Start » Proeflezen » [autobiografie ] VIOOL

[autobiografie ] VIOOL

Door: Vica
Op: 21 november 2015

dit fragment is verwijderd dit fragment is verwijderd dit fragment is verwijderd

Fragment: 

dit fragment is verwijderd dit fragment is verwijderd dit fragment is verwijderd

Reacties

Vica
Laatst aanwezig: 1 jaar 40 weken geleden
Sinds: 21 Okt 2015
Berichten: 33

-

janpmeijers
Laatst aanwezig: 1 uur 6 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5952

Vica,

Citaat:

PS: wat een luxe om hier zoveel goed advies te krijgen ! Ik leer hier ontzettend veel !

dat is ook de bedoeling. Maar je stuk met een - omhoog plaatsen is niet te bedoeling. Geduld is een schone zaak smile

Je vragen:
'Hoe is mijn schrijfstijl hier?'
spreekt mij hier meer aan dan in je vorige stuk, het is duidelijk vanuit een ander register geschreven.

'Is het wat?'
Het leest nog als een ruwe versie, kijk goed naar elke zin: kan het anders, duidelijker, hetzelfde met minder woorden, enz. zie het voorbeeld hieronder.

'Wat kan er beter?'
zie hieronder.

Citaat:

‘Naar beneden komen, we gaan spelen!, een bevel van papa onderaan de trap.
Niemand zei iets terug. We zaten allemaal op onze kamer, mijn zussen en ik, muisstil achter onze bureaus, doen alsof we niets gehoord hadden en dan hopen dat de stilte er op zou lijken dat de hele wereld was vergaan.
Zeven minuten later klonk het opnieuw.
‘Naar beneden komen nú, we gaan spelen!!’, klonk het harder en dwingender dan tevoren.
Weer niemand die iets terug zei, maar angst bracht ons in beweging, angst dat hij naar boven zou komen. Verstild en vertraagd als bange katten bewogen we ons uit onze kamers en liepen we de trappen af, met hangende schouders, onze blikken naar beneden gericht.

Ik heb als voorbeeld wat geschrapt en in elkaar geschoven:
‘Naar beneden komen, we gaan spelen!’ riep papa onderaan de trap.
We zaten op onze kamer, mijn zussen en ik. Muisstil achter onze bureaus, alsof we niets gehoord hadden en hoopten dat de stilte er op zou duiden dat de wereld was vergaan.
na zeven minuten riep hij opnieuw: ‘Naar beneden komen.Nú. We gaan spelen!’
Weer zei niemand iets, maar de angst dat hij naar boven zou komen bracht ons in beweging. Als bange katten liepen we de trap af, met hangende schouders, onze blikken naar beneden gericht.

Let op de semantiek:

Citaat:

Nietszeggend en niet begrijpend waarom haalden we onze violen van de hoge kast.

‘nietszeggend’ betekent: zonder inhoud. Maar je bedoelt hier dat de meiden niets zeggen. Suggestie: zonder iets te zeggen haalden we onze violen van de hoge kast.

En de overbodige uitleg:

Citaat:

De druppels van verdriet vielen naar beneden op het instrument.

laat alleen de druppels het werk doen – de lezer snapt echt wel dat de hp niet blij is.

Tot slot, hier ben je goed op dreef:

Citaat:

Dan speelden we liederen voor het bruidspaar in een volle kerk met vreugdevolle en verwachtingsvolle mensen. Met trillende benen bestegen we de smalle, wankele wenteltrap tot hoog boven in de nis waar het orgel stond, bombastisch als een diepzeemonster en pijpen als ijzeren reuzen. Ver bleef ik van het wiebelige hekje, hoog boven de mensenmassa beneden in de kerk, uit angst om te pletter te storten, want iets in mij wilde leven.

Mooie passage!
Succes.

Vica
Laatst aanwezig: 1 jaar 40 weken geleden
Sinds: 21 Okt 2015
Berichten: 33

beste Jan,

dank voor uw uitvoerige feedback. Mooi hoe u een passage beter en vlotter kan doen laten klinken met minder woorden. Ik merk zeker het verschil.

Dank u voor het compliment over de laatste passage. Dat is fijn om te horen.

Voorts ga ik het schrijven van mijn boek even aan de kant laten liggen. Ik merk dat ik me er in verlies en de rest van de wereld te veel rond mij vergeet ;-). En ik werd er somber van.

Gedichten doe ik wel nog en kortverhalen. Die rollen er uit bij mij, zijn fun en daar verlies ik me niet in.

Later, als ik meer in staat ben om in balans te leven, ga ik het boek misschien terug oppakken, maar nu even niet. Ik houd alle feedback mooi bij. Ik ben er dankbaar voor.

Groet,
Vica

janpmeijers
Laatst aanwezig: 1 uur 6 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5952

Vica,

Graag gedaan. Je boek een tijdje terzijde liggen is prima - het verhaal zal zich op enig moment weer aandienen en dan kun je er verder aan werken zonder er somber van te worden. Voor de tussentijd: succes met je korte verhalen en poëzie.

Groet,

Tja
Laatst aanwezig: 1 dag 1 uur geleden
Sinds: 4 Mei 2009
Berichten: 14122

Ik ben het helemaal met de opmerkingen van Janp eens. Voor mij gevoel heb je het te uitgebreid beschreven.
De tweede alinea misschien beginnen met: Zonder een woord te zeggen pakten we onze viool van de kast. Om erbij te kunnen moest ik op mijn tenen staan. Mijn zussen konden op platte voeten blijven staan.

Mijn ogen traanden en mijn neus liep. Een zakdoek pakken durfde ik niet.

rijhuis - waarschijnlijk bedoel je rijtjeshuis. Anders lijkt het net of het huis op wielen staat.

Mijn hand streek er graag over. Even later: Mijn hand streek er niet graag over. (Je mag best af en toe ik gebruiken.) Het deed me ergens aan denken en daar walgde ik van.(Bedoel je de baard van haar vader of van de leraar?)

De laatste alinea vind ik ook het sterkst.

Succes met je volgende poging.

Waar je ook bent, 'Ik zal je vinden'.

Lees Schrijven Magazine
  • Leer schrijven als Stephen King
  • Alles wat een schrijver moet weten over uitgeverijen
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • De schrijfdip en wat je ertegen kunt doen

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

MELD JE AAN
Lees Schrijven Magazine!

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór 23 september!

Word abonnee!