Start » Foto schrijfopdracht » Foto-schrijfopdracht #14

Foto-schrijfopdracht #14

Iedere zes weken kun je op basis van een foto een kort verhaal, gedicht of onderschrift verzinnen om kans te maken op een prijs.

De veertiende editie is gesloten.

De opdracht van de veertiende editie is: Schrijf een korte beschrijving bij de foto in de sfeer van Humans of New York in maximaal 100 woorden

Humans of New York is een uit de hand gelopen project van de fotograaf Brandon Stanton die foto's maakt van inwoners uit New York met daarbij een korte beschrijving of opvallende gebeurtenissen uit hun leven. 

Met jouw verhaal maak je kans op de bundel van korte verhalen Gekrenkt en hongerig van Das Magazin en auteurs. 

Zo werkt het

• Schrijf een zeer kort verhaal (max. 100 woorden) of gedicht op basis van het thema/opdracht en de bovenstaande foto. 
• Plaats jouw inzending in een reactie hieronder.
• Er wordt maar één reactie per deelnemer toegestaan. Meerdere of dubbele reacties worden verwijderd.
• Gelieve niet te reageren op andermans inzendingen.
• Iedereen met een Schrijven Online-profiel kan deelnemen. Nog geen profiel? Maak er hier één aan.
• Zes weken na plaatsing van de opdracht wordt door ons een winnaar gekozen. Dit wordt bekendgemaakt in een reactie, waarna de winnaar wordt gecontacteerd over de prijs.

De prijs: de bundel korte verhalen Gekrenkt en hongerig van Das Magazin en auteurs. 

We zijn benieuwd naar jullie verhalen!

Foto via pexels  

Reacties

Riny
Laatst aanwezig: 9 uren 32 min geleden
Sinds: 16 Apr 2013
Berichten: 2975

Dacht je dat nu heus?

Mathijsloo
Laatst aanwezig: 26 weken 4 dagen geleden
Sinds: 18 Mei 2017
Berichten: 0

Mensen vragen mij soms of ik gek ben. Mijn antwoord? Misschien wel. Een vriend van mij vertelde ooit dat je pas de schoonheid van Brooklyn kan waarderen als je die van bovenaf ziet. Ik beklom toen het dak van het appartementencomplex waar mijn familie woonde en nam plaats op de rand van het dak om de wereld onder mij te zien passeren. Ik vind het fascinerend. De claxonnerende auto, de opgefokte taxichauffeurs, de alcoholist van om de hoek. Allemaal zie ik ze langskomen en bij de passerende onbekenden bedenk ik hun verhaal.

tinkatoe
Laatst aanwezig: 26 weken 2 dagen geleden
Sinds: 7 Nov 2014
Berichten: 5

Zou ik het durven?
Vliegen door de genummerde straten van New York?
Als een vogel over de pleinen?
Tussen de monumenten door?
Naar de achterbuurten
waar zwarte jongens elkaar bevechten
en veel te jonge zwangere meisjes
rokend op hoeken hangen?
Terugvliegen naar de criminele jaren zeventig?
Zou ik het durven?

tinkatoe
Laatst aanwezig: 26 weken 2 dagen geleden
Sinds: 7 Nov 2014
Berichten: 5

Zou ik het durven?
Vliegen door de genummerde straten van New York?
Als een vogel over de pleinen?
Tussen de monumenten door?
Naar de achterbuurten
waar zwarte jongens elkaar bevechten
en veel te jonge zwangere meisjes
rokend op hoeken hangen?
Terugvliegen naar de criminele jaren zeventig?
Zou ik het durven?

PeterSpreekt
Laatst aanwezig: 26 weken 3 dagen geleden
Sinds: 19 Mei 2017
Berichten: 0

Met de wereld aan mijn voeten
Zal ik met voeten treden
Wat ik dacht in het verleden
Kom ik los van de gedachte
Wat ik van mij verwachtte

Jessica van der...
Laatst aanwezig: 8 weken 17 uren geleden
Sinds: 8 Apr 2016
Berichten: 3

Mijn rustpunt is hier. Het geluid van de stad beneden doet me alles vergeten. Ik kom hier vaak, meestal aan het einde van de middag. De stad leeft op dat moment, mensen zijn blij dat ze naar huis mogen, of gaan de kroeg in, haasten zich naar een afspraak of kunnen eindelijk rustig aan doen. Hier vergeet ik even wie ik ben. Springen zal ik nooit doen. Dit is mijn therapie.

Laurtje
Laatst aanwezig: 19 weken 4 dagen geleden
Sinds: 21 Mei 2017
Berichten: 3

ik kijk naar onder. kleine mensjes. met een verhaal. auto's die langsrijden. naar huis. vrouw en kinderen. ze lijken niet echt. alsof ze niets uitmaken. maar dat zijn ze wel. ik ben niet god. ik heb niet het recht om over hen te beslissen. toch doe ik dat.

Nancy Bastiaans
Laatst aanwezig: 10 uren 48 min geleden
Sinds: 21 Mrt 2017
Berichten: 1357

Zwevend boven de stad ben ik vrij en gelaten
Vertrouwend op de rust, ik zal nooit weder keren
Ze zien me nu ik de grond heb verlaten
Daar beneden was ik al in hogere sferen

Luutsche65
Laatst aanwezig: 2 weken 4 dagen geleden
Sinds: 17 Mei 2017
Berichten: 16

Ik maak mijn huiswerk het liefst op een rustig plekje, en hierboven heb ik nog nooit iemand gezien. Nu ik wat dikker ben geworden passen mijn benen niet meer zo goed tussen de spijlen van het balkon, ik moet echt duwen en trekken. Gistermiddag brak daardoor een stang. Ik denk niet dat mama dat erg vindt, want het hekwerk is al heel oud en roestig. Het kraakt zelfs als ik ga verzitten. Maar het kan niet vallen, want ik heb het losse uiteinde met een stukje touw heel stevig aan het tafeltje geknoopt.

Emy Schreiber
Laatst aanwezig: 7 weken 21 uren geleden
Sinds: 18 Mei 2017
Berichten: 77

Zoals in een rollercoaster, enerzijds genietend van de wind die met de benen speelt.
Een gevoel van vrijheid.

Dan een stillaan opbouwende spanning in het lichaam.
Geduldig wachtend op het moment van gewichtloosheid.

Zachtjes vooroverbuigend.

Klaar voor het vlieg-moment.
De vrije val.

Benen gespannen.
Kijkend naar de diepte.
Verlangend naar de kick.

Terug rechtzittend en starend naar de blauwe lucht denk ik: ‘wat zou ik toch graag een vogel zijn’.

Mir-i-am
Laatst aanwezig: 1 week 3 dagen geleden
Sinds: 2 Jun 2017
Berichten: 17

Aparte manier om van mijn hoogtevrees af te komen, dacht de vrouw. Hij had haar aangeraden om elke dag minimaal een uur op de 12e verdieping met haar benen uit het raam te gaan zitten. Wel kreeg ze de tip mee om zich goed vast te houden omdat hij geen dood door schuld op zijn geweten wilde hebben. Daar zat ze dan. Ze vond het echt doodeng en durfde amper te bewegen en zeker niet naar beneden te kijken. Een maand later bleek hij wel gelijk te hebben gehad en zat ze er zelfs met plezier lekker in de zon.

Frees
Laatst aanwezig: 7 weken 2 dagen geleden
Sinds: 31 Okt 2015
Berichten: 0

Opgroeiend in de bergen begaf ik mij dikwijls op plekken waar ik tot grote hoogte steeg. Daar waar ik de natuur kon overzien vond ik mijn thuis. In mijn kinderlijke fantasie beschouwde ik overhellende rotsen als “mijn troon”. Ik was de koning van het woud en ik zwaaide de scepter over al wat onder mij lag.
Maar wat heeft het voor zin om te regeren over bomen en beren.
Om werkelijk te kunnen overheersen heb je soortgenoten nodig die jouw autoriteit kunnen erkennen. Daarom ben ik nu op mijn plek waar ik ooit zal heersen over de wolven die hier wonen.

Tommot
Laatst aanwezig: 13 weken 6 dagen geleden
Sinds: 22 Nov 2015
Berichten: 22

Smallville op zondag

Vandaag is hij een gewone man. Een die geniet van een dag niets doen. In sneakers en spijkerbroek droomt hij over een stad die hij van het kwade zal bevrijden. Op de middag draait de aarde iets sneller in een baan rond de zon, staat er in de krant te lezen. Voor die van Superman solliciteert hij morgen na een kopje koffie met drie klontjes suiker. Vandaag is zondag.

Bileam Faustina
Laatst aanwezig: 1 week 8 uren geleden
Sinds: 14 Okt 2015
Berichten: 104

soms is niet altijd
het juiste antwoord
zonder vraag

het
is niet
anders en toch

nooit meer
morgen zonder zorgen
snel omlaag

bonzend hart
harde klap
zo vredig

is het hier
op straat
vandaag

Chefpapa
Laatst aanwezig: 3 weken 6 dagen geleden
Sinds: 7 Jun 2017
Berichten: 6

Beneden gaat het veel te snel
Nog zoveel te doen
Voor het einde

Als ik ver genoeg voor over buig
Ben ik het snelst van allemaal

De wind waait in mijn gezicht
Alsof ze zeggen wil
Doe het niet

Ik denk dat ik de trap maar neem
Zo langzaam als ik kan

jenah hariba
Laatst aanwezig: 1 week 2 dagen geleden
Sinds: 28 Nov 2009
Berichten: 229

Ik doe dit al enkele jaren. Het is een verslaving, een drug, een kick. Het is een eigen leven scheppen. Ik heb vele bewonderaars, maar als ik bezig ben, zie ik hen niet. Het blijft uiteindelijk altijd laag bij de grond. Daar is mijn wereld.
Eerlijk, ik had jou ook eerst niet opgemerkt, maar ik moest het net even vanuit de hoogte bekijken.
Ik ben wel altijd benieuwd naar hoe de mensen zullen reageren op mijn 3D-straattekeningen. Zoals bij deze bijvoorbeeld…

mw.Marie
Laatst aanwezig: 1 dag 17 uren geleden
Sinds: 3 Mrt 2016
Berichten: 1367

‘Nu,’ hoor ik nog net achter me zeggen.

Daar ga ik, vanaf het dak van Red House, met mijn nieuwste Flyback.

Mijn hart bonst bijna uit mijn borst, dan een enorme ruk aan mijn ribbenkast, ik krijg even geen lucht en dan zweef ik als Mary Poppins zachtjes naar 85 Street ground. Ik geniet van de paar seconden, die mijn tripje duurt.

Beneden rent mijn crew net op tijd met de matras voor mijn zachte landing.
Fotograven knippen erop los, ik ben verdoofd door de flow van de sprong en de lichtflitsen alom!

MarianneJ
Laatst aanwezig: 22 weken 6 dagen geleden
Sinds: 23 Nov 2016
Berichten: 0

Met zijn benen bungelend boven de straten van Soho voelde hij zich als een aartsengel op gympen. Dit was zijn manier om totaal verbonden te zijn met de City that never sleeps. Onder hem reden de yellow cabs en koeriers op hun snelle fietsen. Een duif landde naast hem en paradeerde parmantig op de dakrand heen en weer. Plotseling maakte zijn hart een sprongetje. Daar liep ze.

N.D.D.
Laatst aanwezig: 1 week 3 dagen geleden
Sinds: 3 Jan 2014
Berichten: 1

Ik zit in een wolk en mijn benen bungelen erdoor.
Jawel. Aan drugs doe ik niet. Evenmin vind ik het nodig om mijn leven nodeloos in de waagschaal te stellen. Dit is zo echt dat de meesten zullen denken dat het niet echt is. Maar de werkelijkheid is wel vaker surreëel.
Zo is het gegaan: op mijn middelbare school had ik een paar fantastische leraren. Ze moedigden me aan om iets te gaan doen wat ik echt graag deed. Ik ben beginnen schrijven. En ineens bevond ik mij in een wolk.

(Aanvulling tot 120-woorden:
Mijn gat wordt verwend door een donzig zitgevoel. Mijn hoofd voelt wat mistig. Maar het uitzicht is fantastisch! Hoe ik weer naar beneden kan is alsnog een grote vraag. )

Ostinato
Laatst aanwezig: 24 min 51 sec geleden
Sinds: 12 Jan 2013
Berichten: 1458

Hier boven ruik je de stank niet, is het lawaai ver weg. Je zou denken dat je er aan went. Mij is het nooit gelukt. Ik moet er gewoon af en toe bovenuit klimmen. Van hieruit bekeken lijkt het tenminste nog iets, de stad. Zo lelijk dat het mooi wordt. Zelfs de gaten in de weg. Maar dat hoef ik jou niet te vertellen, met je camera. En ja, als ik hier zit, dan weet ik: één beweging naar voren, en het is allemaal voorbij. Je hebt geen idee hoe bevrijdend die gedachte is. Pas je op?

Zara Mansourova
redactie
Laatst aanwezig: 17 uren 19 min geleden
Sinds: 5 Feb 2013
Berichten: 52

Gefeliciteerd Luutsche65!

Met jouw verhaal heb je deze editie van de foto-schrijfopdracht gewonnen.

Jij wint de bundel met korte verhalen 'Gekrenkt en hongerig' van Das Magazin en auteurs. We nemen contact met je op via het contactformulier van Schrijven Online.

De volgende foto-schrijfopdracht verschijnt spoedig online.

Door ervaren, professionele redacteuren. Goed én betaalbaar!

Meer informatie
Like Schrijven Online op Facebook!

Like Schrijven Online op Facebook!

Vind ik leuk!
Ontdek je schrijftalent!

Volg onze online cursus voor beginnende schrijvers!

Vanaf € 90,-!
Ook voor dichters: Schrijven Magazine

In ieder nummer van Schrijven Magazine interviewen we een dichter over het schrijfproces!

Word abonnee!