Lid sinds

8 jaar 9 maanden

Rol

[essay] De zon wil ook wel door kleine raampjes schijnen

Ik probeer sinds kort essay's te schrijven en ben benieuwd wat jullie er van vinden.

Ik zou graag willen weten van jullie:

1) Vinden jullie mijn voorbeelden sprekend? 

2) Komt het over dat ik mijn moeder nu begrijp en dat ze nu mijn voorbeeld is?

3) Vind je het nadenken over klein geluk en een groot gemis (geen kinderen hebben) interessant?

4) Is er iets wat je irriteerd of juist raakt?

6) Wil je het vervolg lezen?

Dank jullie wel.
 

Fragment

 

“De zon wil ook wel door kleine raampjes schijnen”. 

Met afschuw heb ik het afgelopen ander half jaar naar de ramp die zich voltrok in de wereld  gekeken. Zelf reken ik mezelf tot de mensen die niet heel  hard getroffen zijn door corona. Ik ben niet ernstig ziek geweest, ben niemand kwijtgeraakt, kreeg geen relatie crisis met mijn man en ben ook geen baan verloren. Ik moet eigenlijk zelfs toegeven dat corona mij noodgedwongen ook iets goeds heeft gebracht: het heeft mijn ogen geopend voor klein geluk.  Frederik van Eeden schreef in  "De kleine Johannes" al: “De zon wil ook wel door kleine raampjes schijnen”.  Een vraag die ik me dan ook stel is: kun je beter veel klein geluk hebben dan een groot geluk?

Wat noem ik klein geluk? Het opstaan ‘s ochtends zonder wekker, het drinken van een kop koffie met een banaan, een wandeling maken en een vogel zien huppelen in plaats van vliegen, een bad nemen, de Flair ontvangen per post en lezen. Wij worden volgens mij de verkeerde kant op gestuurd voor het zoeken van klein geluk.We willen carrière maken, meer en meer geld verdienen, op verre reizen gaan, auto’s kopen enz.  We ambieëren niet het rustig aan te doen en te genieten van een fluitende vogel. Nee, iedereen heeft het “druk,druk”.  Films en romans helpen op hun manier ons ook een handje de verkeerde kant op op dat gebied.  Liefdesverhalen gaan over het vinden van de ware maar nooit over het klein geluk van een koppel dat al jaren samen is. Toen ik met passie madame Bovary en Anna Karenina ontdekte tijdens mijn studie aan de Sorbonne, las ik met verwondering en een beetje afschuw hoe mijn moeder, een huisvrouw, mij vertelde in een brief dat ze ‘s avonds kaart speelde met mijn vader. En dat als ze dan een tijdje lang een paar keer had gewonnen, hij haar trakteerde op een dinetje. Wat leek mij dat saai allemaal!

Sinds corona ben ik op zoek naar klein geluk in mijn leven. En wat blijkt? Het weemeld  er van!  Als ik aan al het klein geluk denk waardoor ik omringd ben, dan zie ik mezelf als een blije en lachende Dagobert  in een bad liggen met gouden munten!  Het geluk was er al maar ik wist het niet. Het enige wat ik er voor heb moeten doen, is het willen zien.

Ik moet zo wel denken want ik heb veel groot geluk gemist in het leven. Kinderen krijgen bijvoorbeeld. Dat was geen keuze en een toeval dat mij veel ellendige dagen, maanden, jaren heeft bezorgd. De geboorte van een kind moet iets geweldigs zijn! Hem opvoeden ook. Hem zijn diploma zien halen. Maar waarom maakt een kind krijgen tot een groot geluk?

 

Lid sinds

1 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ha! Hierbij een reactie, met daarbij de kanttekening dat ik zelf nog heel weinig geschreven heb, en nooit een schrijfcursus heb gevolgd. 

1. Ik vind sommige voorbeelden sprekend en origineel, andere wat meer standaard. Ik zou nog wat meer voor voorbeelden gaan die voor jou heel persoonlijk gelden. Juist bij een onderwerp als dit, zou ik echt alle cliche-voorbeelden en zinsneden mijden (ik kan geen streepjes zetten op de e met dit toetsenbord, sorry). 

2. Een beetje. Je benoemt en beschrijft die omslag met betrekking tot je moeder zelf niet zo direct. Wel de verandering in denken. Zeker omdat je het vooraf vroeg was het wel duidelijk. Maar ik zou zelf nog iets duidelijker (dat kan al met een paar woorden, een zin) die overgang benoemen m.b.t. je moeder, als dat is wat je belangrijk vindt, wat een kern is voor jou. 

3. Ja, ik vind het interessant na te denken over de manier waarop mensen die groot gemis hebben ervaren soms toch juist wel (of juist niet) oog voor klein geluk kunnen hebben en daar betekenis uit kunnen halen. En hoe zich dat verhoudt tot het grote gemis.

4. Het thema en hoe je dat neerzet. Het feit dat je zo'n groot gemis hebt ervaren, het niet krijgen van kinderen, maar nu toch aandacht hebt voor wat werkelijk waardevol is in de kleine dingen. En voor de mooie kant van het leven van je moeder. Dat raakt. Ik vind wel dat soms de schrijfstijl en indeling nog wat strakker kan. 

5. Ja, ik ben benieuwd hoe je dit verhaal afmaakt en het thema verder uitwerkt. 

Lid sinds

8 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ik wil je erg hartelijk bedanken voor je feedback! Zou ik je mogen vragen welke voorbeelden je cliché vindt en welke niet? Ik vond het fijn te lezen dat je wel interesse hebt in het verhaal van iemand die een groot verlies heeft geleden en dan toch nog naar het klein geluk kijkt. Dat had ik zelf nog niet zo gezien in mijn verhaal! Je liet me op een andere manier naar mijn verhaal kijken en dat kan helpen bij het herschrijven er van of zelfs iets nieuws, wie weet. Ja, je hebt gelijk over de stijl. Daar moet ik aan werken. Nog steeds. Ik ga ook eens kritisch kijken naar de indeling van het verhaal.  

Lid sinds

2 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hanek,

Je probeert een tegenstelling neer te zetten tussen het algemene oordeel over corona en jouw persoonlijke ervaring. Ik denk dat je dat nog wat sterker neer kunt zetten. In je eerste zin gebruik je 'met afschuw ... gekeken'. Wat weer persoonlijk is. Je zou ook meer algemeen neer kunnen zetten met 'is'. Iets in de trend van:
Corona is verschrikkelijk, duizenden mensen ziek en overleden en ondernemens die door lockdowns....

Dan je tweede zin:  "Zelf reken ik mezelf", behalve dat dit een saaie zin is, vat je hier samen wat je daarna gaat zeggen. Deze zin kan grotendeels weg, met misschien een klein bruggetje.

Je doet opnieuw met: "Liefdesverhalen gaan over het vinden van de ware maar nooit over het klein geluk van een koppel dat al jaren samen is.". Je legt opnieuw uit wat je daarna gaat zeggen. 

Maar verder een goed stuk.

Lucas

Lid sinds

8 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Beste Lucas,

Ik ben heel blij met jouw commentaar over het verbeteren van mijn zinnen en hoe ik dat kan aanpakken! Dank voor de tip. En ook dank je wel voor het compliment.

 

Lid sinds

1 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ha Hanek, graag gedaan.

Ik vond bijvoorbeeld je koffie met banaan, je huppelende vogel, je verhaal van je moeder dingen die specifiek voor jou waren, terwijl ik bijvoorbeeld wakker worden zonder wekker of een diploma halen of 'druk, druk' meer algemene voorbeelden vond. 

Maar  nogmaals: ik schrijf zelf pas net, dus neem uit mijn 'oordeel' mee wat je zelf relevant lijkt. Ik weet nog niks. :) 

Lid sinds

8 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Beste Marianne,

Ik zie je commentaar nu pas! Dank daar voor! Hier kan ik iets mee. Ik ga er over nadenken. Commentaar van iemand die niet schrijft of nog maar net schrijft vind ik zelf ook heel erg waardevol! Daarom vraag je ook wel eens hulp aan proeflezers en die schrijven zelf bijna nooit. Ten minste niet de mensen die mij helpen! Dank nogmaals voor je commentaar!

Lid sinds

9 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hanek schreef; "Toen ik met passie madame Bovary en Anna Karenina ontdekte tijdens mijn studie aan de Sorbonne, las ik met verwondering en een beetje afschuw hoe mijn moeder, een huisvrouw, mij vertelde in een brief dat ze ‘s avonds kaart speelde met mijn vader. En dat als ze dan een tijdje lang een paar keer had gewonnen, hij haar trakteerde op een dinetje. Wat leek mij dat saai allemaal!

Mogen studeren aan de Sorbonne lijkt mij groot geluk! Klein geluk is Gustave Flaubert en Lev Tolstoj ontdekken. Groot geluk is kunnen lezen. Een brief ontvangen van je moeder - uit Tunesië - is klein geluk. Het gaat goed met je vader en moeder is groot geluk. 

Wiki schrijft; "Een essay is een beschouwende prozatekst of een artikel over een we­ten­schap­pe­lijk, cul­tu­reel of fi­lo­so­fisch on­der­werp, waarin de schrijver zijn persoonlijke visie geeft op hedendaagse verschijnselen, problemen of ontwikkelingen."

Jouw; "[essay] De zon wil ook wel door kleine raampjes schijnen" is een nog niet geheel verhelderende persoonlijke visie. 

Hanek schreef; "Wat noem ik klein geluk? Het opstaan ‘s ochtends zonder wekker, het drinken van een kop koffie met een banaan, een wandeling maken en een vogel zien huppelen in plaats van vliegen, een bad nemen, de Flair ontvangen per post en lezen. Wij worden volgens mij de verkeerde kant op gestuurd voor het zoeken van klein geluk.We willen carrière maken, meer en meer geld verdienen, op verre reizen gaan, auto’s kopen enz.  We ambieëren niet het rustig aan te doen en te genieten van een fluitende vogel. Nee, iedereen heeft het “druk,druk”."

We, wij en iedereen zijn geen persoonlijke visie. En je spreekt nu ook - geheel overbodig - voor mij. 

Hanek schreef; "Een vraag die ik me dan ook stel is: kun je beter veel klein geluk hebben dan een groot geluk?"

Hoeveel klein geluk weegt voor jou op tegen een of één groot geluk? Wat is dus veel?  

Hanek schreef; "Ik moet zo wel denken want ik heb veel groot geluk gemist in het leven."

Je moet niets! Dat is mijn visie!

Hanek schreef; "Kinderen krijgen bijvoorbeeld. Dat was geen keuze en een toeval dat mij veel ellendige dagen, maanden, jaren heeft bezorgd. De geboorte van een kind moet iets geweldigs zijn! Hem opvoeden ook. Hem zijn diploma zien halen. Maar waarom maakt een kind krijgen tot een groot geluk?"

Jouw opsomming van wat groot geluk is - is meer een wens dat willen ervaren. Of het groot geluk is - zou zijn - kan je niet zeker weten. 

Het is tevens een ervaring die jou ouders al wel hebben meegemaakt, in de Haar vorm, niet in de Hem vorm. Dus ben jij het allergrootste geluk!? Dan is ook het gewonnen diner voor jouw moeder groot geluk. 

Goed bezig, Hanek! 

Groet, Yrret