Start » Proeflezen » [Fantasy] De val der kronen

[Fantasy] De val der kronen

Door: eppicninjabunny
Op: 28 juni 2018

Voordat jullie beginnen lezen, nog een kleine uitleg. Dit is namelijk het 2e hoofdstuk.

kiraly = een soort van koning
eraly = soort van graaf
oloto = een lid van de mikiry
mikiry = de kleine raad die de kiraly ondersteunt

Gomor telt 3 muren, Ivelany; waar de armen wonen en waar weinig interesse voor is van de edelen, Randry; hier wonen de middenstanders, Havony; hier wonen de rijken en in het midden staat slot Hanidy, het slot van de kiraly.

Is het een beetje goed geschreven, en wat zou er beter kunnen?
Doet je dit denken aan een fantasy en/of de middeleeuwen denken?
Wekt het interesse?
Zijn er zaken die onduidelijk zijn of meer (of juist minder) uitleg moeten krijgen?
Mochten jullie nog ander commentaar hebben dan hoor ik het graag.

Fragment: 

Achterin de troonzaal, verscholen in zijn eigen schaduw zit kiraly Fedor Anyaky. Een spichtig, oude man met op zijn hoofd een edelstenen belegde en goud beslagen kroon. Zoals dat bij de machtigste man van Gomor betaamt. Zijn gezicht is uitgemergeld en gerimpeld, het haar grijs, kort geknipt en achterover gekamd zodat de kale plekken niet opvallen. In de ver weggezakte oogkassen liggen twee rusteloze, grijsblauwe ogen. Puntige kaken, dunne lippen en ver uitstekende voortanden kenmerken het altijd starre gelaat. Voor zijn voeten ligt het Rode pad, een rood marmeren loper dat zijn oorsprong vindt bij muur Mihidy en ononderbroken, in een rechte naar de heilige troon loopt. Omringd door de standbeelden van de Honderd Schonen en alleen gelaten door de grote villa’s die op gepaste afstand zijn gebouwd, is dit het enige pad wat belopen mag worden door zij van buiten muur Havony. Alleen via hier, en onder zware bewaking van Savievaren, mogen zij één keer per rondgang zich begeven naar het slot om daar bij hun laatste strohalm hulp of advies te vragen. Van heinde en verre komen ze, wanhopig, uitgeput en niet uitzonderlijk op sterven na dood. In de steek gelaten door hun eigen huizen, die niet in staat zijn om te helpen of een totale desinteresse tonen voor hun onderdanen. Rijk zijn de bezoekers nooit, altijd arm. En als ze thuis rijk waren komen ze hier berooid aan, uitgebuit door herbergiers, afgeperst door hoeren en overvallen door bandieten.
‘Wie zijn de volgende gasten?’ In Fedors stem rust een minachting die niet meer als normaal is voor iemand van zijn stand.
‘De dorpshoofden Mahanty Tiraky uit Pantry, Mitary Hendry uit Poneny en Tary Adaly uit Tanany, kiraly. Alle de drie de dorpen zijn tegen muur Ivelany gebouwd.‘ De derde oloto van Gomor, Matevy Pitakiry, rolt een rol dik perkament op. Hij is ontzagwekkend dik, zijn buik zo rond als een bal, zijn wangen bungelen en slingeren bij elke beweging, het vet onder zijn kin hangt tot aan de borst en zijn behaarde faun poten zakken ver door onder de druk van het gewicht dat zijn lichaam meedraagt. Nauwelijks zichtbaar en goed verborgen tussen de overhangende vetrollen zitten twee donkerbruine, onmeedogend kijkende ogen.
Op de overloop tussen de edelen, rijke handelaren en weggeslopen bedienden staat Andimy Anyaky, Fedors enige zoon, de eerste in de lijn van opvolging, eraly van Nyaly, eraly van Vessa, bewaker van Nilandon. Zijn gezicht goed verscholen onder een kap die tot ver over zijn ogen heen valt. Hij hoort hier niet te zijn. Slechts de kiraly, mikiri, audiëntie en andere betrokkenen mogen toeschouw nemen. Familie mogen nadrukkelijk niet aanwezig zijn, zo wordt beschreven in de negende wet der Oude Wetten. Andimy heeft daar lak aan. De Oude Wetten zijn geschreven door machthebbers voor de kiraly en ver voor het ontstaan van Gomor. Toch worden ze strikt nageleefd. Hier betrapt worden zou betekenen dat de audi@entie opnieuw moet worden gedaan en hij zal waarschijnlijk op een strafexpeditie worden gestuurd. Het zou zeker niet de eerste keer zijn, maar leren doet hij er niet van. Meekijken met zijn vader is de enige manier om te leren hoe hij het later moet doen. Niet door oude stoffige boeken te lezen die gevuld zijn met wetten, oude verdragen en en stoffige tradities.
‘U hoort hier niet te zijn, mijn heer.’ Fluistert een meisje hem zachtjes toe. Geschrokken kijkt Andimy om zich heen, recht in de ogen van Akezy, de dienstmeid van zijn moeder. Een mooi, blank meisje met blonde haren, opgestoken in een knot. Een gezicht wordt bedekt met sproeten en tussen de zeeblauwe ogen staat een klein neusje. Haar kin is vlak, maar mooi vlak, niet lelijk. Haar lippen roze en vol. Andimy bekijkt haar nauwkeurig. In de bruine jute jurk die zijn moeder haar dienstmeiden laat dragen is ze oerlelijk, zelfs haar mooie gezichtje kan haar daar niet van redden. Geschikt om bastaarden te baren na haar ontbloeiing. Zelfs in gedachten klinkt het vreselijk, maar het is wel de harde waarheid. Ze is mooi, laag geboren en in dienst bij de edelen. En met een bastaard bij de juiste man kan ze op privileges rekenen, en bij de verkeerde wordt het kind vermoord of verkocht als slaaf. Het is de hoge prijs die je betaald als dienstmeid, maar wel een die rijpe vruchten kan afwerpen.
‘Volgens mij hoor je hier ook niet te zijn.’ Zegt Andimy venijnig, als een klein kind dat zich betrapt voelt. Als zij me herkent, hoeveel meer zullen het dan ook doen?

Reacties

Diana Silver
Laatst aanwezig: 1 dag 13 uren geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4933

Hoi ENB,

De tekst leest goed weg, met weinig fouten. Met je taalgevoel lijkt me niets mis. Het is geschreven in een stijl die binnen het fantasy-genre wat gedateerd is: world-building om de world-building, beschrijvingen om de beschrijvingen - ook als ze het verhaal bladzijdenlang op stop zetten. Robert Jordan en zulke schrijvers kwamen ermee weg en niets let je om in hun voetsporen te treden. Ik denk dat het wel goed is om je te realiseren dat dat is wat je doet en misschien een keer kritisch te overdenken of dat het beste is voor jouw verhaal; misschien een keer rondkijken in modernere (en oudere!) boeken om te zien wat er nog meer op de markt is aan stijlen en benaderingswijzen.

Iets anders wat waarschijnlijk goed is om je te realiseren, is dat lezers vrij gauw heenlezen over woorden die ze niet kennen. Een regel als

Mahanty Tiraky uit Pantry, Mitary Hendry uit Poneny en Tary Adaly uit Tanany, kiraly

komt in mijn geheugen binnen als
Manhanty, Tiky, nogwaty... - en dan begin ik pas echt weer te lezen bij Alle drie de dorpen.

Wat het bovendien moeilijk maakt om de verschillende vreemde woorden te onderscheiden, is dat alle namen veel gemeen hebben. Elk is drie lettergrepen lang; elk eindigt op een y; harde medeklinkers (t, p, k) zijn oververtegenwoordigd. Daardoor is het risico groot dat ik na een paar bladzijden niet meer weet wie hoe heet, en dat ik personages niet kan plaatsen of door elkaar ga halen. Bovendien: zijn zo veel vreemde woorden en namen echt nodig?

Ik hoop dat je iets aan deze overwegingen hebt smile

Waar waren we gebleven?

Araglin
Laatst aanwezig: 2 dagen 5 uren geleden
Sinds: 20 Jul 2015
Berichten: 96

De beschrijvingen zijn inderdaad iets too much. Het zijn weliswaar bij vlagen fraaie, beeldende zinnen, maar wat ze vooral doen is de vaart uit je verhaal halen. En in dit specifieke fragment halen ze het ritme uit de dialogen. De dienstmeid zegt iets, waarna een groot aantal regels volgt waarin ze wordt omschreven. Pas na 161 woorden (ik heb ze geteld ;-) ) wordt antwoord gegeven. Dat leest wat moeizaam. Je hoeft niet gelijk al je kruit te verschieten. Je kunt details over haar uiterlijk, haar kleding en dergelijke een beetje door de tekst vlechten.

Overigens, als ze slechts een zeer klein rolletje vervult in je verhaal, is ze naar mijn mening te gedetailleerd omschreven.

En nog een overigens: maak het jezelf niet te moeilijk. Als een kiraly een 'soort van koning' is, waarom noem je het dan niet gewoon zo? Een exotische naam voegt in feite niets toe. Dat je een middeleeuwse koning voor ogen hebt, blijkt uit de context.

Yrret
Laatst aanwezig: 3 uren 16 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5928
eppicninjabunny schreef:

Mochten jullie nog ander commentaar hebben dan hoor ik het graag.

De feedback van Diana in #1 zegt - voor mij - genoeg.

Ik zou niet eens weten of ik zo`n complex Y-complex continu zou kunnen beschrijven/lezen.

eppicninjabunny schreef:

kiraly
Anyaky
Mihidy
Havony
Mahanty
Tiraky
Pantry
Mitary
Hendry
Poneny
Tary
Adaly
Tanany
Ivelany
Matevy
Pitakiry
Andimy
eraly
Nyaly
Akezy

Ik kan wel urenlang de Bibbelebonse Sage voordragen.

eppicninjabunny schreef:

Geschikt om bastaarden te baren na haar ontbloeiing.

"ontbloeiing" ?

eppicninjabunny schreef:

‘U hoort hier niet te zijn, mijn heer.’ Fluistert een meisje hem zachtjes toe.

Een komma daar waar je een punt zet - geen hoofdletter.

‘U hoort hier niet te zijn, mijn heer,’ fluistert een meisje hem zachtjes toe.

eppicninjabunny schreef:

‘U hoort hier niet te zijn, mijn heer.’ Fluistert een meisje hem zachtjes toe. Geschrokken kijkt Andimy om zich heen, recht in de ogen van Akezy, de dienstmeid van zijn moeder. Een mooi, blank meisje met blonde haren, opgestoken in een knot. Een gezicht wordt bedekt met sproeten en tussen de zeeblauwe ogen staat een klein neusje. Haar kin is vlak, maar mooi vlak, niet lelijk. Haar lippen roze en vol. Andimy bekijkt haar nauwkeurig. In de bruine jute jurk die zijn moeder haar dienstmeiden laat dragen is ze oerlelijk, zelfs haar mooie gezichtje kan haar daar niet van redden.

Is ze nu oerlelijk - of mooi blank?

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

'leeghoofd'
Laatst aanwezig: 1 jaar 3 weken geleden
Sinds: 14 Nov 2016
Berichten: 328

Hoi,

Ik had het moeilijk om tot het eind door te lezen door eindeloze beschrijvingen, het onnoemelijk aantal namen die idd erg op elkaar lijken qua lettergebruik (zoals D. Silver aankaart). Al wat ik op het einde onthoud is dat er audiëntie bij de koning is en zijn zoon er niet bij mag zijn. Er gebeurt heel weinig.

Telt het geheel geen vier muren? Je spreekt bij je intro niet over muur Mihidy, of het moet over iets anders gaan.

Meerdere fouten zoals gezegd, die niet mooi staan. Het pad wat - Alleen via hier - niet meer als normaal zijn slechts enkele voorbeelden.
(https://taaladvies.net/taal/advies/vraag/1327 voor het laatste voorbeeld)

It's not that I'm afraid to die, I just don't want to be there when it happens. (W. Allen)

Thérèse
beheerder
Laatst aanwezig: 1 uur 53 min geleden
Sinds: 2 Aug 2009
Berichten: 5885
Citaat:

Zijn er zaken die onduidelijk zijn of meer (of juist minder) uitleg moeten krijgen?

Een paar puntjes.

Misschien de beginalinea iets completer en overzichtelijker presenteren aan de lezer:

Citaat:

Achterin de troonzaal, verscholen in zijn eigen schaduw zit kiraly Fedor Anyaky. Een spichtig, oude man met op zijn hoofd een edelstenen belegde en goud beslagen kroon. Zoals dat bij de machtigste man van Gomor betaamt. Zijn gezicht is uitgemergeld en gerimpeld, het haar grijs, kort geknipt en achterover gekamd zodat de kale plekken niet opvallen. In de ver weggezakte oogkassen liggen twee rusteloze, grijsblauwe ogen. Puntige kaken, dunne lippen en ver uitstekende voortanden kenmerken het altijd starre gelaat.

Hij zit achter in de troonzaal (achter in: in dit geval twee woorden).

In zijn eigen schaduw: waar komt de schaduw vandaan of: waardoor wordt de troonzaal belicht? Valt er zonlicht door een venster? Hangen er brandende toortsen aan de wanden? De lezer moet het zelf bedenken, maar het is prettig als hij een totaalplaatje voor zich ziet. Dat kan compact, bijvoorbeeld:

Achter in de troonzaal, onder de hoge vensters waar het glas-in-lood de hete zonnestralen tegenhoudt, zit kiraly Fedor Anyaky verscholen in zijn eigen schaduw.

Je kan kiraly een hoofdletter geven, zodat de lezer weet dat het een titel is: Kiraly.
Mogelijk weet je dat király een Hongaars woord is dat in het Nederlands koning betekent?
Anya = moeder.
Poneny = Pannonia?
Tanany = Tihány?
Havon = sneeuw?
etc.

Als je dit zo bedacht hebt, vind ik het leuk gevonden; je kan er alleen niet vanuit gaan dat lezers deze verborgenheden ontdekken, vertalen, waarderen. Ze raken er eerder door in verwarring, zoals hierboven blijkt. Misschien dan toch in de benamingen hieraan tegemoetkomen, eens proberen hoe het eruitziet / voelt in Nederlandse benamingen?

Citaat:

Een spichtig, oude man met op zijn hoofd een edelstenen belegde en goud beslagen kroon. Zoals dat bij de machtigste man van Gomor betaamt.

Een spichtige, oude man (...) met op zijn hoofd een met edelstenen belegde (...) kroon.
Wat is een goud beslagen kroon?

Citaat:

Zoals dat bij de machtigste man van Gomor betaamt.

Zoals dat de machtigste man van Gomor betaamt (zonder bij)

Je zou deze zin ook met gemak weg kunnen laten - iedereen weet dat het voor een koning betamelijk is dat hij een kroon draagt.

Citaat:

het haar grijs, kort geknipt en achterover gekamd zodat de kale plekken niet opvallen

Wie is hier de observator wie de kale plekken niet opvallen? Er moet iemand zijn die de kale plekken niet ziet - maar als hij ze niet ziet, weet hij niet dat ze bestaan en kunnen ze hem niet opvallen. En als er niemand is die dit ziet c.q. opvalt, zou je de info anders moeten formuleren, bijvoorbeeld:

(...) zodat de kale plekken bedekt zijn.

Citaat:

kort geknipt en achterover gekamd

kortgeknipt en achterovergekamd

Qua observatie - perspectief - is er het volgende eveneens aan de hand:

Citaat:

In de ver weggezakte oogkassen liggen twee rusteloze, grijsblauwe ogen. Puntige kaken, dunne lippen en ver uitstekende voortanden kenmerken het altijd starre gelaat.

Wie ziet die rusteloze, grijsblauwe ogen? Wie bepaalt dat de uitstekende voortanden het gelaat kenmerken? Er moet iemand zijn die dit zo observeert - waar bevindt die iemand zich?

Onderstaande zin begrijp ik niet zo goed:

Citaat:

Omringd door de standbeelden van de Honderd Schonen en alleen gelaten door de grote villa’s die op gepaste afstand zijn gebouwd, is dit het enige pad wat belopen mag worden door zij van buiten muur Havony.

Hoe kan een pad alleen gelaten worden door grote villa's? Is het er weggehaald, geroofd wellicht? Schrijf dan dat; dat is voor de lezer zoveel duidelijker.

Citaat:

het enige pad wat belopen mag worden door zij van buiten muur Havony

question

Het lijkt hierboven misschien wat veel 'commentaar', maar met enkele kleine aanpassingen zet je een prachtige, geloofwaardige setting neer.

Tijdens de zomervakantie schrijfmeters maken in De scribbe? Lees er meer over op deze pagina.

Tja
Laatst aanwezig: 1 uur 7 min geleden
Sinds: 4 Mei 2009
Berichten: 14122

Eens met de reacties. Het enige pad wat - Het enige pad dat

Waar je ook bent, 'Ik zal je vinden'.

Diana Silver
Laatst aanwezig: 1 dag 13 uren geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4933

Hm? Nee, ik zei niets.

Waar waren we gebleven?

eppicninjabunny
Laatst aanwezig: 4 uren 1 sec geleden
Sinds: 19 Jun 2017
Berichten: 56
Diana Silver schreef:

Hoi ENB,

De tekst leest goed weg, met weinig fouten. Met je taalgevoel lijkt me niets mis. Het is geschreven in een stijl die binnen het fantasy-genre wat gedateerd is: world-building om de world-building, beschrijvingen om de beschrijvingen - ook als ze het verhaal bladzijdenlang op stop zetten. Robert Jordan en zulke schrijvers kwamen ermee weg en niets let je om in hun voetsporen te treden. Ik denk dat het wel goed is om je te realiseren dat dat is wat je doet en misschien een keer kritisch te overdenken of dat het beste is voor jouw verhaal; misschien een keer rondkijken in modernere (en oudere!) boeken om te zien wat er nog meer op de markt is aan stijlen en benaderingswijzen.

Iets anders wat waarschijnlijk goed is om je te realiseren, is dat lezers vrij gauw heenlezen over woorden die ze niet kennen. Een regel als

Mahanty Tiraky uit Pantry, Mitary Hendry uit Poneny en Tary Adaly uit Tanany, kiraly

komt in mijn geheugen binnen als
Manhanty, Tiky, nogwaty... - en dan begin ik pas echt weer te lezen bij Alle drie de dorpen.

Wat het bovendien moeilijk maakt om de verschillende vreemde woorden te onderscheiden, is dat alle namen veel gemeen hebben. Elk is drie lettergrepen lang; elk eindigt op een y; harde medeklinkers (t, p, k) zijn oververtegenwoordigd. Daardoor is het risico groot dat ik na een paar bladzijden niet meer weet wie hoe heet, en dat ik personages niet kan plaatsen of door elkaar ga halen. Bovendien: zijn zo veel vreemde woorden en namen echt nodig?

Ik hoop dat je iets aan deze overwegingen hebt smile

De namen ga ik inderdaad denk ik nog veranderen. Het zijn vertaling uit Malagasi, een taal die me op een manier wel aanspreekt. Ik gebruik het inderdaad op dit moment te veel. Een aantal dingen zal ik dan ook veranderen.
De hoeveelheid namen is wel nodig omdat het verhaal vanuit meerdere perspectieven wordt verteld, op meerdere locaties. Zo is er een Anidi-leerling (speciale eenheid van krijgers), een Kiraly, een banneling die zijn eigen land heeft opgezet midden in zee en een deserteur. Het is allemaal wat lastig uit te leggen zo in het kort.

Mijn exucses trouwens nog voor het late reageren. Dat was niet de bedoeling.

Parttime schrijver, grafisch ontwerper en youtuber

eppicninjabunny
Laatst aanwezig: 4 uren 1 sec geleden
Sinds: 19 Jun 2017
Berichten: 56
Araglin schreef:

De beschrijvingen zijn inderdaad iets too much. Het zijn weliswaar bij vlagen fraaie, beeldende zinnen, maar wat ze vooral doen is de vaart uit je verhaal halen. En in dit specifieke fragment halen ze het ritme uit de dialogen. De dienstmeid zegt iets, waarna een groot aantal regels volgt waarin ze wordt omschreven. Pas na 161 woorden (ik heb ze geteld ;-) ) wordt antwoord gegeven. Dat leest wat moeizaam. Je hoeft niet gelijk al je kruit te verschieten. Je kunt details over haar uiterlijk, haar kleding en dergelijke een beetje door de tekst vlechten.

Overigens, als ze slechts een zeer klein rolletje vervult in je verhaal, is ze naar mijn mening te gedetailleerd omschreven.

En nog een overigens: maak het jezelf niet te moeilijk. Als een kiraly een 'soort van koning' is, waarom noem je het dan niet gewoon zo? Een exotische naam voegt in feite niets toe. Dat je een middeleeuwse koning voor ogen hebt, blijkt uit de context.

Ik heb de beschrijving aangepast, dat is inderdaad beter om het tempo erin te houden.
Het verschil tussen een Kiraly en een koning (wat ik overigens nu ook met een hoofdletter ga schrijven) is dat een Kiraly (SPOILER ALERT) 100% bloed vanuit eigen familie moet zijn, wat dus inhoud dat er dus incest moet worden gepleegd. Daarbij komt dat een koning een alleenheerser is, dat is een Kiraly niet. Hij heeft de Mikiri, een gekozen door het volk "gekozen" raad is. Het tijdperk van koningen zelf is ook al voorbij, ze worden alleen nog in oude boeken omschreven en benoemd.

Parttime schrijver, grafisch ontwerper en youtuber

eppicninjabunny
Laatst aanwezig: 4 uren 1 sec geleden
Sinds: 19 Jun 2017
Berichten: 56
Thérèse schreef:
Citaat:

Zijn er zaken die onduidelijk zijn of meer (of juist minder) uitleg moeten krijgen?

Een paar puntjes.

Misschien de beginalinea iets completer en overzichtelijker presenteren aan de lezer:

Citaat:

Achterin de troonzaal, verscholen in zijn eigen schaduw zit kiraly Fedor Anyaky. Een spichtig, oude man met op zijn hoofd een edelstenen belegde en goud beslagen kroon. Zoals dat bij de machtigste man van Gomor betaamt. Zijn gezicht is uitgemergeld en gerimpeld, het haar grijs, kort geknipt en achterover gekamd zodat de kale plekken niet opvallen. In de ver weggezakte oogkassen liggen twee rusteloze, grijsblauwe ogen. Puntige kaken, dunne lippen en ver uitstekende voortanden kenmerken het altijd starre gelaat.

Hij zit achter in de troonzaal (achter in: in dit geval twee woorden).

In zijn eigen schaduw: waar komt de schaduw vandaan of: waardoor wordt de troonzaal belicht? Valt er zonlicht door een venster? Hangen er brandende toortsen aan de wanden? De lezer moet het zelf bedenken, maar het is prettig als hij een totaalplaatje voor zich ziet. Dat kan compact, bijvoorbeeld:

Achter in de troonzaal, onder de hoge vensters waar het glas-in-lood de hete zonnestralen tegenhoudt, zit kiraly Fedor Anyaky verscholen in zijn eigen schaduw.

Je kan kiraly een hoofdletter geven, zodat de lezer weet dat het een titel is: Kiraly.
Mogelijk weet je dat király een Hongaars woord is dat in het Nederlands koning betekent?
Anya = moeder.
Poneny = Pannonia?
Tanany = Tihány?
Havon = sneeuw?
etc.

Als je dit zo bedacht hebt, vind ik het leuk gevonden; je kan er alleen niet vanuit gaan dat lezers deze verborgenheden ontdekken, vertalen, waarderen. Ze raken er eerder door in verwarring, zoals hierboven blijkt. Misschien dan toch in de benamingen hieraan tegemoetkomen, eens proberen hoe het eruitziet / voelt in Nederlandse benamingen?

Citaat:

Een spichtig, oude man met op zijn hoofd een edelstenen belegde en goud beslagen kroon. Zoals dat bij de machtigste man van Gomor betaamt.

Een spichtige, oude man (...) met op zijn hoofd een met edelstenen belegde (...) kroon.
Wat is een goud beslagen kroon?

Citaat:

Zoals dat bij de machtigste man van Gomor betaamt.

Zoals dat de machtigste man van Gomor betaamt (zonder bij)

Je zou deze zin ook met gemak weg kunnen laten - iedereen weet dat het voor een koning betamelijk is dat hij een kroon draagt.

Citaat:

het haar grijs, kort geknipt en achterover gekamd zodat de kale plekken niet opvallen

Wie is hier de observator wie de kale plekken niet opvallen? Er moet iemand zijn die de kale plekken niet ziet - maar als hij ze niet ziet, weet hij niet dat ze bestaan en kunnen ze hem niet opvallen. En als er niemand is die dit ziet c.q. opvalt, zou je de info anders moeten formuleren, bijvoorbeeld:

(...) zodat de kale plekken bedekt zijn.

Citaat:

kort geknipt en achterover gekamd

kortgeknipt en achterovergekamd

Qua observatie - perspectief - is er het volgende eveneens aan de hand:

Citaat:

In de ver weggezakte oogkassen liggen twee rusteloze, grijsblauwe ogen. Puntige kaken, dunne lippen en ver uitstekende voortanden kenmerken het altijd starre gelaat.

Wie ziet die rusteloze, grijsblauwe ogen? Wie bepaalt dat de uitstekende voortanden het gelaat kenmerken? Er moet iemand zijn die dit zo observeert - waar bevindt die iemand zich?

Onderstaande zin begrijp ik niet zo goed:

Citaat:

Omringd door de standbeelden van de Honderd Schonen en alleen gelaten door de grote villa’s die op gepaste afstand zijn gebouwd, is dit het enige pad wat belopen mag worden door zij van buiten muur Havony.

Hoe kan een pad alleen gelaten worden door grote villa's? Is het er weggehaald, geroofd wellicht? Schrijf dan dat; dat is voor de lezer zoveel duidelijker.

Citaat:

het enige pad wat belopen mag worden door zij van buiten muur Havony

question

Het lijkt hierboven misschien wat veel 'commentaar', maar met enkele kleine aanpassingen zet je een prachtige, geloofwaardige setting neer.

Bedankt voor de tips, ik zal er mee aan de slag gaan. De vertalingen komen overigens niet uit het Hongaars, niet allemaal althans. Maar een gedeelte wel. De namen zelf zijn niet zover gezocht. Zo betekent Matevy Pitakiry Dikke Leider, Mahanty Tiraky Arme leider, Havony hoogte en Hanidy slot.

Parttime schrijver, grafisch ontwerper en youtuber

Yrret
Laatst aanwezig: 3 uren 16 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5928
Diana Silver schreef:

Hm? Nee, ik zei niets.

Dan is het mijn wens dat jij mij aanspreekt.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Lees Schrijven Magazine

THEMA: Week van het Schrijven | Overzicht schrijfcursussen

  • Kritiek geven en ontvangen: o zo moeilijk!
  • Ellen Deckwitz: zo word je een geweldige dichter
  • Schrijftips van Bert wagendorp (Ventoux)
  • Talent pools bij uitgeverijen: hoe kom je erbij?
  • Leer liedjesschrijven van Jan Rot
  • Hoe voorkom je fouten in perspectief?
  • Scenarioschrijven: zo geef je een personage vorm
  • Wat romanschrijvers van speechschrijvers kunnen leren (en vice versa)
  • Hoe vorm je familieverhalen om tot een roman?

Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 21 juli 16:00 u., dan krijg je dit nummer thuis!

MELD JE AAN
Word abonnee van Schrijven Magazine

Mis het komende nummer van Schrijven Magazine niet, word vóór maandag 16.00 u. abonnee!

Superaanbieding!