Lid sinds

5 maanden 4 weken

Rol

[Biografisch] mijn theebeker

is het goed omgeschreven?

wat zijn de tips?

wat zijn de minpunten?

wat vinden jullie van mijn verhaal/ stijl?

Fragment

 

Mijn moeder loopt met een theekan en schenkt voor allemaal thee ons in. Ik nam een slok en het was lekker zoet. Naast het theebeker lagen koekjes om in de thee mee te dippen. Mijn vader zat naast ons naar de tv te kijken. Ik keek ernaar en zag alleen maar mensen die gewond zijn dus ik werp mijn blik terug naar mijn thee. Ik dacht dat er niet naar kijken het zou voorkomen of gewoon doen alsof het niet bestond. Alsof er geen woord bestaat dat oorlog heet. Ik pak mijn theebeker en neem nog een slok. Hij was nog half vol. En ik stond op om naar mijn zus te lopen. Ik stond nog geen eens recht en ik voelde het huis trillen. Ik viel samen met de theebeker om. Het voelde allemaal zo langzaam. Het was een bom die in mij is beland. Het groeide tot een angst binnen in mij als een dode boom die toch bleef groeien.. En toen begon het eigenlijk allemaal.

Die theebeker was gebroken en je kan het vergelijk met mijn leven. Mijn leven was in stukjes gevallen en wat gebroken is kan niet meer heel worden. Tot nu toe probeer ik het alsnog op te rapen en bij elkaar te lijmen, maar die scheuren zijn helderder dan glas en je ziet dat gebroken is op de eerste gezicht, zoals je met mensen hebt je ziet hun fouten voor hun goedheid.

‘Ya Allah’,( ‘Oo God’) riep mijn moeder heel hard. Ze liep naar ons en deed ons allemaal om haar heen. Ik deed mijn hoofd tegen de grond. Het voelde alsof die bom nog in werking is. Alsof je iets heb ingenomen en het bezig voelt in je lichaam.

‘Het gaat goed komen’, zei mijn moeder weer.

In m’n hoofd gingen er vragen rond

Wat gaat goed komen?

Gaat er geen oorlog meer bestaan? 

Ik zag hoe bang en hopeloos mijn moeder was dus riep die vragen niet hardop. Ik kan je vertellen dat ik nog geen antwoorden heb op die vragen. En ja oorlog blijft bestaan, want   die bom heeft nog steeds effect op hoe ik denk op dit moment en het nieuws is niet beter geworden tot nu toe.

 

Lid sinds

5 maanden 4 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Hey Hmiem

Mooi verhaal, je weet je gevoel goed over te brengen. Qua taal is er wel iets op aan te merken, maar of dat het belangrijkste is?

Een paar opmerkingen:

- Mijn moeder loopt met een theekan en schenkt voor allemaal thee ons in. Ik nam een slok en het was lekker zoet. De eerste zin is tegenwoordige tijd, de tweede verleden, dat kan eigenlijk niet. Ik zou zeggen, zet de hele eerste alinea in de verleden tijd. Mijn moeder liep met een theekan en schenkt voor ons allemaal thee in. Voor allemaal thee ons in is geen goed Nederlands.

- dus ik werp mijn blik terug naar mijn thee. Geen goed Nederlands. Zo zou het kunnen: Ik wend mijn blik af en kijk naar mijn beker thee. Voor mijn gevoel is het ook sterker als je het dus weglaat.

Alsof er geen woord bestaat dat oorlog heet. Alsof er geen oorlog bestaat.

-Het was een bom die in mij is beland. Dit vind ik heel mooi, die bom is niet alleen op jullie huis belandt (of er vlak bij), maar ook in jezelf. Het heeft je blijvend beïnvloed. Je zou nog kunnen zeggen. Het was een bom die ook in mij is beland. Ik weet niet zeker of het sterker is. Denk erover na.

Gaat er geen oorlog meer bestaan?  Komt er nooit meer oorlog?

De dingen die ik heb opgeschreven zijn misschien beter qua Nederlands, maar ze maken je tekst niet authentieker. Je eigen taal geeft ook een extra dimensie aan het verhaal. Zie maar wat je met mijn opmerkingen kunt.

Succes en sterkte

Chris

Lid sinds

11 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Heel goed geschreven. De mix tussen toen en nu (het verleden waarin de bom komt, en het heden waarin de ik-persoon over haar leven daarna nadenkt) maakt het heel aangrijpend, vind ik.

Ik vond naast de dingen die Chris benoemde nog een taaldingetje wat het voor mij wat onduidelijk maakte:

Het voelde alsof die bom nog in werking is.

Bedoel je hier: Het voelde alsof die bom nog in werking was - ?

Ik ben het helemaal met Chris eens dat het taalgebruik - hoewel niet overal perfect - juist alle gedachten heel trouw weergeeft. Ik durf me dus te beginnen aan redactie op je taal.

Ga zo door, ik hoop dat je verhaal af komt.