Start » Forum » Hi, my name is Mary Sue

Hi, my name is Mary Sue

10 reacties [Laatste bericht]
Santaroga
Laatst aanwezig: 9 jaren 3 weken geleden
Sinds: 19 Aug 2010
Berichten: 7

Hi, my name is Mary Sue

Hoe voorkomen jullie dat een personage een Mary Sue wordt?

Ik merk dat ik ergens bang ben dat mijn hoofdpersonen Mary Sues worden... hierdoor worden ze een stuk menselijker, maar tegelijkertijd ook een stuk onhebbelijker. Ik doe er vanalles aan om een personage neer te zetten als feilbaar, tot op het bot bijna. Daarmee loop ik meer dan eens het risico dat het personage geen greintje sympathie bij de lezer opwekt, zeker niet aan het begin van het verhaal.

Reacties

Zjaan
Laatst aanwezig: 3 jaren 7 weken geleden
Sinds: 17 Mei 2008
Berichten: 2243

Wat bedoel je precies met 'een Mary Sue'? Ik ken de naam wel, maar niet de karaktertrekken die daar kennelijk mee geassocieerd worden. Als je hiermee eendimensionale personages bedoelt (te slecht of juist te goedmoedig): ik probeer mijn 'slechte' personages altijd toch ook een menselijk zwakke kant te geven, iets waardoor hun gedrag bij de lezer toch af en toe ontroering oproept, of andersom: een ogenschijnlijke good guy, die ook ergens een zwarte kant met dit gevoelens heeft. Ik hoop dat dat voldoende is, maar dat moeten mijn proeflezers nog gaan ondervinden.

Neem een kijkje in mijn schrijverskeuken op www.jeanineerades.nl of kom meer te weten over mijn debuutroman op www.duivelsblauw.nl!

Hekate
Laatst aanwezig: 2 jaren 47 weken geleden
Sinds: 10 Jun 2010
Berichten: 3001

Zjaan, een Mary Sue is een personage dat knap, slim, heldhaftig, ... is en dient als afspiegeling van de auteur.

Santaroga, ieder mens heeft zo zijn onhebbelijkheden, kijk maar eens naar de mensen van wie je het meeste houdt, je zult zo minstens 5 slechte eigenschappen kunnen opnoemen. Daardoor wekken die mensen niet minder sypathie op, vooral niet als de lezer zichzelf in die mindere eigenschappen kan herkennen. Vraag jezelf ook eens af wat je personage wil bereiken, en wat voor karaktertrekken hem of haar daarin helpen of juist tegenwerken.

All that we see or seem, is but a dream within a dream (E.A. Poe)

Op zoek naar proeflezers? Neem een kijkje bij De Leesproeverij.

Spirit
Laatst aanwezig: 5 jaren 12 weken geleden
Sinds: 31 Jul 2010
Berichten: 1848

Als iedereen in je verhaal een persoon aardig vindt en die persoon niets fout kan doen, is het ook een Mary Sue. Of als diegene altijd vriendelijk blijft, de perfecte baas/werknemer/echtgenoot/scholier/enz. is ook.

Je hebt Mary Sues zo geschreven, ja. Leer je personages kennen voor/terwijl je schrijft. Niet alleen hun goede kanten en lievelingseten, maar ook hun grootste angst, meest beschamende moment, de dingen die hij/zij over zou willen doen... Zorg ervoor dat het personen worden, laat ze een keer ruzie met elkaar maken, laat ze eens iets gemeens doen.

Vergelijk personages ook niet met jezelf. Het zijn individu's, allemaal met hun eigen meningen en opvattingen. Ga anders ook expres de andere kant op. Stel, jij zou de Mount Everest willen beklimmen. Zorg er dan voor dat je personages hoogtevrees hebben en dat dus nooit zouden doen, dan lijken ze al meteen een stuk minder op jou als schrijver smile

Grom.

Santaroga
Laatst aanwezig: 9 jaren 3 weken geleden
Sinds: 19 Aug 2010
Berichten: 7

http://en.wikipedia.org/wiki/Mary_Sue

de Mary Sue verklaring volgens Wikipedia.

Four Seasons
Laatst aanwezig: 1 jaar 34 weken geleden
Sinds: 29 Apr 2008
Berichten: 6332

Bij Mary Sue moet ik op de één of andere manier denken aan een drankje (dat dus niet bestaat)

"Doe mij maar een Mary Sue"
"On the rocks?"*
"Ja lekker."

big grin

* Met ijsklontjes?

Eigen wijsheid is ook wijsheid.

schlimazlnik
Laatst aanwezig: 5 jaren 40 weken geleden
Sinds: 14 Aug 2010
Berichten: 4132

Een mary sue, al dan niet on the rocks (lijkt me mierzoet), lijkt me ook wel als een stijlfiguur te kunnen dienen. Niet per definitie een stijlfout, maar als je het goed weet neer te zetten een figuur met een bepaald doel.
Het lijkt me ook aan het genre liggen, bijvoorbeeld in thrillers is het mode om de hoofdpersoon (de detective zeg maar) gezondheidsproblemen (roken, drinken, overgewicht) mee te geven, plus relatieproblemen (scheiding, lastige kinderen, buitenechtelijke affaire, onbeantwoorde liefde naar collega), plus gezanik met de chef of de organisatie waarin wordt gewerkt, en als het even kan een auto die het niet doet en een verbouwing thuis.
Terwijl in andere genres de (on)feilbaarheid een rol kan spelen in de plot: Achilles, Siegfried, Superman. Of andersom: de feilbare mens die in bepaalde omstandigheden onfeilbaar wordt.

Lijkt me wel lastig als je door een harde tegenreactie een mooi, functionerend personage om zeep helpt.

Waar je naar zou kunnen kijken, zijn de kwadranten van Ofman.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Kwadrant_van_Ofman

Je Mary Sue zit in het vakje linksboven met al haar eigenschappen en streeft in haar perfectionisme naar linksonder.
Het kwadrant maakt duidelijk wat de kwetsbare punten van het personage zijn:
rechtsboven de problemen die ze (in het verhaal) tegenkomt als ze doorschiet in een bepaalde eigenschap, links beneden de eigenschappen van andere personages waarmee ze in conflict kan komen.

Bijvoorbeeld:
- ze is vriendelijk tegen iedereen, haar streven is erkenning in het vriendelijk zijn
- valkuil (doorschieten): ze dringt zich aan iedereen op (laat míj dat toch doen! néém toch nog een koekje!)
- allergie: mensen die anderen niet helpen

Ander voorbeeld:
- ze is netjes, haar streven is alles altijd op orde te hebben
- valkuil: smetvrees
- allergie: mensen die alle rommel achter zich laten liggen.

Door op die manier over de eigenschappen van je personage te denken, blijf je erg dicht op het oorspronkelijke karakter en hoef je niet allemaal "fouten" te verzinnen die niet bij het personage passen.

<-- Ze willen er een smiley bij. Bij dezen.
Ik jureer bij de SF-schrijfwedstrijd Trek Sagae 2013.

Rudez
Laatst aanwezig: 3 weken 21 uren geleden
Sinds: 12 Jun 2012
Berichten: 915

http://katfeete.net/writing/suestart.php

Even een flinke kick van een oud topic. Op bovenstaande link kun je een Mary Sue test doen. Natuurlijk geen 100% uitsluitsel maar het is een indicatie. Voorts wil ik de vraag stellen of een Mary Sue erg is... In menig film/boek (meest recent nog in de nieuwe Star Wars) is het stijlfiguur nog volop in leven, waar de meeste schrijvers en schrijfcoaches het actief lijken te willen vermijden. Hoe zien jullie dit?

Bovenstaande is slechts mijn mening. Feitelijk juist, geen speld tussen te krijgen en kloppend van begin tot eind, maar desondanks is het slechts een mening.

Diana Silver
Laatst aanwezig: 8 uren 43 min geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4944

Dit topic heeft een beetje last van een tweevoudige definitie. De link heeft het over een Mary Sue die in alles een afspiegeling van de auteur zelf (zoals ik de term ken), meestal van toepassing op tieners. Deze lijkt me te allen tijde erg, ja, want zo'n personage is nooit een stijlfiguur maar simpelweg een egotrip van de schrijver.

De ruimere definitie schijnt te zijn: een algemeen ideaal figuur dat onrealistisch goede dingen doet. Die kan zeker een stijlfiguur vertegenwoordigen, denk ik, en als je dat bewust en met doel gebruikt, kun je er allerlei goede dingen mee doen. Zoals met alle stijlfiguren.

Waar waren we gebleven?

Suicune
Laatst aanwezig: 1 jaar 7 weken geleden
Sinds: 24 Okt 2012
Berichten: 559

Voor een nog veel uitgebreidere "test" (moet je wel even voor gaan zitten):

http://www.springhole.net/writing/marysue.htm

Mary Sues vind ik erg wanneer ze goed zijn in alles zonder duidelijke reden, of wanneer ze door iedereen geweldig worden gevonden zonder dat ze daadwerkelijk speciaal zijn. Maar een personage dat ook echt speciaal is, vind ik niet erg en geen Mary Sue. Het is heel normaal dat het hoofdpersonage speciaal is, zolang ik ook maar het idee heb dat dit een speciaal persoon is. Een doodgewoon tienermeisje waarvan iedereen vindt dat ze zo dapper en lief is, dat vind ik storend. Maar een hoofdpersonage met een eigen stem die ook daadwerkelijk speciaal ís (die het verhaal beïnvloedt met écht dappere acties, die écht slim is, en waarbij ik het zie in plaats van dat het alleen door de andere personages wordt gezegd), dat vind ik niet storend. (Daarom vond ik Kvothe uit The Kingkiller Chronicles ook geen Mary Sue, hoewel anderen menen van wel. )

Codex Phantasiae: een blog met tips voor fantasyschrijvers! https://codexphantasiae.wordpress.com/

Paul81
Laatst aanwezig: 3 jaren 6 weken geleden
Sinds: 23 Mrt 2015
Berichten: 20

Bij het bedenken van personages wil het weleens helpen een aantal psychologische aandoeningen te bestuderen. Veel aandoeningen, zoals narcisme, hebben een aantal symptomen. Pas als iemand aan een x-aantal symptomen voldoet is diegene een narcist, maar dat betekent niet dat jouw personages niet 2 of 3 van die onbehaaglijke gedragsvormen kunnen meepikken.

Geef je karakter eens fleur door een totaal gebrek aan empathisch vermogen, of een superioriteitswaan, of een xenofobie, of iets anders.

Daarnaast is het in een verhaal interessant als je karakter(s) een ontwikkeling doormaken. Als je karakter al perfect is dan zou diegene juist een monster moeten worden?

Lees Schrijven Magazine
  • Schrijflessen van thrillerkoning Stephen King
  • Wanneer ben je klaar voor een uitgeverij?
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • Wat kun je doen tegen een schrijfdip?
  • Hoe voorkom je langdradige dialogen?

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

Introductiekorting!
Mis Schrijven Magazine niet!

Mis het komende nummer van Schrijven Magazine niet, word vóór maandag 23 september abonnee!

Superaanbieding!