Lid sinds

1 jaar 8 maanden

Rol

[Kort verhaal] Het voorstel

Het voorstel is een kort verhaal. Wat ik graag wil weten is de confrontatie duidelijk. Wat vinden jullie van de stijl van het verhaal. Hoe is de zinsbouw en spelling? Heb je andere op of aanmerkingen over het verhaal dan ben ik daar nieuwsgierig naar.

Voor de goede orde: Ik heb het verhaal verzonnen terwijl ik het schreef. M.a.w. doortikken tijdens het denken.

Fragment

Het voorstel.

Lisa zat in haar bankje. Voor haar lag de gebruikelijk uitstalling die ze voor een goede uitvoering van het werk nodig had. Mobiele telefoon op trilstand, Tablet open en met het E-mailprogramma geopend. Schrijfblok met pen er boven op. Ze keek er niet naar. Ze keek naar de spreker achter de lessenaar. De minister. Zo als gewoonlijk vertelde de minister sprookjes. Kwaad bonkte Lisa op de tafel. De kamer keek op. De voorzitter met gefronste wenkbrauwen. Met grote passen bereikte Lisa de interruptie microfoon. Ze keek naar de voorzitter om toestemming om haar vraag aan de minister te stellen.

“De minister mag nog even afmaken waar hij mee bezig is en dan ben u aan de buurt.” Met toenemende irritatie luisterde Lisa naar de minister en zijn plannen voor koopkracht verbetering van de minima. Het klonk allemaal mooi en aardig, maar niemand had er een ruk aan.

De minister was klaar. Ze hoorde hoe de voorzitter haar naam noemde. “Mevrouw brandhout, van de Linkse Partij.”

“Ja, dank u wel voorzitter,” begon ze. “Voorzitter ik zou graag van de minister willen horen of hij ook heeft nagedacht over het feit dat de groep minima over wie we hier praten, ook belasting moet betalen en dat daarom al zijn mooie plannen voor koopkracht verbetering flauwekul is.”

“Voorzitter, ik kan mevrouw brandhout verzekeren dat mijn ministerie niks anders doet dan denken aan de belasting die men moet betalen. Maar mevrouw brandhout moet ook weten dat wie inkomen ontvangt, belasting moet betalen.”

“Voorzitter, geen van de minima die in aanmerking komt voor deze regeling houdt iets over van het geld na betaling van de belasting. Kan de minister hier nog eens goed naar kijken?”

“Voorzitter, ik beloof mevrouw brandhout en de rest van de kamer dat ik hier nog eens goed naar ga kijken. Ik zal de kamer – met uw welnemen -, voorzitter, per brief informeren over de uitkomst.” De minister keek opgewekt de kamer in.

Lisa keek om haar heen. Er waren meer kamer leden naar de microfoons gekomen. Voornamelijk leden van de coalitie partijen. De minister kreeg goede ruggensteun. Vandaag kon ze geen punten maken. Ze knikte naar de voorzitter. “Dan zullen we de brief van de minister afwachten, voorzitter.”

Lid sinds

4 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Ik begrijp niet zo goed waarom je dit een verhaal noemt. Het is hooguit een scene, een fragment. Als je met 'de confrontatie' bedoelt dat mevrouw Brandhout en de minister het niet eens zijn, dan ja, dat is duidelijk. De stijl vind ik niet erg aantrekkelijk, de formele taal werkt niet voor mij. Anderzijds zijn Lisa's gedachten ook weinig opmerkelijk. 

Wat spelling e.d. betreft: 'interruptiemicrofoon' is volgens mij één woord, net als 'koopkrachtverbetering' en 'coalitiepartijen.' Het moet zijn -met uw welnemen, voorzitter- (het streepje dus na voorzitter). En, Lisa keek om zich heen. 

 

Lid sinds

1 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid

Hoi Hazel, dank voor je feedback. Ik ben al een tijd lid van SO, maar heb er tot nu toe weinig aan gedaan. Ik ben dus net aan het begin van mijn leerproces. Som tik ik sneller dan mijn gedachten gaan en dan ontstaan er rare zinnen. Ik moet ook nog leren om mijn verhalen beter en logischer op te bouwen.

Lid sinds

11 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ik vind het ook geen verhaal. Zelfs nauwelijks een scène. Er zit namelijk geen heldere lijn in. Bijvoorbeeld: je hoofdpersonage wil iets, doet haar best om het voor elkaar te krijgen en op het eind blijkt of het haar lukt of niet. Dan heb je een scène met daarin een prrobleemstelling en een climax.

In dit fragment ontbreekt zo'n structuur. Er gebeuren wat dingen, en nog wat dingen, en dan is het fragment uit. Er zit geen spanning in.

Lid sinds

9 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ik sluit me aan bij beide voorgaande commentaren.

Is het de bedoeling om mevrouw Brandhout (hoofdletter) te portretteren als een kamerlid die niet weet waar ze het over heeft? Behalve de naam die daarop zou kunnen duiden, kraamt ze volmaakte onzin uit: koopkracht wordt berekend over besteedbaar inkomen, oftewel inkomen na belastingen en inhoudingen.

https://www.cbs.nl/nl-nl/achtergrond/2008/50/wat-…-