Start » Proeflezen » [Cursiefje] 't Zijn andere tijden

[Cursiefje] 't Zijn andere tijden

Door: Max Schneider
Op: 4 februari 2014

Ik merk aan de reacties dat mijn schrijfseltjes meestal wel geestig gevonden worden, maar ik zou zo graag hebben dat er achter de grap toch ook een maatschappelijk/scherp/kritisch/psychologisch/filosofisch of alleszins relevant kantje aanzit. Ik weet niet of dat lukt.

Fragment: 

Ik loop laatst een schoolvriendin uit de vorige eeuw tegen het lijf. Ik herinner me zeer vaag iets van , een groezelig fuifzaaltje, La Bamba en veel gesukkel. Na het uitwisselen van informatie over de kleine kwaaltjes en het zwaardere medische werk, vertel je dan iets over het afgelegde levensparcours.
Zij bleek een ‘9 to 5’-carrière gekoppeld te hebben aan een gezinsleven dat zo standaard was dat je er spek-en-eieren kon van bakken. Een leven, nog gewoner dan het mijne. Toen ze ruim in de kleinkinderen zat is ze uiteindelijk dan toch maar van haar doodbrave man gescheiden en is met haar vriendin getrouwd.
Haar echtgenoot is heel erg geschrokken, maar was altijd met z’n werk bezig geweest en heeft weinig zien aankomen. Ik ben geen betrokken partij en heb dus niets te vinden. Mijn talent voor verbazing ben ik trouwens al heel jong kwijtgeraakt.
De kleinkinderlijke logica valt dan weer niet te vergelijken met die van ons indertijd en heeft zich vaak, zonder dat wij ook maar iets in de gaten hadden, geruisloos aangepast aan allerlei nieuw samengestelde gezinssituaties. Pragmatiek op dat vlak hoef je hen niet meer bij te brengen.
Jasmien vraagt zich vooral af of de Sint nu zowel bij opa als bij de twee oma’s komt. Misschien moeten we haar er zelfs van verdenken dat ze het mechanisme achter die Sinterklaas met z’n, inderdaad merkwaardige, paard- schouw- en daken-truc, beter doorziet dan ze laat uitschijnen. Ik heb dat toen ook altijd raar gevonden, vooral met die schuine daken.
Kevin heeft blijkbaar al een aantal klokken gehoord, maar we zijn niet zeker of hij weet hoe het met de klepels zit, want hij vraagt of die oma’s ook in één bed slapen. Na enige aarzeling wint zijn nieuwsgierigheid het toch van zijn terughoudendheid, want hij wil weten ‘hoe dat dan gaat’. Mijn vroegere schoolvriendin heeft zich er blijkbaar uitgemompeld. Pedagogisch niet heel moedig, maar ik betwijfel of ik het er beter afgebracht zou hebben.
Jeroens logica oogt plausibel maar mist nog wat achtergrondinformatie zodat hij te rechtlijnig bij zijn conclusie uitkomt. Hij vraagt nu of opa al een nieuwe vriend heeft.
Geef toe, het is ook veel voor die kleine kopjes, toch ?

Reacties

SchrijvenNico
Laatst aanwezig: 8 weken 5 dagen geleden
Sinds: 20 Aug 2013
Berichten: 509
Max Schneider schreef:

Ik merk aan de reacties dat mijn schrijfseltjes meestal wel geestig gevonden worden, maar ik zou zo graag hebben dat er achter de grap toch ook een maatschappelijk/scherp/kritisch/psychologisch/filosofisch of alleszins relevant kantje aanzit. Ik weet niet of dat lukt.

- Dat specifieke kantje kan ik ook in gewoon Nederlands beantwoorden:

Ik ontdek een aantal zinnen die grammaticaal niet in orde zijn. De 2de zin is niet geheel correct.

Je schrijft vlot en het geeft een leuke indruk hoe de "ik "persoon opa is geworden tegen de achtergrond van een schoolvriendin.

"Geef toe, het is ook veel voor die kleine kopjes, toch ?" Ik zou hier geen "kopjes" schrijven, maar "opdondertjes."

- Leuk om het Sinterklaas-stuk in je fragment te verwerken!

Mirandala
Laatst aanwezig: 6 weken 1 uur geleden
Sinds: 5 Sep 2012
Berichten: 3387

Hallo Max,

Het is een prettig lezend stuk.

Tip:
Witregels trekken je tekst open, dat leest fijner. Zeker vanaf een scherm. Een paar alinea's, waar je nu de regelafbrekingen hebt.

Probeer in deze zinnen de 'je' in o.a.:
-vertel je dan iets over het afgelegde levensparcours
-dat je er spek-en-eieren kon van bakken.
In de eerste persoon (of derde) te zetten? Nu spreek je eigenlijk de lezer aan, en dat kan wat verwarren.

Je feedbackvraag, ik begrijp dat je wilt weten of je tekst: maatschappelijk/scherp/kritisch/psychologisch/filosofisch is.

Je spreekt de lezer aan met jij. Verder zie ik niet veel maatschappijkritisch, dacht ik. Tot ik me realiseerde dat het stuk over een lesbisch ouderpaar gaat. Dat verwerk je er (natuurlijk bedoeld) achteloos in. Je neemt echter geen stelling in het stuk (hoeft ook niet hoor, maar maatschappijkritisch zou dat impliceren) het is eerder een anekdote, die iemand aan een ander vertelt, terwijl hij al weet dat de luisterende ander niets kritisch zou zeggen over een lesbisch ouderpaar.

We zouden kunnen zeggen, dat het onderwerp dat jij koos een maatschappijkritisch onderwerp kan zijn, maar dat het stuk dat niet is.
Eigenlijk mist het een tegenstelling, wil het maatschappelijk/scherp/kritisch/psychologisch/filosofisch zijn.

Over jezelf (in ieder geval: de ik in het stuk) zeg je:
Ik ben geen betrokken partij en heb dus niets te vinden.
Nee joh!
Jij bent de schrijver, de lezer wil het weten.

Chronologie:
Het is leuk om te lezen wat de kleinkinderen erover te zeggen hebben maar:
Hoe weten zij het? De ik liep een kennis tegen het lijf.
Door dat stukje nog eens te lezen, begreep ik dat de ik ook de opa van de geciteerde kleinkinderen is.
(Denk altijd: de lezer weet niets, tot de schrijver het hem vertelt)
Wanneer vertelde hij zijn kleinkinderen van de oma & oma en de overgebleven opa? Of waren zij bij de ontmoeting?
Dat zou er tussen kunnen.

Een stukje dialoog? Zou het nog grappiger zijn als een van de kinderen iets van de anekdote in dialoog zegt, tegen hun opa?

Wat betreft het filosofisch: als jij de opa uit het stukje bent, en zij jouw kleinkinderen, dan hebben zij het filosoferen in de genen denk ik smile

Graag gelezen en groet!

3390 reacties van dit voormalig actief lid zijn niet bedoeld als content voor de redactie. Volg me via: www.kakelversdichtwerk.nl/ en: lang leve de schrijver! Wij kunnen er wat van.

anoniem61
Laatst aanwezig: 4 jaren 33 weken geleden
Sinds: 27 Sep 2013
Berichten: 262

Grappig is het verhaal zeker:-)

Mirandala heeft al veel tips gegeven en vooral het verwijderen van de 'je' naar een derde persoon zou ik ter harte nemen. Ik vind het interessant om te lezen en ik neem aan dat je met het maatschappijkritische insinueerd dat kinderen minder kortzichtig denken dan volwassenen, Misschien zou je in je verhaal ook de reacties van volwassenen kunnen weven. Bijvoorbeeld dat de jeugdvriendin op haar naaiclubje o.i.d. met de neus werd aangekeken of haar kinderen negatief reageerden, terwijl de kleinkinderen het allemaal wel prima vinden. Een stukje dialoog maakt het inderdaad altijd wat levendiger en dan hoef je ook niet alles te beschrijven.

Veel succes ermee!

Max Schneider
Laatst aanwezig: 4 jaren 36 weken geleden
Sinds: 13 Nov 2013
Berichten: 4

Beste mensen,
Duizend maal sorry. Een perfide mix van slordigheid en luiheid heeft er voor gezorgd dat ik niets met jullie opmerkingen gedaan heb en dan maanden later hetzelfde stukje, onveranderd, opnieuw geplaatst heb. Het was mijn eerste inbreng en al meteen verknald.
Krijg ik nog een kans?

Yrret
Laatst aanwezig: 3 uren 54 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5966
Max Schneider schreef:

Beste mensen,
Duizend maal sorry. Een perfide mix van slordigheid en luiheid heeft er voor gezorgd dat ik niets met jullie opmerkingen gedaan heb en dan maanden later hetzelfde stukje, onveranderd, opnieuw geplaatst heb. Het was mijn eerste inbreng en al meteen verknald.
Krijg ik nog een kans?

Ja. meerdere zelfs.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Lees Schrijven Magazine
  • Leer schrijven als Stephen King
  • Alles wat een schrijver moet weten over uitgeverijen
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • De schrijfdip en wat je ertegen kunt doen

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

MELD JE AAN
Schrijfboek cadeau? Nu gratis bij een abonnement op Schrijven Magazine!

Neem een abonnement op Schrijven Magazine!

Maak je keuze!