Lid sinds

3 jaar

Rol

[Fantasy] #433 | Waar mijn lente hart, winter werd.

Geen idee, dit is de eerste keer dat ik iets schrijf. Ik heb de weekelijks opdracht voor het eerst gelezen en dat ging over bevriezen. Of dat nou fysiek was of mentaal, ik werd erdoor geinspireerd.. En dit is wat eruit kwam! Feel free om er iets aan toe te voegen of af te maken met je eigen fantasie als het verhaal je aanspreekt.

 

Fragment

 

Hier stond ik. Aan het eind van het Lente Hof. Mijn neusharen bevroren alleen al bij het inademen van de ijskoude lucht, dat met kleine briesjes ons Hof binnendrong. Goed gekleed van kwalitatief leder, mantel gemaakt van wolfs vacht en met een essenhouten pijl op mijn rug, stond ik hier. Ik moet door, ik kan hier niet alleen blijven. Waar blijft hij nou? Hij zou hier toch al moeten zijn. Ik kijk naar de zonsopgang.

Ik besloot langzaam te gaan lopen. Het dauw op het gras was al aan het bevriezen. De bloemen werden doffer en de bomen werden hoger. Ik moest er bijna zijn. De winter heeft iets speciaals, waar ik ben opgegroeid kende ik alleen maar kou & sneeuw. Er was geen lente, er was geen zomer. Altijd winter. In het Lentehof is alles zo kleurrijk, zo rijp, zo vivid. En toch betrap ik me erop dat ik thuis altijd winter schilder. Alsof mijn handen een eigen leven lijden. Een leven waar alles anders was.

Ik volg al een tijdje het pad dat naar Winter Hof leidt, alles wordt langzaam wit, sneeuwvlokjes vallen op mijn kastanje haar. Sneeuw en modder kraken onder mijn voeten. En plots niet meer. Ik sta stil. Ik bevries. Mijn lippen worden ijskoud, mijn adem stokt. En mijn vingers worden gevoelloos. Maar dit is niet van de kou. Ik zie Rheyans levenloze lichaam, bedekt met bloed. Zoveel bloed, opgezogen door witte sneeuw. Ik zou nu mijn essenhouten pijl trekken, op zoek naar het wezen die dit gedaan heeft. Me helemaal laten versmelten met dit lichaam dat van Rheyan zou moeten zijn. Ik kijk naar het verminkte lichaam, beroofd van zijn eigen ziel. Maar ik sta hier nog. Bevroren tot in het diepste punt van mijn hart.

En ineens vraag ik me af of het ooit nog zou smelten. 

 

Lid sinds

3 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Alice,

De plaats voor de wekelijkse schrijfopdracht, is het form onder 'wekelijkse schrijfopdracht.'

Zet #433 voor de titel, zodat duidelijk is om welke opdracht het gaat.

 

Lucas