Lid sinds

3 jaar 2 maanden

Rol

[Gedicht!] Spiegel!

Heeft dit gedicht het nodig om voorgedragen te worden?

Fragment

 

Spiegel!

Want zelfprojectie is innerlijk weerkaatste reflectie. En aldus reageer ik op jou. Jij mijn klankbord, ik jouw toetsenist. Is dat chemie? Of slechts een list?

En zo trek ik gekke bekken in de spiegel, spiegel me aan jou.

Maar dit is een kermis, de spiegels zijn vervormd en bol. Mijn ogen, ogen hol. Laat je mij hieruit, mijn gouden spruit? En breng mij een suikerspin, nu in dit doolhof. Ik laat je erin. En al gaan al deze spiegels aan scherven, het zal onze pret niet bederven.

En nu, van de kermis naar het park.

Ik neem een duik in de vijver.

Spiegel me erin.

De eendjes drijven op het water.

Maar de zwaan is gevlogen.

Als een stel ganzen schalt hij zijn trots.

Over de kermis.

Jeroen Sebastian Polman