Start » Forum » Boeken schrijven op jonge leeftijd

Boeken schrijven op jonge leeftijd

45 reacties [Laatste bericht]
Liana
Laatst aanwezig: 7 jaren 29 weken geleden
Sinds: 2 Apr 2012
Berichten: 26

Boeken schrijven op jonge leeftijd

Hallo
Ik ben Liana en ben 11 jaar, bijna 12
Ik zit net in het middelbaar
Ik ben al ±een maand bezig met een boek te schrijven.
Ik heb nu zo'n 18 blz A4

Ik ben eigenlijk direct met het verhaal begonnen en daarna pas personages gedaan, als het nodig was. Ik had gewoon al een deel van het verhaal in gedachten.
Het is een fictie verhaal in een andere wereld.
Ik heb ook al veel personages en het plot is nog een beetje vaag, maar het is er wel.
Het verhaal opzich valt heel goed mee, het is niet perfect. maar echt wel goed voor mij.

Vele zeggen dat ik echt goed kan schrijven. En ik weet nog niet zeker of ik echt als beroep schrijfster wil zijn, maar ik wil er wel voor gaan.
Maar als ik nu vele stukjes herbekijk vindt ik het te simpel. Iets wat iedereen kan doen. Er zit geen emotie in (snap je)
O, ik heb ook voor elk personage een a4 blad waar alle soort informatie staat en Ook voor de plaatsen waar het zich afspeelt.
Ik maak ook zelf tekeningen (ook al kan ik niet goed tekenen) over vanalles wat met het verhaal te maken heeft.

Ik heb het gevoel dat schrijvers/schrijfsters gewoon doorschrijven. Maar ik heb vaak zoveel ideeen voor het einde dat ik het gewoon opschrijf met een witregel tussen...doen jullie dat?
Nu hebben jullie wat tips? (Maakt niet uit waarover. Als het maar handig is)

Alvast bedankt

Geef nooit op met schrijven!!

Reacties

Arthur_D
Laatst aanwezig: 6 jaren 4 weken geleden
Sinds: 14 Mrt 2012
Berichten: 303

Dag Liana,

Jong geleerd is oud gedaan, zou ik zeggen. Dus blijf in ieder geval schrijven. Later zal je blij zijn dat je die oefening hebt gehad.

Het zal je misschien verbazen, maar ook heel wat bekende schrijvers noteren eerst alles in stukjes. Ze schrijven een fragment waar ze zin in hebben. De Harry Potter boeken bijvoorbeeld zijn niet gewoon van begin tot einde geschreven.
Schrijf dus gerust alles op wat in je opkomt, en probeer er dan een verhaal van te maken. Het lijkt me zelfs heel verstandig eerst een bladzijde over elk personage te schrijven, dan ken je je personages goed.

Doe dus maar rustig voort zoals je bezig bent, en probeer dan je notities samen te smelten tot een echt verhaal.
Op jouw leeftijd (en anders trouwens ook) is het vooral belangrijk dat je het leuk vindt. En de oefening is mooi meegenomen smile

Dargor
Laatst aanwezig: 2 jaren 3 dagen geleden
Sinds: 16 Mrt 2009
Berichten: 2217

Dag Liana,

Wat leuk dat je schrijft! smile

Weet je, het belangrijkste is dat je leert. En dat je het leuk vindt!
De rest komt vanzelf wel.

Blijf tussendoor veel lezen. Pak je favoriete boeken er eens bij, en kijk hoe het geschreven is.
Daar leer je zó veel van!

Je hoeft natuurlijk niet direct een fantastisch boek te schrijven he? wink Dat kan niet.

Je schrijft dat het plot een beetje 'gaaf' is. Volgens mij bedoel je een beetje vaag stick out tongue

Succes hoor!

Arthur_D
Laatst aanwezig: 6 jaren 4 weken geleden
Sinds: 14 Mrt 2012
Berichten: 303

Velen hier kunnen alleen maar dromen van een plot die een beetje gaaf is wink

Spirit
Laatst aanwezig: 5 jaren 21 weken geleden
Sinds: 31 Jul 2010
Berichten: 1848

Dat van die missende emotie had ik op jouw leeftijd ook (en een paar jaar later ook nog). Die emotie ontstaat doordat je alles kunt loslaten en echt vanuit je personages schrijft. Waarschijnlijk zweef je nog een beetje boven het verhaal, in plaats van erin te zitten. Dat is niet zo gek als je nog maar achttien pagina's hebt.

Probeer echt je verhaal in te duiken, je personages iets bijzonders mee te geven. Probeer de lezer te laten voelen wat de hoofdpersoon voelt, dus niet: 'Er klonken voetstappen op de trap. Piet was bang', maar 'Piet verstijfde toen hij de voetstappen achter zich hoorde'. Probeer geen verhaal te vertellen, maar een verhaal te 'zijn'.

Het is een beetje lastig uit te leggen. Bij mij kwam dat vanzelf, het is gewoon de volgende stap in het schrijfproces. Veel lezen helpt inderdaad om te leren hoe je de lezer kunt raken - die kunst kun je gewoon van je favoriete auteurs afkijken. smile

Grom.

Dargor
Laatst aanwezig: 2 jaren 3 dagen geleden
Sinds: 16 Mrt 2009
Berichten: 2217

Dat is een mooie zin Spirit!

'Probeer geen verhaal te vertellen, maar een verhaal te 'zijn'.

Ja, ik voel wat je bedoelt en deel je mening. Je moet heel betrokken zijn bij wat je schrijft, om het afstandelijke te verlaten en emoties te beschrijven. Een waardevolle tip.

Liana
Laatst aanwezig: 7 jaren 29 weken geleden
Sinds: 2 Apr 2012
Berichten: 26

Dankje voor allle tips!
Het motiveert me ook!! smile
Nu met de paasvakantie ga ik veel schrijven, heb er heel veel zin in...
@Arthur_D
Dankje voor de tips en complimentjes.
@gandalfgrijs
Over het boek lezen : Sorry, maar ik zou het wel willen. Maar het gaat om een bepaalde reden niet. Maar wel bedankt voor je interesse.
@dargor
O, ja. Foutje. En ik hou echt van boeken, vooral die van Licia Troisi.
@spirit
Dankje, is heel handig.

Geef nooit op met schrijven!!

ankhranum
Laatst aanwezig: 7 jaren 30 weken geleden
Sinds: 5 Apr 2012
Berichten: 15

Maak zoveel mogelijk fouten, ga af als een stekker en krijg zo veel mogelijk negatieve reacties over je verhaal. Hier leer je veel van, neem het van mij aan. En kritiek, het beste wat je kan overkomen. Of mensen nou zeggen: "kutverhaal" of "Hier hier en hier klopt iets niet", het blijft kritiek en het zet je meer aan tot het verbeteren van je kwaliteiten. Laat je niet beïnvloeden door hetgeen wat anderen zeggen, zie het altijd als een les. Laat je verhaal nalezen door mensen die veel weten, waarvan je denkt dat ze zeiken, Grammarnazi's of intelligente eikels. Mensen die jouw verhalen stom vinden of belachelijk zijn meestal de personen die goede argumenten hebben. Mensen die gewoon zeggen dat het leuk is, muah, daar heb je eigenlijk geen zak aan want daar leer je niks van bij.

Blijf vooral doorgaan, neem op tijd pauzes en wanneer je het even niet ziet zitten leg het dan stil. Werk nooit verder met de gedachten: 'Ik wil dit' want dan wordt je zenuwachtig en ga je overhaasten.

Het is nu wat hard wat ik vertel, maar zelfs schrijvers moeten veel geduld en moed hebben om goede verhalen te kunnen schrijven. Ik zeg altijd maar: De perfecte schrijvers bestaan niet, schrijvers die meer fouten maken leren meer, schrijvers die het altijd goed doen zijn saai, wil je op den duur niks van weten en laat je in de steek. Schrijvers beter zien worden is veel leuker. De beste critici zijn degenen waarvan jij denkt dat ze rotcommentaar geven.

The Road goes ever on and on
Down from the door where it began.
Now far ahead the Road has gone,

Spirit
Laatst aanwezig: 5 jaren 21 weken geleden
Sinds: 31 Jul 2010
Berichten: 1848

Ik ben het oneens met degene hierboven. Schrijven is LEUK, hoort leuk te zijn. Om jezelf in ie vaardigheid te ontwikkelen heb je motivatie nodig en wanneer schrijven niet leuk is, is het vinden van die motivatie moeilijk. Ik heb totaal geen respect voor mensen die een verhaal 'kut' of 'bagger' noemen - zelfs als de kwaliteit te wensen overlaat. Afbranden is iets wat iedereen kan en naar mijn mening is dat niet bewonderenswaardig. Het getuigt eerder van onzekerheid (door een ander naar beneden te halen sta jijzelf hoger), een slechte taalvaardigheid ('kutverhaal' is heel makkelijk gezegd) en een gebrek aan sociale ontwikkeling.

Nu zeg ik niet dat ik het niet eens met ben het feit dat je van kritiek heel veel leert. Natuurlijk doe je dat, alleen hoeft kritiek echt niet altijd bot en respectloos te zijn. Ik ben heel erg voor opbouwende kritiek, voor tips en tops, voor eerlijkheid én voor het feit dat de proeflezer aangeeft hóé sommige fouten verbeterd kunnen worden.
Zeg nou zelf, wat is motiverender:
'Kutverhaal. Slechte interpunctie en abominabele spelling.'
Of:
'Je begint heel leuk. De openingszin pakte me, alleen daar werd het wat minder. Misschien is het een idee om de dialoog wat korter te maken, ik heb na twee zinnen al door dat Piet eigenlijk niet met Jan wil praten. Verder hoort de z van 'zegt hij' zonder hoofdletter, omdat hetgeen wat gezegd is eindigt met een komma. Er moet ook nog wat gebeuren aan dit en dit. Je einde vind ik wel weer fantastisch, dat had ik niet zien aankomen! Maar let op: hij loopt is met een t op het einde en niet met een d. Misschien is het een tip om een blaadje met werkwoordschema's naast je computer te hangen, net zolang tot ook die kleine dingetjes goed gaan.... etc.'

Degenen die rotcommentaar geven zijn niet de beste critici; dat zijn gewoon gefrustreerde mensen.

Sorry dat dit wat bot overkomt, maar ik zou het zonde vinden als (onervaren) mensen de post hierboven zouden lezen en zouden denken dat elke schrijver die mening heeft.

Grom.

Hadassah
Laatst aanwezig: 4 jaren 40 weken geleden
Sinds: 15 Feb 2010
Berichten: 1207
ankhranum schreef:

Maak zoveel mogelijk fouten, ga af als een stekker en krijg zo veel mogelijk negatieve reacties over je verhaal. Hier leer je veel van, neem het van mij aan. En kritiek, het beste wat je kan overkomen. Of mensen nou zeggen: "kutverhaal" of "Hier hier en hier klopt iets niet", het blijft kritiek en het zet je meer aan tot het verbeteren van je kwaliteiten. Laat je niet beïnvloeden door hetgeen wat anderen zeggen, zie het altijd als een les. Laat je verhaal nalezen door mensen die veel weten, waarvan je denkt dat ze zeiken, Grammarnazi's of intelligente eikels. Mensen die jouw verhalen stom vinden of belachelijk zijn meestal de personen die goede argumenten hebben. Mensen die gewoon zeggen dat het leuk is, muah, daar heb je eigenlijk geen zak aan want daar leer je niks van bij.

Blijf vooral doorgaan, neem op tijd pauzes en wanneer je het even niet ziet zitten leg het dan stil. Werk nooit verder met de gedachten: 'Ik wil dit' want dan wordt je zenuwachtig en ga je overhaasten.

Het is nu wat hard wat ik vertel, maar zelfs schrijvers moeten veel geduld en moed hebben om goede verhalen te kunnen schrijven. Ik zeg altijd maar: De perfecte schrijvers bestaan niet, schrijvers die meer fouten maken leren meer, schrijvers die het altijd goed doen zijn saai, wil je op den duur niks van weten en laat je in de steek. Schrijvers beter zien worden is veel leuker. De beste critici zijn degenen waarvan jij denkt dat ze rotcommentaar geven.

Mensen die 'kutverhaal' als commentaar hebben, zetten mij niet aan tot het verbeteren van mijn kunnen. Nu parkeer ik die kritiek gewoon ergens waar ik hem niet zie, maar als een paar jaar geleden iemand dit over mijn eerste schrijfsels had gezegd, was ik in foetushouding huilend in een hoekje gaan liggen om nooit meer een pen aan te raken. En dat terwijl de kritiek 'kutverhaal' misschien nog best te rechtvaardigen was geweest ook. Sterker nog, waarschijnlijk had ik hem zo rechtvaardig gevonden dat alle moed om door te gaan me spontaan in de schoenen was gezakt.
Natuurlijk, van ja-knikkers leer je niets, maar van mensen die je de grond in stampen ook niet. Het gaat om de argumenten en als je die opbouwend brengt, willen schrijvers die best horen. Scheelt ook weer tijd, kun je meteen doorgaan met verwerken zonder eerst huilend die hoek in te moeten. wink

ankhranum
Laatst aanwezig: 7 jaren 30 weken geleden
Sinds: 5 Apr 2012
Berichten: 15

Het is niet erg hoor, ik snap dat je dit zegt want dat had ik ook wel verwacht. Maar hard hoeft niet altijd slecht te zijn, mensen kunnen namelijk hard zijn en negatief maar ook een goede reden hebben daarvoor. Wat ik bedoel te zeggen is dat mensen die respectloos zijn ook bestaan en je eigenlijk niet van iedereen moet verwachten dat ze geweldige commentaar geven. Vergat ik er bij te zeggen, mijn fout.

En nog zelfs al zijn ze bot, geven geen (goede) argumenten dan weet je al veel want dan vinden ze er niks aan. Dan zou ik zelf allang uitgezocht hebben waarom, en de mensen die goede commentaar geven vertellen je dat. Maar als mensen hard zijn voor je, dan leer je ook met harde kritiek omgaan en ook met vervelend commentaar. En dat vind ik persoonlijk wel belangrijk. Naast dat alles wilt iedereen gemotiveerd raken, maar je raakt pas gedemotiveerd als je twijfelt aan jezelf. Bedoel, als er zeggen dat het slecht is en rotcommentaar geven is het nog altijd je eigen mening dat telt om te beslissen of dat echt zo is of niet. Als jij het goed vindt dan is het automatisch ook goed. Dan ben je er tevreden over, ik zou een ander niet laten bepalen of het goed is, niet volledig althans. Ik zie het als een persoon die het eens is met mij. Dat bedoelde ik eigenlijk ook. Gewoon niet twijfelen aan je kunnen.

Nu zal ik wel de enige zijn die zo denkt vermoed ik. XD

EDIT:
Samengevat: Ik heb liever dat men eerlijk en hard is als niet helemaal eerlijk of zelfs oneerlijk en lief.

The Road goes ever on and on
Down from the door where it began.
Now far ahead the Road has gone,

Spirit
Laatst aanwezig: 5 jaren 21 weken geleden
Sinds: 31 Jul 2010
Berichten: 1848

Met die post ben ik het wel eens. smile Ik dacht dat je wilde zeggen dat bot zijn dé manier van proeflezen is, mijn fout, ik had niet goed gelezen.

Hadassah, die kritiek parkeren is een goede tip.

Grom.

Hadassah
Laatst aanwezig: 4 jaren 40 weken geleden
Sinds: 15 Feb 2010
Berichten: 1207

@ankhranum: Ik snap je redenatie helemaal en als je echt geld wil verdienen met schrijven, dan kun je inderdaad maar beter om leren gaan met zulk soort kritiek. In die fase weet je ook al ongeveer waar je staat. Als je net begint met schrijven heb je echter vaak nog geen idee hoe goed (of hoogstwaarschijnlijk hoe slecht) je (nog) bent. Als er dan iemand meteen jouw schrijven de grond instampt, omdat je nog niet de nieuwe Mulisch bent, kan ik me voorstellen dat je het bijltje erbij neergooit, terwijl positief commentaar je beter had doen worden. Dus ik zou jouw advies opschorten voor de tweede fase van het schrijven, wanneer je al enigszins weet dat je iets kan (of daar in ieder geval zelf heel erg van overtuigd bent. wink )

ankhranum
Laatst aanwezig: 7 jaren 30 weken geleden
Sinds: 5 Apr 2012
Berichten: 15

Ik bedoelde het ook als een tip voor later. Nu als echt beginnen is het handig om te weten, voor later. Voor nu zou ik meeleven met wat je zegt. ^_^

The Road goes ever on and on
Down from the door where it began.
Now far ahead the Road has gone,

schlimazlnik
Laatst aanwezig: 5 jaren 50 weken geleden
Sinds: 14 Aug 2010
Berichten: 4132

Ach, we leven in een maatschappij waarin iedere vorm van kritiek per definitie als negatief wordt opgevat. Alleen als je in aanbidding voor de schrijver gaat liggen ben je geen zeikerd.

Bovendien hebben veel schrijvers de neiging zich aan de positieve uitingen vast te klampen en de negatieve punten van hun werk niet aan te pakken. Op het moment dat je iets goed noemt, wordt de rest van je opmerkingen in de wind geslagen, dus moet je of het positieve weglaten, of de schrijver maar kritiekloos laten aanbaggeren.
Bovendien is er zat gebroddel waar niets positiefs aan te vinden is, tenzij je het uit je duim gaat zuigen.

Maar dat ligt allemaal niet aan de lichamelijke leeftijd van de schrijver, maar aan de rijpheid van het schrijverschap.

<-- Ze willen er een smiley bij. Bij dezen.
Ik jureer bij de SF-schrijfwedstrijd Trek Sagae 2013.

dwe
Laatst aanwezig: 6 weken 9 uren geleden
Sinds: 10 Jul 2011
Berichten: 797
schlimazlnik schreef:

Ach, we leven in een maatschappij waarin iedere vorm van kritiek per definitie als negatief wordt opgevat. Alleen als je in aanbidding voor de schrijver gaat liggen ben je geen zeikerd.

Ga fietsen, squashen of weet ik veel waar je je goed bij voelt. Deze website bewijst al dat veel mensen best positief met kritiek om kunnen gaan.

Per definitie...

Geen vrouw, geen zoon, geen hond tegen een aai over de bol

schlimazlnik
Laatst aanwezig: 5 jaren 50 weken geleden
Sinds: 14 Aug 2010
Berichten: 4132
dwe schreef:
schlimazlnik schreef:

Ach, we leven in een maatschappij waarin iedere vorm van kritiek per definitie als negatief wordt opgevat. Alleen als je in aanbidding voor de schrijver gaat liggen ben je geen zeikerd.

Ga fietsen, squashen of weet ik veel waar je je goed bij voelt. Deze website bewijst al dat veel mensen best positief met kritiek om kunnen gaan.

Per definitie...

Ik merk er niet veel van. Of eigenlijk niks.

<-- Ze willen er een smiley bij. Bij dezen.
Ik jureer bij de SF-schrijfwedstrijd Trek Sagae 2013.

Arthur_D
Laatst aanwezig: 6 jaren 4 weken geleden
Sinds: 14 Mrt 2012
Berichten: 303

Als criticus moet je eerlijk zijn, maar je moet er ook voor zorgen dat de schrijver de moed niet verliest. Als ik commentaar geef, zeg ik altijd iets als:

Dit aspect doe je goed, maar aan de volgende puntjes moet je toch echt iets veranderen.

of

Er zit potentieel in je verhaal, maar dan moet je dit en dat herschrijven.

Dus m.a.w. zeg ik: "het moet beter", en niet "het is slecht".
Eigenlijk hetzelfde, maar qua impact op de ontvanger een wereld van verschil.

Earthlady
Laatst aanwezig: 3 jaren 10 weken geleden
Sinds: 1 Jan 2006
Berichten: 666
Arthur_D schreef:

Als criticus moet je eerlijk zijn, maar je moet er ook voor zorgen dat de schrijver de moed niet verliest. Als ik commentaar geef, zeg ik altijd iets als:

Dit aspect doe je goed, maar aan de volgende puntjes moet je toch echt iets veranderen.

of

Er zit potentieel in je verhaal, maar dan moet je dit en dat herschrijven.

Dus m.a.w. zeg ik: "het moet beter", en niet "het is slecht".
Eigenlijk hetzelfde, maar qua impact op de ontvanger een wereld van verschil.

Inderdaad hier ben ik het mee eens.
Iemand afblaffen en de grond instampen kan iedereen. Kritiek geven is een kunst.
Als iemand zijn ziel blootlegt op een forum, vind ik het niet gelijk een vrijspeling om die persoon de grond in te trappen, omdat "hij hier zelf kwam met zijn verhaal", of iets dergelijks.
Ze komen hier voor verbeteringen, ideeën, algehele meningen.

Zoals ik in een ander topic ook al eerder zei, ik heb totaal niets aan mening zonder redenering. Ik vind dat mensen die dat doen een beetje hoog van de toren blazen, als ze van mening zijn dat ze geen uitleg hoeven te geven. Niemand heeft iets aan een mening als ze niet weten waarom het zo is. Dan kan je er niets aan veranderen en ook niet besluiten om het zo te laten. De keuze ontstaat pas als de redenering duidelijk is.

Spirit
Laatst aanwezig: 5 jaren 21 weken geleden
Sinds: 31 Jul 2010
Berichten: 1848
schlimazlnik schreef:

Ach, we leven in een maatschappij waarin iedere vorm van kritiek per definitie als negatief wordt opgevat. Alleen als je in aanbidding voor de schrijver gaat liggen ben je geen zeikerd.

Bovendien hebben veel schrijvers de neiging zich aan de positieve uitingen vast te klampen en de negatieve punten van hun werk niet aan te pakken. Op het moment dat je iets goed noemt, wordt de rest van je opmerkingen in de wind geslagen, dus moet je of het positieve weglaten, of de schrijver maar kritiekloos laten aanbaggeren.
Bovendien is er zat gebroddel waar niets positiefs aan te vinden is, tenzij je het uit je duim gaat zuigen.

Maar dat ligt allemaal niet aan de lichamelijke leeftijd van de schrijver, maar aan de rijpheid van het schrijverschap.

Kun je een concreet voorbeeld of meerdere voorbeelden geven bij je eerste twee alinea's?

Grom.

Hadassah
Laatst aanwezig: 4 jaren 40 weken geleden
Sinds: 15 Feb 2010
Berichten: 1207
ankhranum schreef:

Ik bedoelde het ook als een tip voor later. Nu als echt beginnen is het handig om te weten, voor later. Voor nu zou ik meeleven met wat je zegt. ^_^

Dan zijn we het eens. wink

Harmony
Laatst aanwezig: 1 jaar 32 weken geleden
Sinds: 29 Mei 2007
Berichten: 127

Liana,

Misschien wijk ik hiermee iets af van wat doorgaans de opvatting is, maar emotie schrijf je niet, dat ontstaat in de lezer. Je kunt dus niet schrijven dat iemand bang is en verwachten dat de lezer die angst voelt.

Je moet je personage in een situatie neerzetten waarin het logisch is dat hij bang is. Dus in plaats van te vertellen dat iemand bang is, moet je laten zien dat die persoon in gevaar is, en dan zal de lezer de angst automatisch begrijpen en voelen. Bijvoorbeeld:

'Ze was klaarwakker. Het was zo'n vijf minuten geleden dat ze hoorde hoe het glas kapotgeslagen werd. Daarna was het volkomen stil geweest. Ze hoopte dat de inbreker was gevlucht, of dat het maar een steen door de ruit was, gegooid door een of andere kwajongen. Ineens hoorde ze voetstappen op de trap.'

Op die manier vertel je dus niet dat iemand bang is, en je laat ook niet zien dat iemand bang is. Je moet laten zien waaróm iemand bang is. Zo wek je begrip en medeleven bij de lezer op.

Schrijf dus nóóit dat iemand verstijfd is, aan de grond genageld, of rilde van angst. Dat zijn cliché's die je ontzettend tegenwerken in het bereiken van dit effect, en het soms zelfs tenietdoen.

Dit werkt niet alleen met angst, maar met alle emoties. Laten zien dat iemand kwaad is werkt niet, de lezer moet begrijpen dat iemand kwaad is. Net zoals met verdriet, jaloezie, en natuurlijk liefde.

Eigenlijk moet je al bij het bedenken van het plot of verhaallijn situaties creëren die volgens dit principe werken. Je maakt conflicten waarbij een personage een emotioneel belang heeft, en door die conflicten te laten zien (en uit te leggen waarom een personage een belang heeft) wek je emotie op. Dit klinkt makkelijker dan het is. Ik raad je aan om eens een boek te lezen hierover. Een aanrader is Zo Schrijf Je Een Verdomd Goede Roman van James N. Frey.

Veel succes.

ps. Afgaande op je forumberichten vind ik dat je erg goed schrijft voor iemand van jouw leeftijd. Beter en duidelijker dan veel mensen die veel ouder dan je zijn. Blijf die korte en concrete zinnen volhouden, en ga alsjeblieft nooit aan overdreven mooischrijverij doen. smile

Ga eens met een goed boek naar bed, of tenminste met iemand die er één gelezen heeft.

Spirit
Laatst aanwezig: 5 jaren 21 weken geleden
Sinds: 31 Jul 2010
Berichten: 1848

'Ze was klaarwakker. Het was zo'n vijf minuten geleden dat ze hoorde hoe het glas kapotgeslagen werd. Daarna was het volkomen stil geweest. Ze hoopte dat de inbreker was gevlucht, of dat het maar een steen door de ruit was, gegooid door een of andere kwajongen. Ineens hoorde ze voetstappen op de trap.'

Ik vind dit stukje tekst dus ongeloofwaardig, sorry, en totaal niet spannend. Wie blijft er vijf minuten lang in bed liggen als er een verdieping onder haar een raam kapot wordt geslagen? Waarom gaat ze niet kijken, of maakt ze geen huisgenoot wakker? Hoe weet ze dat het een inbreker was? Die voetstappen had ze allang kunnen zien/voelen/horen aankomen, omdat het doodstil (wat ik niet geloof, aangezien inbrekers geld zoeken, televisies proberen te verslepen, etc.) was en de inbreker nog niet was vertrokken.
Hier mis ik echt angst. Het is een beetje 'en toen, en toen' naar mijn smaak. Het mist scherpte, een ziel, en die ziel wordt juist wél door emotie gecreëerd. Een hele roman in deze stijl lijkt mij nogal droogjes lezen.
Nogmaals sorry, het is niet vervelend bedoeld.

Grom.

Hadassah
Laatst aanwezig: 4 jaren 40 weken geleden
Sinds: 15 Feb 2010
Berichten: 1207

Ik snap wat je bedoelt, Harmony en je hebt gelijk. Ik geloof alleen niet dat je nooit gebruik mag maken van benoemingen als 'verstijfd' enzovoorts. Je moet ze minimaal gebruiken, dat is waar, maar soms kan het verhaal een stuk vlotter lopen wanneer je ze wel invoegt. Niet iedere emotie is een alinea waard, zo nu en dan gaat snelheid voor.

Harmony
Laatst aanwezig: 1 jaar 32 weken geleden
Sinds: 29 Mei 2007
Berichten: 127
Spirit schreef:

'Ze was klaarwakker. Het was zo'n vijf minuten geleden dat ze hoorde hoe het glas kapotgeslagen werd. Daarna was het volkomen stil geweest. Ze hoopte dat de inbreker was gevlucht, of dat het maar een steen door de ruit was, gegooid door een of andere kwajongen. Ineens hoorde ze voetstappen op de trap.'

Ik vind dit stukje tekst dus ongeloofwaardig, sorry, en totaal niet spannend. Wie blijft er vijf minuten lang in bed liggen als er een verdieping onder haar een raam kapot wordt geslagen? Waarom gaat ze niet kijken, of maakt ze geen huisgenoot wakker? Hoe weet ze dat het een inbreker was? Die voetstappen had ze allang kunnen zien/voelen/horen aankomen, omdat het doodstil (wat ik niet geloof, aangezien inbrekers geld zoeken, televisies proberen te verslepen, etc.) was en de inbreker nog niet was vertrokken.
Hier mis ik echt angst. Het is een beetje 'en toen, en toen' naar mijn smaak. Het mist scherpte, een ziel, en die ziel wordt juist wél door emotie gecreëerd. Een hele roman in deze stijl lijkt mij nogal droogjes lezen.
Nogmaals sorry, het is niet vervelend bedoeld.

Geeft niet hoor. De bedoeling van het voorbeeldje was ook niet om geloofwaardig over te komen, of om spannend over te komen, of om een goede stijl te laten zien, of een goede manier van vertellen. De bedoeling van het voorbeeldje was om aan te geven dat er een verschil is tussen aan de ene kant vertellen (of laten zien) dat iemand bang is, en aan de andere kant het creëren van een situatie waarin angst een natuurlijke reactie is, zodat de lezer niet alleen het verschijnsel angst voorgeschoteld krijgt, maar ook de oorzaken ervan, zodat hij het beter kan begrijpen.

De geloofwaardigheid en schrijfstijl zijn altijd later nog te verbeteren, zoals je hier laat zien. Maar daar ging het mij dus niet om.

Hadassah schreef:

Ik snap wat je bedoelt, Harmony en je hebt gelijk. Ik geloof alleen niet dat je nooit gebruik mag maken van benoemingen als 'verstijfd' enzovoorts. Je moet ze minimaal gebruiken, dat is waar, maar soms kan het verhaal een stuk vlotter lopen wanneer je ze wel invoegt. Niet iedere emotie is een alinea waard, zo nu en dan gaat snelheid voor.

Snelheid is belangrijk, maar het gaat nooit voor het vertellen van het verhaal. Het gebruik van woorden als verstijfd is in dat opzicht nutteloos, omdat ze niks laten zien, ze brengen niks over. Je kunt er dan misschien wel snel mee schrijven, maar als lezer doen deze woorden vrij weinig voor je.

Ga eens met een goed boek naar bed, of tenminste met iemand die er één gelezen heeft.

schlimazlnik
Laatst aanwezig: 5 jaren 50 weken geleden
Sinds: 14 Aug 2010
Berichten: 4132
Harmony schreef:

Snelheid is belangrijk, maar het gaat nooit voor het vertellen van het verhaal. Het gebruik van woorden als verstijfd is in dat opzicht nutteloos, omdat ze niks laten zien, ze brengen niks over. Je kunt er dan misschien wel snel mee schrijven, maar als lezer doen deze woorden vrij weinig voor je.

Dat is kul. Een lezer die aandachtig leest, leest niet over "verstijfd" of soortgelijke woorden heen. De hele omschrijving van het gevoel haalt niet alleen de vaart uit het verhaal, het legt onnodig de nadruk op iets dat er niet toe doet, en het doet nog iets veel ernstigers: het neemt de lezer niet serieus als denkend wezen, maar als een kleuter die moet uitgelegd worden wat "verstijfd" nou eigenlijk inhoudt, welke lichamelijke reactie het heeft, welke gedachten je daarbij moet hebben - alsof de lezer dat zelf niet kan verzinnen; de lezer wordt het autonoom denken onthouden.
Tenzij je inderdaad wilt schrijven voor lezers die niet kunnen denken en nauwelijks gevoelens hebben.

<-- Ze willen er een smiley bij. Bij dezen.
Ik jureer bij de SF-schrijfwedstrijd Trek Sagae 2013.

Harmony
Laatst aanwezig: 1 jaar 32 weken geleden
Sinds: 29 Mei 2007
Berichten: 127
schlimazlnik schreef:
Harmony schreef:

Snelheid is belangrijk, maar het gaat nooit voor het vertellen van het verhaal. Het gebruik van woorden als verstijfd is in dat opzicht nutteloos, omdat ze niks laten zien, ze brengen niks over. Je kunt er dan misschien wel snel mee schrijven, maar als lezer doen deze woorden vrij weinig voor je.

Dat is kul. Een lezer die aandachtig leest, leest niet over "verstijfd" of soortgelijke woorden heen. De hele omschrijving van het gevoel haalt niet alleen de vaart uit het verhaal, het legt onnodig de nadruk op iets dat er niet toe doet, en het doet nog iets veel ernstigers: het neemt de lezer niet serieus als denkend wezen, maar als een kleuter die moet uitgelegd worden wat "verstijfd" nou eigenlijk inhoudt, welke lichamelijke reactie het heeft, welke gedachten je daarbij moet hebben - alsof de lezer dat zelf niet kan verzinnen; de lezer wordt het autonoom denken onthouden.
Tenzij je inderdaad wilt schrijven voor lezers die niet kunnen denken en nauwelijks gevoelens hebben.

Waarschijnlijk heb je niet goed gelezen. Ik pleit niet voor een "hele omschrijving van het gevoel". Integendeel zelfs, ik probeer juist te zeggen dat je het omschrijven van het gevoel achterwege moet laten. Ik probeer juist te zeggen dat je de lezer situaties moet voorschotelen waaruit hij zelf logischerwijs kan concluderen wat het gevoel is. Dus juist in plaats ván gevoelens voor te kauwen met clichéwoorden of overbodige uitweidingen over lichamelijke reacties en gedachten.

Ik wil juist de lezer zelf laten nadenken over welke gevoelens een personage heeft, door hem enkel de oorzaken voor te schotelen in het verhaal, en hem de gelegenheid te gunnen het uit te vogelen (wat niet moeilijk moet zijn als je verhaal goed in elkaar zit), zodat de lezer dus zelf actief bezig is met het opnemen van de emoties, waardoor het begrip en inlevingsmogen sterker wordt. In die zin pleit ik dus juist voor al die dingen die jij hier noemt.

Ik dacht dat ik duidelijk was geweest, maar blijkbaar niet dus. Mocht je het nu nog steeds niet begrijpen, probeer dan eerst gewoon fatsoenlijk te vragen om meer uitleg. Meteen (en zonder pardon) roepen "dat is kul" is niet erg netjes. Al helemaal niet als het ook nog eens slecht is onderbouwd.

Ga eens met een goed boek naar bed, of tenminste met iemand die er één gelezen heeft.

Anna Rivier
Laatst aanwezig: 3 jaren 36 weken geleden
Sinds: 5 Jun 2010
Berichten: 640
Harmony schreef:

Waarschijnlijk heb je niet goed gelezen. Ik pleit niet voor een "hele omschrijving van het gevoel". Integendeel zelfs, ik probeer juist te zeggen dat je het omschrijven van het gevoel achterwege moet laten. Ik probeer juist te zeggen dat je de lezer situaties moet voorschotelen waaruit hij zelf logischerwijs kan concluderen wat het gevoel is. Dus juist in plaats ván gevoelens voor te kauwen met clichéwoorden of overbodige uitweidingen over lichamelijke reacties en gedachten.

Ik wil juist de lezer zelf laten nadenken over welke gevoelens een personage heeft, door hem enkel de oorzaken voor te schotelen in het verhaal, en hem de gelegenheid te gunnen het uit te vogelen (wat niet moeilijk moet zijn als je verhaal goed in elkaar zit), zodat de lezer dus zelf actief bezig is met het opnemen van de emoties, waardoor het begrip en inlevingsmogen sterker wordt. In die zin pleit ik dus juist voor al die dingen die jij hier noemt.

Ik dacht dat ik duidelijk was geweest, maar blijkbaar niet dus. Mocht je het nu nog steeds niet begrijpen, probeer dan eerst gewoon fatsoenlijk te vragen om meer uitleg. Meteen (en zonder pardon) roepen "dat is kul" is niet erg netjes. Al helemaal niet als het ook nog eens slecht is onderbouwd.

Als ik het goed begrijp wil je dus een emotie overbrengen door niet het gevoel te omschrijven, geen lichamelijke reacties en gedachten te schrijven en geen woorden als 'verstijfd' te gebruiken, maar alleen de oorzaken van de emotie op te schrijven. Kun je hiervan een praktijk voorbeeld geven? Ik ben benieuwd hoe dat eruit ziet smile

Harmony
Laatst aanwezig: 1 jaar 32 weken geleden
Sinds: 29 Mei 2007
Berichten: 127

Nja, er zijn voorbeelden te over. Stel dat je het levensverhaal leest van een man die op 3-jarige leeftijd zijn alleenstaande moeder van dichtbij heeft zien sterven aan de ziekte tuberculose. Op 24-jarige leeftijd ziet hij ook zijn stiefmoeder doodgaan. Vervolgens trouwt hij met de liefde van zijn leven, en vijf jaar lang hebben ze een sprookjeshuwelijk. Tot ze op een dag, tijdens het zingen, bloed ophoest (de eerste tekenen van tuberculose).

Je hoeft zijn gevoelens, zijn gezichtsuitdrukkingen en zijn lichamelijke reacties niet te lezen om te weten hoe hij reageert op het moment dat hij beseft dat zijn vrouw zal sterven, zoals alle andere belangrijke vrouwen in zijn leven waren gestorven. Sterker nog, elke woordelijke omschrijving zal dat gevoel waarschijnlijk alleen maar afzwakken.

Daarom lees je in veel boeken waarin er verteld wordt dat er iemand sterft bijna nooit hoe iemand daar op reageert. Vaak wordt alleen het feit heel objectief meegedeeld. Het gevoel is dan al overgebracht, de lezer is al geschrokken, de lezer begrijpt al wat het doet met het andere personage. Dat moet je dan niet nog eens gaan uitleggen of laten zien.

Ik heb daarvan nog wel een voorbeeldje, maar het is wel een spoiler voor mensen die het boek nog willen lezen. stick out tongue

In The Bell Jar van Sylvia Plath, die ik net uit heb; de hoofdpersoon krijgt te horen dat haar beste vriendin, die zoek was, is gevonden:

"Where?"
"In the woods, by the frozen ponds. . . ."
I opened my mouth, but no words came out.
"One of the orderlies found her," Doctor Quinn continued, "just now, coming to work. . . ."
"She's not . . ."
"Dead," said Doctor Quinn. "I'm afraid she hanged herself."

Daarna eindigt het hoofdstuk, en de lezer kan zijn eigen reactie verwerken (traantje wegpinken). De reactie van de hoofdpersoon wordt niet opgeschreven, die weten we natuurlijk wel. Als we een reactie voorgeschoteld zouden krijgen, dan zouden we onze aandacht richten op het inbeelden van die reactie, en dan zou die aandacht worden afgeleid van het gevoel wat zo'n gebeurtenis teweegbrengt. Vooral met clichéwoorden zou het effect echt worden verprutst.

Ga eens met een goed boek naar bed, of tenminste met iemand die er één gelezen heeft.

schlimazlnik
Laatst aanwezig: 5 jaren 50 weken geleden
Sinds: 14 Aug 2010
Berichten: 4132

Dat werkt niet, omdat iedereen anders reageert in zo'n situatie. Waarom zou je een traantje wegpinken als zo'n trut eindelijk dood is, bijvoorbeeld?

<-- Ze willen er een smiley bij. Bij dezen.
Ik jureer bij de SF-schrijfwedstrijd Trek Sagae 2013.

Anna Rivier
Laatst aanwezig: 3 jaren 36 weken geleden
Sinds: 5 Jun 2010
Berichten: 640

@Harmony, ik denk dat dat alleen werkt als je ervoor al veel van de emoties van de persoon hebt laten zien in de vorige situaties. Als ik niet weet (dus heb gelezen/gezien) dat de hoofdpersoon in het tweede voorbeeld heel veel voelt voor de vriendin, dan zijn er allerlei gradaties van reageren mogelijk. Overdaad schaadt, dat ben ik met je eens, maar een boek helemaal zonder het tonen van emoties, daar geloof ik eigenlijk niet in.

  • THEMA Kan schrijven je leven redden?
  • Hoe beschrijf je emoties?
  • Zo vind je een uitgever die bij je past
  • Zo belangrijk zijn de eerste 10 pagina's
  • Schrijftips van Anne-Gine Goemans
  • Schrijftechniek: vertellen en vertonen
  • Taaltips: taal en logica

Dit nummer verschijnt omstreeks 6 december oktober. Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 25 november 16:00 uur, dan krijg je dit nummer thuis!

Introductiekorting!
Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!