Lid sinds

9 jaar 5 maanden

Rol

[Fantasy] Gemengd

 

Hoi! het is ongeveer 6 a 7 jaar geleden dat ik voor het laatst een verhaal heb geschreven. Toen was ik 13/ 14 en ondertussen ben ik 20. Het begon toch weer te kietelen om zelf iets te bedenken en te schrijven. Om weer een beetje in het schrijven te komen wil ik hier het begin van mijn verhaal laten beoordelen. Vroeger kreeg ik altijd te horen dat ik te veel informatie weggaf, en dat mijn zinnen niet goed lopen. Vandaar de volgende vragen: 

- Geef ik te veel informatie weg? Zo ja, waar en hoe zou je dit veranderen? 

- Welke zinnen lopen niet lekker? 

- Boeit het begin van het verhaal je? Roept het vragen op? 

- Is het duidelijk wat in ieder geval 1 uiterlijk verschil is tussen een Geestrijke en een Lichaamsrijke?

Andere tips zijn ook zeker welkom! Ik heb dus 7 jaar bijna geen verhalen geschreven, enkel aan muziek schrijven gewerkt. Wees niet te hard, of juist wel :P 

 

 

 

Fragment

 

Het is ongeveer drie uur in de nacht als er op de grote hoorn wordt geblazen. Naast mij hoor ik een gesmoorde kreet en kan ik in het donker zwak de gedaante van Jorn onderscheiden die naast mij in zijn bed zijn kussen op zijn hoofd drukt. Gaan we weer. Met veel moeite gooi ik mijn benen opzij om op te staan. Het scheelt dat ik aan de kleine kant ben, anders had ik vast en zeker mijn hoofd gestoten aan een lage metalen balk die ter ondersteuning van de tent dient. 

 ‘En toch blijf ik maar hopen op een paar fatsoenlijke uren slaap’ bromt Jorn die ondertussen ook, met iets meer moeite dan ik, overeind is gaan zitten.

“Ik kan er anders wel voor zorgen dat je een paar uur enkel zwart ziet” zeg ik plagend en ik smijt mijn kussen naar zijn hoofd. In zijn poging om het kussen te ontwijken stoot hij zijn hoofd tegen zo’n balk. Zijn lengte zit hem daarin juist niet erg mee. Daarmee is hij overigens niet de enige van de Geestrijke die eigenlijk te groot zijn voor de kleine tenten waar de scouts in slapen.

‘Pas maar op, Gen’ en hij kijkt dreigend. ‘Ik lever je nog eens uit aan je werkelijke soortgenoten’ waarmee hij doelt op onze vijand, de Lichaamsrijke. ‘Je hebt de lengte ervoor’ voegt hij toe.

Als reactie daarop rol ik met mijn ogen en draai ik me met een zucht om naar mijn scoutingsoutfit. De eeuwenoude grap over mijn verdacht kleine lengte is niet meer echt de moeite om op te reageren. Negeren is de beste tactiek.

Als we beide omgekleed zijn lopen we samen naar de verzamelplek. Naast Jorn en mij staan er nog minstens dertig andere scouts te wachten. Slechts acht weken zijn voorbij gegaan nadat ik mezelf vrijwillig heb aangeboden voor de scouts. Na twee weken training ben ik aangenomen en het veld in gestuurd. Dit allemaal ondanks dat mijn leeftijd nog niet vechtrijp is, zoals wij Geestrijke dat noemen. Nu is het elke nacht een kwestie van loeren naar de vijand. Elke beweging en elk geluid rapporteren. Natuurlijk ook oppassen dat er niemand naar jou zit te loeren.

‘Scouts, in formatie’ schreeuwt de scout leider en iedereen gaat in een belachelijk rechte lijn staan. Precies in een rechte lijn, met aan de rechterkant de langste Geestrijke en links de kleinste. Ik dus.

‘Ik heb een bericht uit het verre oosten ontvangen’ zegt de leider. Vannacht zullen acht van jullie op een belangrijke verre Scouting worden gestuurd naar de tunnels onder het kasteel van heer Fixus. De leider kan pas verder praten als de paniek onder de scouts iets afgenomen is. Zelf voel ik ook mijn hart bonzen. Er komen niet veel mensen terug van een ‘verre scout’. Dit betekent dat er acht mensen door het kamp van de Lichaamsrijke moeten reizen. Als je gepakt wordt, ben je ten dode opgeschreven. Laat het asjeblieft niet mijn naam zijn. Niet mijn naam.

‘Genevere Triatonus’ wordt er met een zware stem omgeroepen door de assistent van de leiding. De rest van de namen hoor ik niet eens meer. Met man en macht probeer ik mijn ademhaling rustig te houden. Het lukt niet om te vechten tegen de vlaag van misselijkheid die op komt zetten en ik buig voorover om mijn avondmaaltijd over de grond te verspreiden. De scouts die niet gekozen zijn lachen nerveus, de gekozen kijken zwijgend toe terwijl ze blij zijn zelf niet in mijn schoenen te staan.

 

Lid sinds

11 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

 

Toffe insteek, met originele concepten. En ik vind de namen van je personages leuk.

Je zegt het zelf al, er zit wel hier en daar uitleg in je tekst waar geen uitleg beter zou zijn.

een lage metalen balk die ter ondersteuning van de tent dient - tentstok?

zei ik plagend - plagend kan weg. Natuurlijk is wat hij zegt een grapje, dat is overduideiljk.

In zijn poging om het kussen te ontwijken - Jorn duikt weg. Zie je waarom jouw zin hier uitleggerig is? Je probeert Jorns motivatie, het doel van zijn beweging, in de zin te verwerken. Maar dat is overbodig, want lezers zijn eigenlijk net mensen: ze zien verbanden. - Ik gooi een kussen. Jij duikt weg. - Iedereen ziet het verband tussen de twee handelingen.

‘Pas maar op, Gen’ en hij kijkt dreigend. ‘Ik lever je nog eens uit aan je werkelijke soortgenoten’ waarmee hij doelt op onze vijand, de Lichaamsrijke. ‘Je hebt de lengte ervoor’ voegt hij toe. - Deze passage ga ik even ontleden. "Pas maar op, ik lever je nog eens uit" is een dreigement. "Zegt hij dreigend" is dus overbodig. "Waarmee bij doelt op onze vijand, de Lichaamsrijke" is misschien niet compleet nutteloos om te zeggen, maar het is wel een krakkemikkige interventie van de schrijver die bang is dat de lezer iets ontgaat. Maar laat de lezer de informatie vooral ontgaan! Laat de lezer zich maar afvragen wie hun 'werkelijke vijand' is, daarvan wordt het juist spannend. En je verhaal is nog lang niet uit, je krijgt nog gelegenheid genoeg om de laten zien wat hier bedoeld werd. Tot slot "Je hebt er de lengte voor" - het is ongeloofwaardig dat Jorn dit erbij zegt. Dit is een inside joke tussen je personages, die (zo lees ik verderop) eeuwenoud is. Als jij een running joke oprakelt aan je vrienden, ga je dan elke keer opnieuw erbij vertellen waarom het grappig is?

Er zitten nog wat plekken in de tekst waar je je vertelling meer los kunt laten. Misschien het beste om te onthouden: vertrouw je lezer. Lezers begrijpen dingen ook als je ze niet specifiek benoemt, en wanneer een lezer een detail niet direct kan plaatsen, zal ze alleen maar meer geïnteresseerd raken.

Tot slot, ik denk dat het meervoud van Geestrijke "Geestrijken" moet zijn.

 

Lid sinds

6 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Leuk stuk, ik heb het met plezier gelezen.
Sluit me aan bij de feedback van Diana Silver, ze haalt goede concrete punten aan waar je inderdaad wat teveel uitlegt/weggeeft.

Je vroeg ook nog naar zinnen die niet lekker lopen, zelf had ik wat moeite met de eerste alinea:

- Naast mij hoor ik een gesmoorde kreet en kan ik in het donker zwak de gedaante van Jorn onderscheiden die naast mij in zijn bed zijn kussen op zijn hoofd drukt.

Ik snap dat je hier meerdere dingen wil laten zien. Het is echter wat veel info in een zin gepropt, waardoor het niet helemaal lekker loopt. Het gebrek aan interpunctie helpt niet.

- Met veel moeite gooi ik mijn benen opzij om op te staan. Het scheelt dat ik aan de kleine kant ben, anders had ik vast en zeker mijn hoofd gestoten aan een lage metalen balk die ter ondersteuning van de tent dient.

Diana had het al over 'een lage metalen balk die ter ondersteuning van de tent dient'. Zelf struikelde ik een beetje over het 'ik gooi mijn benen opzij -> anders had ik vast en zeker mijn hoofd gestoten'
Je zegt wel 'om op te staan', maar niet dat HP daadwerkelijk opstaat. Het is dan ook nogal raar dat HP haar hoofd zou stoten door de benen opzij te gooien.

Nog een heel klein puntje:
- ‘Ik heb een bericht uit het verre oosten ontvangen’ zegt de leider. Vannacht zullen acht van jullie op een belangrijke verre Scouting worden gestuurd naar de tunnels onder het kasteel van heer Fixus.

Bij het tweede deel van deze zin (Vannacht zullen ... heer Fixus) missen de aanhalingstekens.

Lid sinds

9 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Bedankt voor jullie reacties! Diana Silver, jouw naam komt me wel bekend voor van 6 jaar terug :) Leuk. 

Ik denk dat ik vaak zo in detail in mijn uitleg ga omdat ik zelf, tijdens het schrijven, nog niet precies voor me heb wat er allemaal precies gaat gebeuren. Ik heb dan flarden van een verhaal in mijn hoofd en dan ga ik van dat rommeltje iets concreets proberen te maken. Misschien dat ik onbewust zoveel uitleg omdat ik later in het verhaal niet wil vergeten wat mijn plan ook al weer was. Het is goed voor me om daarin tips te krijgen en ik ga het proberen om steeds als ik een stukje heb geschreven het verhaal te analyseren op overbodige informatie. Het zal echter nog wel een tijdje duren voor dat helemaal is ontwikkeld :) 

En misschien is het handig alvast wat punten op te schrijven in mijn notities als leidraad van het verhaal ^^ Dan zit het niet allemaal in mijn hoofd hehe. Ik zal proberen om meer 'vertrouwen te geven in mijn lezer' en ik ga zeker kijken naar de zinnen en punten die jullie er uit hebben gehaald. 

Bedankt voor de feedback! 

 

 

Lid sinds

3 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hi Sabine,
Net als de anderen heb ik met plezier gelezen. Verhaal begint direct met actie. Nog wat detail puntjes.

zwak onderscheiden, beter: vaag onderscheiden.
beide omgekleed, beiden.
Lichaamsrijke, Geestrijke dient met een 'n' te zijn als het gaat over meer personen.
scout leider mag schoutleider zijn
Let op herhalingen, zoals bij de 'rechte lijn'

Soms is minder meer. B.v. het stukje over de reactie van Gen. Als reactie daarop rol ik met mijn ogen en draai ik me om.
Dat hem om een reactie gaat weet de lezer. Ik rol met mijn ogen en draai me om (ben je ook een extra 'ik' kwijt).
De beste tactiek is het negeren van deze eeuwenoude grap over mijn verdacht kleine lengte (comprimeren).

De leider zal een krachtige figuur zijn. Dat moet ook uit zijn spraak blijken.
Ik heb bericht uit het verre oosten ontvangen (zonder 'een').
Vannacht gaan jullie op een belangrijke verre scouting (zonder 'zullen' en zonder 'worden gestuurd').
Zinnen met word(en) en werd(en) vertragen de leesflow (zg. lijdende vorm).
De leider kan pas verder praten, d.w.z. de omstandigheden verhinderen hem het spreken.
De leider praat pas verder als .. d.w.z. hij kiest er zelf voor te zwijgen tot het rustig is. Zijn instructies mogen niet verloren gaan in geroezemoes en hij heeft geen zin alles drie keer te herhalen.

Over de storyline. Lijkt mij dat de hele samenleving weet dat scouting gevaarlijk is. Waarom meldt zo'n jonge meid zich aan? Een zin als: De commandant nam me aan om van het gezeur af te zijn. Lezer: blijkbaar heel wat keren gevraagd, waarom zou ze zo graag in de scouting willen? Of: Op aandringen van haar vader nam de commandant me aan, al was ik nog niet vechtrijp. Lezer: waarom deed haar vader dat? Willen ze van haar af?
Je geeft geen info weg, maakt wel de lezer nieuwsgierig.

Het verschil tussen Geestrijke en Lichaamsrijke is glashelder.
Lekker doorgaan met schrijven. Punten als bovenstaande komen aan de beurt als je in de fase van checken, bijwerken, schrappen en corrigeren komt. Tenslotte is de redacteur aan de beurt. Wat je er zelf al uit hebt gehaald is allemaal meegenomen.
Succes. Wellicht mogen we nog eens een proefstukje lezen.

Lid sinds

9 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Sabine_xlove,

Ja, ik herinnner me je eerdere verhalen nog. Leuk dat je het weer hebt opgepakt. 

Het leest redelijk vlot, het kan vlotter als je de duiding/uitleg weglaat. Als reactie daarop rol ik met mijn ogen. De handeling zelf volstaat: ik rol met mijn ogen . De lezer vult het verder in. Zie ook de andere feedback.

Het is ongeveer drie uur in de nacht  is merkwaardig geformuleerd, drie uur is drie uur. Verzin iets anders of laat die hoorn juist precies om drie uur klinken. (lijkt me ook logisch)

succes 

Lid sinds

11 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

En inderdaad leuk dat je terug bent, Sabine!

"Ik heb dan flarden van een verhaal in mijn hoofd en dan ga ik van dat rommeltje iets concreets proberen te maken"

- is heel herkenbaar trouwens. De details in notities schrijven lijkt me een goed idee. En goed leren herkennen welke dingen meer like 'notes aan jezelf' zijn, die je later dus uit de hoofdtekst moet schrappen. Don Leone heeft ook een punt dat je dit ook in een latere fase kunt doen. Lekker doorschrijven en je schrijfmomentum gaande houden is het belangrijkst.

Lid sinds

9 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Bedankt voor het reageren! Het is me nu in ieder geval een beetje duidelijk waar ik "fout" ga en hoe ik het op kan lossen. Ik weet dankzij jullie nu ook welke stukjes er nog aandacht verdienen etc. Ga er naar kijken, en het meenemen in de rest van het verhaal. Misschien dat ik inderdaad het 'schrappen' tot het einde bewaar. 

@janpmeijers, ik herinner me ook jouw opmerkingen nog :P 

Hopelijk houd ik het schrijven vol en maak ik eindelijk eens een verhaal af :)