Start » Proeflezen » [Column] Fietsvriend

[Column] Fietsvriend

Door: Wilmke
Op: 23 april 2019

Ik loop al jaren met het idee om columns te gaan schrijven en heb een eerste poging gedaan. Mijn doel is om te schrijven over dagelijkse ontmoetingen, actuele onderwerpen, maar ook thema's uit mijn leven als ondernemer, 50-tiger die het roer omgooit, werken als reisleidster, enz.

Ik zou het fijn vinden als jullie kritisch willen kijken naar de stijl, woordkeuze, lengte van de zinnen en de witregels.

Alvast bedankt!

Fragment: 

“Hey wereldreiziger!” Vanmorgen kwam ik hem weer tegen, een kranige zeventiger die elke morgen z’n vaste rondje fietst. Na maandenlang vriendelijk groeten, stapte hij op een dag van zijn fiets om een praatje te maken en sindsdien hou ik hem regelmatig op de hoogte van onze reiservaringen en cultuurbelevenissen. Mijn fietsvriend geniet zichtbaar van onze gesprekken en niet zelden zijn ze voor hem aanleiding om zich verder in een onderwerp te verdiepen. Voor hem ben ik een bruggetje naar een andere wereld. Een wereld met nieuwe manieren van werken en andere gewoontes om met elkaar om te gaan. Mijn verhalen versterken zijn gevoel van dankbaarheid. Ze vormen een welkome afwisseling op de knorrige en argwanende houding van veel van zijn leeftijdsgenoten.

Ik zie hem in gedachten achter zijn computer zitten, googelen op “Digital Nomad”, het onderwerp van vandaag en voor hem een nieuw begrip. “Dat zijn mensen die van de wereld hun kantoor hebben gemaakt, locatie onafhankelijk werken op plekken waar ze graag willen zijn, die op allerlei manieren samenwerken, elkaar helpen en inspireren ”, legde ik hem uit. Ik vertelde hem dat Joyce op dit moment het ruime sop heeft gekozen en op een cruiseschip zit met 300 moderne nomaden. Dat ze workshops organiseren, conferenties houden over zaken als ‘spreken in het openbaar’ en ‘sociaal ondernemen’ en voortdurend zoeken naar verbinding met elkaar.

Zijn ogen fonkelden van enthousiasme over deze beweging, maar hij zag aan de horizon van de oceaan ook de keerzijde van dit fenomeen opdoemen. “Krijgen ze dan geen gedoe met elkaar? Groepsvorming en buitensluiting? Jaloezie en argwaan?” Een logische reactie vanuit zijn referentiekader: geboren, getogen en, als leraar, gewerkt in een dorp met een sterke sociale cohesie. Zich dus maar al te zeer bewust van het daarmee gepaard gaande risico op uitsluiting als je, om welke reden dan ook, niet tot de groep behoort.

Het “soort zoekt soort” principe van sociale samenhang is een belangrijke element van het succes van de Nomad Cruise. De deelnemers delen dezelfde leefstijl en interesses en ontwikkelen binnen de groep een manier waarop zij naar de wereld kijken. Tot zover geen verschil met een Drents dorp. Maar de open houding van de groepsleden, het leven beleven met open ogen en een open hart, het oervertrouwen van veilig voelen en niet bang zijn dat de ander jou benadeelt, dát is wel anders.

Mijn fietsvriend maakte een zwaaiende armbeweging richting het dorp en bevestigde dit zorgelijk. “Ze zijn hier allemaal zó argwanend, bang voor alles wat ze niet kennen en altijd twijfelend aan de goede bedoelingen van de ander.” En daarmee onderschrijft hij de uitkomst van een onderzoek in Engeland dat vanmorgen het nieuws haalde. Daar is het vertrouwen in de medemens in 50 jaar tijd gedaald van 60 naar 30 procent. Dat betekent dat maar één van de drie mensen de ander vertrouwt. En dat die andere twee een muurtje om zich heen bouwen van achterdocht en angst. Wie wantrouwen geeft, krijgt wantrouwen terug. Dat biedt niet veel optimisme voor de toekomst. Gelukkig geldt het ook andersom, geloven in de eerlijkheid en aardigheid van de ander kleurt je eigen leven mooier. Fietsvriend zag een lichtpuntje. Schepen vol moderne missionarissen die hun openhartige vertrouwen in elkaar over de hele wereld verspreiden, het komt vast goed!

Reacties

janpmeijers
Laatst aanwezig: 9 uren 19 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 6012

Wilmke,

Gebruik een dialoog tussen de twee personages om te zeggen wat je wil. Nu blijft het grotendeels hangen in een (interne) monoloog van de ik. De 4e alinea is zelfs geheel een interne monoloog. Daarna reageert de fietser alsof hij die monoloog heeft gehoord.

Een column moet het vooral hebben van een levendige stijl en/of interactie tussen de personages - en juist die elementen ontbreken.

succes

Wilmke
Laatst aanwezig: 21 weken 6 dagen geleden
Sinds: 10 Apr 2019
Berichten: 2

Dank je wel voor je feedback! Ik ga hier zeker mee aan de gang.

  • THEMA Kan schrijven je leven redden?
  • Hoe beschrijf je emoties?
  • Zo vind je een uitgever die bij je past
  • Zo belangrijk zijn de eerste 10 pagina's
  • Schrijftips van Anne-Gine Goemans
  • Schrijftechniek: vertellen en vertonen
  • Taaltips: taal en logica

Dit nummer verschijnt omstreeks 6 december oktober. Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 25 november 16:00 uur, dan krijg je dit nummer thuis!

Introductiekorting!
Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!