Start » Proeflezen » [Fantasy] De Val der Kronen - Het Vuur van de Goden (H3)

[Fantasy] De Val der Kronen - Het Vuur van de Goden (H3)

Door: eppicninjabunny
Op: 29 september 2019

Dit is het begin van hoofdstuk 3 van mijn verhaal waar ik nu enige tijd mee bezig ben.

Het is in een kortere periode geschreven dan voorgaande hoofdstukken. Daar waar ik soms dagen deed over 1 pagina heb ik nu geprobeerd 1 pagina per dag te schrijven, dat moest ook wel wil ik ooit nog het verhaal af krijgen.

Direct dan mijn eerste vraag maar: is het kwalitatief minder geschreven dan de voorgaan de 2 hoofdstukken?
Heb je het idee dat Kamal het niet zo heeft op Giannis?
Is de dialoog niet zo formeel als het voorgaande hoofdstuk?
Ligt het tempo niet te hoog? Ik ben snel geneigd om dat te denken en vervolgens het tempo te verlagen waardoor het verhaal maar voortkrabbelt.
Klinken de naam Arabisch/Perzisch? En de naam van Jezry, klinkt die Russich?

Fragment: 

Een ijzingwekkende kreet van schrik en pijn galmde door het warenhuis heen.
‘Verdomme, waar was dat nou weer voor nodig?’ Kamal stapte in een plas bloed. ‘Hij heeft ons niet eens gezien.’
Bovenop het levenloze lichaam, besmeurt in het bloed van zijn slachtoffer, zat Giannis. In zijn pezige handen hield hij een shiv.
‘Geen risico’s, dat heb je zelf gezegd.’ Hij veegde het bloed van zijn gezicht af. Onder het rode levensvocht vandaan kwam een gebruind gezicht tevoorschijn met bruin haar dat tot aan zijn schouders liep. Vergeelde tanden omringd door dunne, gebroken lippen grijnsden door het zwakke kaarslicht heen.
‘Oh nee. Nee, nee, nee, dat heb ik niet gezegd,’ zei Kamal stellig. ‘Ik heb gezegd dat we ditmaal in de schaduwen blijven en ons niet blootgeven.’
Giannis haalde zijn schouders nonchalant op. ‘Die uitspraak is vrij voor interpretatie.’ Hij veegde het lemmet schoon aan de mouw van de onfortuinlijke man en stopte het daarna weg in een verscholen voeging van zijn broek.
‘Het was helemaal niet vrij voor interpretatie. Je had één taak, en dat was om de bewaker weg te lokken. Dat was het enige wat er van je gevraagd werd. Je brengt iedereen hiermee in gevaar.’ Overmand door woede gooide Kamal zijn armen naar achteren en wees naar buiten, het zwakke licht opgeworpen door de maan in. ‘Wat nu als zijn maten het gehoord hebben? Ilia en Jezry staan volledig in het open. Als er ook maar één persoon komt kijken zijn ze dood. Dood hoor je me? En dat is jouw schuld.’
‘Als je zo blijft schreeuwen komen ze zeker wel, ja.’ Vluchtig doorzocht Giannis het lijk. Uit de broekzak haalde hij een grote bos met talloze sleutels. Zachtjes liet hij het metaal rinkelen. ‘Nu hoef je het slot ook niet meer open te frunniken.’
Boos griste Kamal de sleutels uit Giannis’ handen. Zo snel als zijn handen toe lieten ging hij elke sleutel af. Hij trilde van de zenuwen en zijn dunne wenkbrauwen fronste zich diep. De gedachte dat de andere bewakers de ijzige schreeuw niet gehoord hadden was voor hem onvoorstelbaar. Maar er was geen weg meer terug, ze waren zo ver gekomen en misschien nog wel het belangrijkste, hij stond in een plas bloed van een Blauwdrager. ‘Dit moet hem zijn.’ Opgelucht hield hij een zwarte sleutel omhoog.
Vriendelijk sloeg Giannis Kamal op de schouder. ‘Zie je, het was het helemaal waard.’
Afwijzend duwde Kamal de hand van zijn schouder af. ‘Verwar mijn opluchting niet voor vergeving. Hierover is het laatste woord nog niet gesproken.’ Voorzichtig stak hij de sleutel in het slot. Tergend langzaam draaide het ijzerwerk. Een klik klonk en de deur viel open. Een grote grijns betrok het hoekige gezicht van Kamal. Al kon het niet de verbolgen woede uit zijn hart doen verdwijnen, blij was hij toch. Van de muur af pakte hij een kaars. Het zachte licht verhelderde zijn bruin gekleurde gezicht en grijze ogen. Zo volwassen van geest als hij was, zo jong was zijn lichaam. Zijn schouders waren nog smal en de baard had hij nog maar net in de keel. Voorzichtig liep hij de kluis in. Vrezend voor een tweede bewaker, die zich misschien had verstopt tussen de stellingen, bleef hij alert. Voet voor voet, stap bij stap, verplaatste hij zich bijna geruisloos door het nauwe gangpad heen. Om hem heen lagen de meest waardevolle goederen, kostbaarder dan hij ooit zou kunnen begeren. Hij moest ervan kwijlen, en tegelijkertijd walgde hij van het idee dat dit allemaal aan één persoon toebehoorde. Zo rijk als hij zich waande, zo arm was hij nog steeds in vergelijking met de rechtmatige eigenaar. Rechtmatig, hij moest grinniken. Er was niks rechtmatigs aan, de diefstal die hij op het punt stond te begaan was vele malen kleiner dan de diefstal die die hoer van een Go'g'i al jaren begin.

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
  • THEMA Kan schrijven je leven redden?
  • Hoe beschrijf je emoties?
  • Zo vind je een uitgever die bij je past
  • Zo belangrijk zijn de eerste 10 pagina's
  • Schrijftips van Anne-Gine Goemans
  • Schrijftechniek: vertellen en vertonen
  • Taaltips: taal en logica

Dit nummer verschijnt omstreeks 6 december oktober. Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 25 november 16:00 uur, dan krijg je dit nummer thuis!

Introductiekorting!