen en haar puntige ellebogen waren zichtbaar door het wijd hangende, groene fluweel heen. Haar huid was zo glad als maagdelijke sneeuw en haar lichaam lang en sierlijk. Bovenop haar benen lag een dik manuscript waaruit haar asgrauwe ogen lazen. In haar handen hield ze een wit schoteltje waarop een kobaltblauw porseleinen kopje stond. Zo af en toe nam ze een slokje van de dampende kruidenthee. Een mooi gebit van witte tanden omringd door vuurrood tandvlees gaven zich dan bloot. Haar lippen waren net als haar kaaklijn dun, haar tanden leken er groter door dan ze in werkelijkheid waren. Ze zag er gespannen uit, en moe. Op haar voorhoofd stond een rimpel en haar haarlijn was sinds zijn laatste zien iets teruggelopen. Ze probeerde het wanhopig te verbergen door haar gevlochten in een lauwerkrans over haar hoofd te laten lopen, maar dat mocht niet meer baten.

Wat ziet Andimy, sinds zijn laatste zien? Wat zie ik door de ogen en gedachten van Andimy?

Mager, lijkbleek, botten steken door de huid heen, puntige ellebogen - versus - haar huid glad als maagdelijke sneeuw en haar lichaam lang en sierlijk.

Mooi gebit van witte tanden - versus - vuurrood tandvlees.

Dunne lippen, dunne kaaklijn, haar tanden leken groter, gespannen en moe. Op haar voorhoofd een rimpel, haar haarlijn teruggelopen.

Bovenop haar benen - op haar schoot.

Ik weet niet of Kena een prettige verschijning is - of zo 'eng' als een zombie.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

eppicninjabunny
Laatst aanwezig: 1 uur 41 min geleden
Sinds: 19 Jun 2017
Berichten: 79
Citaat:

Mager, lijkbleek, botten steken door de huid heen, puntige ellebogen - versus - haar huid glad als maagdelijke sneeuw en haar lichaam lang en sierlijk.

Mooi gebit van witte tanden - versus - vuurrood tandvlees.

Dunne lippen, dunne kaaklijn, haar tanden leken groter, gespannen en moe. Op haar voorhoofd een rimpel, haar haarlijn teruggelopen.

Bovenop haar benen - op haar schoot.

Ik weet niet of Kena een prettige verschijning is - of zo 'eng' als een zombie.

Ik heb haar dus goed omschreven smile. Ze is namelijk ook niet bepaald een prettig persoon.

Parttime schrijver, grafisch ontwerper en youtuber

L.P.
Laatst aanwezig: 13 uren 42 min geleden
Sinds: 10 Apr 2019
Berichten: 60
eppicninjabunny schreef:

Leest het goed en sluit het aan op de voorgaande stukken zonder dat het te langdradig wordt?

Er zijn een aantal zaken die het wat minder vlot laten lezen. Enkele voorbeelden:

eppicninjabunny schreef:

Haar woorden koud van toon proefde giftig in zijn mond

Hoe kunnen haar woorden in zijn mond giftig proeven? Ik snap de metafoor die je wil gebruiken, maar dit is een vreemde formulering.

eppicninjabunny schreef:

door de harde woorden die zij tegen hem sprak

"door haar harde woorden" leest wat vlotter, vind ik persoonlijk. Veel directer.

eppicninjabunny schreef:

antwoordde ze bitter terug

die "terug" is ook overbodig. Het is logisch dat als je antwoord je teruggrijpt naar wat je gesprekspartner voordien heeft gezegd.

Zo zijn er in je stukje nog een aantal redundante zaken die het iets minder vlot doen lezen dan zou kunnen. Probeer ze wat op te sporen en weg te werken. Dat zijn eigenlijk de enige dingen die mij steeds wat uit het ritme halen. Verder leest het wel fijn.

Let ook op de werkwoordstijden.

eppicninjabunny schreef:

Voor de dit leven had ze nooit gekozen, ze vormde het halve deel van een huwelijk dat was gevormd uit traditie met een man die haar nooit lief heeft gehad en was een gevangene in haar eigen huis.

"heeft gehad" is VTT, moet VVT zijn omdat 1) dit komt in een bijzin van ene zin in OVT en 2) verder gebruik je ook VVT ("was gevormd"), dus je moet die lijn dan wel doortrekken.

eppicninjabunny schreef:

Is Vrouwe Kena een onuitstaanbaar, dictatoriaal kreng dat problemen heeft haar woede te beheersen?

Problemen met woedebeheersing haar ik er niet meteen uit. Voor mij komt ze eerder koel, bitter, maar berekend over. Dat is, in mijn ogen, eigenlijk nog erger dan geen beheersing.

eppicninjabunny schreef:

Is de angst van de Rani voelbaar, en krijg je het idee dat haar hofhouding haar vreest?

Dat komt nog niet echt over. Ik zou eerder denken dat ze de pest ana haar hebben, maar echt vrezen haal ik er persoonlijk niet uit.

Veel succes!

Ook actief op: Sweek (L.P., @elpee) en Wattpad (L.P., @LP_elpee)

eppicninjabunny
Laatst aanwezig: 1 uur 41 min geleden
Sinds: 19 Jun 2017
Berichten: 79
L.P. schreef:
eppicninjabunny schreef:

Leest het goed en sluit het aan op de voorgaande stukken zonder dat het te langdradig wordt?

Er zijn een aantal zaken die het wat minder vlot laten lezen. Enkele voorbeelden:

eppicninjabunny schreef:

Haar woorden koud van toon proefde giftig in zijn mond

Hoe kunnen haar woorden in zijn mond giftig proeven? Ik snap de metafoor die je wil gebruiken, maar dit is een vreemde formulering.

eppicninjabunny schreef:

door de harde woorden die zij tegen hem sprak

"door haar harde woorden" leest wat vlotter, vind ik persoonlijk. Veel directer.

eppicninjabunny schreef:

antwoordde ze bitter terug

Dank je voor alle kritieken, ik heb zo waar nodig is aanpassingen gemaakt.

Het stukje over de ongecontroleerde woede van Vrouwe Kena moet ik nog wel eventjes verder in duiken. Misschien is het goed omdat stukje voor nu even te schrappen en te gebruiken voor character development.

die "terug" is ook overbodig. Het is logisch dat als je antwoord je teruggrijpt naar wat je gesprekspartner voordien heeft gezegd.

Zo zijn er in je stukje nog een aantal redundante zaken die het iets minder vlot doen lezen dan zou kunnen. Probeer ze wat op te sporen en weg te werken. Dat zijn eigenlijk de enige dingen die mij steeds wat uit het ritme halen. Verder leest het wel fijn.

Let ook op de werkwoordstijden.

eppicninjabunny schreef:

Voor de dit leven had ze nooit gekozen, ze vormde het halve deel van een huwelijk dat was gevormd uit traditie met een man die haar nooit lief heeft gehad en was een gevangene in haar eigen huis.

"heeft gehad" is VTT, moet VVT zijn omdat 1) dit komt in een bijzin van ene zin in OVT en 2) verder gebruik je ook VVT ("was gevormd"), dus je moet die lijn dan wel doortrekken.

eppicninjabunny schreef:

Is Vrouwe Kena een onuitstaanbaar, dictatoriaal kreng dat problemen heeft haar woede te beheersen?

Problemen met woedebeheersing haar ik er niet meteen uit. Voor mij komt ze eerder koel, bitter, maar berekend over. Dat is, in mijn ogen, eigenlijk nog erger dan geen beheersing.

eppicninjabunny schreef:

Is de angst van de Rani voelbaar, en krijg je het idee dat haar hofhouding haar vreest?

Dat komt nog niet echt over. Ik zou eerder denken dat ze de pest ana haar hebben, maar echt vrezen haal ik er persoonlijk niet uit.

Veel succes!

Parttime schrijver, grafisch ontwerper en youtuber

Thérèse
beheerder
Laatst aanwezig: 53 min 19 sec geleden
Sinds: 2 Aug 2009
Berichten: 5915

Het is lastig om in het verhaal te komen vanwege de vage en ook best wel vreemde beschrijvingen in de eerste alinea:

Citaat:

Op het plein, omringd door verkoelende fonteinen, dienstmeiden en lijfwachten zat Vrouwe Kena.

Wie of wat was nu omringd door verkoelende fonteinen, dienstmeiden en lijfwachten?

Citaat:

Een lijkbleke vrouw met spierwit haar dat over de leuning van het bankje heen hing.

Dat ze op een bankje zat, zou je aan de eerste zin kunnen toevoegen; dan is het beeld meteen meer compleet.

Citaat:

(...) bij haar polsen staken de botten door de huid heen

Eng! Dat iemand met zulke verwondingen nog op een bankje op een plein kan zitten ...

Citaat:

Haar huid was zo glad als maagdelijke sneeuw

Is maagdelijke sneeuw glad?

Citaat:

Bovenop haar benen lag een dik manuscript waaruit haar asgrauwe ogen lazen.

Bovenop haar benen > Boven op haar benen

Wie/waar is de verteller dat hij/zij kan zien dat iemand die een boek leest (met neergeslagen ogen, dus), asgrauwe ogen heeft?

Citaat:

Zo af en toe nam ze een slokje van de dampende kruidenthee. Een mooi gebit van witte tanden omringd door vuurrood tandvlees gaven zich dan bloot.

Als je drinkt, vorm je je lippen om de rand van een kopje of glas. Probeer eens een slok te nemen met ontblote tanden ... dat wordt morsen!

Citaat:

Op haar voorhoofd stond een rimpel en haar haarlijn was sinds zijn laatste zien iets teruggelopen.

Wat bedoel je hiermee?

Tijdens de zomervakantie schrijfmeters maken in De scribbe? Lees er meer over op deze pagina.

Lees Schrijven Magazine
  • Schrijflessen van thrillerkoning Stephen King
  • Wanneer ben je klaar voor een uitgeverij?
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • Wat kun je doen tegen een schrijfdip?
  • Hoe voorkom je langdradige dialogen?

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

Introductiekorting!
Mis Schrijven Magazine niet!

Mis het komende nummer van Schrijven Magazine niet, word vóór maandag 23 september abonnee!

Superaanbieding!