Lid sinds

7 maanden 4 weken

Rol

[Jeugdboek fantasy] De kraaientoren

Sinds een half jaar schrijf ik aan een young adult/jeugdboek voor kinderen vanaf 13/14 jaar. Ik ben op de helft, maar loop een beetje vast. Het lijkt me handig om bij het begin te beginnen dus ik stuur ik het eerste gedeelte van het eerste hoofdstuk in.

Graag wil ik weten of er voldoende informatie in staat om de lezer vast te houden, te prikkelen. Is het interessant genoeg om door te lezen? Krijg je een goed beeld van de hoofdrolspeelster van het verhaal?  

 

Fragment

 

Diploma

‘Binnen.’

      Nayla ademde diep in, opende de deur en stapte een spartaans ingericht vertrek binnen. Het Hoofd van de academie zat achter een eenvoudige houten tafel en schreef met haar veertjespen iets op in het grote boek dat voor haar lag. Kaatje, de huispoes, snurkte zachtjes in een van de vele vensterbanken. Door een hoog raam dat uitkeek op de kruidentuin zag Nayla Ebba, haar beste vriendin, op haar hurken tussen de basilicum zitten.      

     ‘Ah, Nayla. Neem plaats.’ Het Hoofd wees naar een stoel die voor het bureau stond. ‘Ik heb goed nieuws.’

    ‘Goed nieuws, mevrouw?’ Nayla’s vingers, die ze onbewust had aangespannen, ontspanden zich. Dan had het hoofd de zwaardvechttraining van vanochtend in ieder geval niet gezien. Dat was weer een fiasco geweest. Nissa had haar binnen vijf minuten verslagen en in de enige modderpoel die het oefenveld rijk was geduwd. Ze ging op de wankele houten stoel zitten en plukte aan haar vieze vechttenue.

    ‘Ja. Bij deze kan ik je mededelen dat je bent geslaagd. Gefeliciteerd.’ Het Hoofd pakte een papier van tafel en hield het Nayla voor.

    Ze knipperde met haar ogen. Dat kon niet kloppen. Een officieel diploma van de vogelacademie met haar naam er op. Het Hoofd had met sierlijke letters een handtekening onder op het vel papier gezet. ‘Geslaagd? Hè?’ Dit was pas haar vierde jaar, hoe kon ze nou al geslaagd zijn?

    ‘Manieren.’ Het Hoofd keek Nayla streng aan.

    Ze sloeg haar ogen neer. ‘Geslaagd, mevrouw?’

    ‘Ja, geslaagd. Je hebt een ruime voldoende gehaald voor alle theoretische examenvakken van het vierde én het vijfde jaar. Mevrouw Johansson zegt dat ze je niks meer kan leren en meneer Sest beweert dat jij beter les in spreuken geeft dan hij. Je bent er klaar voor.’

    ‘Maar …’

    ‘De koningin verwacht je morgen op het paleis,’ ging het Hoofd onverstoorbaar verder, ‘daar krijg je je eerste opdracht.’ Ze stond op, liep naar de vensterbank waar Kaatje lag te slapen en aaide de poes over haar kop. ‘Je bent nu een officiële elite soldaat in het persoonlijke leger van de zwanenkoningin. De jongste ooit in de geschiedenis van het Continent.’

    ‘De jongste ooit?’ Dat kon niet kloppen. Nayla veegde een zweetdruppeltje van haar voorhoofd. 

    ‘Ja, en dat brengt verantwoordelijkheid met zich mee.’ Het Hoofd draaide zich om en keek Nayla strak aan. ‘Stel me niet teleur.’

    Ze probeerde te slikken, maar haar mond was te droog. ‘Echt morgen al, mevrouw?’ Ze was er helemaal niet klaar voor. En Ebba? Ze kon Ebba niet missen. Het leek wel alsof een zwerm bijen vanuit haar buik allemaal tegelijk door haar keel naar buiten wilde vliegen.

    ‘Morgen, ja.’ Het Hoofd liep naar Nayla toe. ‘Ik snap dat het je overvalt, maar wij kunnen je niets meer leren. Al had je nog wel wat zwaardvechttraining kunnen gebruiken.’ Ze schonk Nayla een zuinig lachje.

Nayla voelde haar wangen rood worden, had ze de training dus toch gezien.

 ‘Morgenochtend om tien uur komt de koets. Zorg dat je klaar staat.’ Het Hoofd kneep zachtjes in Nayla’s schouder en liep terug naar haar stoel achter het bureau. ‘Je mag nu gaan en vergeet je diploma niet.’ Het Hoofd ging zitten en verdiepte zich weer in het grote boek op de tafel. Ze leek Nayla alweer vergeten te zijn.

 

Lid sinds

2 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Beste Diana,

Ik vind het fijn en vlot lezen en het schetst meteen een goed beeld dat nieuwsgierig maakt naar het avontuur dat Nayla te wachten staat. En Nayla zet je - in mijn ogen neer - als een heldin tegen wil en dank, iemand die nog moet leren in zichzelf te geloven. Zeker een mooie basis om op door te gaan, ook wat de toon en stijl betreft. Succes!

Groetjes,

Lily