Start » Proeflezen » [a] a

[a] a

Door: ilonka.anak
Op: 5 april 2014

aaaa bbb ccc ddd eee ffff ggg hhh iii jjj

Fragment: 

a
aaa aaaa

Reacties

Diana Silver
Laatst aanwezig: 12 uren 10 min geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4936

Er zit wel een interessant verhaal in, waar ik nieuwsgierig naar zou zijn. De tekst zelf is daarentegen langdradig. Zijn al deze gedachten nodig voor het verhaal dat je wilt vertellen? Kun je niet met minder woorden hetzelfde overbrengen?
Ik zeg het hierom: je besteedt precies evenveel woorden aan belangrijke dingen (het moment waarop de uitslag bekend is, bijvoorbeeld) als aan onbelangrijke stukken (zoals waar de hoofdpersoon op de bank gaat zitten). Als je het één wat sneller vertelt en bij het ander relatief wat langer stilstaat, dan krijgt de tekst veel meer dynamiek en komt het verhaal ook beter aan bij de lezer.

Waar waren we gebleven?

ilonka.anak
Laatst aanwezig: 1 jaar 26 weken geleden
Sinds: 22 Jan 2008
Berichten: 32

Dank je wel, Diana, voor de snelle reactie. Waarschijnlijk heb je gelijk, als ik het een tijdje wegleg en daarna nog eens overlees, kom ik misschien tot dezelfde conclusie.

Solidgrey
Laatst aanwezig: 5 jaren 17 weken geleden
Sinds: 13 Aug 2013
Berichten: 366

Van autisme weet ik weinig en ik begrijp ook niet wat deze tekst daarmee te maken heeft. De hp is een vrouw van middelbare leeftijd die zich opgesloten voelt in haar huidige leven, niet weet hoe ze daar uit moet breken. Ze twijfelt sterk aan zichzelf en laat een test uitvoeren om haar mogelijkheden en beperkingen te leren kennen. Ondertussen is ze heel bang dat ze niet in staat zal zijn om er iets aan te doen en zich bij dit leven (waarin ze ongelukkig is) zal moeten neerleggen.
Een interessant gegeven voor een verhaal.

Het fragment leest traag. Ik denk omdat het soms van de hak op de tak springt. Ook wordt niet duidelijk gemaakt wat nu precies die beklemming is die de hp voelt. Er wordt slechts naar gerefereerd.

Tja
Laatst aanwezig: 4 dagen 5 uren geleden
Sinds: 4 Mei 2009
Berichten: 14122

Met interesse gelezen. Ik vond het laatste gedeelte ook te snel gaan. Het verbaast me wel dat die vrouw zich pas na zoveel jaren heeft laten testen. Wat is er bijvoorbeeld allemaal gebeurd?

Waar je ook bent, 'Ik zal je vinden'.

Riny
Laatst aanwezig: 4 uren 5 min geleden
Sinds: 16 Apr 2013
Berichten: 4579

Je wekt wel nieuwsgierigheid op.

Tegenwoordig hoor je wel meer over autisme; ook dat het op volwassen leeftijd aan het licht komt. Ik denk dat het voor een buitenstaander goed is om daar meer van te weten. Juist vanuit een autist zelf. Dat is toch jouw bedoeling?
Dus, schrijf door.

Let wel op het technisch schrijven, daar ik zelf een beginneling ben kan ik je geen duidelijke richtlijnen geven. Er zijn hier Sollers die dat wel goed kunnen, dat heb je al gemerkt.

vrg

ilonka.anak
Laatst aanwezig: 1 jaar 26 weken geleden
Sinds: 22 Jan 2008
Berichten: 32

Hallo Solidgrey,

Je verwoordt het mooi, wat je gelezen hebt. Het is een fragment uit een geheel. Het eerste gedeelte van de roman laat de vele problemen waar de hp tegenaan loopt in haar leven, zien. Op een gegeven moment is ze het zo zat dat ze naar de psychologe gaat. Die adviseert haar zich te laten testen omdat ze nu veel verder daarmee zijn dan vroeger. Dat heeft ze laten doen en dit is het fragment waar ze de uitslagen van de testen krijgt. (syndroom van Asperger) Het volgende deel van de roman gaat dan over de opluchting, het terugkijken op haar leven, dat ze zoveel dingen kan verklaren nu, dat ze er zelf andere conclusies aan had gehangen die niet de realiteit zijn (zoals minderwaardigheidscomplex e.d.). En wat ze er nu mee kan om haar leven weer de moeite waard te maken voor zichzelf.
Dank je voor je reactie.
Ilonka

ilonka.anak
Laatst aanwezig: 1 jaar 26 weken geleden
Sinds: 22 Jan 2008
Berichten: 32

Hallo Tja,

Ze heeft zich al wel eens eerder laten testen, maar daar kwam alleen een hoog IQ uit waar ze niets aan had omdat het in tegenspraak was met wat er allemaal mis ging in haar leven.
Dank je voor je reactie.
Ilonka

ilonka.anak
Laatst aanwezig: 1 jaar 26 weken geleden
Sinds: 22 Jan 2008
Berichten: 32

Hallo Riny,

Dank je wel voor je vertrouwen. Ik ben zelf inderdaad de hoofdpersoon. Daarom is de vraag ook: schrijf ik nog begrijpelijk voor een neurotipysch mens (iemand zonder autisme) om te willen lezen.
Ilonka

SchrijvenNico
Laatst aanwezig: 8 weken 1 dag geleden
Sinds: 20 Aug 2013
Berichten: 509

Dag ilonka-anank,

Ik ben niet nieuwsgierig naar de afloop omdat:

Je in de laatste alinea teveel weggeeft over de IQ-test. Wat de gevolgen daarvan zijn hoeft pas later aanbod te komen.

Ik mij afvraag of dit fragment geschreven is door een persoon met autisme? Zo ja, dan is dit dus een verhaal hoe hij/zij zijn handicap ervaart. Zo nee, dan heb je je dus in een persoon met autisme verdiept.

De alinea´s zijn wel leuke stukjes tekst waarbij gedachten en gevoelens goed naar voren komen!

ZENODotus
Laatst aanwezig: 4 dagen 4 uren geleden
Sinds: 21 Jun 2008
Berichten: 305

Voor mij is het ook wat aan de langdradige kant... Je beschrijft weinig met heel veel woorden, terwijl het juist omgekeerd moet zijn: veel vertellen met weinig woorden.
Zoals Diana al stelde heb je de neiging om in hetzelfde ritme onbelangrijke zaken te vermelden als belangrijke zaken en dat is niet nodig... Je hoeft ook niet alles te vertellen. Soms wijk je hierdoor ook te fel af van de rode draad.
Je beschrijft het personage ook niet diep genoeg, waardoor ik geen band voel met het personage, wat heel belangrijk is voor een verhaal.
Door al deze dingen wek je mijn nieuwsgierigheid net niet voldoende op om verder te lezen.

Verder moet ik wel zeggen dat ik de uitslag bizar vind. Je komt van een IQ van 128 (wat bijna hoogbegaafd is) naar een IQ van rond de 70 (wat zwakbegaafd is), daarvoor moet je echt wel je best doen denk ik. Dus misschien moet dat toch iets meer uitgelicht worden.

Ik zou dus zeggen, veel schrappen, en veel herschrijven. Dan komt het wel goed.

Dinand
Laatst aanwezig: 5 jaren 19 weken geleden
Sinds: 21 Apr 2005
Berichten: 195

Als je over jezelf schrijft kan je overwegen om de vorm te veranderen en in de zij-vorm te gaan schrijven, dat creeert meer afstand. Wellicht hebt je dat nodig om de thematiek te overwinnen. Nu leest het geheel - zoals gemeld - nogal traag. Ik heb het gevoel dat het 'verhaal' stilstaat, en dat is hier niet (echt) op z'n plaats.

Ik ben op zoek naar een klankbord. Wie heeft er tijd en deskundigheid om kritisch met me mee te lezen? Dan lever ik jou dezelfde dienst.

ilonka.anak
Laatst aanwezig: 1 jaar 26 weken geleden
Sinds: 22 Jan 2008
Berichten: 32

Hallo ZENODotus,

Ik moest wel lachen om je woorden over dat ik wel mijn best had moeten doen om zover van IQ te zakken.
Maar dat komt om dat de testen 20 jaar geleden heel anders waren, en dat ze met de test van nu eigenlijk mijn IQ niet vast konden stellen.

Bedankt voor je reactie op de tekst, het is inderdaad maar een stukje tekst, want ik ben zelf ook van "show, don't tell". Ik zal volgende week een sfeerfragment plaatsen, dat is actie ipv gedachten.
Hopelijk wil je dan ook je mening daarover geven.

Dank je wel,
Ilonka

ilonka.anak
Laatst aanwezig: 1 jaar 26 weken geleden
Sinds: 22 Jan 2008
Berichten: 32

Hallo Dinand,

Deze gedachten zijn van de ik-persoon, het enige personage dat autobiografisch is. In de rest van het boek heb ik het leven van de ik-persoon opgeleukt met fictieve personages, die ook wat vlotter zijn dan de ik-persoon, maar die de ik wel hierin meeslepen.

Ik zal volgende week 2 fragmenten met 2 andere personages plaatsen, hopelijk dat je dan het verschil ziet.
Bedankt voor je reactie,
Ilonka

ilonka.anak
Laatst aanwezig: 1 jaar 26 weken geleden
Sinds: 22 Jan 2008
Berichten: 32

Hallo schrijvenNico,

Bedankt voor je reactie, de ik-persoon is autobiografisch. De tekst op zich komt dus wel over begrijp ik, alleen de sfeer mag nog iets beter. Volgende week zal ik 2 fragmenten plaatsen van andere fictieve personages. Misschien dat dat meer aanspreekt.

Ilonka

Immorthalia
Laatst aanwezig: 4 jaren 49 weken geleden
Sinds: 23 Okt 2009
Berichten: 467

Hoi Ilonka,

Ik reageer zonder naar de andere reacties te hebben gekeken, dus misschien val ik in herhaling.

De grote vraag die ik eigenlijk heb bij jouw tekst is: wat is het doel?
Je geeft het zelf de categorie 'roman', maar de reden dat ik het toch vraag is namelijk dat de stijl mij eerder doen denken aan:
1. Een artikel in een tijdschrift (ik heb ooit voor Mijn Geheim geschreven en de verhalen die daar in staan lijken mijns inziens wel op dit fragment qua opzet, stijl, inhoud).
2. Een blog over de ervaringen als partner van een man met autisme.

Dat komt denk ik doordat je werkt vanuit het perspectief van een 'alwetende verteller'. Zo benoem je veel zaken en gaat heel ver in het beschrijven van de overpeinzingen van de HP. Daardoor heeft het een beetje een dagboek-achtige stijl.
Om een roman, zeker die wat langer is, boeiend te houden voor lezers, denk ik dat het heel goed is als je veel meer concrete situaties beschrijft, directe dialogen (zonder al teveel bijvoeglijke naamwoorden e.d.) en korte zinnen met lange afwisselt.
Vooral veel laten zien. En autisme is daar een dankbaar onderwerp voor, want je kunt heel veel situaties bedenken waarin een autist zich gedraagt op een manier die totaal sociaal ongepast is en waardoor mensen met afdoende sociale intuitie de tragiek (en plaatsvervangende schaamte) ervaren. Bijvoorbeeld dat er visite komt en de man gaat zitten computeren. Hij wordt verplicht zich voor te stellen en begint gelijk over het nieuwe programmaatje dat hij aan het ontwikkelen is op zijn computer, waar hij dan over door raast zonder te vragen of de mensen willen zitten, iets willen drinken, etc.
En dat kan nog veel confronterender, bijvoorbeeld op een feest, of een andere sociaal complexe situatie.

Het zijn maar suggesties, maar ik hoop dat je er wat aan hebt.

Dus nogmaals, wat is je doel? Wat zou je willen vertellen? Wil je de lezers de tragiek van het lot als partner van een autist laten zien, wil je meer aandacht voor de 'ziekte', of wil je juist een komisch verhaal schrijven? Alles kan, maar het doel dwingt keuzes af en geeft vanzelf richting aan de stijl en inhoud.

Succes!

Groetjes, Immo wink

Het aantal schapen is geen maat voor de intelligentie van de kudde

ilonka.anak
Laatst aanwezig: 1 jaar 26 weken geleden
Sinds: 22 Jan 2008
Berichten: 32

Hallo Immo,

Bedankt voor je uitgebreide reactie, het is zeker iets voor een volgend boek.
Zie ook antwoord 8 april 10:29 uur aan Dinand.

Ilonka

Lees Schrijven Magazine
  • Leer schrijven als Stephen King
  • Alles wat een schrijver moet weten over uitgeverijen
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • De schrijfdip en wat je ertegen kunt doen

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

MELD JE AAN
Lees Schrijven Magazine!

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór 23 september!

Topaanbieding