Lid sinds

4 jaar 10 maanden

Rol

[fantasy] Elizabeth

Dag iedereen, ik heb alvast het begin van mijn nieuw boek geschreven. Wat ik wil weten? * Voel je mee met de personages? * Is dit een goed begin van een verhaal? Verlangt het naar meer? + ik zou graag tips krijgen, wat beter kan en zo...

Fragment

Een zwarte auto met donkere ramen parkeerde zich voor het huis waar de tijd had stilgestaan. Het had nog steeds dezelfde puntdaken en hoge balkons als twee eeuwen geleden en de dakpannen waren dringend aan vervanging toe. De deur van de auto ging open. Een lange man met kort zwart haar zette een voet op de grond. Hij nam zijn wandelstok vast en steunde erop. Met zijn andere hand zette hij zijn hoge hoed recht op zijn hoofd. Het leek of hij al jaren niet geslapen had, zijn ogen zagen rood en hij stapte zonder gevoel naar de deur van het Victoriaanse huis. Achter hem kwam een andere man de trap opgelopen. ‘Meneer, wat fijn dat u thuis bent.’ Een derde man had de deur opengedaan. Door zijn kromme rug leek hij heel wat kleiner dan de twee andere mannen. ‘Waar is mijn dochter? Ik wil mijn dochter zien, nu.’ De vermoeide man keek rond in zijn eigen huis, zoekend naar zijn dochter. Hij had een krakende stem. De regen kletste tegen de ramen, nu en dan bliksemde en donderde het. Het was laat en de zon maakte plaats voor de maan. ‘Gaat alles wel oké, meneer?’ vroeg de man die de deur had geopend. ‘Ik moet mijn dochter zien,’ antwoordde die bibberend. ‘Hier ben ik, papa, wat is er?’ Vanuit een andere kamer kwam een lang meisje, ze keek geschrokken naar haar vader. ‘Papa, wat is er gebeurd met je? Waar is mama?’ ‘Elizabeth, Roos is-’ Haar vader wendde zijn ogen af. Hij had een krop in zijn keel. Zijn stem brak. Elizabeth schudde met haar hoofd. ‘Nee, nee, nee! Papa, zeg alsjeblieft dat dit niet waar is! Papa!’ Elizabeth schreeuwde en viel machteloos op de grond. ‘Alsjeblieft,’ smeekt ze, ze liet haar ogen naar beneden vallen.

Lid sinds

9 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Mallory, 'voel je mee met de personages?' dat wordt wat lastig in dit korte fragment. Het zijn de vader, nog twee mannen, dochter Elizabeth en moeder Roos (als ik het goed heb) Dat maakt vijf personages. Tip beperk het aantal personages in een scene. 'Is dit een goed begin van een verhaal? Verlangt het naar meer?' Nee, nog niet het gaat te snel. 'ik zou graag tips krijgen, wat beter kan en zo...' Let op je woordgebruik en schrijf wat je bedoelt. Voorbeeld je opening:
Een zwarte auto met donkere ramen parkeerde zich voor het huis waar de tijd had stilgestaan. Het had nog steeds dezelfde puntdaken en hoge balkons als twee eeuwen geleden en de dakpannen waren dringend aan vervanging toe.
Parkeren is parkeren, daar hoort geen zich bij. Bij het huis heeft de tijd stilgestaan. Dat betekent (dus) dat alles hetzelfde is gebleven vanaf een bepaald moment in de tijd. Duidelijk. Vervolgens schrijf je dat het huis nog steeds dezelfde puntdaken enz. Ja, denk ik als lezer, dat is logisch, de tijd heeft stilgestaan - er is niets veranderd. Daarna schrijf je dat de dakpannen aan vervanging toe zijn. Nee, denk ik als lezer, dat kan niet, want alles is hetzelfde gebleven. Als de tijd stilstaat, is er ook geen slijtage. ;) Kortom, ga er nog eens voor zitten. succes

Lid sinds

4 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@ Mallory "de regen kletste tegen de ramen, nu en dan bliksemde en donderde het. Het was laat en de zon maakte plaats voor de maan" Alleen bij duveltjeskermis kan je de zon zien schijnen als de regendruppels vallen. Bij een grauwe regenlucht en bliksem en donder is de zon al lang verdwenen en kan bijgevolg geen plaats maken voor de maan.