Lid sinds

1 jaar 1 maand

Rol

[Jeugd] De Stenen van Pip

Beste Lezers, ik heb helemaal geen feedback ontvangen op mijn fragment. Wat maakt dat niemand een reactie heeft achtergelaten? Is het te saai voor woorden? Is het zo'n gramaticaale puinhoop dat niemand zich eraan waagt? Ik hoop dat er iemand is die me verder helpt met mijn fragment. Groetjes, Kerman

-Alvast dank voor je tijd en inzichten. Ik vraag mij af of onderstaand fragment gramaticaal op orde is en of het verhaal logisch verloopt. Heb je naast deze twee punten nog andere aanvullende feedback, dan lees ik dat uiteraard ook heel graag van je terug. Dit verhaal is overigens bedoeld om voorgelezen te worden aan kinderen tussen de 3 en 6 jaar.

Vriendelijke groeten!

Fragment

(tussenhaakjes=  een korte beschrijving van de illustraties)

Klikke, tik, tik. Klikke tikke tik. Tikke tok.  (je ziet een jongen op de stoep lopen met zijn zakken vol stenen. Hij legt vervolgens een steen neer op een grote stapel met stenen.)  Kaplonk.

Dit is Pip. Hij houdt van stenen. Hij is dol op kleine stenen en grote stenen, zachte stenen en ruwe stenen, kiezelstenen, edelstenen, bakstenen, vuurstenen en lavastenen. (Je ziet voorbeelden van deze stenen. Jeziet een ingezoemde stapel stenen)

Hij heeft ze allemaal heel mooi opgestapeld bij zijn voordeur (je ziet de opgestapelde hopen stenen -uitgezoemd- in zijn voortuin en rondom zijn voordeur).

Pip wil zijn stenen graag mee naar binnen nemen, maar dat mag niet.

(Je ziet drie afzonderlijke situaties waarin Pip een steen mee naar binnen probeert te smokkelen).

’Neeee!’ roept mama. ‘Leg maar bij de voordeur’, zegt ze.     ‘Maar’, zegt Pip.

'Nee, nee. Leg maar bij de voordeur’,  zegt mama.    ‘Maar’ vraagt Pip.  

‘Nee. Geen sprake van. Leg maar bij de voordeur’.    

Pip snapt dat je niet iedere steen die je ziet mag oprapen. Kleeft er poep aan een steen?  Laten liggen. ( je ziet dat Pip probeert een steen te pakken waar helaas poep aan kleeft)   Ligt er een steen midden op de weg? Dan heb je pech (je ziet Pip die bijna omver wordt gereden door een auto terwijl hij een steen probeert te grijpen)   Ligt de steen dichtbij het huis van de buren Helderink?  Niet oprapen en wegrennen. ( je ziet een beeld van een grommende/ plassende hond boven een prachtige steen en Pip die het nog even overweegt om die steen te pakken.)

Maar dat Pip zijn voorzichtig uitgezochte stenen niet mee naar binnen mag nemen, vind Pip heel gek. (je ziet Pip vanuit zijn openstaande slaapkamerraam staren naar zijn stenen bij de voordeur. Op straat ziet hij dat huisdieren worden uitgelaten, ze blaffen en trekken aan hun bazen.)   Stenen zijn heel stil als ze ergens worden weggelegd, ze zijn gehoorzaam en je hoeft ze niet te voeden, ze zijn ook bijzonder handig, denkt Pip.  (de juf van Pip loot voorbij zijn raam)   'Wat een prachtige stenencollectie, Pip’, roept zijn juf . ‘Je zou er een schatkamer mee kunnen vullen deze zomer’

Die nacht droomt Pip van zijn schatkamer. (je ziet Pip dromen; zijn slaapkamer met duizenden uitgestalde stenen)  

Schraaaap. Tjak, schraap, Kaplonk!   De volgende ochtend wordt Pip met een schrik wakker.   ‘Opgeruimd staat netjes’,  zegt zijn moeder tevreden vauit de voortuin. Pip kijkt uit zijn openstaande raam en ziet de tuinman met zijn moeder praten.    ‘Dank voor het snoeiwerk en voor het schoonvegen van de stoep’, zegt zijn moeder er nog achteraan. De tuinman vertrekt. Pip is verstard/ versteend. Al zijn stenen zijn WEG. 

 

Lid sinds

3 maanden 4 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Ik vind het moeilijk om veel feedback te geven over dit verhaal. Grammaticaal ben ik niet sterk dus daar durf ik niets over te zeggen. Zelf doet het verhaal niet veel met mij, maar het is bedoeld voor 3 tot 6 jarige. Ik kan dit verhaal wel voor mij zien als kinderboek. Ik vind het ieder geval beter dan sommige boeken die ik mijn neven en nichten voorlees. Het is gewoon dat ik het verzamelen van stenen niet het meest interessantste onderwerp vind, maar misschien dat kinderen het wel leuk vinden om te lezen. Wel vind ik het een orgineel verhaal. Sorry, niet echt hele goede feedback, maar het is iets.

Lid sinds

1 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Beste Kerman,

Wat leuk om eens een verhaal voor kinderen te lezen in plaats van alle verhalen voor volwassenen!

Ik ben pabo-studente en heb op mijn opleiding ook een masterclass gevolgd over het schrijven van een prentenboek. Een van de belangrijkste dingen die ik daar heb opgepikt, is dat een goed voorleesboek ook handvaten geeft voor een gesprek met de luisteraar. Dit kan dmv het onderwerp, maar bijvoorbeeld ook omdat de schrijver vragen stelt. Ook kunnen kinderen al heel veel zelf invullen en kan je dus al vaak gebruik maken van show, don't tell. Dit geeft ook weer een handvat om een gesprek te starten want; heb jij dat ook wel eens gehad?. 

Hieronder heb ik een paar dingetjes uiteengezet die mij opvielen. Dit is mijn mening en ieders mening is anders, dus doe ermee wat je wilt. 

Pip snapt dat je niet iedere steen die je ziet mag oprapen.

 Een bekend gezegde is "Show, don't tell". Bij een kindervoorleesboek is dit natuurlijk wat lastiger, maar misschien zou deze zin ook anders geformuleerd kunnen worden. Je zou het Pip bijvoorbeeld kunnen laten zeggen: "Niet iedere steen mag je oprapen", vertelt Pip. Zo heb je wellicht iets meer interactie met het kind tijdens het voorlezen. 

Maar dat Pip zijn voorzichtig uitgezochte stenen niet mee naar binnen mag nemen, vind Pip heel gek.

Hier zou je de lezer/luisteraar ook een vraag kunnen stellen: "Dat Pip zijn voorzichtig uitgezochte stenen niet mee naar binnen mag nemen, dat is toch gek?". Hierdoor zet je de lezer/luisteraar eventjes aan het denken. 

 Stenen zijn heel stil als ze ergens worden weggelegd, ze zijn gehoorzaam en je hoeft ze niet te voeden, ze zijn ook bijzonder handig, denkt Pip.

Hier kun je na "je hoeft ze niet te voeden" een punt zetten. "Ze zijn ook bijzonder handig, denkt Pip", kan er dan als volgende zin achteraan. Dit geeft een prettiger ritme om voor te lezen.  

De volgende ochtend wordt Pip met een schrik wakker

Je kunt wakker schrikken, maar ik weet niet zeker of je ook met een schrik wakker kunt worden. Je zou, om hetzelfde effect te bereiken, kunnen zeggen: "De volgende ochtend wordt Pip met een bonkend hart wakker". De luisteraar zou dan bijvoorbeeld kunnen denken: oh ja dat ken ik, als je heel erg schrikt bijvoorbeeld

 Pip is verstard/ versteend

Je bent verstard of iemand is versteend.  

Dank je wel dat ik een stukje mocht lezen. Veel plezier en succes verder met schrijven en wie weet zie ik de stenen van Pip ooit in de boekhandel liggen.