Image

Kranten en thee

Pixabay

UKV's van de week in de schijnwerpers

In de groep Schrijven Magazine: Ultrakorte Verhalen dagen we schrijvers iedere dag uit om een ultrakort verhaal te schrijven: een heel verhaal in maximaal 99 woorden. Zowel voor beginnende als ervaren schrijvers is dit een fijne oefening om kort en krachtig een verhaal te kunnen vertellen. Iedere week zetten we vijf ultrakorte verhalen in de spotlights als aanmoediging.

Mijn grote geheim - Marike van der Raadt

19 juni

Voor zover ik weet ben ik de enige. Net als ieder ander mens begeef ik mij in het heden en als ik wil ook in het verleden. In gedachten kan iedereen terug in de tijd reizen. 
Maar mijn tijdreizen is anders. Mijn vroegere zelf leeft nog. Misschien zoals een slang vervelt zijn eerdere versies van mij nog daar. De eerste keer schrok ik omdat ik dacht dat het lege huls was, maar ik ben het helemaal. Mijn aangeboren eigenschappen en mijn talent. Al mijn kleine trekjes zie ik bij de oorsprong ervan. Elke herinnering een ontmoeting met mijzelf.

Topverhaal- Tja Huizing

17 juni

Mijn verhalen zijn nooit geweldig geweest, als ik tenminste van de verkoop uitga.
Tot mijn verbazing scoorde mijn laatste verhaal heel hoog op verschillende sites.
Ik vroeg me af wat de oorzaak daarvan was. Dat vroegen heel veel lezers zich ook af. De verwijten waren niet van de lucht. Had ik mensen omgekocht, waardoor er zo positief gereageerd werd? Of had ik misschien drugs gebruikt en daardoor een hallucinatie gekregen? Een concludeerde zelfs dat iemand anders het geschreven moest hebben.
Wat een achterdocht. Schrijf je een keer een verrekt goed verhaal, gelooft geen mens je.
Jullie toch wel?

Het einde.. - Wilfred van Breda

16 juni

'Ma, kom er nu uit, alsjeblieft.' Alsof ze hem niet hoort strekt ze haar knokige knieën en sluit haar ogen. Haar magere lijf zakt weg in de zachte bekleding en een glimlach krult haar dunne lippen. In gedachten ziet ze zichzelf al liggen in haar mooiste jurk en alle dierbaren om haar heen. Hoe lang zou haar nog gegund zijn? Ze opent haar ogen en kijkt in het afwachtende gezicht van de verkoper. Met hulp van haar zoon klimt ze eruit en strijkt haar kleren glad. 'Ik neem hem.' 'Een uitstekende keuze,mevrouw. Gaat ie zo mee?' 

Dat wonderbaarlijke oude brein - Melissa Wouters

16 juni

In een donkere hoek staat een antieke ladekast met zes laden. Onlangs werd hij heringericht, sindsdien zijn de laden op slot. Alleen de bovenste met spullen voor regelmatig gebruik is altijd open. Sommige liggen daar tijdelijk waarna ze uit het zicht verdwijnen.
Het vreemde is dat wanneer ik langskom, ze altijd dezelfde la opent, me vertelt over de spullen die erin liggen en de daaraan verbonden personen en verhalen uit het verleden. Ik ken de inhoud van de la inmiddels door en door en zou graag eens snuisteren in de andere. Maar daarvan kan ze nooit de sleutels vinden.

Zelfbewust - Annelies van Bloois

15 juni

Toen Henk die avond thuiskwam, was het niet zoals anders. Zijn twee pubers zaten gedwee aan tafel. De een vouwde schone was op, de ander schilde aardappels. Zijn vrouw Ria zat op de bank televisie te kijken. Henk was verbijsterd toen hij zag dat ze een uniform droeg. Een donkerblauwe, met glimmende geelkoperen knopen. Bovendien had ze een pet op, met boven de klep in strakke letters het woord 'Douane” .
“Wat ...is...dit...", stamelde Henk. 
De kinderen zeiden niets, maar Ria ging trots voor hem staan. 
“Vanaf vandaag”, zei ze, “Bewaak ik mijn eigen grenzen”.