Start » Forum » Verschillende vragen over mijn memoires

Verschillende vragen over mijn memoires

7 reacties [Laatste bericht]
kimberley81
Laatst aanwezig: 6 jaren 45 weken geleden
Sinds: 7 Sep 2012
Berichten: 9

Verschillende vragen over mijn memoires

Hallo allemaal,

Ik heb een aantal vragen over een boek dat ik aan het schrijven ben.

Ik ben met het boek begonnen voor mijn eigen verwerking. Ik liet af en toe eens wat lezen aan verschillende mensen en merkte dat ze enthousiast waren en wel meer wilde lezen. Maar ook dat ze begrip kregen voor wat er allemaal is gebeurd.
Dit vond ik erg leuk en werd enthousiaster. Mijn doel is veranderd en is het niet meer ter verwerking maar ook voor anderen.
Ik ben bezig met een boek over zo ongeveer de laatste 5 jaar uit mijn leven.
Memoires heet dat toch? Omdat het niet over je hele leven gaat...

Ik schrijf over het moeder worden en moeder zijn. Moeder worden/zijn is voor velen een interessant onderwerp. Waarom mijn verhaal dan interessant? Ik denk dat ik dingen heb mee gemaakt waar anderen over willen lezen. Bij het zwanger worden heb ik het ziekenhuis nodig gehad. Dat is een ingrijpend iets en interessant om over te lezen.
Ons eerste kindje is te vroeg geboren, bijna 5 weken. Los daarvan is het leuk om over het moederschap te schrijven en te lezen. Helemaal over de eerste keer. Het begin ging niet zo vloeiend en ze bleek een huilbaby. Dit is voor anderen in dezelfde situatie prettig om over te lezen. Herkenbaar denk ik.
Daarna wilde we graag nog een kindje en we hadden dus weer het ziekenhuis nodig. Ik was gauw weer zwanger maar dat ging mis. Daarna was ik gauw weer zwanger maar niet van 1 maar van 2 baby’s. Een tweeling is natuurlijk ook wel speciaal! De zwangerschap is weer anders en de bevalling enz ook. Deze 2 kwamen nog weer wat vroeger namelijk met 34 weken. Ze hebben een tijd in het ziekenhuis gelegen en daarna ging ook dit niet zo vloeiend.
De kinderen zijn de eerste jaren veel ziek geweest en met 1 van de tweeling zijn we druk in de onderzoeken naar een mogelijke bewegingsstoornis. Dit is een behoorlijke zoektocht omdat hij waarschijnlijk iets heeft wat zeldzaam is. Deze zoektocht is interessant om te delen denk ik en tzt de uitkomst ook.

Dit alles is niet alleen kommer en kwel. Wel herkenbaar voor andere papa’s en mama’s die ook dit soort dingen meegemaakt hebben. Maar ook voor mensen in hun omgeving. Ik probeer er ook wat humor in te verwerken. Ik probeer uit te leggen hoe het is om in de schoenen te staan van (BIJVOORBEELD; want er zijn natuurlijk verschillende voorbeelden uit het boek te halen) een mama van een te vroeg geboren kindje maar ook probeer ik aan te geven dat er ook andere gevallen zijn. Er worden kindjes veel vroeger geboren. Dus ik probeer de nuance te zoeken tussen de heftigheid maar niet te zwelgen in zelfmedelijden. Snappen jullie wat ik bedoel?
Ik wil ook wat feiten/informatie geven over ziekten, vroeggeboorten en al dat soort zaken. Deze wil ik in blokjes met info apart in de tekst zetten. Beetje zoals die blokjes in het boek van Kluun.
Mijn boek is (denk ik) voor vrouwen tussen de 25 en de 45 jaar met kinderen.

Wat wil ik met mijn boek:
Informatie geven, emotie overbrengen, mensen raken, herkenning voor anderen, troost, helpen met verwerking van anderen, begrip (dan niet voor mijn situatie maar meer voor wat we mee maken, hoe dat voor ouders is dus niet ons persoonlijk), humor, sarcasme, ontroering, dat ik mensen laat nadenken. Niet zielig gevonden worden, niet zielig overkomen, niet negatief overkomen.
Het moet mooi en ingrijpend zijn maar ook leuk.

Ik heb een aantal boeken gelezen waarin een aantal onderwerpen ook voorkomen. De ene vond ik veel fijner om te lezen dan de ander. Ik vind het wel moeilijk aan te geven wat ik beter vond. IS soms ook een gevoel. Maar ik hou wel van emotie maar weer niet van details zoals hoe de deur eruit ziet waar iemand iedere dag door naar het ziekenhuis moet. Beetje een vreemd voorbeeld misschien maar dat soort franjes houd ik niet van. Dat is puur smaak/persoonlijk.
Ik heb wat vragen aan jullie.

VRAAG 1: een boek als dit is dat prettig in dagboekvorm of meer in verhaalvorm?
Ik begijn nu chronologisch met zwanger willen worden en dan zwanger zijn (deze heb ik in zwangerschapsweken ingedeeld, niet alle weken behandel ik hoor), daarna bevalling enz.
VRAAG 2: Hebben jullie tips om een boek als deze niet te negatief te laten overkomen? Of tips voor dit genre in het algemeen. Ik kan zelf weinig vinden over memoires…
VRAAG 3: Ik schrijf het boek vanuit mezelf. Dus vanuit “ik”. Ik denk dat dat de prettigste manier is. Wel heb ik er een aantal dialogen in die in mijn hoofd afspelen. BV Ik “zie” in het ziekenhuis voor me hoe de jongens met elkaar praten. De jongens zijn dan een week oud en kunnen natuurlijk niet praten. Dat is dus iets van afwisseling, wat luchtiger en humorvol.
Wat denken jullie van de “ik” vorm. Moet ik dat afwisselen of is het logisch om het zo te doen omdat hij MIJN belevenissen zijn.
VRAAG 4: Ik hoop dat jullie een beetje begrijpen wat ik wil met mijn boek. Ik ben benieuwd dat ALS je zo’n boek zou kopen wat je zou verwachten. Wat wil je wel en wat wil je niet lezen. Wat zouden jullie belangrijk vinden aan zo’n boek.

Het zijn allemaal vrij algemene vragen denk ik. Maar dit is wat er nu in me opkomt. Ik heb trouwens al een heel deel geschreven. Sommige stukken vind ik zelf goed en sommige stukken niet. Soms is het moeilijk om te weten of je dingen gedetailleerd moet benoemen of bepaalde onderdelen niet hoeft te noemen. Maar goed straks zal het een stuk minder vaag worden en zal ik in een ander topic wel wat stukjes opsturen.

Ik ben benieuwd wat jullie van het idee vinden als je je even verplaatst in mijn doelgroep natuurlijk wink Ik snap wel dat als je alleen sf leest je totaal niet geïnteresseerd bent in mijn boek;)

Als je vragen hebt stel ze gerust!

Reacties

Xuchiejlala
Laatst aanwezig: 3 jaren 4 weken geleden
Sinds: 20 Jul 2010
Berichten: 751

Hoi kimberley81,

Ik zal proberen je vragen te beantwoorden, maar ik ben inderdaad zo'n science-fiction lezer die nog weinig geïnteresseerd is in jouw boek (vanwege het onderwerp), maar ik zal wel mijn best doen om mij even in jouw doelgroep te verplaatsen stick out tongue

kimberley81 schreef:

VRAAG 1: een boek als dit is dat prettig in dagboekvorm of meer in verhaalvorm?
Ik begijn nu chronologisch met zwanger willen worden en dan zwanger zijn (deze heb ik in zwangerschapsweken ingedeeld, niet alle weken behandel ik hoor), daarna bevalling enz.

Beide vormen vind ik prettig. Bij de dagboekvorm denk ik dan aan meerdere fragmenten uit jouw leven van voor, tijdens en na de bevalling, terwijl een verhaalvorm een wat soepelere overloop heeft, niet zo gefragmenteerd. Je zou eens een begin kunnen maken in beide vormen en deze laten proeflezen (op dit forum bijvoorbeeld) om te kijken wat mensen prettiger vinden lezen. Het gaat er ook om hoe jij die vormen invult.

kimberley81 schreef:

VRAAG 2: Hebben jullie tips om een boek als deze niet te negatief te laten overkomen? Of tips voor dit genre in het algemeen. Ik kan zelf weinig vinden over memoires…

Hoe bedoel je dat precies, niet negatief laten overkomen? Als in gezeur over hoe zwaar het allemaal wel niet is geweest?
Ik denk dat je dit kunt bereiken met humor, maar ook door afwisseling met veel positieve momenten. Door in je achterhoofd te houden dat je dit niet alleen schrijft voor jouw verwerking, maar ook voor andere mensen om er wat van op te steken en zich gesteund te voelen in hun eigen, overeenkomstige situatie.

kimberley81 schreef:

VRAAG 3: Ik schrijf het boek vanuit mezelf. Dus vanuit “ik”. Ik denk dat dat de prettigste manier is. Wel heb ik er een aantal dialogen in die in mijn hoofd afspelen. BV Ik “zie” in het ziekenhuis voor me hoe de jongens met elkaar praten. De jongens zijn dan een week oud en kunnen natuurlijk niet praten. Dat is dus iets van afwisseling, wat luchtiger en humorvol.
Wat denken jullie van de “ik” vorm. Moet ik dat afwisselen of is het logisch om het zo te doen omdat hij MIJN belevenissen zijn.

De ik-vorm lijkt mij prima, dat komt ook persoonlijker over in dit soort boeken. Het zou afstandelijker overkomen als je jouw belevenissen zou schrijven vanuit de derde persoon, alsof het over iemand anders, door iemand anders is geschreven. Door het gebruik van de ik-vorm krijg ik het gevoel alsof je tegenover me zit en je verhaal vertelt, dat is, vind ik, inspirerend.

kimberley81 schreef:

VRAAG 4: Ik hoop dat jullie een beetje begrijpen wat ik wil met mijn boek. Ik ben benieuwd dat ALS je zo’n boek zou kopen wat je zou verwachten. Wat wil je wel en wat wil je niet lezen. Wat zouden jullie belangrijk vinden aan zo’n boek.

Om te lezen hoe jij je door zo'n moeilijke periode hebt weten te krijgen, wat je gedaan hebt, wat hielp. Als ik in zo'n zelfde soort situatie zou zitten, dan zou ik daar steun aan hebben.

Bernhard de Vries
Laatst aanwezig: 3 jaren 15 weken geleden
Sinds: 11 Jan 2012
Berichten: 411

Je boek bevat veel onderwerpen die interessant kunnen zijn voor mensen die hetzelfde overkomt. Ik zou overwegen in dit boek een onderwerp er uit te lichten en het alleen daarover te hebben, zodat je de herkenbaarheid vergroot. Je zegt zelf dat het voor de lezer interessant is die dit ook heeft meegemaakt, deze mix van onderwerpen lijkt me redelijk uniek.

Veel succes!

Wirrewapper
Laatst aanwezig: 1 jaar 28 weken geleden
Sinds: 6 Dec 2011
Berichten: 234

Hoi Kimberley,

Je zou ook je teksten als een soort vervolgverhaal kunnen aanbieden aan een magazine voor jonge ouders. Als zo'n magazine je verhalen aansprekend vindt en ze wil plaatsen, kun je in overleg met hen de blokjes met informatie en tips etc. ertussen zetten.
Het voordeel is dat je meteen de doelgroep direct aanspreekt, en als het aanslaat kan er achteraf een bundel van gemaakt worden waar een uitgever misschien interesse in heeft.

Succes,
Wirrewapper

de la in de kast
Laatst aanwezig: 1 jaar 25 weken geleden
Sinds: 14 Sep 2012
Berichten: 264

hoi kimberley. Jouw onderwerp is denk ik voor veel mensen interresant. Doen! Ik ben het eens met Bernhard. Om een verhaal goed uit te diepen, ruimte om onderwerp te vergroten, is het aan te raden bij een thema te blijven. Jouw belevenissen zijn veel omvattend. Misschien genoeg om twee boeken te schrijven.

Vraag 1 Eigenlijk maakt het niet uit of je vanuit de ik schrijft of niet. Omdat jijzelf de hoofdpersoon bent is het prima om in eerste instantie dichtbij jezelf te blijven. Dat schrijft makkelijker. Later kun je het altijd veranderen. In de derde persoon schrijven geeft veel mogelijkheden. Je wordt objectiever, neemt afstand en kan meer beschrijven van de hoofdpersoon. bv Steeds de ik in de spiegel laten kijken is lastig.
Om de lijn van je verhaal netjes van a naar b te laten lopen is een dagboek voor jou als schrijver handig. Toch ben je vrij om later voor een andere vorm te kiezen die je meer ruimte geeft. Bv voor terugblikken, gebeurtenissen die direct plaats vinden, ook
dialogen,die misschien meer spanning oproepen.
2 Als jij het ook met humor, relativering, zonder te veel pathetische uitspraken kan verwoorden,komt dat wel goed. Uit je tekst blijkt dat bewust schrijft. Komt wel goed,denk ik.
3 Die heb ik al beantwoord. smile
4Goede vraag. Ik denk dat erkenning,herkenning, meeleven belangrijk is. De lezer wil niet te veel uitleg denk ik. Je had het over blokjes met informatie. Bij non-fictie kan dat. Trouwens schrijf jij fictie? Verzin je er wat bij?

kimberley81
Laatst aanwezig: 6 jaren 45 weken geleden
Sinds: 7 Sep 2012
Berichten: 9

Allereerst bedankt voor jullie reacties! Wauw! Daar heb ik wat aan zeg.
Ik heb me natuurlijk niet voor niets ingeschreven hier. Ik vind de reacties die worden gegeven namelijk altijd eerlijk overkomen. En kritisch en dat vind ik belangrijk! Daarom was ik stiekem ook wel een beetje bang voor de reacties. Ja ik weet het als je boek wordt uigegeven wordt het nog veel erger wink Geen probleem I will deal with it! Uitgeven zou prachtig zijn. Maar eerst dit:

Hallo Xuchiejlala,
Leuk dat je reageert ondanks dat dit jouw genre niet is. Je antwoorden zijn duidelijk en uiteraard heb ik er wat aan. Over VRAAG 2 ik denk dat dat dan goed gaat komen. Aangezien ik wat humor probeer te verwerken en het niet alleen voor mezelf schrijf.
TNX!

Hallo Bernhard,
Jij ook bedankt voor je reactie. Ik snap je gedachtegang maar weet niet of het geschikt is. Je schrijft dat deze mix van onderwerpen redelijk uniek is. Dat denk ik inderdaad ook. En daarom snap ik ook dat er weinig mensen zijn die dit ook zo hebben meegemaakt. Dat kan je dan op 2 manieren zien. 1 het boek is geschikt voor mij want er zit iets in wat ik heb meegemaakt. De rest lijkt me ook interessant. Of dat mensen het inderdaad toch te breed vinden omdat er meerdere onderwerpen in staan… ik denk dat dat per persoon verschilt… Maar ik zal dit zeker nog even in mijn hoofd laten passeren!
TNX

Hoi Wirrewapper,
Dat is precies waar ik ook wel eens over na heb gedacht! Leuk dat jij er ook mee komt!
Ik heb alleen geen idee hoe je zoiets aanpakt…misschien me er toch maar eens in verdiepen…
Dank je

Hallo “de la in de kast”
Je zegt inderdaad hetzelfde als Bernhard. Ik ben daar nog niet helemaal van overtuigd maar ik ga er wel over nadenken.
Over de fictie vs non-fictie. Ik schrijf non-fictie. Tenminste mijn eigen non-fictie wink Het is mijn gedachtegang en mijn beleving. Ik denk wel dat je gelijk hebt dat de lezer niet te veel uitleg wil. Ik denk dat het dan goed is om de blokjes wel te doen maar ze behapbaar (is dat Nederlands hihi) te maken. Niet te groot. Dat is wel iets waar ik aan moet denken.
Ik denk dat ik er niets bij verzin. Alleen ik zit nog wel met een ziekenhuis waar ik niet zo tervreden over was(nog ben ). Ik ga geen plaatsnamen noemen en ook de namen van de rest zal ik fingeren maar ja als je weet waar ik woon weet je ook over welk ziekenhuis ik het heb. Uieraard zet ik erbij dat dit mijn mening is over dat moment en niet over het ziekenhuis an sich.
Zou het misschien slimmer zijn toch een aantal dingen expres te veranderen of te verzinnen om het fictie te laten worden? Hmmm weten jullie dat? Het is niet mijn bedoeling mensen te schaden. Ik wil wel aangeven dat je als mama het vaak goed weet en je hart moet volgen. Dus het verhaal moet er wel in.

Iemand anders ideeen hierover?

de la in de kast
Laatst aanwezig: 1 jaar 25 weken geleden
Sinds: 14 Sep 2012
Berichten: 264

hoi Kimberley, Weet je, ik herken je probleem over de waarheid of fictieve namen en locaties. Ik heb zelf ook een boek geschreven die een behoorlijke aanklacht is over mensen,instanties uit mijn verleden. Mijn laatste schrijfdocent rade mij aan het toch fictief te houden, zover je dat niet beperkt in het schrijven. Om eventuele rechtzaken( als dat echt ter sprake is natuurlijk) te voorkomen en de uitgever geen zin heeft in gedonderjaag. Jij en de uitgever zijn met fictie niet aanvechtbaar.
Met fictie ben je ook vrij om iets te overdrijven waardoor de lezer door een vergrootglas kijkt en alles beter begrijpt, ziet. Bij mij werkte fictief zo goed dat ik de helft erbij verzon en daardoor emotioneel afstand kon nemen en genoot van het fantaseren. succes!

kimberley81
Laatst aanwezig: 6 jaren 45 weken geleden
Sinds: 7 Sep 2012
Berichten: 9

de la in de kast, bedankt voor je tips! Ik neem ze mee.

Ik heb mijn angst overwonnen wink en heb een stukje geplaatst bij proeflezen. Ik ben beniewd wat jullie vinden.

Lees Schrijven Magazine
  • Schrijflessen van thrillerkoning Stephen King
  • Wanneer ben je klaar voor een uitgeverij?
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • Wat kun je doen tegen een schrijfdip?
  • Hoe voorkom je langdradige dialogen?

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

Introductiekorting!
Lees Schrijven Magazine

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór 23 september!

Word abonnee!