Lid sinds

1 jaar 5 maanden

Rol

[Kort verhaal] Perron (deel 1)

Hallo, mijn naam is Cas Rijvers. Ik ben 15 jaar oud en ik wil later graag schrijver worden. Graag zou ik feedback willen op dit stuk genaamd, "Perron". Het is iets te lang voor de site, dus ik deel het op in twee delen. Het tweede deel komt morgen. Alvast bedankt!

Fragment

 

Met een hoge pieptoon kwam de trein tot stilstand. Tommy’s lichaam was nog gewend aan het naar voren gaan van de trein, en viel daarom ook naar voren. Even later liep hij vloekend naar buiten.

Waar het in de trein vrij rustig was geweest, kon het contrast buiten niet groter zijn. Een krachtveld van geluid overviel hem, overal liepen mensen druk te doen. De enorme stationsklok gaf aan dat het half negen was, wat betekende dat hij rustig aan kon doen; hij had pas om tien uur afgesproken op het perron.

‘Je hebt toch verdomme geen polio aan je poten, loop eens door,’ geschrokken tuimelde Tommy naar voren. Wat hij al aan zijn stem had gedacht te horen bleek te kloppen; een enorme man liep weg, terwijl hij zijn hoofd schudde. Na tien meter draaide hij zich nog even om, en keek naar hem.

Tommy slikte even, Londense mensen waren een ander soort mensen, dacht hij. In de evolutie stond hij waarschijnlijk dichter bij een roos dan bij de gemiddelde Londenaar.

Hij keek nog even rond, en zag toen een bankje waar nog niemand op zat. Klik-klak, klik-klak, zijn schoenen leken wel bedoeld om te tapdansen, zo hard klonken ze op de rode tegeltjes van het perron. Hij zocht dan ook geen verdere reden achter de meerdere boze blikken die hij toegeschonken kreeg toen hij ging zitten op de bank die hij al eerder op het oog had, tot een man die op krukken liep hem verlegen wees op het bordje dat aangaf dat de bank bedoeld was voor mensen met een handicap.

Beschaamd stond Tommy op. Er liep een politieman naar hem toe. ‘Uw naam?’, vroeg hij.

‘Ik word toch niet opgepakt omdat ik op de verkeerde bank ben gaan zitten?’ vroeg Tommy aan de man. De agent wilde antwoord geven, maar werd onderbroken door een jongetje wat aan zijn jas trekte.

‘Je ziet toch dat ik bezig ben, jongeman? Waar is je moeder? Dan zal ik ervoor zorgen dat jij een flink pak slaag van haar krijgt.’

Het jongetje stond met zijn handen op zijn knieën, en hij ademde zwaar. Zijn tenen kwamen uit zijn schoenen, en zagen er gehavend uit. Waarschijnlijk had hij zich bezeerd aan de scherpe kiezelsteentjes die over het perron bezaaid lagen, want er zaten een aantal verse wondjes aan zijn tenen. De politieman zag hem kijken.

‘Als boete beveel ik je om geld aan deze jongeman te geven, zodat hij schoenen kan kopen, dan zijn we alle drie blij.’

Het jongetje pakte het geld gretig aan, stopte het in zijn zak en kon tussen zijn gehijg eindelijk iets zeggen wat te verstaan viel. ‘Man… met een geweer.’

De agent leek Tommy al volledig vergeten te zijn. ‘Waar? Wijs eens aan.’

De jongen wees in de richting waar Tommy hem vandaan had zien rennen.

‘Prettige dag nog, heren,’ zijn blauwe hoed waaide bijna af, zo hard rende hij.

‘Bedankt grote meneer,’ zei het jongetje, waarna hij in tegengestelde richting ging van de agent. Tommy grinnikte, in verhouding met de meeste mensen was hij vrij klein, maar hij herinnerde zich hoe hij als zevenjarige ook iedereen lang vond. Hij besloot dat hij, als er echt een man met een geweer rondliep, het beste precies in de richting kon gaan waar de agent niet heen ging, dus dat deed hij.

Toen hoorde hij het eerste schot. De mensenmassa, die toch al vrij druk en veel was, werd nu opgeschrikt. Mens begonnen verschillende kanten op te rennen.

Tommy slikte, want hij wist dat het nu mis kon gaan met hem. Hij kon slecht tegen drukte. Hij ademde drie keer rustig in, en liep toen rustig met de stroom mee. Omdat iedereen rende, werd er meerdere keren tegen hem opgebotst, en hij werd uitgescholden. Stoïcijns besloot hij dat hij zich er niets van aan moest trekken. Even dacht hij dat het goed ging, maar toen kwam het weer.

------

De rest is te vinden in deel twee. Je mag niet meer dan 4500 tekens en 1 fragment per dag plaatsen op Schrijven Online, dus de rest komt morgen.