Lid sinds

1 maand 1 week

Rol

[Gedicht] Stilte in de spiegel

Ik schrijf soms gedichten voor mezelf en was benieuwd of het iets is om mij in te ontwikkelen. Denk aan woordkeuze, interpunctie, zinsopbouw, maar ook de coherentie en de boodschap van een gedicht.

Fragment

In de spiegel vind ik angst.

Koudbloedig, vol haat kijk ik toe

Lichtstralen vormen zich tot zo iets donkers: mijn reflectie

Zielloos staart de weerspiegeling mij aan

De hand kouder dan het glas

Het hart bloedend op de grond

In de spiegel ben je niet alleen,

Je ziet je vijand

Hij kijkt je aan, moedeloos

Je kijkt terug, verdoofd

Hoewel je geweten het belooft, Weet je hart beter

Je kijkt elkaar schimmig aan

Stilte wordt opgebroken met een kreet

De spiegel barst

Je hand bloedt, je huilt, schreeuwt, je brult

Laat deze weerzinwekkende donkerte je overnemen

Tranen vallen in harmonie met de scherven op de vloer

Elk fragment, een herinnering

Je legt ze bij elkaar

Lijm ze met tranen, met bloed

Er heerst stilte in de spiegel, maar de spiegel blijft gebroken

Je kijkt naar de scherven op de grond,

Je ziet niemand.

Lid sinds

7 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Daan. Het thema vind ik alvast heel erg mooi uitgewerkt, met sterke beelden. Knap gedaan. Wel zou ik sommige 'verklaringen' weglaten zoals in de derde regel ': mijn reflectie' Volgens mij is die namelijk overbodig. Ik kan dit als lezer zelf invullen en dat maakt het volgens mij sterker. 

Groetjes

ps: de 'Weet' na de komma op regel 11 hoeft volgens mij geen hoofdletter