Lid sinds

3 jaar

Rol

[literatuur, fictie, komisch verhaal, lectuur, nieuwe stijl] Hoofdstuk 4: Some girls are bigger than others (fragment uit mijn roman: "Kogelbaan")

-heb ik talent

-is het goed geschreven

-kan dit uitgegeven worden

-verbeterpunten

-sterke punten

de veelvuldige (verborgen) referenties naar de (pop)cultuur en gebruik van Engelse hoofdstuktitels (alle bekende popsongs) hoort allemaal bij deze vernieuwende  (licht komische) stijl. Er zit meer in het boek dan op het eerste gezicht zichtbaar is. Maar ook als je hier overheen leest, blijft het een spannend boek.

Fragment

 

De instructrice was klaar met haar uitleg. Zij gaf de buddy's op om nu bij elkaar te gaan voelen, op intuïtieve wijze, waar er een oud zeer was uit een vorig leven, wat zich manifesteerde als een blokkade in het lichaam.
Zijn buddy buurmeisje, nam de taak van de instructrice over, en ze legde haar mollige hand nu met iets meer overtuiging op zijn onderrug en begon zachtjes te strijken, eerst aarzelend en licht met haar vingertoppen, daarna met de palm van haar hand, waarbij ze pompende bewegingen maakte, alsof ze een drenkeling aan het reanimeren was.
Daar haar korte armen en haar plompe lichaam kon ze een beetje moeizaam de gehele rug van Elan bestrijken, de reikwijdte van haar armen was te klein.
Dus ze ging schrijlings op Elan zitten.
Elan bezweek bijna onder haar niet geringe gewicht.
 
-Voel je al wat?-
-Ja, het begint behoorlijk te tintelen,- bracht hij er met een puffend geluid uit, omdat zij hem langzaam aan het pletten was met haar Rubenistische vrouwenlichaam.
Hij voelde een beginnende erectie opkomen onder haar warme dijen, die zijn lenden in een houdgreep hielden, en haar enorme plompe achterwerk dat zijn heupen met volle kracht op de yogamat drukte..
 
Nu was het de beurt aan Elan om het mollige meisje letterlijk onder handen te nemen.
Gewillig, legde zij zich neer, vloeibaar als een zeehond op het strand, met dezelfde hondstrouwe ogen naar hem opkijkend, toen hij begon met zachtjes haar rug te masseren.
Het voelde aan als een te strak opgeblazen luchtbed.
Hij moest wat zeggen, om haar in een tranceachtige staat te krijgen, waarbij zij contact kon maken met haar vorige levens.
Dus Elan begon op een geruststellende en hypnotiserende toon te prevelen:.
-Kom bij me zitten, sla je arm om me heen en houd me stevig vast. Vanavond, toont het leven zijn ware gezicht.
Het is zo stil in mij ik heb nergens woorden voor. Het is zo stil in mij en de wereld draait maar door.
En het is zo stil in mij ik heb nergens woorden voor.
Je hoeft niks meer te zeggen, de waarheid spreekt al uit ons oogcontact.
En het is zo stil in mij ik heb nergens woorden voor. Het is zo stil in mij en de wereld draait maar door.
Het is zo stil in mij ik heb nergens woorden voor. Het is zo stil in mij. Iedereen kijkt maar niemand zegt wat hij denkt...-
Elan had per ongeluk een gevoelige snaar geraakt, en zij brak plotseling als een baby in een onbedaarlijk huilen uit.
Het was besmettelijk. ook elders in het zaaltje braken vrouwen plotseling in snikken uit, sommige krijsten en sloegen wild om zich heen, zaten te shaken op hun matje.
Elan was in een lichte paniek. Hij wilde haar troosten, en klopte gedurig op haar brede rug, alsof het een trillend hondje was , die bang is voor het onweer.
Alles wat hij bereikte, is dat de tranen er nu echt met tuitjes uit schoten, een licht plasje vormend op de vloer, haar gezicht kletsnat van verdriet.
In ieder geval hield haar lichaam nu geen water meer vast, dus dat was in ieder geval iets.
Het vrouwelijk lichaam is sowieso al een borrelende chemische fabriek van hormonen en maandstonden, met een constant wisselende emotionele output.
Elan wilde een zakdoek aanreiken, maar toevalligerwijs had hij die niet bij zich. Hij zag dat voorin in de klas, een doosje tissues stond, en op handen en voeten kroop hij ernaar toe om er een paar uit te halen, onderwijl shake, rattle, and rollende vrouwmensen ontwijkend, die al hun verdriet en pijn gezamenlijk eruit lieten stromen.
Wat alleen maar gezond is, natuurlijk.
Hij keek naar het ietwat stevig gebouwde meisje, en toen ze hem zag met de twee papieren tissues in zijn hand, zette ze het op nog een sterker geween.
Elan draaide zich weer om, nog steeds op handen en voeten kruipend en links en rechts sorry zeggend , en nam nu maar de gehele doos tissues mee.
Hij gaf ze aan haar, en uiteindelijk kalmeerde ze. -Zo.- Een diepe, diepe zucht. -Ja, sorry hoor, ik moest het gewoon kwijt,- zei ze, nog licht na snikkend.
-Ik voel me nu wel weer goed.-
-Ja, soms moet je gewoon een een keer eens echt lekker uithuilen, dat is goed voor een mens.-
Ze moest lachen door haar tranen, en zei; -Ja , ik voel me nu al opgelucht en ook kan ik veel helderder voelen.

 

 

Lid sinds

12 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ik denk niet dat poprefenties in je verhaal stoppen een "nieuwe stijl" is, maar het is natuurlijk wel een leuk aspect. Ik zou niet zó'n groot stuk van de liedtekst uitschrijven, na drie regels is het duidelijk welk lied hij zingt.

Maar dat terzijde... Mag ik je aanraden om over iets anders te schrijven dan over vrouwen? Alsjeblieft? Want daar ligt je talent in ieder geval niet. En kom me er niet mee aan dat je het humoristish bedoelde.

Kan natuurlijk ook nog zijn dat je hier alleen kwam om te trollen, met je Gerard Reve en je all caps. In dat geval gefeliciteerd, je hebt iemand getriggerd. Maar had je niks beters te doen?

Lid sinds

10 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

 

Q&A

heb ik talent - ja

is het goed geschreven - ja

kan dit uitgegeven worden - ja

verbeterpunten - de verkleinwoorden getuigen van compensatieschrijverij.  

sterke punten - de scherpe observaties

simpelmanz schreef; Het vrouwelijk lichaam is sowieso al een borrelende chemische fabriek van hormonen en maandstonden, met een constant wisselende emotionele output.

Bijna briljant! Constant schrappen, want dat is natuurlijk onzin - net als sowieso en output, want dat is natuurlijk prietpraat - net als borrelende chemische fabriek, want dat is natuurlijk een tang/varken. 

 

Lid sinds

3 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

De tekst staat vol met spelfouten, die zeer storend zijn in dit absurde verhaal. Ik kan niet beoordelen of je talent hebt, maar in dit verhaal komt dat niet tot uiting. 

Lid sinds

10 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

 

-heb ik talent

Wie weet? Ik heb in  je stukje geen aanleiding gevonden om een bijzondere begaafdheid te veronderstellen.

-is het goed geschreven

Nee. Je taalbeheersing zou toereikend kunnen zijn, maar het is een slordig geschreven tekst. Ik tref te veel uitleg en overbodige uitweidingen aan. Verder een aantal lelijke zinnen, onnodig veel bijvoeglijke naamwoorden, en clichématige, ongemotiveerde, of onzinnige vergelijkingen die niets toevoegen.

Omdat ik citeren op deze site lastig vind, geef ik cursief een aantal voorbeelden:

 

‘vloeibaar als een zeehond op het strand’

Eh? Een zeehond beweegt zich vloeiend door het water. Op het droge schuifelt een zeehond met horten en stoten moeizaam vooruit. Vloeibare zeehonden zouden in Pieterburen handig zijn, dan zou men de levende have op kunnen slaan in jerrycans.

 

alsof het een trillend hondje was , die bang is voor het onweer.

Een gezochte vergelijking zonder aanknopingspunten met de setting, de handeling, en de personages. Honden noch weersomstandigheden spelen een rol in deze scene.

 

Daar haar korte armen … de reikwijdte van haar armen was te klein.

Uitleg.

 

om het mollige meisje letterlijk onder handen te nemen’.

Uitleg. Hier spreekt de auteur die de lezer wil wijzen op een dubbele betekenis.

 

-Ja, het begint behoorlijk te tintelen,- bracht hij er met een puffend geluid uit,

Probeer eens te praten terwijl je puft.

 

een tranceachtige staat

Waarom niet gewoon trance?

 

Alles wat hij bereikte, is dat de tranen er nu echt met tuitjes uit schoten,

Geen eenheid van tijd. ‘Bereikte’ en ‘schoten’ staan in de ovt, ‘is’ in de ott.

‘Tranen met tuiten’ is een te vermijden cliché, hier misschien aanvaardbaar door het spottende ‘tuitjes’.

 

‘Elan wilde een zakdoek aanreiken, maar toevalligerwijs had hij die niet bij zich.’

Toevalligerwijs is nietszeggend. Het speelt geen rol of het wel of geen toeval is dat hij geen zakdoek bij zich heeft.

 

Veel zinnen vond ik lelijk. Hieronder geef ik er drie. Het lijkt mij dat je soms teveel wilt vertellen in één zin, maar ook op diverse bewoordingen is wat aan te merken. Minimaal de vet gedrukte zinsdelen zou ik verwijderen of wijzigen. Toelichtingen laat ik achterwege.

Zij gaf de buddy's op om nu bij elkaar te gaan voelen, op intuïtieve wijze, waar er een oud zeer was uit een vorig leven, wat zich manifesteerde als een blokkade in het lichaam.

Hij zag dat voorin in de klas, een doosje tissues stond, en op handen en voeten kroop hij ernaar toe om er een paar uit te halen, onderwijl shake, rattle, and rollende vrouwmensen ontwijkend, die al hun verdriet en pijn gezamenlijk eruit lieten stromen.

Hij keek naar het ietwat stevig gebouwde meisje, en toen ze hem zag met de twee papieren tissues in zijn hand, zette ze het op nog een sterker geween.

 

-kan dit uitgegeven worden

In eigen beheer kan alles uitgegeven worden. Woordgebruik en zinsconstructies zijn te vaak ondermaats. De toon is denigrerend, en de spot is zo oppervlakkig en dik aangezet dat het niet grappig meer is.

 

-verbeterpunten

Voor wat betreft de vorm: zie bovengenoemde punten.

Je hamert maar door op het overgewicht van je buddy. Achtereenvolgens in een scene van grofweg één pagina lang (als je de verwijzing naar de song inkort):

haar mollige hand

haar plompe lichaam

haar niet geringe gewicht

omdat zij hem langzaam aan het pletten was

haar Rubenistische vrouwenlichaam

haar enorme plompe achterwerk

dat zijn heupen met volle kracht op de yogamat drukte

het mollige meisje

een te strak opgeblazen luchtbed

op haar brede rug

het ietwat stevig gebouwde meisje

Twee keer mollig en twee keer plomp, maar afgezien daarvan, vind ik de overdaad aan verwijzingen naar de vorm van haar lichaam stuitend.

Ik heb me afgevraagd waarom de omschrijving van de buddy me zo stoort. Ik maak ten slotte ook wel eens opmerkingen over iemands uiterlijk, en ik herinner me dat ik, weliswaar lang geleden, hardop heb gelachen om het wedervaren van de corpulente Eva in de ‘Wilt’ boeken van Tom Sharpe. Ik denk dat het komt door je gebrek aan mededogen, je ongelaagde spot waarmee je een persoon objectiveert tot een lichaam. Wat mij betreft kan in een plomp en mollig lichaam een prachtige vrouw schuil gaan.

Toegegeven, er is soms reden om de spot te drijven met nieuwerwetse vormen van (regressie)therapie. Maar dan zag ik dat graag subtieler gedaan, voorzien van meerdere lagen, met ruimte voor twijfel bijvoorbeeld, of verwondering dat dergelijke onzin toch vruchten afwerpt.

Op zichzelf een mooi gegeven: een hoofdpersoon voor wie een therapie niet werkt, maar voor zijn buddy wel. Ik zou oorzaken belicht willen zien. Gebeurtenissen die een nieuwe invalshoek verschaffen, die vragen oproepen, of zelfs beantwoorden. Er kunnen zoveel vragen gesteld worden: is het de kou van de eenzaamheid, of gaan mensen zo gebukt onder de stress van een steeds complexere samenleving dat zij breken bij de eenvoudige aanraking van een onbekende? Welke rol speelt het groepsgedrag? Zou onder de theoretische rimram toch een essentieel principe verborgen zijn? Werkt het voor andere deelnemers omdat zij erin geloven en de HP niet?  

 

-sterke punten

Het moge duidelijk zijn dat ik niet veel sterke punten gezien heb. Als het je bedoeling was om de hoofdpersoon neer te zetten als een oppervlakkige narcist, die zichzelf heel grappig en slim vindt, dan ben je daar in geslaagd.

 

Lid sinds

3 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door Uruguru

Uruguru,

 

Dank voor je zeeeeeer uitgebreide reactie op mijn literaire kiloknaller.

 

Ja, ik ben inderdaad slordig, maar ik houd ervan om snel en veel te doen op een dag.

En, waar gewerkt wordt, vallen spaanders.

 

Toch waardeer ik echt al de tijd en moeite die u heeft genomen om een comment te geven.

 

En nu pas, geef ik antwoord, ik was nl. een beetje boos. Maar dat is niet eerlijk t.o.v. u.

Dus, alsnog: bedankt voor uw uitgebreide analyse.

Bovendien: vrouwonvriendelijk? Ja, dit is een verhaal , hè.

Van mij mag best de beuk erin, in de literatuur.

En dit is nog heel netjes.

Ik ga echt niet mijn verhalen politiek bijschaven, omdat dat nu in deze tijd past.

 

But: are you not amused?

literatuur, kunst=amusement.

En zorry voor eventuele taal/spelfoutjes.

En , dat meen ik, dank voor uw tijd en uitgebreide analyse.

U heeft zelfs op bepaalde punten gelijk.

Groet Simon

Lid sinds

12 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Jeetje, je krijgt niet de antwoorden die stroken met jouw literaire talent. Dat is jammer voor je. Ik zou je aanraden een ander forum zoeken, waar ze je briljante teksten wél waarderen. Of een schouderklopmachine kopen. Pas dan wel op dat je geen type koopt die je billenkoek geeft, wanneer je neerbuigend of schofferend naar anderen reageert. (Tenzij je masochistisch bent natuurlijk; dan maakt dat niet uit).

Lid sinds

13 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
  • Moderator

Simpelmanz, kort gezegd valt er nog wel wat te redigeren aan je tekst. Het is de kunst om spontane gedachten te vergaren tot bij elkaar passende tekst-/verhaalconceptjes - die niet per se scènes hoeven te zijn, maar wel een situatie, een gevoel, een observatie, perceptie e.d. weergeven - en deze conceptjes om te zetten in woorden die voor de lezer aantrekkelijk, begrijpelijk en correct zijn, de ABC-methode.

Probeer dan ook clichés te vermijden, en besteed aandacht aan de interpunctie. Je schrijft:

Ja, ik ben inderdaad slordig, maar ik houd ervan om snel en veel te doen op een dag.

Voordat je echter een tekst plaatst, kun je er gerust nog een laatste blik over laten gaan om de snelheidsfoutjes eruit te halen. Dat is voor de proeflezer, van wie je toch een inspanning vraagt, wel prettiger.

Lid sinds

3 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door Leonardo Pisano

Ok, Leonardo Pisanus,

Moest wel lachen. Maar dank voor uw reactie.

Ik wist niet dat de huidige generatie zo ontzettend fijngevoelig is. De meerderheid hier is een stelletje goedbedoelende talentloze brabbelaars, die alleen maar lopen te praten over show, don't tell, alsof ze een voorleesmoeder zijn, die ook eens op een schrijfcursus is geweest.

En ik ben niet zozeer een masochist, maar meer een querulant.

(Querulantenwaan of paranoia querulans is een vorm van paranoïde waanstoornis waarbij men ervan overtuigd is dat een groot onrecht is geschied dat ongedaan gemaakt dient te worden. Reëel gezien is er echter geen sprake van dit onrecht. bron Wiki)

Lid sinds

3 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door Yrret

Yrret, dank voor de moeite die je genomen hebt om opmerkingen/kritiek/verbeterpunten te geven op mijn stuk.

Ik zal het meenemen in de uiteindelijke versie.

U ziet het tomeloze talent en de ongepolijste diamant heel goed!

Just joking.

Ik kreeg veel commentaar dat ik mensen schoffeer, vrouwen denigreer, onrespectvol ben, weet ik veel. Het is allemaal sarcasme, teasen, en iedereen is getriggerd.

Ja, spelfoutjes, ik heb gewoon dikke vingers. Maar u was heel positief, en ik heb inderdaad moeite met kritiek, dan wil ik figuurlijk terugmeppen, maar dat is natuurlijk  niet netjes en eerlijk.

Maar , dat is mijn mening, hoe willen deze mensen met hun zouteloze verhaaltjes (over het algemeen) literatuur maken?

Gaap, gaap, gaap.

U ziet, ik ben een aanhanger van Charles Bukowski.

Ok, vriendelijke groet.

 

Lid sinds

3 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door Uruguru

U neemt alles veel te serieus, en gaat een close-read toepassen op een tekst, die inderdaad een beetje over the top is.

Maar dit is niet als zodanig bedoeld, en er zit ook wel medeleven in voor dikke mensen. Zelfs inlevingsvermogen.

En het is inderdaad misschien wat te grove humor voor uw tedere gestel.

En toch, dank voor al uw opmerkingen. En de tijd en moeite die u er in gestoken hebt (heeft?).

 

Dat waardeer ik, zeker.

Dus, misschien heeft u zelfs wel gelijk.

Ik schrijf trouwens gewoon op een zeer gemakzuchtige manier, inspreken in een app, en dan wordt de speech to text automatisch afgeleverd.

En nu ga ik ook kijken wat u zo allemaal geschreven heeft.

OK, groet, Simon