Lid sinds

4 maanden

Rol

[thriller] Onsterfelijk

Zit er genoeg vaart in het verhaal. Ben je nieuwsgierig hoe het verder gaat met John en Anna. Om even een tipje van de sluier op te lichten. John komt er op vakantie achter dat hij ernstig ziek is. Verder is alle feedback welkom

Fragment

1

Er waren meer mensen op af gekomen dan John had verwacht. Hij had een vaag vermoeden dat er ook bij waren die gewoon zin hadden in een hapje en een drankje. Volgens een voorzichtige schatting hield hij het op ongeveer tweehonderd mensen. Eerst had hij samen met Anna tussen hen doorgelopen , handen geschud en herinneringen opgehaald. Ze hadden hem gefeliciteerd dat hij het al die jaren had vol gehouden, en waren daarna snel naar de tafel gegaan waar de drank werd geserveerd. Toen het drukker werd was hij op zijn versierde stoel gaan zitten, op een opgebouwd podium met Anna naast hem. Iedereen stapte de verhoging op, feliciteerde hem en zijn vrouw en stapte aan de andere kant er weer af. Sommige kende hij , bij anderen had hij geen flauw idee wie het waren. Tussendoor keek hij naar Anna met een gevoel van trots. Voor haar leeftijd mocht ze er nog best wezen. Zijn knappe en prachtige Anna. Alsof ze voelde dat hij naar haar keek draaide ze haar hoofd en glimlachte naar hem.
'Hoe gaat het?'
John keek haar vermoeid aan en slaakte een diepe zucht.
'Druk, zo meteen nog het officiële gedeelte en dan kunnen we met goed fatsoen weg.'
Hij stak zijn hand naar haar toe en ze kneep er even bemoedigend in.
'Over een paar uur is het allemaal voorbij, John. Geniet ervan zolang het kan.'
Natuurlijk had ze gelijk. Anna had meestal gelijk. Zijn hart begon sneller te kloppen als hij dacht aan de suite die voor vanavond was gereserveerd. Een cadeautje van de directie. Dan had hij eindelijk tijd voor Anna en kon hij haar bedanken voor alle jaren waarin ze hem had gesteund, ook als het ging om het nemen van moeilijke beslissingen.

Het gezellige gelach en geroezemoes in de zaal nam langzaam af toen de algemeen directeur naar de microfoon liep en er even op tikte. Het klonk alsof iemand met een hamer op de muur sloeg. Van verschillende kanten klonk er gesis en werd tot stilte gemaand.
' Mag ik even jullie aandacht.'
Hij knikte welwillend, alsof hij wist dat het even duurde voordat iedereen stil was.
Zo bleef hij even staan met de armen langs zijn lichaam totdat hij er zeker van was dat hij ieder zijn aandacht had. Aronsen was lang, slank en had gedistingeerd grijs haar.
'Het zal u niet zijn ontgaan dat we vandaag afscheid gaan nemen van iemand die aan de wieg heeft gestaan van ons bedrijf. Zonder de inspanning van John durf ik te zeggen dat we niet de resultaten hadden behaald, waar we nu met zijn allen zo trots op mogen zijn.'
Hij liep naar het podium toe en de mensen gingen voor hem opzij alsof hij Mozes was die de rode zee spleet.
'Beste John en Anna, niet te vergeten.Het gaat snel. Ik herinner me me nog dat je als een jong broekje hier binnenstapte ,maar toen al had je heel goede ideeën.
In de loop der jaren heb je elke hindernis genomen om uiteindelijk als CEO te gaan stoppen. We kunnen je niet genoeg bedanken voor alle inspanningen de afgelopen jaren, daarom hebben we voor jou en je lieftallige Anna een geweldig cadeau, hopen we.'
Hij keek even om zich heen en zag al zijn ogen op zich gericht.
'De directie bied jullie een wereldreis aan die alle Europese hoofdsteden aandoet,op jullie eigen tempo en eigen volgorde.'
Hij klapte in zijn handen waarop iedereen juichte en luid applaudisseerde. John stapte van het podium af en omhelsde hem hartelijk. Arenson stak hem het pakket toe met een grote bos bloemen, hielp toen hoffelijk Anna van het podium af en omhelsde haar ook. John stak het cadeau en de bloemen in de lucht en zwaaide ermee om zich heen. Dat was negen uur geleden...

Lid sinds

3 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Sif,

Het is een goede introductie van je hoofdpersonen. Maar tegelijkertijd gebeurt er niet zo heel veel interessants. En de forshadowing is beperkt, ze gaan op reis, maar dat er spannende dingen gaan gebeuren, dat volgt nog niet echt.

Over de zinnen zelf. Je zet een aantal zinnen in voltooide tijd en ik vraag me af of het niet gewoon beter is om alles in verleden tijd te zetten. Als het een flashback is en het verhaal is in de verleden tijd, dan is het gebruikelijk om de hele flashback in voltooide tijd te zetten.

'John had verwacht. Hij had een vaag vermoeden', later doe je een aantal zinnen in verleden tijd.

Tevens kunnen er een aantal dingen bondiger. Zo zeg je 'voorzichtige schatting ... ongeveer.' Als je schat is het al ongeveer, en het voorzichtige voegt niet iets toe.

Je kunt het ook zo neerzetten: Hij schatte het aantal gasten op tweehonderd, meer dan hij gedacht had (voltooide tijd is hier okay, omdat die gedachte van eerder was.)

En misschien: 'Alleen bij jubilea en afscheid mag er drank geschonken worden en dat trekt altijd collega's die je verder nooit ziet.'

'even bemoedigend' even kan weg.

'gaan nemen' gaan kan weg.

'die aan de wieg heeft gestaan van ons bedrijf' persoonlijk vind ik beter lopen 'die aan de wieg van ons bedrijf heeft gestaan.'

Probeer de mooie woorden in werkwoorden te zoeken. 'mensen gingen opzij' -> 'mensen weken'.

'hopen we', laat dat weg.

De directie biedT

Lucas

 

Lid sinds

13 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
  • Moderator

Zit er genoeg vaart in het verhaal.

Dat zou het geval zijn als er iets gebeurde, waardoor je als lezer verder wilt lezen. Nu blijft het bij de beschrijving van een herkenbare bijeenkomst.
Ben je nieuwsgierig hoe het verder gaat met John en Anna.

Naar aanleiding van dit fragment nog niet.
Om even een tipje van de sluier op te lichten. John komt er op vakantie achter dat hij ernstig ziek is. Verder is alle feedback welkom

Hier ligt je kans! Mijn advies zou zijn: laat de lezer meteen weten dat er iets aan de hand is met John. Deze ene zin is daarvoor niet voldoende:

John keek haar vermoeid aan en slaakte een diepe zucht.

Iedereen is bij dit soort gelegenheden op enig moment moe en slaakt een zucht. 

Je formuleert goed, probeer deze inleiding (drastisch) in te korten - tot minimaal de helft, beter nog meer - en verwerk er iets intrigerends in. Dan, denk ik, heb je een puik verhaalbegin. Gewoon durven.

Lid sinds

4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Dank jullie wel voor de feedback. Het is de bedoeling dat de spanningsboog wordt opgebouwd en de lezer geleidelijk het verhaal word ingetrokken. Geloof me...er is spanning volop in het verhaal maar wordt gedoseerd. Heb een tweede vervolg geplaatst waarmee ik hoop iets meer aan jullie feedback toe te voegen.

Lid sinds

13 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
  • Moderator

Het is de bedoeling dat de spanningsboog wordt opgebouwd en de lezer geleidelijk het verhaal word ingetrokken.

Dat kan een valkuil zijn, want: wil de lezer wel geleidelijk in het verhaal getrokken worden? Of wordt hij liever meteen met iets interessants, vreemds, opmerkelijks, verontrustends, spannends o.i.d. geconfronteerd, waardoor hij zo goed als gedwongen wordt om verder te lezen?

Google eens het begrip hook of haak.

Lid sinds

2 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

Ik lees dit, nadat ik het tweede stuk heb gelezen en van feedback voorzien. Thérèse slaat de spijker op de kop. De tekst inkoken, meer relevant maken, minder heen en weer bewegen en recht op je doel af: je verhaal vertellen.

Overigens ben ik ietwat in verwarring over dat John CEO is/was en Aronsen algemeen directeur. Voorzover ik weet zijn dat twee verschillende benamingen voor dezelfde functie. Aronsen is ook de enige van wie je een uiterlijke beschrijving geeft, terwijl hij (denk ik?) een figurant in je verhaal is.