Lid sinds

1 maand 1 week

Rol

[Spanning] Een andere ik

Wat jullie vinden van dit verhaal en hoe het overkomt. 

Eventueel verbeter punten.

Fragment

 

“Eigen schuld stommerd! Annika je bent echt dom!”

Dat schreeuwt Annika tegen een vrouw die bewusteloos op de grond  ligt van de wc-ruimte. Snel doet ze haar jas uit en vloekend en met moeite de jas uit bij de vrouw. Ook haar sjaal gaat van de nek en bril af. Na haar eigen jas te hebben aangedaan bij de vrouw doet Annika de sjaal om en jas aan. Als laatste de bril waardoor ze wazig ziet. In de jaszakken vindt Annika troepjes, een telefoon en een speen met speenkort.

‘’Wat?”

Zegt de vrouw opeens als ze haar ogen opendoet.

‘’Bek dicht houden Annika! Waarom stelen en bedriegen? Dom, dom dat ben je!”

Annika schopt hard tegen het hoofd van de vrouw en nog een keer. Als of ze al haar frustratie eruit trapt! Dan gaat de deur open van de wc-ruimte. 

“Goedemiddag.”

Zegt een vrouwelijke agente en een tweede agente komt binnen. De ruimte is krap en Annika krijgt het benauwd maar probeert rustig te blijven.

“Goedemiddag, deze vrouw stormde naar binnen en gleed uit.”

“We zochten haar al, zijn de meisjes op de gang uw dochters?”

“Ja en ben geschrokken.”

Een stilte volgt en de agente kijkt Annika aan. Dan gaat ze gehurkt bij de vrouw zitten en spreekt haar aan, maar de twee trappen tegen hoofd waren hard. Uit de jaszakken en broekzakken vinden ze een telefoon, portemonnee en een zakje wit poeder. Annika weet dat dit meel is en gebruikt om mensen op te lichten voor geld. De telefoon en portemonnee had ze net gestolen.

“U mag naar uw dochters, maar ook de vraag te blijven voor een verklaring later. Ook uw paspoort of ID kaart.”

Annika loopt de wc-ruimte uit en krijgt meteen twee armen om haar middel. Een klein meisje kijkt omhoog met grote ogen en dat ze kan schreeuwen om haar moeder. Een stilte volgt en Annika pakt haar handje, samen lopen ze  naar een wandelwagen. Er zit een slapend meisje in. Meer politie en ook verplegend personeel met een brancard komen eraan. De agente komt uit de wc-ruimte en loopt richting Annika.

“Uit uw woorden, de vrouw kwam haastig naar binnen en gleed toen uit?”

“Ja klopt, ze had een enge blik in haar ogen of ze mij wat wilde aandoen. Vreesde voor mijn dochters en ook mezelf. ”

“Heeft ze nog iets gezegd?”

“Nee het ging zo snel en toen kwam u binnen. Mag ik vragen wie ze is en waarom?”

De agente kijkt Annika aan de naar de meisjes. Hun moeder wordt uit de wc-ruimte gehaald en op een brancard gelegd, meteen gaan de handboeien om en aan het bed frame.

“Kan alleen vertellen dat ze heeft gestolen in het restaurant beneden en daarom haar zochten. U mag gaan.”

Stomverbaasd duwt Annika de wandelwagen vooruit en het meisje loopt mee met haar hand nog vast.

 

Lid sinds

1 maand 1 week

Rol

  • Gewone gebruiker

Ik vond het stukje dat ik las wel spannend en ik ben wel benieuwd wat er nu verder gebeurt.

Wat ik iets minder vond is de zinsbouw. Het komt allemaal een beetje verwarrend over.

Annika lijkt de vrouw te zijn die de actie onderneemt, maar ze noemt de andere vrouw ook Annika?  Of praat ze tegen zichzelf? 

Maar in ieder geval zou ik zeker verder lezen.

Lid sinds

1 maand 1 week

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Koen Verheyden bedankt voor je reactie.

Annika praat tegen de vrouw of het ze het zelf is. 

Inderdaad verwarrend maar wist niet hoe het anders te formuleren. 

Lid sinds

2 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

Oef. Uit ervaring weet ik dat het niet leuk is om pittige kritiek te krijgen. Maar alleen van oprechte feedback kun je leren. Zie het als een cadeautje, waar je zelf van bepaalt wat je ermee doet.

Het eerste wat in mij opkomt: heb je het zelf goed gelezen, nadat je het geschreven hebt? Het idee achter het fragment kan best leuk uitpakken, maar met de tekst is heel veel mis. Het staat bol van de stijl- en schrijffouten, ik kan nauwelijks volgen wat er gebeurt (laat staan waarom), de dialogen zijn houterig en onnatuurlijk... 

Al het begin is moeilijk. Het fragment komt op mij over als 'een eerste poging', en ik vind die niet geslaagd. Als je beter wilt leren schrijven, pluis dan vooral deze website uit, investeer in een paar goede boeken over schrijven en lees je te pletter.

Lid sinds

3 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

De scene op zich vind ik spannend, maar qua schrijven kan het nog veel verbeteren.

Ik begrijp niet dat ze tegen de vrouw schreeuwt 'Annika', terwijl ze zelf Annika is.

Ook vind ik het niet geloofwaardig dat de agente niets van het schreeuwen gehoord heeft.

Het uittrekken van de jas bij de vrouw, zal inderdaad niet zo makkelijk gaan. Daar kun je meer tekst aan besteden.

De agente zal als eerste zorg verlenen aan de vrouw op de grond en ze zal Annika de toilet uitloodsen. Vriendelijke goedemorgen zeggen met een slachtoffer op de grond is niet zo geloofwaardig.

Het stuk met de meisjes vind ik verwarrend. Zijn het echt haar dochter, zo te zien wel, want het meisje omhelst haar. Maar waarom de meisjes dan niet bij naam noemen. Probeer te veel mensen in een scene te vermijden, want dan wordt het ingewikkeld voor de lezer. En vermijdt ook te veel personen zonder naam. Vraag je dus af of de meisjes hier echt noodzakelijk zijn. Ze doet niet zulke goed dingen en een kenmerk daarvan is dat zoiets altijd heel persoonlijk is en je niet met andere deelt. 

Succes ermee!

Lucas

Lid sinds

1 maand 1 week

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi ManMetPen 

Bedankt voor je eerlijke en open reactie. Heb het inderdaad een aantal keer goed doorgelezen en hardop, dingen verbetert en aangepast. Ja ga zeker doorleren om beter te schrijven. 

Lid sinds

1 maand 1 week

Rol

  • Gewone gebruiker

lkruijsw

Bedankt voor je reactie.

Begrijpend dat het inderdaad verwarrend is voor de lezers om Annika te roepen terwijl ze zelf Annika is. Veranderen dat Annika alleen zegt “Eigen schuld stommerd! Je bent echt dom!”

Ze kan het gehoord hebben inderdaad..

Mijn basis dat ze eerst goedemorgen zegt is dat ik het zelf zo meegemaakt heb bij een auto ongeluk. Verleende daar eerste hulp. Een agent zei eerst goedemorgen tegen mij en ging toen pas bij het slachtoffer kijken.

In mijn gedachte de gedachte dat het meisje dacht haar moeder te zien, te herkennen aan de jas (ook dat ze Annika ziet op kinderhoogte dus de buik), daardoor haar een knuffel gaf.

Lid sinds

1 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Beste Annikaz,

Ervaring leert; als er veel kritiek op je stuk komt, dan heeft het potentie; men investeert namelijk niet in loze stukken tekst. Mijn advies; schrijf je in voor een schrijfcursus. De beste schrijvers van Nederland hebben bijna allemaal schrijfopleidingen dan wel schrijfcursussen gevolgd. Schrijven is een ambacht. Zet door, geniet, ploeter en verfijn.

Vriendelijke groet, Kerman

Lid sinds

1 maand 1 week

Rol

  • Gewone gebruiker

Kerman

Bedankt ook voor je reactie en na even nadenken ga ik me inschrijven morgen voor een schrijfcursus. 

Vriendelijke groetjes terug 

Lid sinds

11 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ik snap (met enige moeite) de intentie en wat er gebeurt. De stijl vind ik houterig. Daar kan veel aan verbeteren. 

Dat Annika tegen zichzelf schreeuwt in de derde persoon is prima, dat hoef je niet te veranderen. Dat is je stijl en daar moeten lezers maar aan wennen. Het past ook bij de persoon van Annika.

Wat ik niet logisch vind is dat die kinderen van die vrouw geen kik geven, terwijl Annika een vreemde vrouw voor hen is. Ze heeft een verwisseltruuk gedaan, en die kinderen gaan daar helemaal in mee? Zijn die kinderen zwakbegaafd ofzo? Zelfs een heel jong kind zou nog vragen "maar waar is mama nou?". 

Dan je stijl: Ik neem de eerste alinea maar als voorbeeld.

> Dat schreeuwt Annika tegen een vrouw die bewusteloos op de grond  ligt van de wc-ruimte.

Ik zou "ligt" achteraan plaatsen, dan loopt de zin lekkerder. Bovendien hoort "van de wc-ruimte" bij "grond" dus is het prettiger lezen om die twee bij elkaar te houden. 

> Snel doet ze haar jas uit en vloekend en met moeite de jas uit bij de vrouw.

Zin loopt voor geen biet. Splits 'm op. 

"Snel doet ze haar eigen jas uit. Daarna begint ze vloekend de vrouw op de grond uit haar jas te werken. Het gaat maar moeizaam."

> Ook haar sjaal gaat van de nek en bril af.

Onduidelijk en krom. Wie haar sjaal? Wie haar nek? Pas bij de volgende zin is duidelijk dat Annika dit bij de vrouw op de grond doet. En zoals het er nu staat gaat de sjaal van de nek af, en gaat de sjaal van de bril af. Ik heb nog nooit iemand een sjaal van haar bril zien afhalen.

> Na haar eigen jas te hebben aangedaan bij de vrouw doet Annika de sjaal om en jas aan.

Ook krom. Splits ook dit in twee stukken. Door het samen in een zin te proppen is nauwelijks duidelijk wat er bij wie gedaan wordt. 

> Als laatste de bril waardoor ze wazig ziet.

Ook onduidelijk. 

> In de jaszakken vindt Annika troepjes, een telefoon en een speen met speenkort.

Wat is speenkort? 

Nou ja, er zijn nog veel verbeteringen mogelijk zoals je ziet. Succes.