Lid sinds

1 week 6 dagen

Rol

[Jeugdboek] Dwars door de storm

Heey heey,

Een paar dagen terug had ik iets geplaatst op het forum. Ik heb hele goed tips gekregen, maar ze zeiden dat mijn vraag iets meer was voor 'Proeflezen'. 

Hier nog even wat meer uitleg er over (dit stukje had ik ook al op het forum geplaatst, maar het leek me ook handig om dit hier te delen.)

Een jaar geleden ben ik begonnen met het schrijven van een boek. Eerst alle dingen uitgeschreven en toen was ik er aan begonnen.

Met veel plezier heb ik er aan gewerkt en na 9 maanden was het eindelijk af. Ik wilde het manuscript graag opsturen naar een uitgeverij. Dat heb ik toen ook gedaan en ik kreeg al snel een antwoord terug. Bij mijn verhaal viel er bij hun op dat ik nog best veel vertellend schreef. Dat vonden ze jammer, want het is mooier en beter om de lezer helemaal op te laten gaan in het verhaal. Ze hadden mij de tip gegeven om me te verdiepen in het schrijfprincipe: 'Show don't tell'. Als ik mijn verhaal met dat principe zou verder schrijven, wisten ze zeker dat de kwaliteit van mijn verhaal zou toenemen. 

Ik had zelf nog nooit echt gehoord van het schrijfprincipe 'Show don't tell'. Ik ben mij er in gaan verdiepen en zag ook in mijn verhaal dat ik te veel vertellend schreef. Nadat ik mij er in had verdiept, wilde ik graag het gaan herschrijven met de feedback die ik had gekregen. Schrijven is een ambacht, wat je door het veel en vaak te doen steeds beter onder de knie zult krijgen. 

Ze zeiden dat ik me niet uit het veld moest laat slaan als ik, zoals ik toen had, bij mijn eerste manuscript te horen kreeg dat een uitgever er nog geen uitgave in ziet. 

Ik vond dit eerst soms lastig, maar ik wilde echt verder gaan met schrijven. Ik ben nu een maandje terug begonnen met het herschrijven van mijn verhaal met het principe Show don't tell. Alleen loop ik soms een beetje vast. 

Mijn vraag is:  Hoe vaak kan ik het schrijfprincipe 'Show don't tell' toepassen in het verhaal en is het ook nog oké om stukjes vertellend te schrijven? Kan ik hier afwisseling in gebruiken? 

Ik ben bezig geweest met stukjes herschrijven van het verhaal. Dit wil ik graag delen. Als je dat fragment leest, kan je dan al zien dat ik 'Show don't tell' goed onder de knie heb? Is dit nog te veel vertellend geschreven of juist goed?

Waar het verhaal over gaat: 

Het verhaal gaat over de 15 jarige Tess. Door dat ze niet zo'n fijne thuissituatie heeft, loopt het niet zo lekker op school. Ze krijgt steeds preken van haar ouders over zich heen. 

Ze heeft steeds last van nare gedachtes en schuldgevoelens die steeds meer de baas over haar lijken te worden.

Door zich zelf pijn te doen, gaat dat gevoel even weg, denkt ze. Maar juist hierdoor wordt het alleen nog maar erger. Het voelt alsof ze dwars door een storm gaat. 

Fragment

Het was ochtend. De kamer werd verlicht door de morgenzon, die ontsnapt was door het kleine kiertje van het raam. Er klonk een luid gepiep door de kamer. Met half geopende ogen zocht Tess met haar hand naar de wekker, terwijl ze met haar andere hand haar gezicht bedekte voor het felle licht dat op haar scheen.

Met een duf gezicht staarde ze voor zich uit. Ze had nog helemaal geen zin in school! Ze had zo nog urenlang door kunnen slapen, maar ze werd gewekt door het harde geluid van haar wekker. Haar hoofd keerde ze naar het kastje. Ze schrok toen ze de tijd zag. Was het al zo laat? Ze moest wel opschieten, want anders kwam ze vast en zeker te laat aan op school!

Half slapend wandelde ze uit haar bed. Toen ze langs de spiegel liep, bleef ze heel even stil staan om zichzelf eens even goed te bekijken. Een plukje haar was uit haar vlecht ontsnapt en de donkere kringen onder haar ogen maakte het er niet beter op. Ze zou toch maar eens die concealer moeten proberen die Zoë haar aanraadde. Misschien dat die donkere kringen dan minder zichtbaar zullen zijn.

In de badkamer gooide ze een plons water in haar gezicht. Gelukkig was er van haarslaapogen bijna niks meer te zien.

‘Kom je nou nog naar beneden? Het ontbijt staat al lang klaar!’ Van beneden klonk een hard geroep.

Tess schrok van het harde geschreeuw van haar 17 jarige broer Noah. Waar bemoeide hij zich nou weer mee? Ze schonk er verder geen aandacht meer aan, maar liet haar oog naar haar spiegelbeeld vallen. Haar bruine, steile haar viel ongeveer net tot over haar schouders. Of kastanjebruin, zoals haar oma altijd zei. Die vond dat haar bruine ogen zo mooi bij dat kastanjebruine haar pasten. Zelf was zij het daar niet zo mee eens. Ze zou zich zelf liever zien met dat mooie, krullende haar in plaats van dat

bruine, steile haar dat zij nu heeft. Ze kan er bijna niks mee.

‘Kom nou! De tijd staat echt niet stil voor jou.’ Riep haar broer nog eens.

Tess zuchtte en keerde zich naar de deur toe. Het was nu wel zo verstandig om zich klaar te maken in plaats van minuten voor de spiegel te staan.

Eindelijk beneden pakte Tess een broodje van het aanrecht. Die zou ze straks gaan opeten als ze richting school zou fietsen.

‘Ga je niet even rustig ontbijten?’ Vroeg de moeder van Tess, die zojuist de keuken kwam binnen gelopen.

Ze schudde met haar hoofd. ‘Anders kom ik te laat.’

De ogen van moeder bleven op haar rusten. Ze keek haar niet-begrijpend aan en draaide zich daarna om.

Het was wel typisch dat moeder zo reageerde. Vaak kon ze fel uit de hoek komen. Niet dat zij het bewust bedoelde, maar het gaf geen fijn gevoel.

Tess griste haar jas van de kapstok en trok haar tas van de grond. Buiten was het niet bepaald lekker weer om nu in te gaan fietsen. Het was midden oktober, dus volop Herfst weer. Dat was ook wel goed te zien. De bomen waren al bijna kaal en allemaal verschillende kleuren bladeren bedekten het gras.

Lid sinds

3 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi RH,

Zeker doorgaan met schrijven. Schrijven is enerzijds een talent, maar anderzijds moet je het ook leren. Volg daarom de tips op de site, of doe een cursus, of kijk filmpjes op het internet (die zijn meestal wel Engels). Brandon Sanderson heeft een hele cursus op YouTube staan. Echter gaat deze meer over de opbouw van een verhaal en minder over de zinnen zelf. Hier is een filmpje van iemand die op de zinnen in gaat:

Novice writing mistakes in my first manuscript - YouTube

Ik zal hier nog commentaar geven op je stuk (mijn mening, je hoeft het er niet mee eens te zijn).

"De kamer werd verlicht', is lijdende vorm, dat wil je meestal vermijden. Je kunt ook schrijven: 'De ochtendzon breekt in door een klein kiertje van het raam." (moet dat niet gordijn zijn, een raam is immers al doorzichtig?)

'Er klonk een luid gepiep", alternatief: "Een luid gepiep klonk"

"Met half geopende ogen zocht Tess met haar hand naar de wekker"

Hier is het woordje 'zocht' vertellend en niet 'show'. Je legt uit wat ze aan het doen is. Bovendien, is de zin niet helemaal logisch. Enerzijds kijkt ze met half geopende ogen, maar anderzijds zoekt ze met haar hand. Alternatief, gebruik de halfgeopende ogen voor het tweede deel van de zin. "Ze tastte met haar hand naar de wekker."

"terwijl ze met haar andere hand haar gezicht bedekte voor het felle licht dat op haar scheen." Met 'voor het felle licht' leg je uit waarom ze dat doet. Je kunt er ook zoiets van maken: "Met haar andere hand probeerde ze het licht tegen te houden dat haar halfgeopende ogen wilde binnendringen."

"Ze had nog helemaal geen zin in school!", je kunt een aantal woorden schrappen. "Ze had geen zin in school."

"Ze had zo nog urenlang door kunnen slapen", waarom? Was ze de avond daarvoor veel te laat naar bed gegaan?

"maar ze werd gewekt door het harde geluid van haar wekker.", dat heb je al verteld.

Over het verhaal, het is een beetje een cliche om te beginnen met wakker worden en in de spiegel te kijken. Na dit stuk weten wat van het uiterlijk van Tess, dat ze een broer en een moeder heeft. Maar verder nog geen hint waarover het verhaal gaat.

Succes,

Lucas

Lid sinds

4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi RH,

Mooi stuk hoor! Het is inderdaad zeker goed dat je doorgaat met schrijven. Het is denk ik al heel fijn dat je die feedback gekregen hebt en weet waar je aan kunt werken. Voor mij klikte het 'show don't tell'-principe toen iemand me vertelde dat het 'tell'-stukje vooral over uitleggen gaat. Laat het de lezer voelen, laat de lezer zelf erachter komen wat de reden is en leg het niet aan de lezer uit. Ik heb wat feedback op je stuk, vooral vanuit deze tip:

 

"Met een duf gezicht staarde ze voor zich uit. Ze had nog helemaal geen zin in school!" -- Dit zou je kunnen ‘showen’. Geen zin hebben in school: hoe voelt dat? Hoe zie je dat aan iemands houding? Overigens geef ik zelf niet de voorkeur aan het gebruik van uitroeptekens buiten directe rede om.

"Ze had zo nog urenlang door kunnen slapen, maar ze werd gewekt door het harde geluid van haar wekker. Haar hoofd keerde ze naar het kastje. Ze schrok toen ze de tijd zag. Was het al zo laat? Ze moest wel opschieten, want anders kwam ze vast en zeker te laat aan op school!" -- ‘was het al zo laat?' zegt hier eigenlijk al genoeg. De zinnen ervoor en erna zouden dus weg kunnen.

Verder heb ik nog twee puntjes, die minder met het 'show don't tell'-principe te maken hebben.

 

"‘Kom je nou nog naar beneden? Het ontbijt staat al lang klaar!’ Van beneden klonk een hard geroep." -- Dit klinkt alsof er na de directe reden nog wordt geschreeuwd. Dus niet alsof de tekst geschreeuwd wordt, maar alsof het geroepen wordt en er daarna nog een schreeuw volgt. Gewoon ‘aaah’. Als je begrijpt wat ik bedoel. :)

 

"Eindelijk beneden pakte Tess een broodje van het aanrecht." -- Het woord 'eindelijk' doet het klinken alsof ze zelf al heel lang naar beneden wilde gaan. Maar dat vond ze zelf niet zo’n probleem toch?

 

 

En ten slotte een compliment over dit deel:

"Ze zou toch maar eens die concealer moeten proberen die Zoë haar aanraadde. Misschien dat die donkere kringen dan minder zichtbaar zullen zijn." -- Mooi stuk dit! Veel beginnende schrijvers zouden de neiging hebben om Zoë hier te introduceren, maar dat is inderdaad niet nodig. Hier zie je inderdaad dat je het show don't tell-principe gebruikt: je legt niet uit dat ze de donkere kringen vervelend vindt, en dat ze ze wil verstoppen. Dat hoef je ook niet uit te leggen, want die conclusie trekt de lezer zelf al door wat je laat zien. 

Hopelijk heb je wat aan deze feedback, ga zo door en succes! 

Marthe