Lid sinds

1 jaar 11 maanden

Rol

[Roman. Transgender, liefde, sm en erotiek] gebonden in liefde

 

Annet (transgender) is haar geheugen kwijt na een ramp met een kasteel. Ze is op zoek naar antwoorden en wordt geconfronteerd met de ongeweten verkoop van haar huis.

Af en toe droomt ze over haar onbekende verleden.

Vraag: Komt dit op deze manier over? De droom is cursief geschreven en zonder alinea’s. Is dat nog duidelijk?

 

Fragment

 

LOGEREN BIJ SIMONE

Na het bezoek aan de huismeester van mijn ‘oude huis’ ben ik somber gestemd en zeg tegen Simone: ‘Ik woonde dus in kleef en ben hier terug geweest om in te pakken. Dan heb ik mijn laptop natuurlijk ook meegenomen, die zit beslist niet in de verhuisdozen.’

Toch lopen we naar de garage waar de dozen zijn opgeslagen. Aan de opschriften te zien had ik het netjes gedaan. Ik zoek tussen de dozen naar een doos waar misschien oude administratie in zit met gegevens waar ik wat aan zou kunnen hebben. Er zijn er twee met administratie. In de één zit veel van klanten en in de andere zit bovenop mijn oude laptop. Dat is mazzel, die had ik dus niet weggegooid. Hij was nog niet zo oud, ik had pas een jaar geleden een nieuwe gekocht. Hier zouden alle gegevens dus nog in moeten zitten. Ik had hem toch niet schoongemaakt?

Vragend kijk ik Simone aan. Die glimlacht. ‘Gooi de dozen maar in mijn auto, Annet, je kan bij mij logeren zolang je nog geen huis hebt.’

Ze heeft een appartement in de binnenstad met twee slaapkamers; de ongebruikte maakt ze klaar voor mij.

’s-Avonds, na het eten, zet ik mijn laptop aan en gelukkig zit alles er nog in. Het eerste wat ik nu moet doen is mailen naar mijn bank voor een nieuwe betaalkaart. Hopelijk sturen ze hem naar mijn oude adres. Ik ga liever niet zelf naar de bank, zonder dat ik weet wat er de afgelopen drie maanden is gebeurd. Ik kijk nog op de site van de gemeente over verloren paspoorten en daar is alweer een probleem. Ik heb een aangifte van verlies nodig. Dat moet bij de gemeente waar ik ingeschreven sta en dat zou weleens Kleef kunnen zijn. Zolang ik niets weet wil ik me daar niet melden. Nu eerst maar zorgen dat ik geld krijg.

Wanneer ik naar bed ga zie ik een roodzwarte pyjama voor me klaarliggen. Er is even een vreemd gevoel dat weer snel wegtrekt.

Ik hang aan mijn armen, mijn hoge hakken raken nog net de grond, mijn enkels zijn gebonden. In de weerschijn van het hoge raam zie ik vaag mezelf. Het ultrakorte rode lakjurkje afgezet met zwarte kant tekent zich wel duidelijk af. Langzaam draai ik weg van het raam naar een ruimte waar onscherpe figuren iets doen. Vlak naast me komt plotseling een arm met een zweep dreigend omhoog. Ik huiver en sluit mijn ogen. De eerste slag komt op mijn billen, niet hard maar ik schrik wel. Nog één. Die is harder en ik veer een eindje omhoog. ‘Oef!’ Opnieuw een slag en nog meer, steeds harder. Ik draai rond aan mijn armen en kreun zachtjes. Ik hang weer stil en mijn ogen zoeken mijn kwelgeest, die is er niet, er is alleen die arm. De zweep komt hoger nu, boven mijn billen, de volgende lager, over mijn bovenbenen. Ik kreun harder, wil niet gillen en klem mijn kaken stijf op elkaar. Een korte pauze, dan raakt de zweep mijn buik en ik wip weer een eindje van de grond. Een harde grom ontsnapt mijn keel. Weer een slag op mijn buik, dan lager: Bij mijn piemel! Aah! Ik kan het niet inhouden. Opnieuw mijn piemel, nu harder, hij begint te gloeien. Nóg harder op mijn piemel en dan weer mijn billen, mijn dijen, weer mijn buik en piemel. De zweep ranselt me, steeds sneller, steeds harder. Ik tol rond, grom en kreun, maar gil niet.

Met een schok wordt ik wakker. Hijgend en compleet gedesoriënteerd kom ik overeind en herken langzaam de kamer. Wat was dat? Was het een droom? Het was heel echt. Het leek wel een herinnering, maar ik had zoiets in de clubs waar ik veel was geweest nooit meegemaakt. Wilde ik ook beslist niet. Maar waarom dan die droom? Of was het een stukje geheugenterugkeer? Had ik dit werkelijk meegemaakt? Door wie dan en waar?

De beelden zijn vreemd genoeg aan het vervagen en al snel is het enige dat overblijft het weten dat ik door iemand met een zweep was geslagen. Maar ook dat wordt steeds onwerkelijker en tegen de tijd dat ik weer ga liggen is alleen het besef van een vervelende droom overgebleven.

 

Lid sinds

11 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ik zou echt een andere titel kiezen. Die is echt cliche. Een goede opvallende titel is zeer belangrijk. Dit is niks.

Verder: alinea 2 is saaie informatiedump, en dan ook nog eens informatie die mij erg overbodig en te gedetailleerd lijkt.  Wil je de lezer daar echt mee vermoeien? Schrap het. Hetzelfde geldt voor dat blok van alinea 5. Iedereen snapt dat je zulk soort dingen moet gaan doen, dat hoef je niet uit te spellen. 

Ook de alinea na de droom is te lang. 

Het onderscheid tussen droom en rest is zo prima duidelijk. 

Verder kan ik het heel moeilijk duiden omdat ik de rest niet ken, en de context waarin het moet vallen ook niet ken. 

Hopelijk heb je hier wat aan.