Start » Foto schrijfopdracht » Foto-schrijfopdracht #13

Foto-schrijfopdracht #13

Iedere zes weken kun je op basis van een foto een kort verhaal, gedicht of onderschrift verzinnen om kans te maken op een prijs.

De dertiende editie is gesloten.

De opdracht van de dertiende editie isSchrijf een krachtig, winters verhaal als bijschrift bij deze foto in maximaal 50 woorden.

Met jouw verhaal maak je kans op het boek Begrijpelijk schrijven voor iedereen van Peter van der Horst.

Zo werkt het

• Schrijf een zeer kort verhaal (max. 50 woorden) of gedicht op basis van het thema/opdracht en de bovenstaande foto. 
• Plaats jouw inzending in een reactie hieronder.
• Er wordt maar één reactie per deelnemer toegestaan. Meerdere of dubbele reacties worden verwijderd.
• Gelieve niet te reageren op andermans inzendingen.
• Iedereen met een Schrijven Online-profiel kan deelnemen. Nog geen profiel? Maak er hier één aan.
• Zes weken na plaatsing van de opdracht wordt door ons een winnaar gekozen. Dit wordt bekendgemaakt in een reactie, waarna de winnaar wordt gecontacteerd over de prijs.

De prijs: het boek Begrijpelijk schrijven voor iedereen van Peter van der Horst. 

We zijn benieuwd naar jullie verhalen!

Foto via pixabay 

Reacties

MarianKleverkamp
Laatst aanwezig: 43 weken 5 dagen geleden
Sinds: 17 Jan 2017
Berichten: 0

Mijn oma belde me op en vroeg mij haar weer eens op te zoeken. Ze had erwtensoep gemaakt, "daar was je vroeger zo dol op". De straat is nog dezelfde, de sporen van vroeger zijn bedekt door verse sneeuw. In mijn tas het Scrabbelspel dat ik ooit van opa kreeg.

kristienspooren
Laatst aanwezig: 43 weken 5 dagen geleden
Sinds: 3 Aug 2016
Berichten: 0

dat het toch sneeuwde, zei hij. hij plaatste zijn voeten in het witte leven en wandelde de existentie in. de wegen op de grond plooiden rond zijn stappen. in de verte zwaaide de lente. reikhalzend wilde hij de toekomst vatten. de bomen onderweg treurden, want morgen komt altijd te snel.

painted__bird
Laatst aanwezig: 38 weken 3 dagen geleden
Sinds: 17 Jan 2017
Berichten: 0

De ijzige genadeslag galmt nog na in zijn hoofd. Hij weet dat hij geworden is wat hij verachtte – en dat ze hem zullen komen halen. Zijn voetstappen maken nieuwe sporen in de ongerepte sneeuw op de weg. Met wat geluk vinden ze hem door (hoe kinderlijk ook) spoorzoekertje te spelen.

Jurgen Decuyper
Laatst aanwezig: 31 weken 2 dagen geleden
Sinds: 15 Jan 2017
Berichten: 0

De dag begon beloftevol. Of ik even kon langskomen, vroeg je in een kort sms’je. Ik mocht niet binnen en op de drempel vertelde je me ijskoud dat het over was. Gelukkig had die griep niet te lang geduurd en kon je verder met het schilderen van de gang.

Nomi84
Laatst aanwezig: 36 weken 6 dagen geleden
Sinds: 17 Jan 2017
Berichten: 0

Eenzaam liep de jongen door de sneeuw. Naast hem zag hij enkel ingesneeuwde auto's en voor hem lag een eindeloze, witte weg. De enige geluiden die hij hoorde waren voetstappen en zijn eigen ademhaling.
Hij voelde zich alleen op deze wereld en dit leek niet slechts verbeelding.

Morneil
Laatst aanwezig: 35 weken 6 dagen geleden
Sinds: 17 Jan 2017
Berichten: 0

Iedere tred luidt een knarsend gekraak
verwarmd in de kou
op een wit uitgesneden paadje
richting jou

heb je een idee
mijn ademtocht is blank
maar welgemeend
hoe het is tussen ons twee

kille sneeuw valt vaak
niet al te gauw
ik snak naar jou
daar zo in de kou

Deeemiex
Laatst aanwezig: 43 weken 6 dagen geleden
Sinds: 17 Jan 2017
Berichten: 0

Hij nam afscheid en liep weg, de straat was bedekt met sneeuw en je zag precies waar hij gelopen had. Het spoor dat hij achter liet was duidelijk. Dit was de straat waar hij vaak kwam en nu liep hij weg zo zijn toekomst in, een nieuw hoofdstuk.

Olwen
Laatst aanwezig: 35 weken 6 dagen geleden
Sinds: 17 Jan 2017
Berichten: 0

De sneeuw kraakt onder mijn voeten en nu zelfs door mijn muziek heen. Geïrriteerd doe ik mijn oortjes uit. Misschien is het eigenlijk goed om in plaats van mijn muziek naar de natuur te luisteren. Terwijl ik mijn oortjes uit doe, herinner ik me dat dit ook goed is.

Dave89
Laatst aanwezig: 6 dagen 22 uren geleden
Sinds: 14 Jan 2016
Berichten: 362

Alleen de afdrukken in de sneeuw bewezen dat hij hier was geweest. Tot ze na verloop van tijd werden gevuld en verdwenen. Net als hij.

clemens van elven
Laatst aanwezig: 21 weken 5 dagen geleden
Sinds: 13 Feb 2010
Berichten: 2

Mijn rugzak wiegt heen en weer op mijn tred terwijl mijn zool een klein verbrokkeld heuveltje achter laat in de sneeuw. Links en rechts staan verkeerd geparkeerde auto’s om mijn pad te verlichten. Takken met bleke vingers wuiven mij geruisloos toe. Wat jammer dat het morgen weer gaat dooien.

monia ouchani
Laatst aanwezig: 40 weken 5 dagen geleden
Sinds: 17 Jan 2017
Berichten: 0

Onvoltooid verleden tijd,
De tijd graaft zich een weg vooruit, terug naar het verleden.
De toekomst verblindt door de kloven van het sneeuw.
Stap voor stap, volhardend.
Benadrukt was zijn reis.

hallohierisharry
Laatst aanwezig: 43 weken 6 dagen geleden
Sinds: 17 Jan 2017
Berichten: 0

Hij wist het al bij binnenkomst. Zijn vrouw had een ander, maar schokkend die vent was bij hem thuis. stil verliet hij de woning weer. Wat verder te doen! Ruzie gaat ten koste van de kinderen. Hij liep de straat weer uit, sneeuw leuk, met de kinderen zijn laatste gedachten

cath2504
Laatst aanwezig: 33 weken 1 dag geleden
Sinds: 21 Jul 2015
Berichten: 0

Hij had zijn taak volbracht.
Onder zijn voeten werd de sneeuw samengeperst.
Zo was het ook met haar geweest. Samengeperst tot ze geen kant meer op kon.
Ondanks haar protest hield ze zich kranig. Hij glimlachte. Terugdenkend aan haar strijd voelde hij de opwinding weer.
Het kind was geboren.

BiancaA
Laatst aanwezig: 43 weken 6 dagen geleden
Sinds: 18 Jan 2017
Berichten: 0

Zelfs zijn woorden waren kil geweest, bij het verlaten van het huis die ochtend.
‘Kruip tegen elkaar aan, onder de dekens. Ik moet weg.’
Hij kon niet anders, hij kon geen emotie toelaten. Hij was degene die moest zorgen dat zijn gezin het overleefde. De stroomstoring duurde nu al uren.

Peter 't Jong
Laatst aanwezig: 26 weken 3 dagen geleden
Sinds: 17 Jan 2017
Berichten: 0

Was het de kou die hem vertraagde? Was het de sneeuw? Of toch zijn schuldgevoel? Dat hij haar zo achterliet. Haar lichaam, levenloos langs de muur naar beneden gegleden. Al het wit om hem heen was rood als haar bloed. Het pistool nog vastgeklemd in zijn hand. Hij moest weg.

020Louise
Laatst aanwezig: 15 weken 21 uren geleden
Sinds: 18 Jan 2017
Berichten: 0

Na een leerzame trektocht door Nepal, loopt Tom terug naar huis. Hij ademt in en uit en probeert alles in zich op te nemen. Het krakende sneeuw onder zijn voeten, geeft hem een gevoel van geluk en hij realiseert zich dat er niets mooiers is dan het winterweer in Nederland.

Ronny Simon
Laatst aanwezig: 42 weken 2 dagen geleden
Sinds: 9 Mrt 2012
Berichten: 6

Verdwijnend in het middelpunt van de horizon
maken bandensporen een vluchtweg in de sneeuw.

Stapsgewijs volgt hij de route,
laat holle voetsporen achter.
Zijn wijze om de oorlog 's winters te winnen.

De trompet,
draagt hij op zijn rug.

Martinevanderreijden
Laatst aanwezig: 33 weken 1 dag geleden
Sinds: 18 Jan 2017
Berichten: 0

mijn adem rookt een onzichtbare sigaret
nergens
als je vraagt waar ik met mijn gedachten zit

is dat waar ik ben
nergens in niemandsland
ik moet toch ergens zijn

hier...bij jou wil ik dat wel?
jij was gisteren
ik draai mij om

knisperend maken mijn schoenen een nieuw pad

dirkstar
Laatst aanwezig: 43 weken 5 dagen geleden
Sinds: 9 Mei 2013
Berichten: 4

Ik mis het wel. Dat gevoel van vroeger met dat speciale geluid van knesperende verse sneeuw onder je koude schoenen. Hier zon, tropische warmte, een blauwe hemel en af en toe een louwe regenbui. Jammer, maar hier nooit meer met je kouwe voeten tegen een warme radiator.

MagnaVeldhuysen
Laatst aanwezig: 43 weken 5 dagen geleden
Sinds: 18 Jan 2017
Berichten: 0

Vanachter het raam zag ze hem kleiner worden. Zijn laatste zelfingenomen stappen in haar straat lieten hun afdruk in de sneeuw. In zijn rugzak de gaandeweg binnengeslopen kleren. De zware sporen die hij naliet zouden verdwijnen. Eerst in de poederige sneeuw. Daarna in de beloftevolle lentezon. Klaar voor nieuw verlangen.

NaomiPappie
Laatst aanwezig: 43 weken 5 dagen geleden
Sinds: 18 Jan 2017
Berichten: 0

Godverdomme, wat een kou. Chagrijnig door dit kloteweer strompel ik naar haar huis.
De ijspegels hangen aan mijn vingers, het gevoel trekt uit mn tenen. De winter maakt mij boos.
Niet dat er iets bestaat wat mij niet boos maakt hoor, tsja, behalve zij waarvan ik hou. Zij maakt mij enkel bang.

mw.Marie
Laatst aanwezig: 1 dag 17 uren geleden
Sinds: 3 Mrt 2016
Berichten: 1367

Zwolle op zijn best, de straat is niet meer maagdelijk wit, een auto is hem voorgegaan, ontspannen stapt hij met rugzak door de mooie heldere wereld, zijn drijfnatte voeten deren hem niet, de kou komt niet bij hem binnen, alleen het heerlijke gevoel: de winter is er eindelijk!

Ruska
Laatst aanwezig: 4 weken 2 dagen geleden
Sinds: 20 Jan 2017
Berichten: 0

"Alseenratalseenrat...". Zijn jas maakt een schurend geluid tegen zijn legerrugzak. "Als een rat die het zinkende schip verlaat!" riep zijn zusje hem na toen hij zich langs haar wrong in de smalle gang van het ouderlijk huis.

Sneeuw prikkelt zijn neusgaten wanneer hij glimlachend de ochtendlucht opsnuift.
Als een rat.

vandegeer
Laatst aanwezig: 40 weken 5 dagen geleden
Sinds: 20 Feb 2011
Berichten: 1

verwijderd

Peterbatenburg1957
Laatst aanwezig: 17 weken 3 dagen geleden
Sinds: 29 Feb 2016
Berichten: 1

Koud

Ik mis haar, zij vindt mij dom en naïef
Op enige afstand volg ik haar nieuwe vriend
Ik toeter, maar hij gaat niet opzij
Zal ik hem aanrijden, het gewonde lichaam dramatisch op de smalle strook smetteloze sneeuw
Zal zij vol minachting op mij neerkijken vanuit haar groene huis

Lucius7
Laatst aanwezig: 30 weken 5 dagen geleden
Sinds: 25 Apr 2014
Berichten: 191

Ik voel voorzichtig aan de wond op mijn hoofd, het bloed is opgedroogd. Soms blijf ik even stilstaan. Voel ik mijn slappe benen. Ik ben al 72 uur non-stop bezig. Maar ik moet door. Ik grijp mijn tas wat steviger vast. Ik moet de inhoud naar de ambassade brengen.

MichielJK
Laatst aanwezig: 43 weken 2 dagen geleden
Sinds: 21 Jan 2017
Berichten: 0

Zijn leven werd anders. De reis hier naar toe, in zijn tweedehands Chrysler Voyager, was stil, verlaten en leeg. Heerlijk leeg. Opgeruimd. De sneeuw kraakte onder zijn voeten. Nog de laatste spullen, nog de laatste dozen uit het huis. Het Nooderlicht lonkte. De vrijheid en de ruimte tegemoet!

IrmaM
Laatst aanwezig: 43 weken 2 dagen geleden
Sinds: 21 Jan 2017
Berichten: 0

Licht nooit je hielen
op het gebaande pad
platgetreden door wielen
onzeker en glad

Trek altijd je eigen plan
want de weg van je hart
is uniek en kleurrijker dan
zwart wit of wit zwart

Angus
Laatst aanwezig: 11 uren 9 min geleden
Sinds: 19 Mei 2012
Berichten: 3353

Zwervend met een doel

In zijn hart was het al juni.
Als hij maar lang genoeg door zou lopen, zou zijn hoofd ook overtuigd raken.
Uiteindelijk.
Hij zou omkijken en de stappen tellen.
Tot dan was er enkel het ritme dat hem leidde, niet naar een plaats, maar naar het moment.

Edy68
Laatst aanwezig: 16 weken 5 dagen geleden
Sinds: 22 Jan 2017
Berichten: 17

Onzichtbaar doolt hij
door de grijze stad,
verdwijnt onopvallend
in de grijze massa

Een nacht met
krachtige sneeuw
dat neerstort
en zich vastbijt op wegen,
bomen en brandende lantaarns

de grijze muis
wordt zichtbaar.

Zelfs zijn voetstappen kunnen hem volgen

Schrijven Magazine

Heel veel schrijftips natuurlijk! Maar wat nog meer?

Lees het hier!

Lees Tekstblad!

Neem een (proef)abonnement
Schrijven Magazine: geen nummer meer missen?

Neem nu een abonnement op Schrijven Magazine! Profiteer van onze superaanbieding!

Profiteer nu!
Iedere week de leukste schrijfwedstrijden? Meld je aan voor de Schrijven Nieuwsb

Meld je aan voor de Schrijven Nieuwsbrief.

Het is gratis!