Lid sinds

5 maanden

Rol

[Zelfhulpboek] Zelfbeschadiging

Ik wil graag een spellingcheck. En zinsopbouw hoe die gaat.

Fragment

Jarenlang heb ik aan zelfbeschadiging gedaan. Maar wat is het precies vragen mensen zich af. Zelfbeschadiging verwijst naar het doelbewust aanbrengen van fysieke schade aan het eigen lichaam zonder de intentie om zichzelf van het leven te benemen, zoals zichzelf krassen, snijden en branden.   Het is dus jezelf opzettelijk een verwonding toebrengen zonder het idee om dood te gaan. Een zelfmoordpoging is dan ook geen zelfbeschadiging. Anderen namen voor zelfbeschadiging zijn automutilatie, zelfverwonding en auto-agressie. Je hebt veel verschillende vormen van zelfbeschadiging. De meest bekende zijn snijden, krassen en branden. Daarnaast kan je giftige stoffen innemen, met je hoofd bonken, jezelf slaan of krabben, haren uit je hoofd trekken of te veel medicijnen innemen. Het zijn allemaal vormen van automutilatie. 

2. Zelfbeschadiging: een verslaving?

Of zelfbeschadiging een verslaving is daar verschillen de meningen over. Sommige ervaringsdeskundigen die ik gesproken heb ervaren het wel zo en sommigen niet. Het is dus verschillend. Ik ervoer het wel als een verslaving. Ik merkte dat als ik mij een dag niet beschadigd had ik me doodongelukkig voelde. Natuurlijk, ik was gespannen en hoorde stemmen. Maar vooral de  extreme ongelukkigheid deed het hem. Als ik dan mezelf beschadigde dan kwam het stofje Endorfine vrij. Endorfine is een lichaamseigen opiaat.   Net zoiets als de drug morfine. Wat ook erg verslavend werkt. Dit is een pleidooi voor de stelling dat zelfbeschadiging een verslaving is. Maar niet elke (ervarings-) deskundige is het met mij er over eens dat zelfbeschadiging een verslaving is. Sommige vinden dat het raakvlakken heeft, sommige vinden het een verslaving en weer anderen vinden dat je het niet kan classificeren als een verslaving. De argumenten behandel ik hieronder.


Raakvlakken

- Het vereist wel een andere aanpak volgens een ervaringsdeskundige die bij mij bekend is. Maar het heeft zeker raakvlakken. Waar je vaak ziet dat Cold-Turkey bij verslavingen heel goed werkt, is dat wat mij betreft bij zelfbeschadiging lastiger en ligt daar de  sleutel veel meer in een andere modus vinden. Ofwel bij verslavingen stop je het verslavende gedrag en zoek je daarna naar handvatten, terwijl je bij zelfbeschadiging juist eerst handvatten nodig hebt om daar het zelfbeschadigend gedrag mee te kunnen stoppen.

- Veel hulpverleners voelen aan dat zelfbeschadiging een verslavend aspect heeft en dat er overeenkomsten zijn tussen automutilatie en verslaving. In een onderzoek werd een vragenlijst voor verslaving in een aangepaste vorm voorgelegd aan automutilerende borderline-cliënten. Het bleek dat 97% van deze cliënten positief scoorde op drie van de zes verslavingsitems en 80% scoorde zelfs positief op vijf van de zes verslavingsitems, waarmee je kan zeggen dat automutilatie en verslaving erg op elkaar lijken.  


De redenen om te zeggen dat zelfbeschadiging een verslaving is

- Bij het hebben van pijn komt het stofje endorfine vrij. Een lichaamseigen opiaat. Die je een gevoel van kick geeft en erg verslavend werkt. Weliswaar is dit een lichaamseigen stof en heb je bij een drugsverslaving een stof nodig van buiten het lichaam. Maar endorfinen spelen wel een belangrijke rol bij de beginfase van een drugsverslaving. De belonende effecten van cocaïne zijn door een gewenning aan endorfine minder belonend. Mensen die aan zelfbeschadiging doen, die hebben al een grotere gewenning aan endorfine en kunnen zo makkelijker verslaafd raken aan drugs als ze eenmaal zijn begonnen met die drug. Omdat ze er al meer van nodig hebben.  Dit gegeven versterkt het idee dat endorfinen verslavend zijn en dat je er steeds meer van nodig hebt. Dus een lichamelijke verslaving is het zeker als je het zo bekijkt. Je hebt steeds meer pijn nodig voor hetzelfde effect. Als reactie hierop is wel te zeggen dat niet iedereen die kick voelt en dus ook niet iedereen lichamelijk verslaafd.

Lid sinds

5 maanden 4 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Hey Lisette,

Heel interessant stukje, er staat veel in wat ik niet wist. De spelling is wel goed volgens mij. Een keer endorfine met een hoofdletter als het niet moet. De zinsbouw is ook wel goed. 

Je herhaalt jezelf regelmatig, maar het is een zelfhulpboek, dus misschien werkt het zo voor jou.

Je legt de zaken goed uit, je argumenten zijn duidelijk. Natuurlijk weet ik niet of het precies zo werkt zoals jij zegt, maar je maakt het wel aannemelijk.

Succes met je zelfhulpboek.

Ik hoop dat het je helpt.

Chris

Lid sinds

5 maanden 1 week

Rol

  • Gewone gebruiker

Beste Lisette,

Je toelichting over wat zelfbeschadiging is en wat het met je doet, heeft me geraakt. Maar dat komt omdat ik veel niet wist, zoals dat het endorfine aanmaakt. Wel vraag ik me na het lezen van dit stuk uit je zelfhulpboek af welke kant je er mee op wilt, ik lees er nog geen boodschap of advies in (waar een zelfhulpboek voor dient). Maar misschien ben je daar nog niet aan toegekomen. Mijn advies is dus de lezer op tijd het gevoel te geven dat het zin heeft dit zelfhulpboek te lezen, dat er een 'antwoord' volgt. Diegenen die het lezen zullen daar enigszins wanhopig op wachten, om die reden jouw boek lezen.

Succes!