Start » Forum » De kunst achter het gebruik van moeilijke woorden

De kunst achter het gebruik van moeilijke woorden

77 reacties [Laatste bericht]
bavarios
Laatst aanwezig: 5 jaren 35 weken geleden
Sinds: 29 Mei 2011
Berichten: 887

De kunst achter het gebruik van moeilijke woorden

Om gelijk met de deur in huis te vallen:

Er zijn schrijvers die om de haverklap moeilijke woorden in hun teksten plempen. Ik zal geen namen noemen, maar iedereen die weleens een boek heeft gelezen kent ze wel.

Ik stoor me hier verschrikkelijk aan. Niet zozeer om het gebruik van de moeilijke woorden an sich - zo nu en dan stop ik zelf ook een wat ''moeilijker'' woord in mijn teksten - maar om de volgende reden:

het gebruik van moeilijke woorden wordt problematisch als de lezer (ik denk altijd vanuit de lezer) dat moeilijke woord moet kunnen begrijpen om de hele zin te kunnen begrijpen. De kunst van het gebruik van moeilijke woorden is in mijn optiek de volgende:

moeilijke woorden kunnen gebruikt worden, vermits het begrijpen van dit woord niet per se nodig is om de hele zin te kunnen begrijpen. En daar gaan talloze schrijvers massaal de fout in. Althans, ze geven me een gevoel dat wanneer je maar genoeg moeilijke woorden in de tekst zet, dat je dan ook het predicaat ''literaire schrijver'' moet verdienen. Dit is totale onzin. En dit fenomeen van moeilijke woorden gebruiken lijkt wel een Hollandse ziekte geworden bij het zogenaamde ''topsegement'' van ''literaire'' schrijvers in Nederland.

In mijn analyses van grootmeesters ben ik tot de volgende conclusie gekomen:

ze kunnen net zoveel moeilijke woorden gebruiken als dat ze willen, en toch blijven hun zinnen en de hele tekst behoorlijk begrijpelijk. Rara, hoe kan dat? Mijn conclusie is de volgende: de moeilijke woorden die ze gebruiken zijn niet per se nodig om de zin of het verloop van het verhaal te begrijpen. Je wordt dus niet om de haverklap ''uit het verhaal'' gegooid.

Dit noem ik de kunst van het gebruik van moeilijke woorden.

Ten tweede: elke boerenlul kan tegenwoordig moeilijke woorden gebruiken. Je typt een woord in de Van Dale, en je krijgt er een moeilijk synoniem voor terug. Het is totaal geen kunst. Waar het in mijn optiek om draait is om dit moeilijke woord in te bedden in een begrijpelijke zin, en, als je er literatuur van wilt maken, in een zin die én begrijpelijk is en kunstig geformuleerd. Nu, in dat laatste falen bijna ALLE literaire schrijvers in Nederland. De zinnen zijn over het algemeen én niet kunstig genoeg geformuleerd, én/of niet begrijpelijk/ te wazig.

En dit is één van de redenen dat het niveau niet goed genoeg is om zelfs maar tegen de internationale top aan te mogen schurken. (Naast nog talloze andere redenen, waaronder het feit dat er geen enkel Nederlands boek origineel genoeg is om op de wereldmarkt aan te kunnen slaan).

Het niveau is bedroevend, bedroevend laag. Mensen zullen dit misschien weer negatief interpreteren, maar ik bedoel het positief. Ik zou namelijk graag zien dat er een Nederlandse schrijver de wereld verbaast, maar dat is in de gehele historie van de Nederlandse literatuur nog nooit gebeurd. Zelfs onze grootste schrijver, Harry Mulisch, was niet goed genoeg om wereldwijde faam te krijgen. Dat moet toch aan het denken zetten.

Reacties

schlimazlnik
Laatst aanwezig: 5 jaren 49 weken geleden
Sinds: 14 Aug 2010
Berichten: 4132

Moeilijke woorden bestaan niet. Alleen lezers met een beperkte woordenschat.

Wat vermoedelijk ook de reden is dat Nederlandse boeken niet "internationaal" zijn: er bestaat hier geen cultuur van literatuur lezen, op school is het een noodzakelijk kwaad en daarna een volgens velen een kwelling. "We" lezen het liefst boeken die geschreven zijn voor het niveau van een kwijlende eencellige, want niemand mag pretenderen elitair te zijn. Als je "moeilijke woorden" gebruikt als schrijver, dan sluit je de minder begaafden buiten en dat is discriminatie en de ouderen onder ons weten nog wel waartoe dat kan leiden!

<-- Ze willen er een smiley bij. Bij dezen.
Ik jureer bij de SF-schrijfwedstrijd Trek Sagae 2013.

Johan Bordewijk
Laatst aanwezig: 3 jaren 29 weken geleden
Sinds: 6 Jan 2011
Berichten: 644
bavarios schreef:

de moeilijke woorden die ze gebruiken zijn niet per se nodig om de zin of het verloop van het verhaal te begrijpen. Je wordt dus niet om de haverklap ''uit het verhaal'' gegooid.

Dan zijn die woorden dus niet nodig en dienen ze alleen mooischrijverij. Dan had de schrijver ze uit de tekst moeten verwijderen.

bavarios schreef:

Zelfs onze grootste schrijver, Harry Mulisch, was niet goed genoeg om wereldwijde faam te krijgen. Dat moet toch aan het denken zetten.

Waarom, vraag ik me vaak af, waarom in hemelsnaam is dat toch nodig, die wereldfaam. Wat is die fixatie op roem, waarom is dat nodig...

Johan Bordewijk, www.johanbordewijk.nl
Mijn tweede boek 'Zwerfvuil' (ISBN: 9789078905677) is nu verkrijgbaar.

Thérèse
beheerder
Laatst aanwezig: 12 uren 49 min geleden
Sinds: 2 Aug 2009
Berichten: 5951

Wat je beweert over moeilijke woorden kun je ook van makkelijke woorden zeggen.

Je zoveelste herhaling dat het niveau van NL auteurs bedroevend (nee bedroevend, bedroevend) laag is, heeft hiermee niets te maken. Bovendien komt het uit de pen van iemand die zelf nog geen letter op papier heeft gezet, erg hooghartig over - en dat is in dit geval hetzelfde als dom. Daar is geen moeilijk woord bij, dacht ik.

Laten we het dan houden bij de kunst van het gebruik van moeilijke woorden en de overige stokpaardjes op stal houden.

Psychologie van het personage - wat is het en hoe beschrijf je het? Lees het hier: https://www.mboox.nl/blog/https:--www.mboox.nl-sep...

Odysseia
Laatst aanwezig: 2 jaren 16 weken geleden
Sinds: 18 Mrt 2008
Berichten: 850

Ik weet dat in mijn boeken af en toe moeilijker woorden voorkomen dan in andere kinderboeken.

Bij mij zit daar ook een pedagogische gedachte achter (kind van twee leraren, gaat nooit meer over). Ik probeer kinderen bewust maar zo ongemerkt mogelijk iets mee te geven. Niet zozeer via de inhoud, want ik schrijf humoristische fantasy, maar wel via de woordenschat.

Wat ik probeer te doen, is mijn verhaal zo helder en precies mogelijk te vertellen zonder teveel "kindertaal" te gebruiken. Dus niet werkend vanuit de gedachte "dat begrijpen ze toch niet". Soms hebben dingen nu eenmaal moeilijker namen, bijvoorbeeld omdat het zaken betreft die kinderen niet dagelijks tegenkomen (zoals griffioenen).

Als op die manier een woord op papier belandt waarvan ik vermoed dat een groot deel van de doelgroep niet precies weet wat het betekent, zorg ik dat de betekenis ook uit de context kan worden afgeleid.

Het is wat mij betreft dus niet het gebruik van moeilijke woorden om maar moeilijke woorden te gebruiken, maar het precies benoemen/weergeven van zaken en verschillen in sfeer. Met respect voor de lezer, dat wel.

Dezelfde methode gebruik ik in mijn gedichten en wetenschappelijke stukken; vooralsnog heb ik geen klachten gehad big grin

Wiske
Laatst aanwezig: 1 jaar 38 weken geleden
Sinds: 27 Mrt 2006
Berichten: 600

Ik denk dat een schrijver al fout bezig is als hij een 'moeilijk woord' bewust gaat inzetten, alleen met de bedoeling nu eens een moeilijk woord te gebruiken. Als je daar dan ook nog een synoniemenwoordenboek voor nodig hebt is het natuurlijk extra triest. In het geval van Odysseia vind ik het wel verantwoord.
En natuurlijk hangt moeilijke-woorden-gebruik niet samen met literair niveau, dat ben ik met je eens, Bavarios. Het staat er totaal los van. Maar dit zijn twee verschillende discussies. Mijn punt is eigenlijk dat het invoegen van moeilijke woorden geen kunst mag zijn, omdat een goede schrijver zogenaamd moeilijke woorden vloeiend gebruikt en deze woorden van binnenuit komen. De schrijver zal deze woorden dus niet als moeilijk zien, als je begrijpt wat ik bedoel. Ze zitten al in de schrijver en hij kan ze vloeiend in een zin gebruiken omdat hij er juist niet over nadenkt. Dat is geen kunstenaar, maar gewoon een goede schrijver.
Wat is trouwens een moeilijk woord? Misschien een woord dat maar 2% van de lezers kan begrijpen? (Oude discussie dan). En ik vind het jammer dat wereldfaam gekoppeld blijkt te zijn aan niveau. Dat zie ik anders en het klopt ook niet in mijn ogen. (Misschien is wereldfaam voor een deel gekoppeld aan de promotiekwaliteiten van de uitgever, wie zal het zeggen. Maar dit is zwaar offtopic.) Wat de grote meute vreet is dus automatisch goed? Ook dat zie ik anders. Ik besef dat ik me met deze uitspraak in een topic als dit alweer op glad ijs begeef, maar jammer dan.

DeEllis
Laatst aanwezig: 6 jaren 28 weken geleden
Sinds: 9 Nov 2006
Berichten: 2881

De vraag is eerder wat zijn moeilijke woorden. Iemand met een gymnasium bèta opleiding heeft een duidelijk andere woordenschat dan een mavoklant. Is het woordgebruik van de hogeropgeleide dan fout? Aanmatigend?

In mijn ogen niet. Misschien moeten mensen met een mindere woordenschat gewoon wegblijven van boeken die ingewikkeldere woorden gebruiken. Of gewoon een woordenboek aanschaffen en wat bijleren.

Het enige wat mij kan storen in boeken is, als de auteur zulke woorden gebruikt om op te vallen. En waarom is dit irritant? Omdat de rest van zijn taalgebruik er niet op zal aansluiten en er taalkundig wrijving ontstaat.

schlimazlnik
Laatst aanwezig: 5 jaren 49 weken geleden
Sinds: 14 Aug 2010
Berichten: 4132
DeEllis schreef:

Het enige wat mij kan storen in boeken is, als de auteur zulke woorden gebruikt om op te vallen. En waarom is dit irritant? Omdat de rest van zijn taalgebruik er niet op zal aansluiten en er taalkundig wrijving ontstaat.

Daar ben ik het mee eens. Sommige mensen gebruiken die "moeilijke woorden" in het dagelijks taalgebruik, voor hen is dat natuurlijke taalgebruik. En dan kan het gaan wrijven als ze alles naar simpel woordgebruik moeten omschrijven.

<-- Ze willen er een smiley bij. Bij dezen.
Ik jureer bij de SF-schrijfwedstrijd Trek Sagae 2013.

Hadassah
Laatst aanwezig: 4 jaren 39 weken geleden
Sinds: 15 Feb 2010
Berichten: 1207
bavarios schreef:

En dit fenomeen van moeilijke woorden gebruiken lijkt wel een Hollandse ziekte geworden bij het zogenaamde ''topsegement'' van ''literaire'' schrijvers in Nederland.

Kun je hier voorbeelden van geven?

Edit: En wat bedoel je met wereldfaam?

bavarios
Laatst aanwezig: 5 jaren 35 weken geleden
Sinds: 29 Mei 2011
Berichten: 887

Uit het boek ''vogels met zwarte poten kun je niet vreten'' van Dautzenberg:

''met mijn dronken kop durf ik haar predicatie gerust te interpreteren als een aanmoediging om nog meer plezier te maken''

bij deze zin denk ik: waarom gebruik je niet het woord zedenpreek in plaats van predicatie? Een ook niet al te simpel, voor iedereen herkenbaar woord, dat het ritme niet zal verstoren. Maar nee, hij moest er het woord predicatie van maken. Nu moet ik eerlijk zeggen, je moet wel wat meer van dit boek hebben gelezen om er een beeld op te krijgen. En het gevoel dat dit boek mij geeft is dat er geforceerd ''moeilijke woorden'' gebruikt zijn.

In het boek ''het jongensmeisje van Zwagerman worden er ook continu ''lastige woorden'' gebruikt, en het gevoel dat het me geeft is hetzelfde: het gebruik van complexe woorden om het gebruik ervan.

Lees ik daarentegen ''het parfum'' waarin ook complexe woorden worden gebruikt, dan heb ik bijna geen enkele keer het gevoel dat de schrijver dit gebruikt puur om een moeilijk woord ertussen te zetten.

Dries Arnolds
beheerder
Laatst aanwezig: 15 uren 25 min geleden
Sinds: 9 Nov 2004
Berichten: 4849

In Nederland zou ik het niet zo snel weten, maar Umberto Eco heeft er zo'n handje van (Eiland vd vorige dag, Slinger van Foucault).

Wie weet er bijvoorbeeld zonder te Googelen van 'chtonisch' betekent.

Scribendi salutem!

bavarios
Laatst aanwezig: 5 jaren 35 weken geleden
Sinds: 29 Mei 2011
Berichten: 887
DeEllis schreef:

De vraag is eerder wat zijn moeilijke woorden. Iemand met een gymnasium bèta opleiding heeft een duidelijk andere woordenschat dan een mavoklant. Is het woordgebruik van de hogeropgeleide dan fout? Aanmatigend?

In mijn ogen niet. Misschien moeten mensen met een mindere woordenschat gewoon wegblijven van boeken die ingewikkeldere woorden gebruiken. Of gewoon een woordenboek aanschaffen en wat bijleren.

Het enige wat mij kan storen in boeken is, als de auteur zulke woorden gebruikt om op te vallen. En waarom is dit irritant? Omdat de rest van zijn taalgebruik er niet op zal aansluiten en er taalkundig wrijving ontstaat.

Dat laatste is dus vaak het probleem. En dit vind ik dus ook zeer storend werken, en ik kom dit fenomeen vooral bij Nederlandse schrijvers tegen, in de contreien van de grachtengordel-literatuur. Ik erger me hier verschrikkelijk aan.

Judy
Laatst aanwezig: 1 jaar 1 week geleden
Sinds: 25 Sep 2009
Berichten: 2918
Dries schreef:

Wie weet er bijvoorbeeld zonder te Googelen van 'chtonisch' betekent.

Heel toevallig, ik...
Heeft te maken met Griekse mythologie. Sloeg op bepaalde religies en goden die verbonden waren met de aarde of de onderwereld. Medusa was bijv. een chtonisch figuur.
Toevallig heb ik het laatst expres gebruikt in een jeugdboek, om een VWO leerling heel irritant en betweterig over te laten komen (ik wist daarvoor ook niet wat het betekende overigens, heb het ook op moeten zoeken).
Dat zegt dus iets over hoe ik denk over moeilijke woorden: op zich niets mis mee, maar als het de communicatie er niet helderder op maakt, moet je het gewoon niet gebruiken.

Odysseia
Laatst aanwezig: 2 jaren 16 weken geleden
Sinds: 18 Mrt 2008
Berichten: 850

Als een boek een welgemikt woord bevat dat ik nog niet ken, vind ik het alleen maar leuk om een nieuw woord te leren. Een cadeautje, verbreding van het palet.

Natuurlijk - als het per pagina drie keer gebeurt zonder dat ik een non-fictie boek op een mij onbekend terrein zit te lezen, wordt het irritant.

Boek weg, irritatie weg.

Want gelukkig is het aanbod op de markt heel erg groot en via internet makkelijk in huis te halen.

Spirit
Laatst aanwezig: 5 jaren 21 weken geleden
Sinds: 31 Jul 2010
Berichten: 1848

Ik vind dat een auteur de woorden moet gebruiken die bij zijn of haar verhaal passen. Als dat verhaal hoogdravend of ingewikkeld is, zijn zij dat ook. Zelf schrijf ik niet intellectueel, omdat ik doodmoe zou worden van het lezen van pagina's vol lege woorden waarbij ik me niets kan voorstellen. Iedereen kan ingewikkelde zinnen maken en moeilijke woorden opzoeken, maar ik geloof in de kracht van eenvoud. Als je een goed verhaal hebt, heb je geen vergezochte woorden nodig om dat te vertellen, volgens mijn bescheiden mening.
Schrijven moet voor mij leuk blijven en ik word er niet gelukkig van om geforceerde literatuur te produceren, dus doe ik dat niet. Van discussies als deze word ik ook niet gelukkig; ik heb een beetje moeite met sommige formuleringen in de beginpost en in sommige reacties.
Ik vind het knap dat mensen plezier in het schrijven houden als ze met zoveel zaken rekening moeten houden.

Grom.

espunt
Laatst aanwezig: 4 jaren 45 weken geleden
Sinds: 7 Okt 2010
Berichten: 190

Vaak zijn moeilijke woorden moeilijk omdat de lezer ze niet vaak tegenkomt. Voor een kind zijn daarom heel veel woorden moeilijk. Gelukkig zijn de meesten van ons niet al te zachtaardig ten opzichte van het kind anders zou het blijven hangen in een zeer beperkte woordenschat. Dat maakt het leven er uiteindelijk niet gelukkiger op. En omdat het leren ook voor grote kinderen gelukkig nooit stopt, zou ik tegen alle schrijvers willen zeggen: leg jezelf niet te veel beperkingen op als het gaat om zogenaamd moeilijke woorden. De dominante eis dat alles vooral leuk en vooral niet te moeilijk moet zijn, heeft al genoeg culturele en pedagogische schade aangericht. Dat is natuurlijk wat anders dan opgeblazen gewichtigdoenerij. Maar daar prikken de meeste mensen gelukkig snel doorheen.

bavarios
Laatst aanwezig: 5 jaren 35 weken geleden
Sinds: 29 Mei 2011
Berichten: 887

We hebben het juist over opgeblazen gewichtdoenerij.

Voor de rest zou ik niet weten waarom iets niet leuk én leerzaam kan zijn. Waarom altijd die tweedeling? Alsof iets dat leuk is, niet een bepaalde complexiteit mag hebben, en andersom.

Er zijn genoeg boeken die door de massa zijn gelezen, maar van literair niveau zijn.

Het is echt niet per se zo dat alleen lectuur of het gebruik van eenvoudige woorden op de wensen van de massa aansluit. Nee, de massa houdt vooral van een leuk boek, en dat kan best ook in een literaire vorm gegoten worden, met een diepere betekenis erbij.

jascha
Laatst aanwezig: 5 weken 17 uren geleden
Sinds: 2 Aug 2009
Berichten: 1073
schlimazlnik schreef:

Moeilijke woorden bestaan niet. Alleen lezers met een beperkte woordenschat.

Ik zie moeilijke woorden meestal niet als probleem, maar als een middel om de woordenschat op te krikken. Even het woordenboek erbij.

Anderzijds lijkt mij dat een goede schrijver niet alleen taalkundig moet kijken, maar ook zijn boek moet afstemmen op de doelgroep, de lezer. Waneer moeilijke woorden vervangen kunnen worden door gangbare woorden is dit ook prettiger voor de lezer.
Zeker als je een thriller hebt, is dit iets wat makkelijk weg moet lezen. Dat betekent dat je min of meer de 'straattaal' gebruikt, al dan niet in correct Nederlands. Een goede schrijver zijn is dus niet een brede woordenstroom hebben en dus gebruiken.

schlimazlnik
Laatst aanwezig: 5 jaren 49 weken geleden
Sinds: 14 Aug 2010
Berichten: 4132
Dries schreef:

Wie weet er bijvoorbeeld zonder te Googelen van 'chtonisch' betekent.

Dat wist ik dus ook.
Het probleem met dit soort woorden is dat ze weinig worden gebruikt, waardoor weinig mensen ze kennen, waardoor schrijvers worden aangemoedigd die woorden niet te gebruiken, waardoor ze minder voorkomen en vermoedelijk, bij een verdere vertrutting van de literatuur, in onbruik komen. En dat is zonde, want zo verarmt de taalschat en loopt iedereen te brullen dat we maar in het Engels moeten schrijven omdat een rijkere taal is. Hoe zou dat nou komen?

<-- Ze willen er een smiley bij. Bij dezen.
Ik jureer bij de SF-schrijfwedstrijd Trek Sagae 2013.

Zjaan
Laatst aanwezig: 3 jaren 16 weken geleden
Sinds: 16 Mei 2008
Berichten: 2243
schlimazlnik schreef:
Dries schreef:

Wie weet er bijvoorbeeld zonder te Googelen van 'chtonisch' betekent.

Dat wist ik dus ook.
Het probleem met dit soort woorden is dat ze weinig worden gebruikt, waardoor weinig mensen ze kennen, waardoor schrijvers worden aangemoedigd die woorden niet te gebruiken, waardoor ze minder voorkomen en vermoedelijk, bij een verdere vertrutting van de literatuur, in onbruik komen. En dat is zonde, want zo verarmt de taalschat en loopt iedereen te brullen dat we maar in het Engels moeten schrijven omdat een rijkere taal is. Hoe zou dat nou komen?

Hier ben ik het zo 100% mee eens. Ophouden met die Jip-en-Janneke-taal als uitvloeisel van het 'we-zijn-allemaal-gelijk-en-het-is-niet-eerlijk-als-ik-het-niet-snap-en-de-rest-wel-fenomeen.

Neem een kijkje in mijn schrijverskeuken op www.jeanineerades.nl of kom meer te weten over mijn debuutroman op www.duivelsblauw.nl!

schlimazlnik
Laatst aanwezig: 5 jaren 49 weken geleden
Sinds: 14 Aug 2010
Berichten: 4132
Zjaan schreef:

Ophouden met die Jip-en-Janneke-taal als uitvloeisel van het 'we-zijn-allemaal-gelijk-en-het-is-niet-eerlijk-als-ik-het-niet-snap-en-de-rest-wel-fenomeen.

Dat is precies wat ik net op een ander forum schreef.

Bovendien is het pure discriminatie van de intelligente/intellectuele lezer die nauwelijks nog teksten op zijn niveau kan vinden. Hebben die mensen niet ook recht op cultuur in eigen taal?

<-- Ze willen er een smiley bij. Bij dezen.
Ik jureer bij de SF-schrijfwedstrijd Trek Sagae 2013.

Odysseia
Laatst aanwezig: 2 jaren 16 weken geleden
Sinds: 18 Mrt 2008
Berichten: 850
schlimazlnik schreef:
Dries schreef:

Wie weet er bijvoorbeeld zonder te Googelen van 'chtonisch' betekent.

Dat wist ik dus ook.
Het probleem met dit soort woorden is dat ze weinig worden gebruikt, waardoor weinig mensen ze kennen, waardoor schrijvers worden aangemoedigd die woorden niet te gebruiken, waardoor ze minder voorkomen en vermoedelijk, bij een verdere vertrutting van de literatuur, in onbruik komen. En dat is zonde, want zo verarmt de taalschat en loopt iedereen te brullen dat we maar in het Engels moeten schrijven omdat een rijkere taal is. Hoe zou dat nou komen?

Hear, hear!
( wink )

bavarios
Laatst aanwezig: 5 jaren 35 weken geleden
Sinds: 29 Mei 2011
Berichten: 887

Het gaat niet om Jip en Janneke taal. Het gaat ook niet eens om het begrijpen of niet begrijpen van de woordjes. Het gaat erom dat op een gegeven moment een literaire tekst de vorm van een wetenschappelijke tekst krijgt door dit soort woordjes, of de lezer het nu begrijpt of niet, dat doet er niet toe. En dit kan nooit de bedoeling zijn van een literaire en/of fictietekst. Het is een gevoelskwestie.
Ten tweede wekt de schrijver door het gebruik van dit soort woordjes vaak de schijn op dat ie zo goed kan schrijven. Nou, ...ik herhaal het nog maar eens: elke boerenlul kan een moeilijk woord gebruiken.

Dat er hier dan neerbuigend wordt gedaan over de lezer, die niets van de woordjes zou snappen, en dat er wordt geklaagd over de verarmde taalschat van de lezer, zegt mij één ding: men is ver, ver van de lezer afgedreven en denkt het allemaal als schrijver beter te weten dan de lezer. Nee mensen, de lezer is de baas, en als hij of zij jouw moeilijke wetenschappelijke woorden niet pruimt, of je pseudo-literaire tekst, dan zorg je er als schrijver maar voor dat je de boel fixt, in plaats van arrogant neer te kijken over zijn zogenaamd beperkte woordenschat. Zo zie ik het.

Onderschat never nooit de lezer. Hij of zij is slimmer dan je denkt, en heeft wel degelijk voldoende woordenschat. Het gaat zelfs helemaal niet om woordenschat of het wel of niet begrijpen van de woorden, want de lezer slikt veel en begrijpt voldoende. Het is een gevoelsmatige kwestie, en wanneeer een schrijver zijn fictietekst de allure van een wetenschappelijk artikel denkt mee te kunnen geven, en er tegelijkertijd prat op gaat dat ie zoveel kennis heeft, dan verdient hij niets anders dan keihard afgestraft te worden door de lezer. Pats!

Zjaan
Laatst aanwezig: 3 jaren 16 weken geleden
Sinds: 16 Mei 2008
Berichten: 2243
bavarios schreef:

Het gaat ook niet eens om het begrijpen of niet begrijpen van de woordjes. Het gaat erom dat op een gegeven moment een literaire tekst de vorm van een wetenschappelijke tekst krijgt door dit soort woordjes, of de lezer het nu begrijpt of niet, dat doet er niet toe.

Natuurlijk doet dat ertoe. Want in de eerste plaats is, wat moeilijk is of niet, voor elke lezer verschillend. En daar kan ik als schrijver moeilijk rekening mee houden. Ik kan immers maar één versie van mijn boek schrijven en als ik daarbij rekening hou met de minder belezen medemens (door geen moeilijke woorden te gebruiken) doe ik de beter onderlegde lezer tekort (want die wil wel graag genieten van de nuances die met moeilijke woorden kunnen worden uitgedrukt of nieuwe moeilijke woorden leren kennen) en andersom. Daarbij ga ik er overigens wel vanuit dat deze moeilijke woorden een functie hebben in het verhaal en niet alleen dienen als mooischrijverij. Ik denk dat er nog heel veel moeilijke woorden toegevoegd kunnen worden voordat een verhaal verwordt tot een wetenschappelijke verhandeling. Nuance is kennelijk ook een moeilijk woord.

Neem een kijkje in mijn schrijverskeuken op www.jeanineerades.nl of kom meer te weten over mijn debuutroman op www.duivelsblauw.nl!

bavarios
Laatst aanwezig: 5 jaren 35 weken geleden
Sinds: 29 Mei 2011
Berichten: 887
Zjaan schreef:
bavarios schreef:

Het gaat ook niet eens om het begrijpen of niet begrijpen van de woordjes. Het gaat erom dat op een gegeven moment een literaire tekst de vorm van een wetenschappelijke tekst krijgt door dit soort woordjes, of de lezer het nu begrijpt of niet, dat doet er niet toe.

Natuurlijk doet dat ertoe. Want in de eerste plaats is, wat moeilijk is of niet, voor elke lezer verschillend. En daar kan ik als schrijver moeilijk rekening mee houden. Ik kan immers maar één versie van mijn boek schrijven en als ik daarbij rekening hou met de minder belezen medemens (door geen moeilijke woorden te gebruiken) doe ik de beter onderlegde lezer tekort (want die wil wel graag genieten van de nuances die met moeilijke woorden kunnen worden uitgedrukt of nieuwe moeilijke woorden leren kennen) en andersom. Daarbij ga ik er overigens wel vanuit dat deze moeilijke woorden een functie hebben in het verhaal en niet alleen dienen als mooischrijverij. Ik denk dat er nog heel veel moeilijke woorden toegevoegd kunnen worden voordat een verhaal verwordt tot een wetenschappelijke verhandeling. Nuance is kennelijk ook een moeilijk woord.

Dat moet je dan allemaal zelf weten natuurlijk. Gezien je stelling dat je geen rekening met de lezer houdt, neem ik aan dat je dat ook niet bij bijvoorbeeld spanning doet. Iets wat voor mij dus onbegrijpelijk is.

Er is een punt dat het gebruik van moeilijke woorden neigt naar verwetenschappelijking. Als dan ook nog eens het plot ruk is, dan haakt de lezer af. Dan kan men hier allemaal wel arrogant lopen doen - ''de lezer kan me gestolen worden, de lezer moet maar eens aan zijn woordenschat werken, wij passen ons niet aan aan de lezer, wij doen wat we willen, wij zijn de schrijvers, wij hebben de kennis, de lezer is dom'' - maar dit is voor mij tenenkrommend onbegrijpelijk. In mijn optiek dient een schrijver nederig en bescheiden te zijn naar de lezers, én hij moet dan ook op zijn minst in zekere mate rekening houden met hun wensen. Het om de haverklap gebruiken van moeilijke woorden in een verhaal dat nergens op trekt met een diepgang van een dubbeltje zegt voor mij maar 1 ding: de schrijver overschat zichzelf volledig, en verdient maar 1 ding: de roe.

schlimazlnik
Laatst aanwezig: 5 jaren 49 weken geleden
Sinds: 14 Aug 2010
Berichten: 4132
bavarios schreef:

Onderschat never nooit de lezer. Hij of zij is slimmer dan je denkt, en heeft wel degelijk voldoende woordenschat.

Dat is een misverstand. De meeste mensen hebben erg veel moeite met lezen, en ze hebben maar een beperkte woordenschat die ze direct begrijpen bij het lezen. We hebben het dan over 80% van de bevolking die wat dat betreft aantoonbaar literair gehandicapt is. Sommigen daarvan willen de moeite doen om een moeilijker tekst te begrijpen, de rest gaat met termen schermen als "mooischrijverij" of "moeilijke woorden gebruiken".
De beperkte woordenschat bestaat voornamelijk uit woorden uit hun dagelijks leven, dus bij iemand uit bepaalde kringen kunnen daar best "moeilijke" woorden bij zitten.

<-- Ze willen er een smiley bij. Bij dezen.
Ik jureer bij de SF-schrijfwedstrijd Trek Sagae 2013.

bavarios
Laatst aanwezig: 5 jaren 35 weken geleden
Sinds: 29 Mei 2011
Berichten: 887
schlimazlnik schreef:
bavarios schreef:

Onderschat never nooit de lezer. Hij of zij is slimmer dan je denkt, en heeft wel degelijk voldoende woordenschat.

Dat is een misverstand. De meeste mensen hebben erg veel moeite met lezen, en ze hebben maar een beperkte woordenschat die ze direct begrijpen bij het lezen. We hebben het dan over 80% van de bevolking die wat dat betreft aantoonbaar literair gehandicapt is. Sommigen daarvan willen de moeite doen om een moeilijker tekst te begrijpen, de rest gaat met termen schermen als "mooischrijverij" of "moeilijke woorden gebruiken".
De beperkte woordenschat bestaat voornamelijk uit woorden uit hun dagelijks leven, dus bij iemand uit bepaalde kringen kunnen daar best "moeilijke" woorden bij zitten.

We hebben het over de lezer man, we hebben het toch niet over de bevolking. We hebben het over diegenen die een boek open. Je vergelijking slaat kant noch wal.

En degene die een boek koopt laat zich niet bedotten door een schrijver die meent te weten wat zogenaamd is voor zijn algemene ontwikkeling. Dat bepaalt hij zelf wel.

schlimazlnik
Laatst aanwezig: 5 jaren 49 weken geleden
Sinds: 14 Aug 2010
Berichten: 4132
bavarios schreef:

We hebben het over de lezer man, we hebben het toch niet over de bevolking. We hebben het over diegenen die een boek open.

Uitgeverijen vertrutten veel boeken, zodat meer mensen het kunnen lezen en er dus een grotere omzet/winst is.

<-- Ze willen er een smiley bij. Bij dezen.
Ik jureer bij de SF-schrijfwedstrijd Trek Sagae 2013.

bavarios
Laatst aanwezig: 5 jaren 35 weken geleden
Sinds: 29 Mei 2011
Berichten: 887
schlimazlnik schreef:
bavarios schreef:

We hebben het over de lezer man, we hebben het toch niet over de bevolking. We hebben het over diegenen die een boek open.

Uitgeverijen vertrutten veel boeken, zodat meer mensen het kunnen lezen en er dus een grotere omzet/winst is.

Ja, maar dan nog schat ik zo in dat 50 a 60 procent van de bevolking geen boeken leest, althans zeker niet op regelmatige basis. Dus laten we die maar niet meenemen in de berekening.

Met die doelgroep hoeft een schrijver geen rekening te houden. Welk boek je ook schrijft, die mensen zullen nooit je boek lezen. Het zijn gewoon geen lezers.

Zjaan
Laatst aanwezig: 3 jaren 16 weken geleden
Sinds: 16 Mei 2008
Berichten: 2243
bavarios schreef:
Zjaan schreef:
bavarios schreef:

Het gaat ook niet eens om het begrijpen of niet begrijpen van de woordjes. Het gaat erom dat op een gegeven moment een literaire tekst de vorm van een wetenschappelijke tekst krijgt door dit soort woordjes, of de lezer het nu begrijpt of niet, dat doet er niet toe.

Natuurlijk doet dat ertoe. Want in de eerste plaats is, wat moeilijk is of niet, voor elke lezer verschillend. En daar kan ik als schrijver moeilijk rekening mee houden. Ik kan immers maar één versie van mijn boek schrijven en als ik daarbij rekening hou met de minder belezen medemens (door geen moeilijke woorden te gebruiken) doe ik de beter onderlegde lezer tekort (want die wil wel graag genieten van de nuances die met moeilijke woorden kunnen worden uitgedrukt of nieuwe moeilijke woorden leren kennen) en andersom. Daarbij ga ik er overigens wel vanuit dat deze moeilijke woorden een functie hebben in het verhaal en niet alleen dienen als mooischrijverij. Ik denk dat er nog heel veel moeilijke woorden toegevoegd kunnen worden voordat een verhaal verwordt tot een wetenschappelijke verhandeling. Nuance is kennelijk ook een moeilijk woord.

Dat moet je dan allemaal zelf weten natuurlijk. Gezien je stelling dat je geen rekening met de lezer houdt, neem ik aan dat je dat ook niet bij bijvoorbeeld spanning doet. Iets wat voor mij dus onbegrijpelijk is.

Er is een punt dat het gebruik van moeilijke woorden neigt naar verwetenschappelijking. Als dan ook nog eens het plot ruk is, dan haakt de lezer af. Dan kan men hier allemaal wel arrogant lopen doen - ''de lezer kan me gestolen worden, de lezer moet maar eens aan zijn woordenschat werken, wij passen ons niet aan aan de lezer, wij doen wat we willen, wij zijn de schrijvers, wij hebben de kennis, de lezer is dom'' - maar dit is voor mij tenenkrommend onbegrijpelijk. In mijn optiek dient een schrijver nederig en bescheiden te zijn naar de lezers, én hij moet dan ook op zijn minst in zekere mate rekening houden met hun wensen. Het om de haverklap gebruiken van moeilijke woorden in een verhaal dat nergens op trekt met een diepgang van een dubbeltje zegt voor mij maar 1 ding: de schrijver overschat zichzelf volledig, en verdient maar 1 ding: de roe.

Ach, door de setting van je stelling zo zwart-wit te maken, kan ik natuurlijk niet zeggen dat ik het er niet mee eens ben, maar door deze setting maak je elke verdere discussie zinloos. Maar het was al eerder opgevallen dat je niet zo van de nuance bent. Het zij zo.

Neem een kijkje in mijn schrijverskeuken op www.jeanineerades.nl of kom meer te weten over mijn debuutroman op www.duivelsblauw.nl!

bavarios
Laatst aanwezig: 5 jaren 35 weken geleden
Sinds: 29 Mei 2011
Berichten: 887

Ik krijg er kromme tenen van als schrijvers zichzelf op een pluchen troon met goudversierselen plaatsen, ergens op een wegdrijvende wolk neerkijken op lezers, en, met de wijsheid van Plato en Socrates ineen, het volk trachten te onderwijzen. Nou, het volk heeft lak aan ze, en ze zijn ondertussen met heel andere gedachten bezig dan wat vele schrijvers denken dat goed voor ze is.

En dat mag, nee moet, ongenuanceerd gezegd worden om de boel wakker te maken. Schrijvers zouden eens wat meer respect moeten tonen voor degenen die hun zakken vullen: de lezers. En dan bedoel ik niet het verplichte nummertje met de handtekening bij de boekpresentatie en promotie. Nee, dan bedoel ik zo veel mogelijk je best doen om de lezers een aangenaam gevoel te bezorgen, je in hen te verdiepen, in hun gevoelens en gedachten, ruimte open laten voor kritiek vanuit de lezer. De lezer is de baas.

Men klapt enkel voor zichzelf, in een luchtledige ruimte, als men woorden bezigt als ''dan moet de lezer maar wat meer zijn best doen''. Het applaus wordt door het volk niet gehoord. De performer staat onder de spotlights, maar de zaal is leeg.

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
  • THEMA Kan schrijven je leven redden?
  • Hoe beschrijf je emoties?
  • Zo vind je een uitgever die bij je past
  • Zo belangrijk zijn de eerste 10 pagina's
  • Schrijftips van Anne-Gine Goemans
  • Schrijftechniek: vertellen en vertonen
  • Taaltips: taal en logica

Dit nummer verschijnt omstreeks 6 december oktober. Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 25 november 16:00 uur, dan krijg je dit nummer thuis!

Introductiekorting!