Start » Forum » Wat voel ik eigenlijk

Wat voel ik eigenlijk

15 reacties [Laatste bericht]
Denise
Laatst aanwezig: 5 jaren 12 weken geleden
Sinds: 18 Jan 2008
Berichten: 85

Wat voel ik eigenlijk

Sinds ik weer ben begonnen met schrijven probeer ik beter te worden in het beschrijven van gevoelens. Ik vind het (meestal) mooi om daarvoor vergelijkingen te gebruiken, maar dat lukt me niet zo goed.

Snappen jullie wat ik bedoel? Ik heb ooit depressieve gedachten cry baby eens horen beschrijven als een draaikolk die je steeds dieper het water inzuigt, of als een zwarte doos waar je niet uit kunt komen (die vind ik zelf minder mooi).

Op dit moment ben ik hard aan het nadenken over een goede omschrijving voor schaamte blush .
Heeft iemand tips? En dan bedoel ik niet direct voorbeelden, maar vooral: hoe kan ik dit leren?

Reacties

marriejeanne
Laatst aanwezig: 10 jaren 16 weken geleden
Sinds: 6 Mrt 2005
Berichten: 7248

Door contemplatief te observeren en je open te stellen voor wat dan binnenkomt. Dan schrijf je nog geen letter; contemplatie gaat eraan vooraf. Je moet ook niet als doel hebben: dit-of-dat wil ik zus-of-zo schrijven. Nee, dat wat geschreven wil worden, komt naar je toe (in dit geval richt je je op schaamte), en vervolgens schrijf jij het op. Of niet.

Laat maar eens horen / lezen. Ik ben benieuwd.

A dedication to Michael Jackson, the King of Pop:
http://marriejeanne.hyves.nl/blog/24735374/A_dedic...

debora.
Laatst aanwezig: 10 jaren 37 weken geleden
Sinds: 3 Nov 2008
Berichten: 146

Plaats jezelf in je schaamte, voel wat je toen voelde en haal zo naar boven wat je schrijven wilt.
(Ik kijk ook altijd graag in mijn woordenboek of in mijn synoniemenboek...)

Succes en ook ik ben benieuwd...

Niet denken, maar doen...

Yip
Laatst aanwezig: 5 jaren 15 weken geleden
Sinds: 31 Jan 2009
Berichten: 53
marriejeanne schreef:

Door contemplatief te observeren..

Eeuhm, hier ben je me kwijt blush
Tijdens een schrijfcursus kregen we wel eens een opdracht om binnen een bepaalde tijd
(5 minuten of zo) alles op te schrijven wat in je opkwam, echt in een ruk door.
Het maakte niet uit hoe idioot of krom de gedachte ook was; gewoon pennen, pennen, pennen. Pas achteraf bekijk je wat je geschreven hebt en pik je hier uit wat je wil gebruiken. Of dat wat je geschreven hebt, brengt je op een idee waar je wat mee kan.
Lijkt dat wat je bedoeld met 'contemplatief schrijven'?
Vast niet helemaal, want je zegt "je schrijft nog geen letter", maar is het idee erachter wel hetzelfde?

Four Seasons
Laatst aanwezig: 7 weken 2 dagen geleden
Sinds: 29 Apr 2008
Berichten: 6332

Misschien is het boek "Je gevoel de baas" wat voor je.
Hierin werk je met schema's waarbij je steeds moet vertellen wat er gebeurt is en wat je erbij voelt. De opdrachten in het boek zijn best pittig, maar daar leer je dan ook wel wat van.

Eigen wijsheid is ook wijsheid.

assepas
Laatst aanwezig: 3 jaren 48 weken geleden
Sinds: 6 Mrt 2008
Berichten: 1408

nou, tips...

wat ik niet altijd prettig vind is wanneer er te intensief van 'metaforen' gebruik gemaakt wordt.

Dat is niet altijd een opwaardering van je tekst. Soms maakt het me aan het zuchten...

*zucht*

"Alle kunst is volkomen nutteloos."
Oscar Wilde (1854-1900)

marriejeanne
Laatst aanwezig: 10 jaren 16 weken geleden
Sinds: 6 Mrt 2005
Berichten: 7248

@ Yip: Je moet eerst de stilte in, daar zit het. smile En als je van daaruit iets aangereikt krijgt - dat wil zeggen: het komt op een freuqentie die bij jou vibreert (hahaha, zweverig, hè!) - dan kun je het 'pakken'.

En dan begint het schrijven pas. Heel geconcentreerd. Niet van pennen, pennen, pennen. Het lijkt wat zweverig, dat zie ik zelf ook, maar toch werkt het wel.

Wat jij beschrijft, is ook een goede mogelijkheid. Misschien leidt dat tot hetzelfde resultaat; dat weet ik niet. Dat zou mooi in een cursus eens geoefend kunnen worden.

Ik denk dat de verschillende methodes bij verschillende mensen passen - zowel gever (leraar) als ontvanger (leerling). Daar moet je dan voor jezelf achter zien te komen.

Om metaforen te vinden lijkt me mijn methode echter beter. Ehum.

A dedication to Michael Jackson, the King of Pop:
http://marriejeanne.hyves.nl/blog/24735374/A_dedic...

TheMaestro
Laatst aanwezig: 3 jaren 42 weken geleden
Sinds: 25 Feb 2008
Berichten: 63
Yip schreef:
marriejeanne schreef:

Door contemplatief te observeren..

Eeuhm, hier ben je me kwijt blush
Tijdens een schrijfcursus kregen we wel eens een opdracht om binnen een bepaalde tijd
(5 minuten of zo) alles op te schrijven wat in je opkwam, echt in een ruk door.
Het maakte niet uit hoe idioot of krom de gedachte ook was; gewoon pennen, pennen, pennen. Pas achteraf bekijk je wat je geschreven hebt en pik je hier uit wat je wil gebruiken. Of dat wat je geschreven hebt, brengt je op een idee waar je wat mee kan.
Lijkt dat wat je bedoeld met 'contemplatief schrijven'?
Vast niet helemaal, want je zegt "je schrijft nog geen letter", maar is het idee erachter wel hetzelfde?

Ik heb ook een cursus gevolgd waarin ze met die tip kwamen. Het leuke was dat in al die stortvloed van woorden er toch hele nuttige zinnen tussen zaten waar ik iets mee kon. Dat trucje werkt vaak goed. Anders beschrijf je eens wat gevoelens en dan kunnen we er op reageren...

Majanne
Laatst aanwezig: 5 jaren 2 weken geleden
Sinds: 7 Dec 2008
Berichten: 492

Soms zie ik het als het opzetten van een schilderij.
Je begint met het verhaal in dunne lijnen potlood, gum bij de hand. Dan wat dikkere lijnen. Kleur erbij, diepte creeeren, toevoegen, ( en weer veel weghalen) binnen de lijntjes blijven, en soms eroverheen.
Op deze manier kan een vlak persoon/ een vlakke gebeurtenis -terwijl ik in mijn gedachten de hele situatie duidelijk voor me zie, want IK weet waarover ik schrijf...- wat KLEUR/Couleur Locale krijgen. Zodat de onwetende lezer, - die mijn niet kent, noch mijn uitgangspunt, noch de personage/ situatie of omgeving die ik wil omschrijven- in zijn eigen hoofd een eigen beeld kan vormen over de randvoorwaarden van het verhaal.

Intussen heb ik geleerd dat het schrijven van bijvoorbeeld 'Ik voel me....' not done is, zoeken in je binnenste wat je nou eigenlijk voelt, tja, zie dat maar eens zo te omschrijven dat de lezer met je meevoelt....

ZO, mooi metaforisch omschreven, of niet big grin

Vroede vrouw aan het woord

assepas
Laatst aanwezig: 3 jaren 48 weken geleden
Sinds: 6 Mrt 2008
Berichten: 1408

*zucht*

big grin big grin big grin

"Alle kunst is volkomen nutteloos."
Oscar Wilde (1854-1900)

Yip
Laatst aanwezig: 5 jaren 15 weken geleden
Sinds: 31 Jan 2009
Berichten: 53
marriejeanne schreef:

@ Yip: Je moet eerst de stilte in, daar zit het. smile En als je van daaruit iets aangereikt krijgt - dat wil zeggen: het komt op een freuqentie die bij jou vibreert (hahaha, zweverig, hè!) - dan kun je het 'pakken'.

Aahh... ik denk dat ik begin te vatten! Dat zijn van die momenten als ik met mijn hondje wandel, het liefst hier achter in het bos waar niemand is, waar mooie woorden en precies de juiste zinnen, in mijn hoofd lijken te vormen en uitgroeien tot een log, een verhaal of iets anders... Van die momenten waarin je het echt in je onderbuik voelt kriebelen en dat je weet: dit kan wat moois worden!
Dat heeft dus echt een naam!
Contemplatief observeren... en ik noemde het altijd maar heel simpel: een onderbuikkriebel-moment. big grin

Majanne schreef:

Intussen heb ik geleerd dat het schrijven van bijvoorbeeld 'Ik voel me....' not done is, zoeken in je binnenste wat je nou eigenlijk voelt, tja, zie dat maar eens zo te omschrijven dat de lezer met je meevoelt....

Dat is precies het verschil tussen vertellend en vertonend schrijven!

Ik gebruik zelf ook wel eens een site met synoniemen. Toch vind ik dat wel eens tricky.
Het woord/ de woorden moeten wel helemaal bij je passen, anders loop je het risico dat het te gekunsteld overkomt. Dat wil je ook niet, toch?

marriejeanne
Laatst aanwezig: 10 jaren 16 weken geleden
Sinds: 6 Mrt 2005
Berichten: 7248
Yip schreef:

Dat heeft dus echt een naam!
Contemplatief observeren... en ik noemde het altijd maar heel simpel: een onderbuikkriebel-moment.

Sinds vandaag heeft het die naam! idea! smile Twee zelfs: ook nog onderbuikkriebel-moment. idea! idea! Heb je daar je frequenties zitten waar het vibreert? smile smile smile

Maar dat bedoel ik dus wel, ja.

A dedication to Michael Jackson, the King of Pop:
http://marriejeanne.hyves.nl/blog/24735374/A_dedic...

Denise
Laatst aanwezig: 5 jaren 12 weken geleden
Sinds: 18 Jan 2008
Berichten: 85

Ik kijk ook wel eens naar synoniemen, maar meestal vind ik mijn eigen woorden toch mooier smile

Ik snap helemaal wat jij bedoelt, Marriejeanne, en dat ga ik zeker uitproberen.

Terugdenken aan een moment waarop ik door de grond zou willen zakken en dan kijken wat er bij me opkomt. Hoe ik dat gevoel in woorden kan 'pakken'.

Ik zie schaamte wel een beetje als een wezen dat boosaardig naar mij grijnst... waardoor ik dan weer weg zou willen duiken...
Hmm, nog even denken wat ik daarmee kan...

pvdwngrd
Laatst aanwezig: 7 jaren 33 weken geleden
Sinds: 25 Sep 2007
Berichten: 1005
marriejeanne schreef:
Yip schreef:

Dat heeft dus echt een naam!
Contemplatief observeren... en ik noemde het altijd maar heel simpel: een onderbuikkriebel-moment.

Sinds vandaag heeft het die naam! idea! smile Twee zelfs: ook nog onderbuikkriebel-moment. idea! idea! Heb je daar je frequenties zitten waar het vibreert? smile smile smile

Maar dat bedoel ik dus wel, ja.

Ik denk dat dit ook periodes zijn van 'waakzaamheid' zonder de activiteit om alles te beredeneren. Aanschouw het en laat het gebeuren. Als je in deze toestand een schilderij maakt, dan ben je plotseling uren verder zonder dat je erbij nagedacht hebt. Je bent niet passief, want dan slaap je, dan 'maak je het niet mee'. Maar je bent ook niet echt actief, je 'bemoeit' je niet met het proces, je laat het gebeuren en je neemt het waar.
Ik denk dat dit ook de momenten zijn dat je hersenen de alpha golven produceren, een wakkere alertheid maar zonder activiteit.

Met vriendelijke groeten

ibrocatus
Laatst aanwezig: 8 jaren 10 weken geleden
Sinds: 2 Nov 2008
Berichten: 21

@pvdwngrd: heerlijk he, die "flow"momenten. dat de tijd even stil lijkt te staan en je alleen bezig bent in het moment. Ik had me nooit zo gerealiseerd dat dit ook erg belangrijk is als je schrijft, dat je het "laat gebeuren" en niet teveel moet nadenken.

alleen je eigen weg is de juiste weg

Jommeke
Laatst aanwezig: 4 jaren 45 weken geleden
Sinds: 13 Mei 2006
Berichten: 870

Ik noem het helder "denken". Wanneer ik wakker word en ik lig nog even na te soezen, lijken mijn hersenen wel op z'n best. De zinnen stromen binnen, aan een niet te vertragen snelheid. Zo'n overpeinzing heb ik ook in of na een warm bad.

@ pvdwngrd, kun jij mij meer over alpha golven uitleggen?

  • Hoe schrijf je subtiel over emoties?
  • Zo vind je een uitgever die bij je past
  • Minicursus flashbacks
  • Zo belangrijk zijn de eerste 10 pagina's 
  • THEMA Kan schrijven je leven redden?
  • Schrijftips van Anne-Gine Goemans
  • Schrijftechniek: vertellen en vertonen
  • Taaltips: taal en logica

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 16:00 uur, dan krijg je het nummer thuisgestuurd!

Introductiekorting!
Lees Schrijven Magazine

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór maandag 16:00 u.!

Meer informatie