Lid sinds

1 jaar 5 maanden

Rol

[Fantasy/avontuur] Petrus van Hout

Hoi!

Mijn naam is Cas. Ik ben 15 jaar, en ik ben bezig met een boek. Niet mijn eerste boek, maar ook zeker niet mijn laatste. Ik droom er van om later uitgegeven te worden, maar ik ben me bewust van het feit dat ik daar nu nog niet goed genoeg voor ben. Daarom vraag ik om tips. Verbeterpunten, of dingen die juist wel goed zijn, en die ik er in moet houden. Hiervoor gebruik ik een kort stukje dat de intro vormt voor het werk waar ik momenteel aan bezig ben. Alvast bedankt voor iedere reactie :)

Mvg,

Cas Rijvers.

Fragment

 

Hij gaf de deur een duwtje, de scharnieren gaven piepend mee. Direct kwamen de geluiden van de natuur hem ter oren. Een specht die met zijn snavel tegen een boom aan roffelde om zijn territorium af te bakenen. Twee kleine vogeltjes die vlak voor zijn ogen om een vrouwtje vochten. Een moedereend die met een tiental kuikentjes voor de bosrand waggelt, met vlak daarachter een konijn die gauw zijn holletje in duikt.

Hij zette een stap naar voren, de prachtige natuur in, en trok zijn voet meteen weer terug. Hij was zijn schoenen vergeten aan te doen, en het gras, dat nog glinstert van de dauw, was nat en koud onder zijn voeten.

Even later stond hij weer in de deuropening, dit keer met zijn schoenen aan en zijn bijl in zijn handen.

Want Clais was houthakker. Hij was negentien jaar oud, en enig kind in een schattige familie, die bestond uit zijn moeder Clara, zijn vader Petrus en hijzelf. Ze woonden in een huisje in een bos. Dichtbij werk, want zijn vader was ook houthakker, maar ver van de stad.

Hij liep een paar meter vooruit en liet zijn ogen opnieuw aan het licht wennen. Binnen in hun huisje was het bedompt en donker, een groot contrast met wat de natuur aan hem presenteerde. De zon scheen fel, alsof ze de witte bloesems op de bomen vlugger wilde laten uitkomen. 

Clais lachte, hij hield van de lente. En hij was er van overtuigt dat de lente ook van hem hield.

In de verte zag hij een hert. Hij wierp zijn bijl er naar toe. Zoals hij verwacht had miste hij volledig en het hert rende weg. De bijl vloog vol in op een metershoge dennenboom, en het heft trilde nog even na. Clais keek omhoog.

‘Dus jij bent mijn prooi vandaag? Nobel hoor, om jezelf zo in de plaats te zetten van dat hert.’

De boom was nagenoeg perfect. De meeste bomen die in het bos staan waren veel te hoog, waardoor het veel te gevaarlijk was om ze om te hakken. Andere bomen waren weer veel te klein, zo klein dat hij ze waarschijnlijk met wortel en al de grond uit kon trekken. En dat hout was zo klein dat niemand het wilde kopen, dus daar had je ook niets aan.

Hij bereidde zich even voor, want zijn werk kon heel snel dodelijk worden als de boom de verkeerde kant op viel.

Drie, twee, een, en hij begon te hakken. Vakkundig, duidelijk was dat hij dit al vaker gedaan had. Duidelijk was dat dit in zijn bloed zat. Duidelijk werd voor hem ook al snel dat de boom de verkeerde kant op zou vallen. Snel, maar net te laat. De boom zou namelijk het huis raken.

‘Mama! Clara!’, de enige die thuis was was zijn moeder, zijn vader was in de stad, om hout te verkopen. Ze was waarschijnlijk aan het slapen, en daarbij stond hij te ver van het huis af. De kans dat ze hem zou horen was heel klein.

Het gekraak nam toe, en flink. Angst begon in zijn maag te kruipen. Het ging door zijn darmen, liet een verstikkend gevoel achter en eindigde uiteindelijk ergens in zijn borst. Hij kon niet meer ademen. Hoe ging hij aan zijn vader uitleggen wat er met het huis gebeurt was? Misschien viel de boom wel op zijn moeder. Hij strompelde een paar stappen naar achteren en struikelde over een van de boomwortels, waardoor zijn hoofd hard de grond raakte. Even zag hij lichtpuntjes. Door de waas heen zag hij hoe de, in verhouding kleine maar toch nog enorme boom omviel. Het leek heel erg lang te duren, alsof je van een hoge klif het water in springt. Met een luide kraak schoten nu ook de laatste wortels weg. De boom viel. Net naast het huis.

Lid sinds

5 maanden 4 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Dag Kas,

Volgens mij heb je wel talent.

De zon scheen fel, alsof ze de witte bloesems op de bomen vlugger wilde laten uitkomen. 

Clais lachte, hij hield van de lente. En hij was er van overtuigt dat de lente ook van hem hield. Dit vind ik bijvoorbeeld mooie stukjes.

Hier en daar is het verhaal echter niet helemaal logisch.

In de verte zag hij een hert. Hij wierp zijn bijl er naar toe. Hoe ver kan Clais een bijl gooien? In de verte zag hij een hert, dan denk ik gauw aan minimaal honderd meter. En dan nog iets over het karakter van Clais, hij is dol op de natuur, maar als hij een hert ziet smijt hij meteen zijn bijl ernaartoe. Het is sympathieker als je hem daarvoor een goede reden geeft, zijn ze arm, hebben ze honger?

De bijl vloog vol in op een metershoge dennenboom, Een metershoge dennenboom is één meter hoog.

Drie, twee, een, en hij begon te hakken. Vakkundig, duidelijk was dat hij dit al vaker gedaan had. Duidelijk was dat dit in zijn bloed zat. Duidelijk werd voor hem ook al snel dat de boom de verkeerde kant op zou vallen. Snel, maar net te laat. De boom zou namelijk het huis raken.

Het gebruik van drie keer het woord duidelijk is leuk. Maar als hij vakkundig hakt en het al vaker gedaan heeft, dan zorgt hij ervoor dat de boom niet op zijn huis valt. Dat is meer iets voor onhandige mensen.

En een omgehakt boom valt niet met wortel en al om, er blijft een stronk in de grond zitten. Er is vast wel een filmpje te vinden waarin je kunt zien hoe je een boom moet omhakken. Kleine maar toch nog enorme boom? Wat is het nou? Het kan niet beide.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt.

Succes,

Chris

Lid sinds

11 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

De bijl vloog vol in op een metershoge dennenboom, Een metershoge dennenboom is één meter hoog.

Een meterhoge dennenboom is een meter hoog.

Een metershoge dennenboom is meerdere meters hoog.

Al blijft het de vraag hoeveel de bepaling 'metershoog' toevoegt aan het beeld dat toch al in me opkomt bij het woord 'dennenboom'.

Lid sinds

1 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi! Bedankt voor allebei jullie reacties.

Dat is een sterk punt, met die dennenboom, daar had ik eigenlijk helemaal niet over nagedacht. Met metershoog had ik inderdaad eigenlijk bedoeld dat hij erg hoog is. Misschien had ik beter of gewoon 'dennenboom' kunnen zeggen. Of iets als 'hoge' of 'reusachtige dennenboom'..

Lid sinds

6 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Je bent 15?? Dan kom je er wel als je doorgaat, je schrijft echt goed. Hier en daar zitten wat taalkundige foutjes, bijv. 'ter oren' > 'ter ore', 'er van overtuigt' > 'ervan overtuigd'. Grootste punt is dat je af en toe wisselt tussen verleden tijd en tegenwoordige tijd. Houd 1 tijd aan.

En probeer niet té mooi te schrijven, dat merk ik wel hier en daar op en dat is soms juist wat teveel van het goede. Met wat je kunt en met wat zelfvertrouwen in wat je neerzet zonder het nóg mooier te proberen te maken zit je al goed. Als voorbeeld: 'ter ore', is misschien iets te oubollig en te strekkend naar literaire mooischrijverij naar mijn smaak, maar ja, smaken verschillen. Verder heb je het in die eerste etappe over geluiden, maar daarop volgen na de specht toch vooral dingen die hij zíet; dat zit niet helemaal op één lijn.

De etappe die begint met 'Drie, twee, een' is daarentegen nagenoeg perfect geschreven, om in je eigen woorden te mogen spreken ;)

Verder vond ik het wel opvallend dat de hoofdpersoon een 'nagenoeg perfecte' boom opmerkt die zo dichtbij zijn huis staat dat het vrijwel onmogelijk is dat deze houthakkers deze perfecte prooi nooit eerder hebben geveld - alhoewel juist de nabijheid van het huis daarvoor een goede reden blijkt te zijn, waardoor de actie om hem om te hakken de hoofdpersoon enigszins dom laat overkomen. Tenzij domheid een karaktereigenschap van dit personage is, zou ik zoeken naar een andere oplossing om te bereiken wat je wil vertellen. Heeft het omvallen van de boom direct naast het huis échte consequenties? Of was het vooral bedoeld om een spannend moment te creëren? Dat lukte naar mijn mening heel goed, maar was het het waard? Let erop dat acties consequenties hebben en je verhaal niet opvult met loze spannende momenten, want als die blijven opstapelen ga je daardoor juist je doel missen en leest de lezer veel dingen die geen impact hebben op de personages dan wel de plot, wat échte spanning juist ondermijnt.

Hopelijk kun je hier wat mee. En ga zeker zo door!

Lid sinds

1 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hallo,

Ja, het had zeker een doel, haha. De boom raakte namelijk een soort verborgen kelder waar een meisje in opgesloten zat, dit had nogal een impact op de rest van het verhaal.

Heel erg bedankt voor je commentaar! Ik herkende me inderdaad in dat verwisselen van verleden en tegenwoordige tijd, dat is echt iets waar ik aan moet gaan werken/op moet gaan letten. Daarnaast begreep ik wat je bedoelde met een beetje te mooi te willen schrijven. Dat mag dan misschien een kleine kwestie van smaak zijn, maar ik vind toch dat je gelijk hebt, en ga daar ook aan werken.

Bedankt voor het uitgebreide stuk tekst!

Mvg,

Cas.