Lamgeslagen door kritiek

Lid sinds

14 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Lamgeslagen door kritiek

Herkennen jullie het volgende verschijnsel? Je bent fijn bezig met een verhaal en dan ontvang je onverwacht kritiek op een eerder schrijfsel. Vervolgens blokkeer je volledig. Je ogen glijden over je nieuwe creatieve product, waarvan je vond dat het zo goed ging, en dan spookt die kritiek maar door je hoofd, waardoor je geen woord meer op papier krijgt. Je pen bevriest. Uiteindelijk komt het wel weer goed, maar wat duren die momenten altijd lang... Ik zit er midden in en in plaats van verder te schrijven aan het verhaal, zit ik dit te typen. Grmbl.

Lid sinds

14 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Wie heeft er wat raars van gezegd of opgemerkt dan, Rudolf? Dit is ook een soort verwerking van je 'block,' dat mag best.

Lid sinds

13 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Oh jee. Maar is het maar een iemand die kritiek geeft of meerdere mensen? Eigenlijk moet je er niks van aantrekken, je bent met een nieuw project bezig en die wordt waarschijnlijk heel anders dan het vorige wat je hebt geschreven. Komt wel goed... Had bijna schatje er achter aan geschreven. Komt door die Roosvicee reclame :o

Lid sinds

15 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Gaat het over je eerste boek? Dan lijkt het me erg vervelend, omdat je er niets meer aan kunt doen. Als de kritiek al terecht is natuurlijk. Ik ben nu eerlijk gezegd ook wel nieuwsgierig naar het wie, waar en waarop. Tja, wat kan je doen? Uithuilen, een paar keer diep zuchten en met volle moed (hoop niet voor je met de moed der wanhoop) er weer tegenaan. Succes :thumbsup:

Lid sinds

14 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Oei, dit gaat even de verkeerde kant op. Het gaat mij niet om het wie en wat. Ik probeer het wat algemener te houden voor dit topic. Dit om misverstanden te voorkomen! Het is wel zo dat dit mij is overkomen, maar zoiets heb ik wel vaker gehad. Dan merk ik dat ik vervolgens erg veel opstartproblemen krijg. De vraag is meer of jullie dit herkennen. Blokkeer je na kritiek of zet je je daar gemakkelijk overheen?

Lid sinds

13 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Dat kan natuurlijk ook wat Mara post. Als mensen jaloers zijn, dan zeggen ze vaak de meest nare dingen. Lekker links laten liggen dat soort mensen.

Lid sinds

14 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik zet me er niet makkelijk overheen. Nee, ik probeer ze uit te leggen en nog eens uit te leggen en pfff, voor de zoveelste keer uit te leggen waarom ik wat gedaan heb. Ik wil hun kritiek ook snappen.

Lid sinds

14 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Heel herkenbaar. Mijn ervaring is dat ik alleen goed kan schrijven als ik me rustig, veilig en open voel. Als er kritiek komt, verandert mijn stemming en ga ik op een soort zakelijke harde tour. Ik klap niet dicht, maar ik ben dan niet meer goed in staat om te schrijven. Op zulke momenten probeer ik weer bij mezelf te komen. Dat kan door het opzetten van bepaalde muziek, door het kijken naar leuke tv programma's of een blokje om te gaan. Ik denk wel dat het op den duur makkelijker wordt. Dat je nog wel geraakt wordt door kritiek, maar dat je er sneller overheen komt. En bedenk: de beste stuurlui staan aan wal!

Lid sinds

13 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik heb wat dat betreft een dikke huid. Ik kan goed tegen kritiek. Of ik doe er iets mee of ik laat het gaan, zolang het maar niet onredelijk is.

Lid sinds

15 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Rudolf, Kan je iets met de kritiek? Ik bedoel, zit er iets in wat terecht is en wat je kan verbeteren in je verdere schrijfwerk? Of is het volslagen onzinnige kritiek? In het laatste geval kan ik me voorstellen dat het erg frustrerend is en dat er even weinig ruimte in je hoofd is om vrolijk verder te schrijven. Als er een kern van waarheid in de kritiek zit, is het ook naar, maar dan kan je het misschien wel gebruiken en er toch nog iets positiefs mee doen. Het lijkt mij voor mezelf een heel verschil of ik het wel of niet met de kritiek eens ben.

Lid sinds

14 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ja, herkenbaar Rudolf! Met dit verschil dat het bij mij niet om al gepubliceerd werk ging (ik neem aan dat dit over Sisi gaat), maar om een ms dat ik wel al bij uitgeverijen had ingediend. Ik ben er echt een paar dagen niet goed van geweest, heb ook enorm zitten dubben of die kritiek terecht was, of ik het ms aan zou moeten passen of niet. Omdat het al ingestuurd was, ging dat niet meer. Maar het zette ook op losse schroeven waar ik mee bezig was, ik moest noodgedwongen tijdens het schrijven al reflecteren, terwijl ik nog helemaal niet in dat stadium was. Wat er bij mij erg inhakte, was het feit dat de kritiek door een 'bons' werd gegeven, iemand van wie algemeen wordt erkend dat hij veel know how heeft van kinderboeken. Wat mij heeft geholpen is een lijstje maken, heel basaal, met de voors en tegens. Waarom had ik de keuze gemaakt om het te doen zoals ik had gedaan, wat zouden de consequenties zijn als ik het de kritiek zou opvolgen. Dat sterkte mij in mijn beslissing en maakte het makkelijker om de kritiek naast me neer te leggen, in die zin, dat ik er kennis van had genomen maar er niets mee deed. Pas toen ik dat helder had, kon ik me weer concentreren op mijn nieuwe schrijfsel, en daar de positieve kanten van zien.

Lid sinds

16 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Dat denk ik ook (wat Irene zegt). Ga bij jezelf na waarom die kritiek zo'n invloed op je heeft. Ieder mens mag een mening hebben, soms is dat niet de jouwe. Dat kan vervelend zijn, vooral als het over jouw werk gaat, en je mag jezelf ook gerust toestaan, daar verdriet of frustratie over te voelen. Maar als jij je werk naar beste kunnen hebt gedaan - en het lijkt me echt dat niemand dat zal of kan ontkennen - dan is wat overeind blijft: jij deed het hoogste. Voor jou. Op dat moment. In die situatie. Met die personen. Ik denk als je die twee dingen bij elkaar kunt krijgen (1. het rot vinden dat een ander kritiek heeft op jouw werk en 2. weten dat je geen ander werk had kunnen maken, omdat dit het beste was wat je te geven had) dat je dan op termijn die kritiek wel een plaats kunt geven.

Lid sinds

16 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Oeps, ik geloof dat ik iets heel verkeerds heb gezegd/gedaan :o Dat was dus niet de bedoeling. En wat je vraag betreft of ik het herken: ja! Toen ik mijn eerste manus af had en trots naar zeven proeflezers had gestuurd kreeg ik ongezouten kritiek terug (daar had ik ook om gevraagd). Ik heb geloof ik twee dagen op bed liggen janken voordat ik mezelf bij mijn lurven greep en ging herschrijven. Het manus is overigens verstoft in een la uiteindelijk, ze hadden nog gelijk ook. :angry: Het is overigens wel iets waar ik aan gewend ben geraakt. Ik kan kritiek nu veel meer als leermoment zien. Dat komt ook door de cursussen en schrijfgroepen waar ik in zit/zat, waar je per definitie kritiek moet geven/ontvangen en waar ik leerde van kritiek te groeien. Het went dus en wordt uiteindelijk iets positievers.

Lid sinds

15 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ing, dat is een goede manier om ermee om te gaan. Van dat lijstje ga ik onthouden. Bij mij heeft het heel lang geduurd voor ik kritisch naar kritiek kon kijken. Ik nam in het begin klakkeloos alle kritiek over en paste het toe op mijn schrijfsels. Nu kan ik het onderscheid beter maken en beter beoordelen of het terechte kritiek is waar ik iets mee kan. Maar ik blijf het lastig vinden.

Lid sinds

14 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Herkenbaar.... *mompelt iets over de marathon*
En we zijn daar nog wel zo opbouwend...

Lid sinds

14 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Onzinnige kritiek is inderdaad ook vreselijk, zoals Irene schrijft. Ik merk dat ik mij daar enorm over kan opwinden. Maar op zich goede kritiek die wél ergens op slaat blokkeert mij juist meer. Ik krijg dan vaak het gevoel dat ik het a la minute moet verbeteren, terwijl het dan juist net dingen zijn die heel specifiek op je algehele stijl van toepassing zijn. Dat werpt onherroepelijk een blokkade op. Ik moet waarschijnlijk de juiste balans nog vinden. Iedereen hierboven heeft tips waar ik wat mee kan. Maar als ik het goed begrijp is er niemand die vrolijk verder typt na het ontvangen van zulke kritiek?

Lid sinds

13 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Maar dat zou toch betekenen dat je helemaal niks van kritiek aantrekt, ook niet van opbouwende kritiek. Lijkt me vreemd. Ik denk dat je altijd er over nadenkt en niet vrolijk verder gaat typen, tenzij je een bord voor je kop hebt. Zo denk ik er over. Ik ga rustig zitten en nadenken of ik er wat mee kan. In de meeste gevallen wel en ben ik er blij mee, zodat ik er een frisse kijk op heb en weer verder kan.

Lid sinds

16 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
"Maar als ik het goed begrijp is er niemand die vrolijk verder typt na het ontvangen van zulke kritiek?" Tuurlijk niet (alhoewel ik niet weet wat voor kritiek je hebt gekregen - iedereen zal op deze specifieke kritiek ook weer anders reageren), maar negatieve reacties zijn toch meestal vervelend.

Lid sinds

14 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Onzinnige kritiek is inderdaad ook vreselijk, zoals Irene schrijft. Ik merk dat ik mij daar enorm over kan opwinden. Maar op zich goede kritiek die wél ergens op slaat blokkeert mij juist meer. Ik krijg dan vaak het gevoel dat ik het a la minute moet verbeteren, terwijl het dan juist net dingen zijn die heel specifiek op je algehele stijl van toepassing zijn.
Wat mij helpt, is om met mezelf de afspraak te maken om iets op een bepaalde dag te doen en niet direct. Dus bv. zaterdag ga ik wat doen met de kritiek. Dat voorkomt dat je er continu mee bezig bent en een paar dagen er niet bewust mee bezig zijn, schept wat meer afstand waardoor de angel eruit gehaald wordt. Hetzelfde doe ik met alle rotklusjes zoals zakelijke dingen regelen.

Lid sinds

16 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Bij mij heeft het heel lang geduurd voor ik kritisch naar kritiek kon kijken. Ik nam in het begin klakkeloos alle kritiek over en paste het toe op mijn schrijfsels. Nu kan ik het onderscheid beter maken en beter beoordelen of het terechte kritiek is waar ik iets mee kan.
Dit herken ik ook heel erg. In het begin dacht ik ook dat ik alles moest wijzigen wat een ander aangaf. Nu selecteer ik daarin beter. Sommige dingen verander/verbeter ik (als het nog kan, bij een gedrukt boek wordt dat lastiger) en sommige dingen ook weer niet. Soms kunnen dingen op meerdere manieren en kies ik er een die niet zo 'gewaardeerd' wordt, maar die ik zelf leuker/mooier vind. Het lastigste is het om kritiek van uitgevers naast me neer te leggen. Ik leer echter nu wel onderscheiden wanneer zij een manus verfouteren en wanneer verbeteren. Het zijn bepaald geen 'godheden' meer voor me. Wat Marriejeanne zegt is ook heel waar: je levert datgene af dat op dat moment het maximale is van je kunnen. Later word je (nog) beter en krijg je spijt van dingen die je nu anders zou doen. Dat is soms slikken. Zo heb ik altijd een koffer met al mijn boeken in mijn auto die ik her en der tevoorschijn haal om mijn eigen boeken te verkopen. Mijn 'eersteling' zit er echter sinds lang niet meer in, simpelweg omdat ik daar niet trots (meer) op ben. :o Dat is een vorm van zelfkritiek.

Lid sinds

14 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Herkenbaar.... *mompelt iets over de marathon*
En we zijn daar nog wel zo opbouwend...
Het is de afgelopen tijd nogal een kouwe douche geweest na al die mensen die lyrisch waren in het begin. En ook de frustratie dat ik beter kan maar niet nu, niet onder de druk van dagelijks posten, niet zonder dat ik er goed over na kan denken enzo... het steekt best wel, ja. Niet dat je er mee moet stoppen, want het is zeker nuttig voor straks met het herschrijven, maar het maakt wel dat ik me inadequate voel op dit moment en dat helpt het schrijfproces ook al niet (waardoor het dus slechter wordt en ik meer kritiek krijg etc).

Lid sinds

13 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Kritiek is vervelend, maar niet altijd onterecht. Als zoiets op goede gronden wordt verteld zie ik het niet als een probleem, eerder als een vingerwijzing. Je weet zelf het beste of het al dan niet terechte kritiek was/is. Als het om onterechte kritiek gaat leg die dan spijkerhard naast je neer en als het een terechte zaak is probeer ervan te leren. Voor de rest: uitgevers weten het ook niet altijd. Dat je even moet slikken begrijp ik. Demain c'est un autre jour, zeggen ze in F

Lid sinds

13 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Tja, mijn reactie is ongeveer het gemiddelde van de reacties hierboven. Ten eerste lijkt het me dat niemand het fijn vindt om kritiek te krijgen, zeker niet als het neersabelend geschreven is. Je houdt er wel een klomp in je maag aan over. Echter, goede feedback, ook al is het kritiek, die opbouwend is geschreven kan heel goed zijn. Minder leuk om te lezen dan: 'Wat heb je een geweldig boek geschreven!' maar je kan er wellicht wel wat mee. Ik denk dat je inderdaad bij kritiek er altijd uit moet filteren waar jij objectief wat aan hebt. Bedenk ook dat er zoveel lezers en zoveel wensen zijn. Indien iemand kritiek heeft op je stijl, ga dan niet direct je stijl aanpassen, want wellicht zijn er veel meer mensen die je stijl wel waarderen. Dus in het algemeen mijn tip: kijk wat voor kritiek het is, of je de kritiek vaker hebt gekregen, of je de kritiek terecht vindt, of je er iets mee kunt of dat je het naast je neer kunt leggen. Verwacht niet dat het je niets doet. Als je klaar bent met de les die je moest leren eruit te trekken, kun je waarschijnlijk weer verder met schrijven. * haast zich naar de Leescirkel, waar Zjors kennelijk interessante dingen heeft gepost - Zjors, die ook niet positief was over het boek waar ik gister zelf ook net kritiek heb gepost die hopelijk niet te veel klompen in de maag oplevert... *

Lid sinds

16 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@ MichaM: ik denk dat het openbaar schrijven van een verhaal - en er dus tijdens het proces kritiek op krijgen - niet groeizaam werkt. Schrijven is iets dat je in jezelf doet en als je tevreden bent over het resultaat, breng je het naar buiten. Van een tulp in de bol kun je ook ondertussen niet zien hoe hij wordt. Misschien mist hij straks een blaadje als hij in de zon staat en is hij een gehandicapte tulp. Maar daarom is hij nog wel mooi of de moeite waard. Het voordeel van schrijven is dat je nadat je een verhaal onder een aantal mensen naar buiten hebt gebracht, het 'gemiste blaadje' nog kunt toevoegen, voordat je het écht de wereld instuurt. Ik bedoel: de commentaren op iemands schrijfwerk zou je pas moeten krijgen nadat het zo goed als af is.

Lid sinds

14 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Het is altijd zo makkelijk om iemand zomaar wat commentaar te geven. Het moet wel echt gefundeerde kritiek zijn, iets waar je wat mee kunt. Anders kun je je frustraties niet kwijt. :mad:

Lid sinds

16 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Misschien is dat ook wel zo geweest, Mara. Gefundeerde kritiek met goede bedoelingen, bedoel ik. :smirk: