Lid sinds

2 maanden 2 weken

Rol

[Feelgood roman] fragment de buitenlandse gast 2

In de inleiding lees je dat Rosa een zware vergaderochtend heeft en het niet eens is met de bezuinig maatregelen die ze op haar werk gaan nemen. Daarna komt fragment de buitenlandse gast 1. Mocht je dat eerst willen lezen. Er komt ook nog een stukje achteraan, dat post ik morgen.

Ze ontmoet een Engelse man, en ik begin het gesprek dan ook in het Engels, maar omdat het niet persé een Engelstalig boek wordt, ga ik later over op het Nederlands. Natuurlijk kan dat ook anders, (antwoordt hij in het Engels) Maar ik vind dit leuker. Ik hoor graag wat anderen hier van vinden, hoewel het natuurlijk ook persoonlijk is.

  • Wat vinden jullie van de stijl?
  • Hoe loopt de dialoog?
  • Mis je iets in het plot?
  • Het verhaal in de tuin heb ik flink ingekort, ik hou van tuinen. Maar hoe leest een niet tuinierder dat?

En verder ben je vrij er over te zeggen wat je wilt.

groet Ida.

Fragment

Met Sam aan de riem slentert ze van de ene tuin over in de andere. Een bos deel, met veel schaduwrijke planten, waar het heerlijk koel is, gaat over in een rozentuin met priëel. In het berkenbosje blijft ze even staan. Jammer dat er geen bankje staat hier, het gefilterde licht is zo prachtig. Ze moet lachen wanneer ze ziet dat Sammie helemaal een gestippelde zonlichtvacht lijkt te hebben. Wanneer ze doorloopt komt haar lievelingstuin, de cottage garden. Aan de rand staat de prachtige rietgedekte schuur, waar zich het winkeltje en het restaurantje zich in bevindt. Zo kun je er voor kiezen om halverwege wat te gaan drinken.

Haar hond trekt aan de riem om naar een andere bezoeker te gaan, hij is gek op knuffeltjes, een echte allemans-vriend. De man zakt op zijn hurken om hem aan te halen en met hem te kroelen.

'Nee Sammie,' lacht Rosa, 'niet likken,' voegt ze er aan toen wanneer de hond de man in zijn gezicht wil likken.

'Hé's nice, or... she?' vraagt de man opkijkend.

'No, it's a boy,' antwoordt Rosa zonder moeite, een beetje verbaasd. 'You're  English?' vraagt ze.

De man kijkt met een stralende grijns naar haar op. Hij heeft een stoere look, met zijn haar korte, wilde haar en een baardje van een paar dagen.

'Yes I am,' antwoord hij. En dan wijst hij op Sam die al geen aandacht meer voor hem heeft, en in plaats daarvan zijn snuit in een vijver steekt.

De man gebaardt naar het terras. 'Do you want coffee? En water for you dog?' vraagt hij.

Rosa's maag draait een slag om, zo lijkt het, en voor ze het weet knikt ze ja.

 

Wanneer ze op het terras zitten, zij met haar favoriete kruidenthee, en natuurlijk zelfgemaakte notenkoek, verteld hij haar waarom hij hier is. Tom, heet hij. Tom Gray en hij komt van over de grote plas.

'Ik werk op een groot landgoed. Net zoiets als hier.' Hij maakt een breed handgebaar. Hij zit onderuit gezakt in het metalen stoeltje, blijkbaar volkomen op zijn gemak.

'De tuin is deels ingericht met borders, prieëlen en andere opsmuk. Maar het grootste deels is landschapspark en openbaar. Het is een mooi gebied en er lopen veel wandelpaden kriskras door het land. Er staat hooguit een bordje dat je je op privé grond bevindt dat de aangelegde tuinen niet openbaar zijn.

'En dat gaat goed? Zonder kettingen of hekjes?'

Tom knikt onbekommerd. 'Ja hoor. Het zijn toch meestal mensen uit de buurt die langs komen lopen om via de kortere route naar het dorp te gaan.'

Rosa ziet het al helemaal voor zich en moet zich inhouden om hem niet het hemd van het lijf te vragen.

'Dat berkenbosje vond ik mooi, waar we net doorheen gekomen zijn.' Wijst Tom.

'Klopt, het licht is er prachtig nietwaar? En ik moet toegeven dat ik de ondergroei ook mooi gedaan vind. Het past allemaal bij elkaar met die zilvertinten erbij.'

'Ja, opzich wel. Maar op 'mijn' landgoed zou ik het dan meer als een landschapskenmerk gebruiken.' Hij kijkt peinzend voor zich uit. 'Ik zou ze dan in het gras planten. Er is veel gras en mooie vergezichten. Maar zo af en toe weer eens iets nieuws houdt het wat levendiger. En het licht onder de bomen is inderdaad absoluut geweldig'.

Hij kijkt haar grijnzend aan; 'Wat denk je, moet ik het gaan doen? Zo'n berkenbosje?' Zijn vrolijk lachende ogen brengen een blos op Rosa's wangen.

'Wanneer je de ruimte hebt, én het past in het geheel, waarom niet. Maar zet er dan een bankje in, dat mis ik hier een beetje. Dat je lekker achterover kunt zitten en van de spikkels zonlicht kunt genieten.'

'Of ik ruimte genoeg heb?' Tom schaterlacht.

'Maar hoe groot is dat huis dan wel niet? Wanneer je het hebt over vergezichten, denk ik al snel aan Downton Abbey!' Rosa lacht enthousiast met hem mee.

'Nee, nee, gut, bij lange na niet. Een kwart misschien? Ik denk meer zo iets als dit hier, het huis is iets groter. De officiële tuinen ruim kleiner, maar het landgoed is wel veel groter.'

'Heeft het huis waar je werkt ook een naam?'

'Huis Calder. Het is al lang in de familie,' verteld Tom. 'Het is nog gewoon als woonhuis in gebruik.'

Rosa trekt haar wenkbrauwen op: 'Is het geen museum of zo? Of trouwlocatie?'

'Nee! Dat wil zeggen: ik begreep dat de mevrouw, Lady Inness, wel alles wil gaan vastleggen wat er in en aan het huis is, dus wie weet. Ik moest er niet aan denken, zo'n klus, maar ze heeft geen man en kinderen en dus tijd genoeg. Maar genoeg over mijn leven nu,' zegt Tom er snel achter aan, wanneer hij ziet dat Rosa al weer een nieuwe vraag klaar heeft. 'Wat doe jij dan? Werk je ook?

wordt verv...

Lid sinds

11 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Dag Ida,

  • Wat vinden jullie van de stijl?

Ik lees niet echt jouw stijl. Het is een grote lange dialoog.

  • Hoe loopt de dialoog?

Ja... nou... het gaat niet ergens heen. Niets in deze dialoog lijkt me van belang voor het verhaal. Ik bedoel, ze zouden het over willekeurig welk ander onderwerp kunnen hebben en je verhaal zou er niet om veranderen. Dat zou niet zo moeten zijn.

  • Mis je iets in het plot?

Hihi, nou ja... Ik mis een plot? Een plot is een handelingenverloop dat het verhaal vooruit brengt, en... zie mijn vorige opmerking: deze dialoog lijkt weinig met enige verhaalvoortgang te maken te hebben. Je personages zitten stil en hebben het over dingen die voor geen van hen echt cruciaal zijn. Ze voeren small talk.

  • Het verhaal in de tuin heb ik flink ingekort, ik hou van tuinen. Maar hoe leest een niet tuinierder dat?

Mja, nou, zelfs als ik ook gek zou zijn op tuinieren, zou ik denk ik niet een boek lezen om fictieve personages heel lang over fictieve tuinen te horen praten.

Sorry dat ik streng ben, maar je verhaal is nog niet echt... een verhaal. Je schrijft vlot en de boel klopt. Ga vooral door. Maar... een verhaal heeft wel spanning nodig. In een plot moeten dingen gebeuren die het leven van je personages beïnvloeden, ook als het een dialoog is.

 

Lid sinds

2 maanden 2 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door Diana Silver

Dank voor je reactie. Dit is geen kort verhaal, het is een fragment uit een hoofdstuk. Er is een reden dat ze deze man ontmoet, want hij gaat haar op haar nieuwe pad brengen. Zonder deze ontmoeting, met wat small talk, zou het verhaal er niet zijn. Maar dat weet ze nog niet bij de eerste ontmoeting. Dit is het eerste hoofdstuk van een langer verhaal, en in het volgende fragment komt naar voren dat hij een nieuwe levensoptie voor haar heeft en het idee dat ze elkaar leuk vinden. 

Wil je het volgende fragment ook lezen? Ik zal het morgen plaatsen. Misschien dat je dan, of een andere mening hebt, of duidelijker tips. 

Lid sinds

11 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Het was me duidelijk dat het een roman is en geen korte verhaal. Evenzo is mijn advies: zorg dat er spannende dingen gebeuren. Niet pas op pagina drie, op elke pagina.

Wat je voor ogen hebt met deze scène – een natuurlijk aanvoelende ontmoeting – kun je ook bereiken in vier zinnen dialoog. Daar zijn geen 500 woorden voor nodig.

Als je een boek oppakt in een boekwinkel om de eerste bladzijde te lezen, en daarin gebeurt niets dat hint naar waar het verhaal over zal gaan… Lees je dan door tot bladzijde 3 om erachter te komen?

of duidelijker tips. 

O, ik hoopte dat ik in reactie op je andere topic (fragment nummer 1), wel tips had gegeven die concreter waren, over wat je misschien zou kunnen toevoegen...

Nou ja, mijn tip is denk ik: wat er in fragment nummer 3 ook gaat gebeuren dat het startschot is van je verhaal, zorg ervoor dat je er op pagina één al naar hint. Als Tom haar gaat uitnodigen om met hem naar Engeland te komen, zorg dan dat ze zich op bladzijde één gevangen voelt in haar kleurloze Hollandse bestaan. Laat haar haar werklaptop in de sloot willen mieteren. Laat haar naar haar geliefde tuinen vluchten om zichzelf ervan te weerhouden die ontslagbrief te sturen. En dán ontmoet ze Tom.

 

Lid sinds

4 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Wat ik vaak zie in feelgood romans en films, is dat de hoofdpersonen elkaar ontmoeten in een situatie die meteen voor een conflict zorgt - zij heeft een klein winkeltje en hij is een haai met een zakenimperium die alle kleine winkeltjes opslokt; ze botsen tegen elkaar aan op straat en zij gooit gloeiendhete koffie over zijn overhemd; zij protesteert tegen iets waar hij juist een voorstander van is, etc. In dit geval zou Tom bijvoorbeeld ook een hond kunnen hebben die de hond van Rosa bijt, of Tom doet iets in de tuin wat Rosa aanziet voor vandalisme maar dat juist bij het onderhoud hoort (misschien is hij zelfs de nieuwe jachtopziener :-)). In elk geval hebben ze een verkeerd beeld van elkaar wat zorgt dat ze meteen een grondige hekel aan elkaar hebben. Met dat als uitgangspunt is er misschien al wat meer vuurwerk voordat blijkt dat het juist Tom is die Rosa gaat helpen een nieuwe wending aan haar leven te geven. 

Tom Engels laten praten en er dan telkens bij vermelden, antwoordt Tom in het Engels, zou ik zeer zeker niet doen. Een hoofdpersoon kiezen die een andere taal spreekt zet je voor flinke problemen. Misschien kan Tom van Engelse komaf zijn maar in Nederland opgegroeid? 

Lid sinds

10 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ze ontmoet een Engelse man, en ik begin het gesprek dan ook in het Engels, maar omdat het niet persé een Engelstalig boek wordt, ga ik later over op het Nederlands. Natuurlijk kan dat ook anders, (antwoordt hij in het Engels) Maar ik vind dit leuker. Ik hoor graag wat anderen hier van vinden, hoewel het natuurlijk ook persoonlijk is. 

We zijn in Nederland en Tom Gray komt van over de grote plas, schrijft u. De grote plas is een uitdrukking waarmee de Atlantische Oceaan wordt bedoeld. 

 

'Hé's nice, or... she?' vraagt de man opkijkend.

'No, it's a boy,' antwoordt Rosa zonder moeite, een beetje verbaasd.

 

Hij is leuk, of ... zij?

Nee, het is een jongen, [...] 

Ja, zeker is mijn smaak persoonlijk, maar hoeveel Nederlandse hondeneigenaren zeggen dat hun reu een jongen is? 

Ze moet lachen wanneer ze ziet dat Sammie helemaal een gestippelde zonlichtvacht lijkt te hebben.  

Gestippelde zonlichtvacht?  

Dat je lekker achterover kunt zitten en van de spikkels zonlicht kunt genieten.'

Spikkels zonlicht? 

Ja, zeker mijn persoonlijke smaak, maar in dit fragment valt het mij op en vallen de spikkels niet in smaak.   

De man kijkt met een stralende grijns naar haar op. Hij heeft een stoere look, met zijn haar korte, wilde haar en een baardje van een paar dagen.

En dit is voldoende om een 'low tea' te nuttigen met een onbekende?  

Unlikely and too easy, I think. 

Zou ik in hoofdstuk ? lezen over Tom, een gluiperd pur sang die op Jack the Ripper achtige wijze zijn jachtgebied heeft verlegd naar Nederland omdat de vrouwen daar easy zijn - dan ... 

Lid sinds

5 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hallo Ida,

 

Ik denk dat je hierboven al hele goede feedback hebt gekregen. Hier is mijn fifty cents voor zover ik daar nog wat aan toe te voegen heb. Ik heb je vorige fragment (nog) niet gelezen.

  • Hoe loopt de dialoog?

Wat mij bumpte was de wel heel makkelijke manier waarop Rosa zich door zo'n kerel laat verleiden om iets te drinken, waarna Tom dan ook nog onderuitgezakt gaat zitten. Onderuitgezakt zitten is voor mij een teken van desinteresse en nonchalance, niet bepaald een man met serieuze belangstelling. Alsof Rosa een beetje zijn chickie is. 

Een ander ding waar ik over viel is het Engels. Dat Rosa op een Nederlands niveau in het Engels communiceert is ok, maar van Tom verwacht ik echt veel meer dan 'Hé's nice, or... she?' en 'Yes, I am' en vooral 'Do you want coffee? En water for you dog?'. Is er iets in zijn manier van spreken wat Rosa opvalt? Is zijn Engels keurig verzorgd Brits-Engels, of heeft hij wellicht een accent? Een of ander accent zou best bij hem passen, gezien zijn uiterlijk, met zijn stoere baardje. (Denkt een Brit trouwens niet eerder aan thee?)

Het klopt dat je jezelf een flink probleem op de hals haalt door een hoofdpersonage op te voeren die geen Nederlands spreekt. Een oplossing is om Tom een link te geven met Nederland (niet onlogisch, het kan hem meteen een reden geven om nu in Nederland te zijn) waardoor hij Nederlands spreekt met een Engels accent. Het is geen goed idee om dat accent heel erg in de dialoog te stoppen, want dat wordt erg lastig leesbaar. Maar Rosa kan er wel wat van denken en vinden en bij voelen. Zo blijft Tom een Engelsman terwijl de lezer zijn zinnen in het Nederlands lezen. 

  • Mis je iets in het plot?

Het plot, zie boven :-) . Wat doet Tom eigenlijk in Nederland? 

  • Het verhaal in de tuin heb ik flink ingekort, ik hou van tuinen. Maar hoe leest een niet tuinierder dat?

Ik ben een niet-tuinierder en heb moeite de tuintermen te begrijpen. Ik weet bijvoorbeeld niet precies wat een cottage garden is, ik zie een houten hutje in een weelderig bos voor me.

Ook vind ik sommige zinnen slecht passen omdat ze er tuinier-achtig zijn en eerder zouden passen in een informatieve text. Bijvoorbeeld: "Aan de rand staat de prachtige rietgedekte schuur, waar zich het winkeltje en het restaurantje zich in bevindt. Zo kun je ervoor kiezen om halverwege wat te gaan drinken." En vooral: "De tuin is deels ingericht met borders, prieelen en andere opsmuk."

Ik als niet-"tuinman" zou veel meer gebaat zijn met beschrijvingen die in een paar treffende woorden simpelweg een beeld scheppen van hoe het er daar uitziet. Dingen zoals: "Het rieten dak van het restaurant schitterde in de zon" en "Het landgoed van Daventry Mansion is de meest Britse Engelse tuin. Geen grassprietje komt over de borders en de prielen worden tip top verzorgd." (Vergeef me als dit onzin is, ik ben echt geen tuinpersoon.)

Hopelijk heb je hier wat aan.

Groet!