Start » Proeflezen » [Autobiografie en het leven met een beperking] ANDERSDENKENHILARISCHDOEN

[Autobiografie en het leven met een beperking] ANDERSDENKENHILARISCHDOEN

Door: mirabella69
Op: 5 juli 2016

Beste Allemaal

Ik ben benieuwd dit is een persoonlijk verhaal over mijn leven,
Hoe leest het voor een onbekende,?met of zonder kennis van (ADHD)
Wordt je er ingezogen?
Hoe storend is het feit dat ik lange zinnen maak zonder al te veel punten komma; s.

Ik
Ik vind plaatsen van mijn eerste fragment best spannendwil neerzetten hoe het in mijn hoofd gaat,,

Er moet nog wel aan geknutseld worden vandaar de plaatsing met meningen en ideeen kan ik wat.

Fragment: 

ANDERSDENKENHILARISCHDOEN

Schaamte,

Ja ik schaam me omdat ik een beperking heb, ik schaam me omdat ik niet goed mee kan in deze maatschappij van vlug vlug vlug en verder en door, ik schaam me dat ik onzeker ben door die beperking waar ik niks aan kan doen ik schaam me om het te bekennen als een manco wat mijn hele leven beheerst, kon ik God maar vragen wat er het nut van is waarom ik dit heb en waarom uitgerekend ik het moest doen met deze beperking ik ga maar door en door om maar te kunnen voldoen aan de eisen die gesteld worden de mens als werkmachine, jezelf beter voelen als je een ander kan ondermijnen…. om zelf maar niet slachtoffer te hoeven zijn …of bij een clubje willen horen om maar ergens bij te horen en daar kracht uit te halen, ik ben zo niet het zit niet in mijn aard een ander te ondermijnen of bij clubjes te willen horen om mijn mening te doen versterken of er kracht uit te doen halen maar soms word ik daar gewoon in meegesleurd terwijl ik niet weet hoe het eindigt .Die onzekerheid maakt me bang,…..ja ik heb moeite met het bijhouden van de snelheid, dat ik niet meteen de actie in kan zetten die wenselijk wordt geacht door de maatschappij en de daar aan vastgekoppelde eisen. Jah ik schaam me als ik voor de zoveelste keer moet vertellen dat ik moet stoppen met de opleiding of dat ik ontslagen ben dus geen baan meer heb, het schaamrood me op de lippen staat het verdriet van de zoveelste mislukking moet laten zien, de of het verdriet moet voelen van hun empathie gericht op mijn persoon mijn hart me in de keel klopt, de druk van voor mijn gezin zorgen omdat dat verantwoordelijk ouderschap heet en de druk maar opvoert wat voel ik me toch een mislukkeling, vergeleken bij mijn familieleden die me dat nog op sommige momenten even haarfijn uit de doeken doen dat ik het maar niet vergeet. Dat is ook wel makkelijk en ook wel te begrijpen, en zolang je zelf geen onderspit hoeft te delven kun je je deze tactiek veroorloven. Daar word ik verdrietig van de druk te voelen van wat er allemaal moet, en soms er wanhopig van wordt als mensen me niet willen begrijpen, of denken dat ik iets verzin, me gewoon niet serieus nemen, maar vooral ook niet de tijd kunnen nemen om echt te luisteren.
De tijd waarin men quality-time en timemanagement moet inroepen heel handig wordt die term ingezet tegenwoordig is het woord management het eureka van het moment om het familie gebeuren gezellig te houden. We plannen gezelligheid, familie evenementen. Of juist wordt gebruikt om iets moeilijks te omzeilen. De spontane echtheid van het moment ontbreekt om er gewoon te zijn als mens op het moment dat het zo hoort te zijn, dat alles voortaan gepland gestructureerd en perfect hoort te zijn!
En al die dingen passen mij niet zo goed plannen structuur prestatie en perfectie, vooraf al gedoemd om te mislukken maar waarom wil ik het dan eigenlijk zo graag, ik denk dat het antwoord ligt in dat dat van mij verwacht wordt de druk zo hoog is en ik zo graag aan die verwachting wil of wilde voldoen. Het voelt als een onbeschreven eis.

Reacties

Yrret
Laatst aanwezig: 14 uren 2 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5966
mirabella69 schreef:

Wordt je er ingezogen?

Dat lukt mij niet. Of beter, dat lukt jou niet.

mirabella69 schreef:

Hoe storend is het feit dat ik lange zinnen maak zonder al te veel punten komma; s.

Wil je schrijven voor uitsluitend jezelf. Dan maakt het mij niets uit wat/hoe je schrijft.
Wil je ook schrijven voor anderen - dat je jouw adhd wil delen - begrijpbaar maken. Dan is het uitermate storend.

wil je leren schrijven en is dit fragment het nulpunt dus het moment waarvan je wil vertrekken en door enige inspanning het anders denken en beschrijven van jouw probleem over wat anderen van je denken dan is er ook hoop voor jou als je in staat bent anderen niet te veroordelen en stopt met klagen en echt gaat werken om adhd als een voordeel te beschouwen en wees gerust ongerust dat ik weet dat mensen die denken dat adhd een benenblok is vaak de mensen zijn die zelf adhd zijn

Is dit storend?

mirabella69 schreef:

Ik vind plaatsen van mijn eerste fragment best spannendwil neerzetten hoe het in mijn hoofd gaat,,

Dat gaat je niet lukken. Op deze manier.

mirabella69 schreef:

Er moet nog wel aan geknutseld worden vandaar de plaatsing met meningen en ideeen kan ik wat.

Denk je echt dat je daar iets mee kan. Want dat blijkt niet uit je fragment.

Proef en Som.

mirabella69 schreef:

Ja ik schaam me omdat ik een beperking heb, ik schaam me omdat ik niet goed mee kan in deze maatschappij van vlug vlug vlug en verder en door, ik schaam me dat ik onzeker ben door die beperking waar ik niks aan kan doen ik schaam me om het te bekennen als een manco wat mijn hele leven beheerst, kon ik God maar vragen wat er het nut van is waarom ik dit heb en waarom uitgerekend ik het moest doen met deze beperking ik ga maar door en door om maar te kunnen voldoen aan de eisen die gesteld worden de mens als werkmachine, jezelf beter voelen als je een ander kan ondermijnen…. om zelf maar niet slachtoffer te hoeven zijn …of bij een clubje willen horen om maar ergens bij te horen en daar kracht uit te halen, ik ben zo niet het zit niet in mijn aard een ander te ondermijnen of bij clubjes te willen horen om mijn mening te doen versterken of er kracht uit te doen halen maar soms word ik daar gewoon in meegesleurd terwijl ik niet weet hoe het eindigt .

Lees ik iets van waarde in jouw [gedachten] zin? Dat kost even moeite om te ontdekken. Dus trek ik de onzin [denk ik] die
ik lees los.

Ja, ik schaam me omdat ik een beperking heb.
- Onzin.
Ik schaam me omdat ik niet goed mee kan in deze maatschappij.
- Onzin.
Vlug, vlug, vlug, en verder door.
- Onzin.
Ik schaam me dat ik onzeker ben door die beperking waar ik niks aan kan doen.
- Onzin.
Ik schaam me om het te bekennen als een manco wat mijn hele leven beheerst.
- Onzin.

Kon ik God maar vragen wat er het nut van is.

- Zinvol, maar ik heb een vermoeden dat je [nog] niet weet hoe je kan luisteren.

Waarom ik dit heb.
- Onzin.
Waarom uitgerekend ik het moest doen met deze beperking.
- Onzin.

Ik ga maar door en door.
- Stop dan!

Om maar te kunnen voldoen aan de eisen die gesteld worden.
- Onzin.
De mens als werkmachine.
- Onzin.
Jezelf beter voelen als je een ander kan ondermijnen.
- Onzin.
Om zelf maar niet slachtoffer te hoeven zijn.
- Onzin.
Of bij een clubje willen horen om maar ergens bij te horen en daar kracht uit te halen.
- Zinvol.

Ik ben zo niet.
- Mooi.
Het zit niet in mijn aard een ander te ondermijnen.
- Mooi.
Of bij clubjes te willen horen om mijn mening te doen versterken.
- Zeer twijfelachtig.

Of er kracht uit te doen halen.
- Bij de juiste club is de kans zeer groot een sprankje kracht te ontdekken die je in je eentje niet kan ontdekken.

Maar soms word ik daar gewoon in meegesleurd terwijl ik niet weet hoe het eindigt.
- Het meest waardevolle gedeelte uit je zin.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

mirabella69
Laatst aanwezig: 1 jaar 23 weken geleden
Sinds: 14 Jun 2016
Berichten: 135

mirabella69 schreef:

Bedankt voor het lezen Yrret,

Bedankt voor het geven van je ongezouten mening
Fijn dat je de moeite hebt genomen alles te verklaren en me nog tips meegeeft voor het benenblok.
Nou ik ga er mee aan de slag nogmaals bedankt..

suggestie: Alle benenblokken in stukken hakken en opbranden dan maar smile.

empathie en inleven is begrip en ruimte geven,

Yrret
Laatst aanwezig: 14 uren 2 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5966
mirabella69 schreef:

suggestie: Alle benenblokken in stukken hakken en opbranden dan maar smile.

Neen, integendeel. Juist het adhd zijn schept [schrijftechnisch] ongekende mogelijkheden. Daar kan geen 'normaal' mens [dus iets minder adhd] tegenop.

Je kan adhd zijn EN je gedachten zo verwoorden dat ieder mens jouw geschreven tekst kan volgen. Dus; in een autobiografische roman zal je eerst de lezers 'moeten' proberen te boeien. Pas dan zijn uitstapjes mogelijk om voorbeelden te geven wat/hoe je hersenen schijnbaar zonder grenzen, grenzeloos met je doen.

Veel plezier.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

mirabella69
Laatst aanwezig: 1 jaar 23 weken geleden
Sinds: 14 Jun 2016
Berichten: 135

Dank je voor het compliment Yrret, die erkenning smile

Het was denk ik achteraf gezien ook niet het beste fragment om mee te beginnen om te posten .
En eerlijk gezegd vind ik als beginner het lastig om dat goed te doen .
Ik had eerst drie fragmenten uit het begin die begon met een neuroloog en zijn onderzoeksresultaten maar die kreeg ik niet gepost, Deze werd opgepikt die andere niet.
Op het moment dat zo'n neuroloog zijnstempel zet ik was toen 8 jaar., Wellicht was dat een beter stukje geweest.voor nu ga ik nog eens goed alles doorlopen..

Dank je,

empathie en inleven is begrip en ruimte geven,

XvR
Laatst aanwezig: 1 jaar 22 weken geleden
Sinds: 7 Feb 2016
Berichten: 43

Hoi Mirabella69,

Ik vind het bijzonder. Je bent een nieuwetijdskind, dat is duidelijk.
Ik heb bij het lezen hiervan het idee gekregen dat het een samenvatting is. Er staan namelijk geen voorbeelden in. Je hebt het over allemaal punten waar je tegenaan loopt in het dagelijks leven, maar probeer ze in plaats van te vertellen, duidelijk te maken met voorbeelden (volgens mij noem je dat: show, don't tell). Zo wordt het levendig voor de lezer en kan die het begrijpen.
Het weinige gebruik van komma's en punten maken het lastiger om te lezen, maar het is te doen. Hoe storend het is? In het begin was het verrassend, maar ik raakte er wel aan gewend.

Nog iets: het stukje is best wel negatief, terwijl de titel van je boek wordt: Anders. Denken. Hilarisch. Doen. Misschien is het een idee te proberen wat positiever te gaan denken?

Heel veel succes!

XvR
Laatst aanwezig: 1 jaar 22 weken geleden
Sinds: 7 Feb 2016
Berichten: 43

Hoi Mirabella69,

Ik vind het bijzonder. Je bent een nieuwetijdskind, dat is duidelijk.
Ik heb bij het lezen hiervan het idee gekregen dat het een samenvatting is. Er staan namelijk geen voorbeelden in. Je hebt het over allemaal punten waar je tegenaan loopt in het dagelijks leven, maar probeer ze in plaats van te vertellen, duidelijk te maken met voorbeelden (volgens mij noem je dat: show, don't tell). Zo wordt het levendig voor de lezer en kan die het begrijpen.
Het weinige gebruik van komma's en punten maken het lastiger om te lezen, maar het is te doen. Hoe storend het is? In het begin was het verrassend, maar ik raakte er wel aan gewend.

Nog iets: het stukje is best wel negatief, terwijl de titel van je boek wordt: Anders. Denken. Hilarisch. Doen. Misschien is het een idee te proberen wat positiever te gaan denken?

Heel veel succes!

janpmeijers
Laatst aanwezig: 16 uren 18 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5946

Mirabella69,

Citaat:

Hoe leest het voor een onbekende,?met of zonder kennis van (ADHD)
Wordt je er ingezogen?

Het is een waterval van woorden. Laat de lezer drinken van je verhaal zonder zich te verslikken. smile

Je kunt wel beginnen met een watervalletje, zodat de lezer direct weet wat hem te wachten staat. Ik heb even (als voorbeeld) een paar zinnen van jou achter elkaar gezet:

Ja, ik schaam me omdat ik een beperking heb. Die onzekerheid maakt me bang,... ja ik heb moeite met het bijhouden van de snelheid, dat ik niet meteen de actie in kan zetten die wenselijk wordt geacht door de maatschappij en de daar aan gekoppelde eisen. Ja, ik schaam me als ik voor de zoveelste keer moet vertellen dat ik moet stoppen met de opleiding of dat ik ontslagen ben en dus geen baan meer heb. Wat voel ik me toch een mislukkeling, vergeleken bij mijn familieleden die me dat nog op sommige momenten even haarfijn uit de doeken doen, dat ik het maar niet vergeet.

en dan een scene waarin je het laat zien, zoiets:
'Een cursus van maar drie maanden,' zei mijn zus terwijl ze naar mijn volle aanrecht keek. 'En die maak je niet af. Hoezo dan?'
enz.

succes.

mirabella69
Laatst aanwezig: 1 jaar 23 weken geleden
Sinds: 14 Jun 2016
Berichten: 135

XvR,

Dank je wel voor het lezen en je feed-back

In het manuscript staan een hoop grappige dingen, hoor

B.V.
Het laten landen van een boodschap lezen, inprenten, en handelen, in mijn hoofd gemiddeld een rondje ringparkeren inhoud in Arnhem ." de ringparkeerplaats niet bestaat.
(Voor dat ik door heb dat het een ring is waarin zich parkeerplaatsen aan bevinden, binnen die ring)
terwijl de kinderen roepen "mamma ga dan hier staan 'nee 'zeg ik vastberaden 'ik ga bij ring parkeren. 'ik uiteindelijk bij het beginpunt uitkom daar in de stress een boete oploop voor 10 km te hard rijden zoiets.

Ik denk ook als je alleen dit stukje leest dat het best zwaarmoedig over kan komen,
achteraf gezien dacht ik zoals gezegd dat ik beter een ander fragment had kunnen kiezen,

janp Meiers,

Alvast bedankt voor je tijd,

Wat kan je het weer goed beschrijven, zo dat ik begrijp wat je bedoelt , dankjewel ik ben er blij mee.
Ook je tip daar ga ik wat mee doen moet even kijken welke vorm ik het ga gieten idd

De eerste zinnen van jou geven toch met behoud van de stijl al meer rust zo krijg ik inzicht hoe ik dat zou kunnen doen, ik neem het mee ga er mee aan de slag,

Mirabella,

empathie en inleven is begrip en ruimte geven,

Menno Marrenga
Laatst aanwezig: 1 week 3 dagen geleden
Sinds: 27 Okt 2013
Berichten: 675

Ik las de eerste paar regels, keek toen een eind verder om te kijken of het in dezelfde trend zo doorgaat, en besloot toen: dit ga ik niet lezen.

Als je wilt illustreren hoe een ADHDer denkt, denk ik: leuk om te weten. Maar ik blijf uit je buurt.

Advies > kies als IK figuur in je verhaal een niet-ADHDer, die met de ADHD-er moet leven. Een gezinslid of werkgever of zo. Daarin kan de lezer zich makkelijker identificeren. Laat hem normaal schrijven. In stukjes dialoog kan je dat ADHDer dan dit ademloze geratel laten spuien.

ARMS
Laatst aanwezig: 2 jaren 12 weken geleden
Sinds: 15 Dec 2013
Berichten: 31

Er zijn al veel goede tips gegeven, die ik ook had willen typen.
Je kan best een klein stukje zonder punten en komma's schrijven in je verhaal, om je gedachten te illustreren, maar het moet niet meer zijn dan een voorbeeld. Leestekens bestaan toch niet voor niets.

@Menno: jouw advies over een ik-figuur die moet leven met een ADHD-er vind ik supergoed. Misschien mag ik die tip gebruiken voor een verhaal over autisme?

living alone means living socially

ARMS
Laatst aanwezig: 2 jaren 12 weken geleden
Sinds: 15 Dec 2013
Berichten: 31

Oh ja, ik vroeg me nog af, waar kom het 'hilarisch doen' in de titel vandaan?
Ervaar je zelf weleens dat je hilarische dingen doet? Dan mogen die inderdaad ook terugkomen in je verhaal.

Helaas zijn mensen over het algemeen meer geïnteresseerd in grappige voorbeelden dan in verdrietige. Zelf heb ik ook nog wat moeite om de impact van mijn aandoening (autisme) dmv grappen over te brengen, in plaats van alleen zielige dingen.
Voor begrip en leesgenot is dat denk ik wel heel belangrijk.

living alone means living socially

mirabella69
Laatst aanwezig: 1 jaar 23 weken geleden
Sinds: 14 Jun 2016
Berichten: 135
Menno Marrenga schreef:

Ik las de eerste paar regels, keek toen een eind verder om te kijken of het in dezelfde trend zo doorgaat, en besloot toen: dit ga ik niet lezen.

Als je wilt illustreren hoe een ADHDer denkt, denk ik: leuk om te weten. Maar ik blijf uit je buurt.

Advies > kies als IK figuur in je verhaal een niet-ADHDer, die met de ADHD-er moet leven. Een gezinslid of werkgever of zo. Daarin kan de lezer zich makkelijker identificeren. Laat hem normaal schrijven. In stukjes dialoog kan je dat ADHDer dan dit ademloze geratel laten spuien.

Dit is dus, waar het over gaat, de aard van een stukje van mijn beperking, je kan het niet beter omschrijven.Menno fijn.

jij wordt er moe van. Wat denk je van mezelf.Jjij kunt er van weglopen Menno ik niet.

Dank je wel voor je uitleg smile
Dit is een prima voorbeeld.over hoe men denkt.

Ik kan niet als bakker schrijven over een piloot wat hij denkt voelt vind en meemaakt tot in detail in een autobiografie.

empathie en inleven is begrip en ruimte geven,

Menno Marrenga
Laatst aanwezig: 1 week 3 dagen geleden
Sinds: 27 Okt 2013
Berichten: 675

"Ik kan niet als bakker schrijven over een piloot wat hij denkt voelt vind en meemaakt tot in detail in een autobiografie." > Probeer het! Je hebt dan meer kans je lezers te bereiken (en misschien een beetje weglopen). Ben je gebonden aan het format 'autobiografie'? Kan je niet een fictief verhaal schrijven waarin een bakker zich inleeft in een piloot? Zo leren bakkers vliegen.

Menno Marrenga
Laatst aanwezig: 1 week 3 dagen geleden
Sinds: 27 Okt 2013
Berichten: 675

aan ARMS (#10,#11): "@Menno: jouw advies over een ik-figuur die moet leven met een ADHD-er vind ik supergoed. Misschien mag ik die tip gebruiken voor een verhaal over autisme?" > Natuurlijk mag dat. Op dit forum geven we tips in de ijdele hoop dat iemand er wat aan heeft.
En als het je lukt om als autist je in te leven in een normaal mens die naar een autist kijkt, dan ben je het autisme ontgroeid.

mirabella69
Laatst aanwezig: 1 jaar 23 weken geleden
Sinds: 14 Jun 2016
Berichten: 135

Het is in ieder geval een creatieve geest die dat zomaar kan, ik kan me niet identificeren met het brein van de "gewone"mens .
Gewoon omdat ik niet weet hoe dat is, evengoed kan ik een blinde niet vertellen hoe de kleur geel er uit ziet
of een verlamd kind te vertellen hoe het is om te kunnen lopen..
Mijn zienswijze wijkt enorm af van de jouwe, en daarom zie ik echt geen aanknopingspunt.

Bedankt voor je genomen moeite erover na te willen denken en je standpunt te verhelderen.
Het zou voor een autist wellicht een idee zijn, om toe te passen, ik heb groot respekt voor degenen die het willen proberen.

Als de bakker, piloot had willen worden had hij wel een andere opleiding gedaan! smile

empathie en inleven is begrip en ruimte geven,

Lees Schrijven Magazine
  • Leer schrijven als Stephen King
  • Alles wat een schrijver moet weten over uitgeverijen
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • De schrijfdip en wat je ertegen kunt doen

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

MELD JE AAN
Schrijven Magazine: geen nummer meer missen?

Neem nu een abonnement op Schrijven Magazine! Profiteer van onze superaanbieding!

Profiteer nu!