Start » Forum » Themaforums » Vraag het de schrijfdokter » Te snel te diep in het verhaal?

Te snel te diep in het verhaal?

7 reacties [Laatste bericht]
Dave89
Laatst aanwezig: 14 uren 9 min geleden
Sinds: 14 Jan 2016
Berichten: 362

Te snel te diep in het verhaal?

Goedenavond,

Graag zou ik van dit forumonderdeel gebruik maken om de volgende vraag te stellen:

Ik ben begonnen aan een nieuw manuscript waar de hoofdpersoon kampt met problemen die ontstaan zijn uit zijn jeugd. Die ervaringen (en problemen) hebben hem grotendeels gevormd hoe hij nu is en zijn dus ook nodig om hem te begrijpen. Daarnaast zijn ze natuurlijk belangrijk voor het verdere verloop van het verhaal en het einde dat ik heb bedacht. Nu loop ik er wel tegen aan dat ik niet zo goed weet wanneer ik voor het eerst een uitgebreidere inkijk moet geven in zijn jeugd. In flashback vorm heb ik nu in het eerste hoofdstuk een scene uitgeschreven van toen hij achttien was met zelfs een beetje vroege jeugd erbij. Is het verstandig om het tipje van de sluier al zo vroeg op te lichten om de lezer te interesseren of is het beter om het 'belangrijke werk' te bewaren tot we verder in het verhaal zijn? Ik twijfel enorm...

Reacties

kiksgreggel
Laatst aanwezig: 1 week 6 dagen geleden
Sinds: 14 Aug 2010
Berichten: 488

Dat ligt natuurlijk helemaal aan je verhaal. Ik ben zelf ook bezig met een manuscript waarin ik begin met een flashback. Wat wel belangrijk is, is dat je probeert te voorkomen dat je in het eerste hoofdstuk een 'infodump' van de voorgeschiedenis krijgt. Als je lezers in je verhaal wilt trekken, dan kun je beginnen met een spannende en belangrijke gebeurtenis die zijn jeugd heeft getekend. Dat tipje van de sluier kan inderdaad interessant zijn om te willen weten hoe het je personage verder is vergaan. De rest van die verhaallijn komt dan in de loop van je verhaal.

Werkt aan 4de en 5de thriller. 'Geen weg terug' verschijnt op 30 mei 2017. 'Gezworen vrienden' (2014). 'Bloedgeld' (2012). 'edwardhendriks.nl' Lees gratis mijn korte verhalen via Smashwords

Diana Silver
Laatst aanwezig: 7 uren 23 min geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4509

Ik vind het altijd heerlijk in verhalen wanneer dat níet gedaan wordt - dat terugkijken en 'inzicht' geven. Geef mij maar gewoon een personage met eigenaardigheden en onzekerheden die gewoon met al zijn tegenstrijdige gevoelens door het verhaal struikelt. Als ik in hoofdstuk 20 dat een klein hintje vind naar een - mysterieus - probleem in zijn jeugd; heerlijk. Als ik er tegen het einde een vaag en open beeld van heb wat er zo mis was aan die jeugd, ben ik dik tevreden. De details vul ik zelf wel in.

Maar dat ik mijn smaak ^.^

Een poging tot negenvoudige sublimatie.

krommenaas
Laatst aanwezig: 17 uren 50 min geleden
Sinds: 9 Dec 2014
Berichten: 223

Zorg er eerst voor dat de lezer de hoofdpersoon interessant vindt in het hier en nu voor je in zijn verleden graaft. Overweeg om die gebeurtenissen uit het verleden op een andere manier te brengen (bvb. in dialoog, evt. tussen andere personages), want een flashbackscene is toch altijd een beetje een kunstgreep.

Diana Silver
Laatst aanwezig: 7 uren 23 min geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4509
krommenaas schreef:

Overweeg om die gebeurtenissen uit het verleden op een andere manier te brengen (bvb. in dialoog, evt. tussen andere personages), want een flashbackscene is toch altijd een beetje een kunstgreep.

Second that!

Een poging tot negenvoudige sublimatie.

janpmeijers
Laatst aanwezig: 9 uren 8 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5238

Dave89,

Citaat:

Nu loop ik er wel tegen aan dat ik niet zo goed weet wanneer ik voor het eerst een uitgebreidere inkijk moet geven in zijn jeugd. In flashback vorm heb ik nu in het eerste hoofdstuk een scene uitgeschreven van toen hij achttien was met zelfs een beetje vroege jeugd erbij.

Dat is een kwestie van compositie - wat is de volgorde waarin de lezer de gebeurtenissen te lezen krijgt. (De lezers die op pagina 75 beginnen laten we buiten beschouwing).
Als de verhaaleenheden goed zijn geschreven maakt het niet uit. Een flashback heet alleen zo omdat die aan het verhaalheden voorafgaat.
voorbeeld: de verhaaleenheden zijn: HP als kleuter (A); als tiener (B); als adolescent (C); als volwassene (D)
Als je verhaal dan de compositie heeft: ABCD is er geen flashback;
Als het begint bij B is A een flashback; en als het begint bij C, zijn A en B flashback. etc.
Dit kun je omzeilen door de HP in een verhaaleenheid te laten denken aan een andere verhaaleenheid, dat heet de herinnering - het verhaalheden, inclusief de andere personages, blijft dan in dezelfde tijd doorlopen. Je kunt die systemen ook door elkaar gebruiken. Wees je wel steeds bewust of je overschakelt naar een andere verhaaleenheid of alleen een herinnering gebruikt.

Dave89
Laatst aanwezig: 14 uren 9 min geleden
Sinds: 14 Jan 2016
Berichten: 362

Bedankt voor jullie reacties! De meningen zijn verdeeld zie ik. Het is inderdaad een kunstgreep. Ik vind het best lastig om te doen, want ik ben inderdaad bang voor de infodump. Het is nu niet geschreven als een opsomming van gebeurtenissen, maar als een herleving van een bepaald moment. De 'tijd' waarin het geschreven is veranderd dan (en ik probeer dat wat vloeiend te doen) van bijvoorbeeld: hij zei naar had hij gezegd of hij had... etc.

@Jan: Het is niet gedaan als ABCD. Eerder als: D dan C dan B dan weer D.

Jowi Schrijfdokter
Laatst aanwezig: 35 weken 1 dag geleden
Sinds: 14 Feb 2017
Berichten: 2

Eigenlijk heeft iedereen gelijk; een verhaal kan overal beginnen en van iedere vorm zijn briljante en minder briljante voorbeelden te vinden. Het is een kwestie van smaak en van mode; tegenwoordig is een exposé wat minder gangbaar dan vroeger. Nu wordt er vaker voor gekozen de achtergrondinfo in de actie te verwerken. En dus pas als de held in het water dreigt te vallen en daar hysterisch van wordt, met een enkel zinnetje duidelijk te maken dat er vroeger iets vreselijks en nats is gebeurd.
Een goeie manier om te testen hoeveel informatie een lezer nodig heeft is de kroegtest: nodig een vriend of vriendin uit voor een bier of een koffie. Koop de koffie. Vertel het verhaal dat je aan het schrijven bent. Vertel je verhaal alsof je het over een bekende hebt die een avontuur meemaakte. Zelfs als je wat schrijven betreft nog niet aan het einde bent toegekomen, doe dan nu alsof dat wel zo is. Let tijdens het vertellen op drie dingen: 1. Hoe goed kom je uit je woorden en hoeveel achtergrondinfo heb je nodig om het spannend te houden. 2. Hoe reageert je vriend, wanneer wordt er een slok koffie genomen, hoe lang is er aandacht voor je verhaal.

Vaak merk je tijdens het vertellen wat de belangrijkste details zijn die je over je personage moet vertellen om wel de hint te geven, maar geen geschiedenisles.

Succes!
Jowi

Moleskine cadeau? Neem nu een abonnement op Schrijven Magazine!

Gratis Moleskine opschrijfboekje bij een abonnement op Schrijven Magazine!

Bestel nu!

Lees Tekstblad!

Neem een (proef)abonnement
Schrijven Magazine SUPERAANBIEDING

Korting én 3 cadeaus!

Word nu abonnee!

Meld je aan voor de Schrijven Nieuwsbrief.

Het is gratis!