Lid sinds

2 jaar 8 maanden

Rol

[Spannend] The 7 games

Hi iedereen dit is mijn eerste boek en ik zou graag willen weten wat jullie er van vinden. Het heeft nog veel spel fouten, omdat hij nog niet verbeterd is. Ik zou graag willen weten wat jullie er van vinden en wat ik nog kan veranderen. Het is een point of view boek dus je leest het verhaal steeds van een personages kant. Ik zou ook graag willen weten wat jullie daar van vinden.  Het is een deel van hoofdstuk 1 aangezien ik 4500 tekens mag.

Dankjewel voor jullie tijd.

Zene

Fragment

 

Hoofdstuk 1: Een dag als alle andere

Daar zaten ze dan met zijn allen. Een groep vrienden samen op de bank. Lachend aan het kijken naar de tv in hun eigen clubhuis. Een clubhuis in het dorp Lagust. ‘Hey jongens, ik heb het geschiedenis huiswerk gelezen en het is eigenlijk best interessant!’ En iedereen keek naar Ties. ‘Ties we weten dat je geschiedenis geweldig vind, maar we zitten nu in ons clubhuis, waar duidelijk de regels zijn er wordt niet over school en of huiswerk gepraat.’ ‘Alleen over de jongens!’ ‘Of meiden!’ Stefan, Lyla en Violet schoten alle drie in de lach. ‘Ja ik weet dat jullie het niet interessant vinden, maar het is echt super leuk. Ik vertel een klein stukje en dan ben ik stil oké?’ ‘Dorien, Tygan, Bella, Broïs en Bente wat vinden jullie ervan?’ ‘En je vraagt Lyla en mij niks?’ Zegt Violet. ‘Jullie gezichten zeggen genoeg.’ ‘Wat dan?’ ‘Jullie vielen al half in slaap!’ ‘Oké we zijn al stil!’ ‘Oké wie stemt voor?’ ‘Jemig Stefan laat Ties gewoon praten je hoeft er niet onderuit te kruipen omdat je er niks van snapt!’ ‘Grappig hoor Broïs, maar ik snap het wel! Zullen we dan maar Ties? Ik moet trouwens even snel naar de wc!’ ‘Ik zei toch dat hij er niks van snapte’ Ze keken onrustig om hun heen. ‘Nou Ties ga je nog beginnen?’ Ties loopt weg en pakt een boek. ‘Hier is het dan! Het verhaal wat ik al 2 minuten probeer te vertellen.’ ‘Gast is dat niet een beetje een dik boek?’ ‘Ik ga al beginnen! Pagina 250 artikel de parallel werelden. Oké dus er zijn wetenschappers achter gekomen dat er werelden bestaan die precies op de onze lijken. Je zou denken dat ze een parallel van de onze zijn, maar dat zijn ze niet! Wij zijn een kopie van wat ze het daar noemen de Aarde.’ ‘Wacht dus zijn we nu gewoon gekopieerd?’ ‘Nee nee het heelal heeft verschillende replica’s gemaakt van de aarde precies 170 miljard jaar nadat de aarde bestond.’ Opeens gaat de tv harder. ‘Wie deed dat!’ ‘Ik, ik ging op de afstandsbediening zitten.’ Iedereen kijkt boos naar Violet. ‘Maar lijkt het dus precies op de onze wereld?’ ‘Neehee wij lijken op de Aarde! Hun wereld is hoe wij zijn ontstaan!’ ‘Mag ik de map van de aarde zien?’ ‘Ja hoor Dorien.’ Ties geeft het boek door aan Dorien. ‘Wacht, maar dit is raar! Hoezo staat hier dat wij de controle over onze wereld hebben en op de Aarde het de natuur is?’ ‘Vanwege dat we na 170 miljard jaar pas zijn bestaan was onze technologie hoe ze het daar noemen al ver vooruit zo ver vooruit dat de eerste mensen op onze wereld hun technologie gebruikte om de aarde te kunnen controleren. Dus als er iets gebeurde was het omdat de mensen het stimuleerde. Kijk daarom is dit verschil er.’ Ties wijst naar de kaarten. ‘Op De Aarde hebben ze verschillende continenten namelijk: Amerika, Zuid-Amerika, Azië, Afrika, Antarctica, Oceanië en Europa. Op onze planeet is het anders. Bij ons zitten Amerika, Zuid-Amerika en delen van Afrika en Europa als 1 stuk land aan elkaar. Hun planeet heet de aarde de onze Neze en het land waar wij in leven heet Londias, maar dat wisten jullie toch?’ ‘Jemig Ties te veel informatie!’ ‘Het is ook niet raar voor hoeveel hersen je hebt in je hoofd.’ ‘Jemig Browis kan je niet norma-.’ ‘Het is laat vinden jullie niet? Het is 10 uur en we zeiden allemaal dat we om 8 uur thuis zouden zijn.’ ‘Mijn ouders zijn voor 2 dagen in de stad. Die merken niks!’ ‘Mijne hebben het te druk met Lucas. Hij maakt overal een troep van dus mijn ouders zijn daar mee bezig. Is hij toch ergens goed voor.’ ‘Mijn ouders hebben het ook druk met mijn zusje.’ ‘Oké we snappen het geen ouder gedoe voor jullie, maar ik moet naar huis! Doei tot morgen we appen nog!’ ‘Jemig Browis wat een haast zit er een meisje op je te wachten?’ ‘Uhm nee h-hoezo?’ Browis begon alleen maar roder te worden. ‘Weet je het wel zeker tomaat?’ ‘Haha grappig nu moet ik gaan. Ik heb namelijk ouders die wel om me geven.’ Browis pakt zijn tas en rent naar de deur. ‘Tot morgen en wees niet te laat!’ ‘Ja baby tomaat!’ Browis deed de deur open stak zijn middelvinger op en liep weg en liet de deur met een harde duw dichtvallen. ‘Haha wat een loser!’ En Kluiver slaat op de bank. ‘High five?’ ‘Kluiver sinds wanneer ben jij zo een naar joch?’ ‘Ben ik niet en ik moet trouwens gaan doei!’ Hij staat op en gaat door het raam de brandtrap af. ‘Oké ben ik de enige die hem raar vind doen?’ ‘Bente we weten dat je hem leuk vind doe nou maar rustig.’ ‘Ik vind hem niet leuk en ik moet ook gaan en dankjewel voor de belediging Dorien.’ En ze loopt de deur uit.

Lid sinds

3 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Pfoe, ik vind het vooral 'veel'. Veel overbodige woorden, veel tegenstellingen, veel gedoe, veel spelfouten. Ik begrijp dat het nog verbeterd moet worden, maar er zitten zo veel overduidelijke spelfouten in dat ik het niet helemaal heb kunnen lezen. Jongen zonder 'n', geen komma's. Het hele stuk leest erg verwarrend. Ik zou, voordat je het laat proeflezen, eerst even de grove speelfouten corrigeren en ook besluiten of je het in de tegenwoordige tijd of verleden tijd gaat schrijven, je haalt het weleens door elkaar (Bella was niet blij met mijn vraag. Door het raam zie ik allemaal mensen met paarden lopen.). Het is denk ik wenselijk om een betere verhaallijn er in te brengen.

Mijn eerste indruk is eigenlijk: 'huh?' en dat is in dit geval niet wenselijk denk ik. Succes met schrijven!

Lid sinds

12 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

 

Dag Zilly

Je schrijft dat je een point of view-boek wilt schrijven. Die term heb ik eigenlijk nog nooit gehoord. Is het een genre, en weet je van andere boeken die op deze manier geschreven zijn? Heb je een voorbeeld?

Het lijkt me niet eenvoudig om op deze manier een verhaal te schrijven. Renske benoemt het al: de tekst is moeilijk om te volgen. Voor jou is dat natuurlijk anders: jij hebt het verhaal bedacht, je weet al wie de personages zijn. Maar probeer je voor te stellen hoe een lezer erin staat: ik ken de personages nog niet, ik lees hun namen voor het eerst, en het is niet zo dat ik meteen onthou welke naam bij welk personage hoort na de naam één keer gelezen te hebben. Neem deze regel:

"Lyla, Broïs, Tygan, Violet, Bella, Ties, Kluiver, Bente, Dorien en ik."

Je kunt er als schrijver vanuit gaan dat een lezer deze namen vergeten is zodra ze twee regels verder is. Om een personage te introduceren, kun je beter je de tijd nemen om een beeld te schetsen van dat personage. Laat Stefan eerst rondlopen, een ochtend uit zijn leven beleven, op de fiets naar de stad stappen, en daar, dan pas, Lyla ontmoeten. Dan heb ik een beeld van Stefan in mijn hoofd en onthou ik wie hij is terwijl je verder vertelt over Lyla, en haar relatie tot Stefan.

Dus, in het kort: mijn advies is om iets meer tijd te besteden aan elk van je personages los. Introduceer ze één voor één. En denk er over na of je echt over een vriendengroep van tien mensen wil schrijven. Waarom niet drie, vier mensen? Daarmee kun je evenveel (nee, méér) drama verzinnen als met tien.

Ik hoop dat dit je een beetje helpt. Blijf schrijven!

Silver

 

Lid sinds

3 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hi Zilly,

Je hebt de creativiteit om een verhaal te bedenken en te vertellen.
Dat is een goede basis. Schrijven moeten we allemaal leren, dat komt wel
In bovenstaande reacties is daar al e.e.a. over gezegd.

Mij raakte het realiteitsgehalte. 
Een kind van 1 dat al goed kan praten, dat geloof ik wel.
Het denken past niet bij die leeftijd. Maak de kinderen 3 en 4.
Voor het verhaal maakt het verder niet uit.

In pakweg 38 jaar van een kleine 8 miljard naar 200.000 miljard (200 biljoen zeg je).
Dat gaat niet lukken. Er zijn nog oorlogen ook vertel je.
Met zoveel mensen een schonere planeet? Niet realistisch. 
Al dat volk moet eten, werken en wonen? 
De techniek zal wel een stuk verder zijn, maar niet ver genoeg.

Toch ook wat je geleerd. Ik worstel met het beschrijven van een
zeventienjarige, vrijgevochten Amerikaanse tiener. Hoe denkt en spreekt die?
'Even snel een crush op iemand hebben' Wow, die bedenk ik zelf niet.
Kan ik wel gebruiken.

Succes verder.

Lid sinds

13 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
  • Moderator

Het idee van je constructie lijkt me goed. Zo zijn er meer verhalen uitgewerkt.

Om de lezer een beetje te helpen zou je bij de introductie van de personages de points of view kunnen beperken tot bijvoorbeeld twee personages in het eerste hoofdstuk, twee nieuwe in het volgende (die kunnen reageren op de situatie en de personages uit het eerste hoofdstuk), en hetzelfde doe je in hoofdstuk 3, etc.

Je weeft dan de gebeurtenissen/gedachtes e.d. in elkaar, waardoor een totaalbeeld ontstaat. Dit vergt veel denkwerk. Je kunt de gebeurtenissen/gedachtes van de personages in een tijdlijn plaatsen en ze pas daarna aan het woord laten (dat is: hen van tekst voorzien). Geef hen wel allemaal een eigen stem, zodat ze per individu herkenbaar zijn voor de lezer.

Een aanduiding per hoofdstuk helpt ook bij de overzichtelijkheid, zowel voor jezelf als voor de lezer.

Mijn vraag aan jou is: heb je de grote lijnen van het verhaal in beeld? Weet je wat je de diverse personages wilt laten denken/ervaren/vertellen en weet je waar het verhaal naartoe moet? Waar alle citaten samen moeten komen tot de ontknoping?

Lid sinds

2 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door Thérèse

Ja voor dit boek heb ik de grote lijnen al. 

Ik heb nu een lijn waar ze in die 6 maanden naar toe werken.

Elke personage heeft een doel in het boek en heeft soms wel meerdere.

Tot nu toe is dit geen boek met een deadline of iets het is puur iets waar ik aan wil werken en van wil leren tot dat het echt een goed boek is. Daarom heb ik besloten om het boek zo te houden zodat ik de lijnen duidelijk kan houden van het boek. Daarna wil ik het in 2 verschillende stijlen na schrijven zodat ik uiteindelijk zelf kan kijken welke stijl ik wil. Ik ga nu al een grote aanpassing maken en dat is een hoofdstuk waar je de personages leert kennen en hun weg naar het clubhuis gaat volgen tot dat het heftige gebeurd. Het stukje dat hier staat is al voor een groot deel veranderd dus ik zal waarschijnlijk dat stuk ook als het helemaal goed is herschreven hier ga neer zetten. 

Bedankt voor de tips en daar zal ik aan werken. 

Lid sinds

2 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door Don Leone

Dankjewel voor de tips!

Ik ben sowieso nog lang niet klaar met ook maar het final product van hoofdstuk 1. Zelf heb ik besloten om nu hoofdstuk 2 en 3 af te maken, want daar zit ik nu nog al met mijn hoofd en dan gaan werken aan het editen.

En leuk dat ik je ergens mee kon helpen.

Groetjes Zene

 

Lid sinds

2 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door Diana Silver

Hoi,

Ik heb met de reacties van hier en andere sites echt heel veel bereikt. Zelf ben ik nog druk bezig met schrijven en editen en ga jullie punten daar echt in mee nemen. Zelf ben ik nog maar 13 dus heb ik ook gewoon school en veel huiswerk dat ik door het weekend en tot 10 uur in de avond doe. Ik probeer zo vaak mogelijk aan mijn verhaal te gaan en er aan te werken. Het eerste boek dus dit boek is een boek waar je de 6 maanden volgt van 10 tieners die nu heftige dingen mee maken. Je leert ze kennen met hun gevoelens geheimen. Veel geheimen en gevoelens hebben met elkaar te maken of met de dingen die buiten gebeuren. 

Aangezien het een boeken serie is weet ik wat hun lot gaat worden in de volgende boeken en daarom heb ik voor 10 tieners gekozen. Sommige lijken in het begin niet eens zo belangrijk. Neem als voorbeeld Broïs ga je in hoofdstuk 1 ongeveer 2 keer ontmoeten als lezer en dat is het. Toch heeft hij in die boek een grote rol. Hij gaat geheimen ontdekken van andere die hij beter geheim kon houden dat ook gevolgen heeft voor de groep.

Zelf heb ik toch besloten een grote verandering te maken en dat is een hoofdstuk hier voor schrijven waar je ze leert kennen en hun van het begin van de dag leert kennen. Je ziet hun weg naar het clubhuis voor alles gebeurt. 

Groetjes Zene

 

Lid sinds

3 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

13 jaar en dan al werken aan een boek? Briljant. Je hebt de weg naar schrijven online gevonden, dus je neemt initiatieven hierin die je gaan helpen. Ik hoop dat je een leraar vindt, die bereid is je hierbij te begeleiden. Hij zou je kunnen wijzen op de zinsbouw en dergelijke. Dat vergroot de leesbaarheid. Houd vol. Dit wordt een bijzonder boek. Succes en petje af. Talent.  

Lid sinds

3 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Zene

Ik ben het tot nu toe eens met de gegeven feedback. Als extra tip wil ik je nog meegeven dat voor twijfels bij spellint etc. sites al "taaladvies" en "taaltelefoon" heel erg nuttig zijn. 

Daarnaast merk ik dat je heel vaak woorden die aan mekaar geschreven horen te zijn van mekaar schrijft. Vb. "verhuis dozen" moet zijn "verhuisdozen". Hierbij kan een spellingcorrector enorm helpen. Die ziet het niet wanneer jij ten onrechte een spatie schrijft, maar bij twijfel of woorden aan elkaar horen, schrijf ze aan mekaar en kijk wat er gebeurt. Als woorden toch los van elkaar moeten geschreven worden, gaat de spellingcorrector dit wél als een fout aangeven. Dit is een tip die ik vaak geef aan kinderen die omwille van dyslexie gebruik maken van een computer. Het lijkt hen alvast te helpen.

Verder kan ik je alleen maar meegeven dat het super is om een jong iemand te zien die met schrijven begint. Hier word ik toch wat nostalgisch van. Gezien nu net aan het middelbaar begin, raad ik je aan in je lessen Nederlands te zitten als een spons gezien je hier de komende jaren veel zal leren over spelling, grammatica en zinsbouw. Dit kan je schrijven alleen maar ten goede komen.

Veel succes!

L.P.

Lid sinds

12 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

@LP

"Daarnaast merk ik dat je heel vaak woorden die aan mekaar geschreven horen te zijn van mekaar schrijft. Vb. "verhuis dozen" moet zijn "verhuisdozen"

De Engelse ziekte, inderdaad. Zoals het Chinese spreekwoord over vissen vangen zegt: is het niet handiger om een regel te leren? Aangenomen dat het verschil tussen een bijvoeglijk naamwoord en een zelfstandig naamwoord helder is, is de regel redelijk eenvoudig. En woorden met een verbindigs-s gaan altijd aan elkaar (de naam zegt het al). 

 

Lid sinds

2 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door Helena Binky

Hoi,

Dankjewel voor de tip over de leraar. Mijn juf die mij nederlands geeft wil mij hier in helpen. 

Zelf heb ik schrijven altijd leuk gevonden en houd ik er ook erg van. Ik heb eerder ook een verhaal voor nederlands geschreven dat ook een beetje op een boek ging lijken en al vele gedichten. Ik ben hier dan ook al vroeg mee begonnen. En bedankt voor de complimenten ze beuren me echt op!

Groetjes Zene

Lid sinds

12 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Zene,

Succes met schrijven gewenst! En super dat je je juf erover verteld hebt. Die kan je heel goed helpen. Ik ben ook best jong begonnen met verhalen schrijven, en het voordeel daarvan is dat je nog heel veel lessen Nederlands zult krijgen. Altijd goed opletten in die lessen, en alles wat je leert toepassen terwijl je schrijft. Dan weet je het over een jaartje of wat beter dan de spellingscorrector :)

Veel schrijfplezier!

Lid sinds

2 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ik heb nog een vraag aan jullie: 

Ik heb dus een rol voor iedereen in het verhaal. Romantisch en gewoon voor de verhaallijn. Nu heb ik voor 2 meiden een romantisch verhaal samen. Namelijk voor Bella en Violet. Het word een haat liefde verhaal met een jongen die op 1 van de meiden valt. Zelf sta ik volledig achter de lgbt+ community, maar ik weet dat er ook nog helaas mensen zijn die er niet achter staan. Het is niet een belangrijk deel in mijn verhaal maar het voegt wel wat toe. Wat vinden jullie er van? Moet ik het er in laten of niet?

 

Groetjes Zene.

Lid sinds

3 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Zene

Je moet het niet laten of juist doen voor het publiek. Is het relevant in je verhaal, hetgeen je zo toevoegt? Past het bij je personages? Doe het dan. Maar steek het er niet in met als enige reden om het erin te verwerken. Zo zie je veel films/series/boeken waar ze zulke relaties/personages in verwerken, gewoon om het erin te hebben, zonder dat het iets toevoegt maar gewoon om te zeggen "kijk mij eens, hoe tolerant ik wel niet ben". 

Daarnaast begint het tij wel te keren. The Dragon Prince, en populaire (kinder)serie tegenwoordig heeft ook veel lgbt-karakters en is toch immens populair. Zij pakken het heel mooi aan vind ik dat het heel normaal is in hun fantasiewereld, zonder er al te veel ophef van te maken "kijk eens wat een progressieve tv-makers wij zijn".
De grens is natuurlijk flinterdun. Hoe weet je of men het erin steekt om het erin te verwerken, of het deel is van het verhaal? Moeilijk. Maar soms voelt het heel geforceerd of past het absoluut niet met hoe de verteller de rest van het verhaal neerzet. Jouw verhaal speelt zich af in onze tijd, onze maatschappij als ik het goed begrijp? Hier is dat door de meerderheid (denk ik, ik heb geen cijfer) wel geaccepteerd. In dat geval zou het niet geforceerd zijn om het erin te steken. Iedereen kent in zijn of haar ruimte omgeving wel iemand die onder die 'lgbt noemer' valt. Hier in België is een van de koppels van "Blind Getrouwd" een homokoppel dit jaar. Heel normaal.

Mijn mening is dus, volg je verhaal. Is er een spark tussen Bella en Violet? Ga je gang ermee!

PS: het wordT een haat-liefdeverhaal" 

Groetjes

L.P.

Lid sinds

12 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door L.P.

Neem wat LP segt ter harte, Zene. Een ding zou ik willen nuanceren.

[LP] "Hoe weet je of men het erin steekt om het erin te verwerken, of het deel is van het verhaal? Moeilijk. "

Het antwoord is: conflict. "Conflict" is niet zozeer wat we in het dagelijks leven eronder verstaan, maar moet worden begrepen als "tegenstelling". Worstelen ze met hun identiteit? Worden ze gepest, genegeerd of verneder (ik noem maar een dwarsstraat) vanwege hun verhouding?

Elk verhaal moet conflict hebben. Een personage wil wat en er zijn obstakels die het dwarszitten. Het verhaal ontvouwt zich of het personage zijn doel weet te bereiken (hoeft niet; het mag ook mislukken). Het verhaal is de reis. Het mooiste is als het subconflict (een aparte verhaallijn) ook verweven is met het hoofdconflict. Dan is het onmiffellijk duidelijk waarom het erin zit en dat subthema er niet is bijgesleept. 

PS: ik zie nergens hoe je kunt citeren ... Vroeger kon dat hier.

Lid sinds

3 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door Leonardo Pisano

Hoi Leonardo

Mooi uitgelegd wat ik als gevoel waarneem (wanneer ik het gevoel krijg dat het ervoor gedaan en dus en overbodig etc.). Nu ik het lees, komt dat er inderdaad ongeveer op neer.

Citeren kan nog steeds. In het vak waar je je reactie typt, staan bovenaan icoontjes. Om iets in het vet te zetten, iets om in het cursief te zetten ... Het 7de, de aanhalingstekens, is een citaatblok. Hierachter moet je dan de tekst kopiëren die je wil citeren. Je kan ook eerst de tekst uit iemands reactie kopiëren, in je reactieblok plakken, dan selecteren en op het icoontje voor citaat drukken. Het zegt wel niet van wie je het geciteerd hebt. Of ik heb gewoon zelf nog niet gevonden hoe dat moet.

Groetjes

L.P.

Lid sinds

2 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hey,

Sorry dat ik niet kon antwoorden. Het idee van hun verliefdheid komt uit op een liefdesdriehoek met een andere jongen er tussen. Het is best wel belangrijk als 1 van hun in de spelen komt wat sowieso gebeurt. Het is niet iets waarmee ik wil laten zien ik respect de lgbt want dat doe ik sowieso zonder of met dit boek. Het is iets wat ik zelf leuk vond zeker omdat ik dan een extraatje kon geven aan het verhaal.

Groetjes Zene

 

Lid sinds

2 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi,

Wat ik nog wou zeggen is dat het vooral voor mij belangrijk is om te laten zien dat ze ergens in worden gegooid terwijl ze nog deels kinds zijn ook al gedragen ze zich er af en toe niet naar. Ze zijn jong en moeten hunzelf en hun gevoelens ontdekken. Ik wou er dus ook iets in doen waar heel veel tieners en pubers door heen gaan net zoals ik zelf heb meegemaakt. Ze worden dan wel in een volwassene positie geplaatst maar ze zijn niet volwassen. Dus ik wou dat laten zien door dingen in het verhaal te plaatsen waar veel tieners mee vast lopen of moeilijk vinden.

Groetjes Zene 

Lid sinds

2 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door L.P.

Eigenlijk niet. Het is meer een soort spel dat je met vrienden speelt. Alleen iets minder kindvriendelijk. Zoals een escape room zo groot als een hotel, maar als je te lang in een kamer blijft dan gaan de muren tegen je aan en dat soort dingen. Omdat je dan een tijd limiet hebt ben je bijna altijd wakker wat niet gezond is wat kan lijden naar psychose en dat soort dingen. Als je weet dat er tegenstanders zijn die je leven kunnen beïnvloeden is dat ook iets waar door er nare dingen gebeuren. Ja er komen gevechten maar niet zoals de hunger games. 

Lid sinds

4 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Wauw, 13 jaar en dit schrijven als eerste hoofdstuk van een boek vind ik knap! Ga door, je bent creatief genoeg.

Er zijn al veel tips gegeven. Er gebeurt heel veel in dit eerste hoofdstuk, soms gaat dat voor mij wat te snel. Wat ik vooral niet snap zijn de kinderen die in de grond wegzakken; wat gebeurt er dan precies? Zijn dit gaten in de grond waar ze in stappen? Zijn het natuurlijke gaten? Of worden die gaten veroorzaakt door de regering met het doel de overbevolking te verminderen?

Lid sinds

2 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door MPS

Hoi,

De gaten worden veroorzaakt door de regering. De wereld waar zij in leven is gebaseerd op de aarde alleen in de toekomst en met verschillende veranderingen.  De regering loopt dus ook ver voor op de technologie. Dat is dus de reden waarom ze een aardbeving hebben gemaakt om mensen te vermoorden.

Lid sinds

2 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Voor de nieuwsgierige mensen:
Ik heb nu 5500+ woorden en ik ben nu bijna klaar met het 2de hoofdstuk. Daarnaast moet ik nog veel verbeteren en sommige dingen moet ik vergroten dus dat worden er nog veel meer. Er komt voor het eerste hoofdstuk een inleidingshoofdstuk waar ze naar het moment toe werken waar het allemaal begint. Dus als ik dat bij elkaar optel dan worden dat zeker ongeveer 10.000 woorden. Aangezien dat dit een boek met veel hoofdstukken word ben ik nog wel even bezig. Tips en opmerkingen zijn altijd welkom.

Groetjes Zene

Lid sinds

3 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Voor tips en opmerkingen hebben we denk ik de tekst nodig ;)

Leuk dat je zo vlijtig in de weer bent. Ik wou dat ik er zoveel tijd voor kon vrijmaken!

Lid sinds

2 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

 

Hoofdstuk 2: Het verbannen huisje

KLUIVER

We doen de tv aan en zien dele van onze huizen in de grond vallen. Bijna iedereen huilt. Behalve ik. Dit zat er toch aan te komen? De president zou toch maatregelen treffen en hij is altijd zo heftig dat het wel iets krankzinnigs moest zijn. Toch huil ik maar, want ik wil niet dat ze iets gaan denken. Bente komt naast me zitten en ligt tegen me aan. Ik sla mijn arm om haar heen en probeer haar te troosten. Bente is wel een leuke meid. Haar blonde lokken en roze lippen combineren goed met haar groen bruine ogen. Ik glimlach naar haar. ‘Alles komt goed we overleven het wel. We hebben een huis en elkaar.’ We zijn met een groep van 10 en iedereen is 15, 16 of 17 jaar. We zijn bijna volwassen en gedragen ons er ook naar. Sommige zelfs te veel.

STEFAN

‘Uhm mag ik jullie aandacht? We hebben 20 kamers, maar het lijkt me toch handig als we met minimaal 2 mensen op een kamer zijn zodat als er wat gebeurt we samen zijn en omdat we naar de bunker kamers gaan waar er maar 6 van zijn. Is dat oké met jullie?’ Ik zie ze knikken en ik pak het hologram bord. Ik verdeel het in 5 vakken en zet er kamer 1,2,3,4 en 5 bij en daar onder een paar strepen waar je je naam kan invullen. ‘Deel jezelf in en je mag met max 3 mensen op een kamer zitten. Wie wil beginnen?’ ‘Ik wil anders wel.’ En Ties staat op hij schrijft zich in bij kamer 4. Daarna volgen er meerdere.

TIES

Ik ga zitten en kijk naar het bord. Het bord word steeds voller en voller totdat ik zie wie bij mij in de kamer zit. Kamer 1: Stefan, Dorien en Tygan, Kamer 2: Kluiver en Boïrs, Kamer 3 Bella, Violet en Lyla en dan zijn Bente en ik dus in Kamer 4. Ik weet niet hoe lang we hier blijven maar ik hoop dat het niet lang duurt en anders van kamers verwisselen, want anders word ik gek. Ik kijk naar Bente en ze kijkt niet blij. Toch vind ik het raar je kon je toch zelf inschrijven? ‘Ik zit dus met jou. Kunnen we het gewoon leuk houden, want ik weet niet wat er tussen ons is gebeurt maar ik hoop dat we het gezellig kunnen houden.’ Ze kijkt naar me en glimlacht plotseling. ‘Is goed zolang je maar normaal doet!’ Normaal doen? Wat doe ik dan anders? ‘Oké ik zal normaal doen.’ Ik hoop dat dat goed genoeg is.

DORIEN

Tygan kijkt nog steeds naar beneden en ik weet dat hij even alleen moet zijn. Ik pak hem vast en loop met hem naar onze kamer in de bunker beneden. ‘Het is hier. Kom je?’ En we lopen naar binnen. Er staan 3 kleine bedden die we maar tegen elkaar aanzetten voor meer ruimte. Ik zie Stefan naar binnen lopen. ‘lukt alles hier?’ ‘ja hoor.’ En hij loopt weer weg. Ik loop naar de kleding kast en type onze namen in. ‘Wilt u de kleren vanuit uw eigen kast naar deze kast verplaatsen?’ Ik klik op het knopje ja. De deuren van de kast gaan dicht en op het schermpje staat dat het er is. ‘Stefan? Ben je daar Stefan?’ ‘Stefan! Kan je hier komen?’

STEFAN

Ik hoor Dorien roepen en ren naar onze kamer. ‘Melinda? Ik dacht dat je.’ Mijn zusje zit op het bed. Ze zit op mijn bed. Ze is er nog en ze leeft nog. Melinda loopt naar me toe en pakt me vast. Ze barst in huilen uit en ik probeer haar te troosten. ‘Melinda waar zijn papa en mama?’ Ze kijkt niet blij maar ook niet verdrietig weet ze niet waar ze zijn? Ze blijft maar voor zich uit staren en kijkt naar de kast. ‘Melinda waar zijn ze?’ Ze reageert niet en blijft voor zich uitstaren. Wacht ze gaat ze gaat iets zeggen. ‘Mag ik wat eten Stefan ik heb honger.’ En ze kijkt me aan met puppy oogjes. Ze zegt niks en mijn gevoel zegt dat ze dat voorlopig ook niet gaat doen. Ik loop met haar naar de keuken en maak wat voor haar klaar. ‘Hier is je pizza en Melinda we hebben de groep verdeeld over kamers bij wie wil jij?’ Ik laat haar het bord zien en geef haar de pen. ‘Waar wil je bij?’ Ze wijst naar de groep van Kluiver en Boïrs. Oh god ze heeft altijd een crush op Kluiver gehad als ze zich maar gedraagt. ‘Oké Melinda als je je maar gedraagt oké?’ En ze geeft een knik. We lopen naar hun kamer en ik zie Kluiver zitten. ‘Kluiver?’ Hij draait zich snel om en kijkt geschrokken ik denk dat ik toch had moeten kloppen. Hij kijkt me niet blij aan en schud zijn hoofd. ‘Mijn zusje heeft het overleefd en ze heeft een kamer nodig. Ze wou graag bij jullie en ik wou vragen of jij het goed vind?’ ‘Prima ze mag naast Broïs liggen.’ En hij draait zich weer om. ‘JONGENS KOM KIJKEN NAAR DE TV!’

VIOLET

Een brok vormt zich in mijn keel en ik kijk geschrokken naar de beelden die ik zie. Je ziet mensen rennen terwijl er grote stukken stenen naar beneden vallen. De geluiden om me heen worden zachter en ik word duizelig. Ik zie mijn huis op de tv en zie het vernield worden. Alles word draaierig en het laatste wat ik zag was water voor mijn ogen en als werd zwart. Flitsen is alles wat ik zie. Flitsen van herinneringen.

TYGAN

Het gekrijs van boven verteld niets goed. Ik loop naar boven en kijk om de hoek. Violet ligt op de grond, Bella huilt, Stefan kijkt weg, Melinda zit in elkaar gekropen op de bank en de rest huilt en schreeuwt. Behalve Kluiver hij kijkt weg en loopt de deur uit. Ik loop naar de keuken en pak wat water. Nadat ik dat heb gedaan loop ik de huis kamer weer binnen. Violet ligt nog steeds op de grond. Ik kijk nog 1 keer naar mijn glas met water en gooi het over Violet heen. Haar rooie vlechten vallen uit elkaar en haar mascara loopt uit. Haar ogen gaan langzaam open. ‘Hé wakker worden.’ Ze staat op en kijkt om zich heen. Ik pak haar hand vast en loop naar haar kamer. ‘Rust effe uit en doe droge kleren aan.’ En ik loop weg naar mijn kamer. Op mijn bed kruip ik in elkaar en sluit mijn ogen. Het gevoel van negatieve adrenaline loopt door mijn lichaam en ik wil schreeuwen en huilen tegelijkertijd, maar het lukt niet want om een of andere reden lukt het niet. Mijn ogen sluiten zich en ik beeld mezelf ergens anders in ergens in een andere tijd en ruimte en weg van hier ver weg van hier.

LYLA

Nou hier zitten we dan met zijn alle. We zitten hier huilend en schreeuwend. We zien onze huizen vallen en onze familie en vrienden rennen voor hun leven wetende dat het moment dat we onze ogen sluiten het eindigt. Alleen maar samen zo voel ik me nu. Ik kijk nog een keer om me heen en zie Melinda zitten en ik weet dat ik het nu niet moet vragen maar doe het toch. ‘Melinda heb je Thomas en Alexia gezien?’ Ik weet dat het smekend klinkt en dat was de bedoeling, want ik moet weten waar mijn broertje en zusje zijn. Ze kijkt me recht aan en kijkt weer weg. Starend zit ze naar de tv te kijken en antwoord niet. ‘Melinda alsjeblieft!’ Geen antwoord en ze geeft geen kik, want ze blijft staren naar de beelden die je hart verscheuren net alsof het haar niks doet. Na een tijdje rolt er een traan over haar wangen en nog 1 en nog 1 totdat ze in huilen uitbarst. Ik ken haar vanaf ze is geboren en heb altijd om haar gegeven, maar haar tranen doen me nu niks. Ik sta op en ga naar mijn kamer. Ik zie Violet op haar bed zitten en haar kleding is doorweekt. Ze huilt en ze huilt kan ze niet stil zijn gewoon voor 1 minuut. Ik maak mijn bed op en doe mijn pyjama aan. Mijn maag rommelt nog steeds dus pak ik een yoghurt drankje en een bak ijs uit de koelkast. De rest zit op de bank of op hun kamer, behalve Kluiver hij is nog steeds weg maar blijkbaar maakt niemand zich zorgen. Als ik weer de kamer in kom ligt Violet op het bed. Ik rol mijn ogen en loop naar de kast. De kleren zijn er al en ik pak wat van Violet haar kleding en een handdoek. ‘Hier!’ En ik gooi het in haar gezicht. ‘Omkleden jij.’ En ik lach een beetje. Haar mascara is uitgelopen en haar lip gloss zit over haar hele gezicht. Het staat leuk bij haar sproeten. ‘Je meent het? Mag ik nu niet eens meer rustig huilen?’ En ze kijkt boos naar me met een stiekem lachje. ‘Violet mag ik je nog 1 ding vragen?’ Ze kijkt naar me en rolt haar ogen. ‘Dat je dat nog vraagt.’ En dat zie ik dus als een ja. ‘Heb jij Kluiver nog gezien?’ Ze kijkt geschrokken en ze kijkt ook meteen weg. ‘Ik moet me maar om gaan kleden Lyla ik krijg het erg koud weet je waar de douch ruimte is?’ Ze maakt geen grap ze vraagt me het serieus. Ik wijs naar de gang. ‘Recht door en de 2de deur naar rechts.’ ‘Dankje.’ En ze loopt weg. Wat is er aan de hand met Kluiver hij is nergens te bekennen en de enige die hem heeft kunnen zien praat niet. Dat betekend niet hele goede dingen.

BELLA

De beelden op tv veranderen naar het gezicht van de president. ‘Hallo mensen en hebben jullie een fijne dag gehad? Er is namelijk al bijna een dag voorbij maar we hebben nog steeds niet de cijfers aan doden gehaald die we wouden. Dus hebben we wat andere regels bedacht, maar zullen we eerst de eerste 3 regels herhalen? Oké dan gaan we dat doen. Regel 1: Kinderen voor het trouwen zullen worden vermoord. Regel 2: Er worden natuur rampen veroorzaakt en als je daar tegen bent of er tegen werkt zul je een straf krijgen. Regel 3: Als je tegen de regels in gaat dan krijg je een hele erge straf. Dus ik kom nu met de nieuwe regels. Regel 4: Voor de tieners die rond deze tijd een stelletje zijn moeten uit elkaar en anders geld er een zware straf. Regel 5: Vrouwen die nu nog een abortus kunnen doen gaan een abortus doen anders geld er een zware straf. Fijne dag nog mensen! Geniet er van zolang het nog kan!’ Oké wat bedoelt hij daar mee. We moeten hier blijven bij elkaar. Ik kijk weer om me heen en zie dat Violet, Lyla, Tygan en Kluiver er niet zijn. Opeens maak ik me heel erg zorgen. Snel ren ik naar de slaapkamers en open ik elke deur. ‘Hallo!’ Oké Tygan, Lyla en Violet zijn in hun kamers. Dus iedereen is hier behalve Kluiver. Ik door zoek het hele huis en bleef maar zoeken naar Kluiver. ‘Kluiver?’ Geen spoor van hem. Echt helemaal nergens. Ik begin hem te bellen. Zijn telefoon gaat niet eens over. Dat betekend dat zijn telefoon uitstaat en dat is niet iets goeds. Ik ren naar de meiden hun kamer. ‘We moeten Kluiver zoeken!’ Ze draaien zich om en de moed zakt in mijn schoenen. Violet haar mascara is over haar hele gezicht en Lyla zit huilend aan een bak ijs. ‘Hij is vast gewoon buiten bij het terrasje.’ Lyla kijkt boos naar me en ik weet dat ik mijn mond moet houden. ‘Ja dat dacht ik al.’ ‘Waarom zeg je het dan en doe je zo paniekerig?’ En ze rolt haar ogen. ‘Geen idee eigenlijk.’ ‘Oké sluit je de deur achter je?’ ‘Ja zal ik doen.’ Ik maak me zo snel mogelijk uit de voeten. Ik moet zoeken naar iemand die niet in een emotionele crisis zit.

BROÏS

Ik ben net op mijn kamer en lig op mijn bed. Ik ben half hier en half in gedachten. Mijn huis en familie heb ik net ten onder zien gaan. Ik rol me op en sluit mijn ogen. Herinneringen vliegen voorbij. Mijn zusje was 2 maanden geleden 10 geworden en mijn oma had toen zo een mooie taart voor haar gemaakt met al haar favoriete dingen er op. Als ik er aan denk moet ik er om lachen mijn zusje was zo blij met de taart dat ze wel 5 dagen niet zeurde om ook maar iets. Ze wou ook dat niemand een hap at van de taart ze wou het bewaren voor later. Na 5 dagen was het toch wel heftig geschimmeld en was de pret over. Ik hoor wat en dat geluid haalt me uit mijn gedachten. Ik hoor het geluid van gestamp. Het gestamp op de gang word harder. Kunnen mensen niet normaal lopen ofzo? Mijn deur gaat in één klap open en slaat tegen de muur. ‘We moeten Kluiver zoeken!’ Bella stormt mijn kamer binnen terwijl ze tegen me schreeuwt. ‘Hoezo?’ Ze begint een heel verhaal over dat hij weg is en hij niet in het huis is. Opeens begint ze hem keer op keer te bellen, maar zijn telefoon gaat niet over. ‘Er is veel aan de hand en Dameron gaat voorlopig nog niet stoppen met zijn krankzinnige gedoe. Hij is buiten en alleen we moeten hem zoeken Broïs alsjeblieft!’ Ik moet grinniken. ‘Ik dacht dat hij niet zo belangrijk voor je was!’ Ze kijkt met fijn geknepen ogen naar me. ‘Owh ik mag niet om een vriend geven? Ga jij dan ook een keer zeggen tegen Violet dat je haar niet haat maar haar leuk vind!’ Ze mocht dat tegen niemand zeggen en nu schreeuwt ze het door het hele huisje! ‘Oké, oké ik ga al mee zoeken als je stopt met schreeuwen.’ ‘Oké ik zal tegen niemand zeggen dat je Violet leuk vind!’ Waarom ben ik vrienden met haar? Blijkbaar mompelde ik het hard op. ‘Omdat we het best wel goed met elkaar kunnen vinden zonder dit gekibbel!’ Ze draait zich om en loopt naar de deur. Bij de deur kijkt ze zich om en kijkt me streng aan. Die meid kan me echt kippenvel geven. ‘Kom je nog?’ ‘Ja, ja ik kom rustig!’ Ze kijkt boos en loopt de deur uit.

 

 

VIOLET

Ik loop naar de spiegel en kijk mezelf in de ogen. De tranen blijven nog steeds komen en de mascara loopt steeds verder uit. Ik kijk rond voor de make-up remover en pak de doekjes. Wrijven en wrijven tot de mascara van mijn gezicht af is. Het valt me op dat het zelfs in mijn haar zit en besluit om toch te gaan douchen. Ik pak mijn badjas en handdoek en loop naar de douche. Het water is lauw en voelt goed. Mijn favoriete shampoo is er en ik pak hem. Net ben ik maar naar een lege kamer gegaan in plaats van te douchen, maar nu heb ik het nodig. Ik kruip in elkaar in het hoekje van de douche. Mijn familie was daar buiten en nu niet meer. Nu zijn ze weg voor altijd. Ik dommel in.  Tot het water opeens koud word. ‘Jemig wie zit er zo lang onder de douche!’ ‘Violet? Misschien moet je niet al het warme water op maken.’ Lyla blijft maar kloppen. ‘Ja ja ik kom al!’ We zitten hier met elf personen als het warme water zo snel op is in dit huisje dan is het hier al snel een stinkende boel. Toch vind ik het raar tegenwoordig heeft iedereen unlimited warm water waarom hier niet? Ik loop de douch uit en loop naar de kamer. Lyla zit te huilen. ‘Ach meis gaat het?’ Het dringt tot me door dat ze lacht. ‘Wat is er zo grappig?’ ‘Je moest je gezicht zien toen het koude water over je heen viel! We hadden de emmer helemaal over je heen gegooid het was zo grappig!’ Ze kan niet stoppen met lachen. Geweldig dit! Zat ik net rustig te slapen gooien ze water over me heen! ‘Leuk idee hoor Lyla!’ En ik gooi een kussen in haar gezicht. ‘Het was Bella’s idee! Maar game on!’ Ze slaat me hard met een kussen in mijn gezicht. ‘auw!’ ‘Wacht! Bella zou toch Kluiver gaan zoeken?’ ‘Ze had toch gezegd dat hij op het terrasje was!’ ‘Tegen Broïs zei ze toch iets anders!’ ‘Maakt het zoveel uit dat ze haar liefje gaat zoeken met Broïs?’ ‘1 het is niet haar liefjes ze vind hem niet eens leuk en ja Broïs is nog al bang in het donker dus ze heeft niks aan hem!’ ‘Zo ik wist niet dat je zo veel met Bella omging en dat je Broïs leuk vind.’ ‘Lyla ik denk dat je zelf moet gaan douchen of liggen je beeld je dingen in!’ Ik loop naar de kledingkast en pak een outfit. ‘Ik ga ze zoeken ik zie wel of je mee gaat.’ Ze reageert niet en het boeit me niet. Als ik in de kleedkamer ben kleed ik me om. Wat Lyla zei laat me toch piekeren. Ik vind Broïs echt niet leuk, maar wat ze zei wekte om één of andere reden veel jaloezie op. Ach het is niks misschien zie ik Broïs toch wel zitten want als ik aan Kluiver denk moet ik al overgeven.

 DORIEN

Het is al laat en donker. Iedereen zit blijkbaar in hun kamer, want niemand zit een film te kijken in de zitkamer. Ik loop de kamers lang en klop op de deuren. ‘Hoii heeft iemand nog iets nodig?’ Tygan en Stefan kijken mij aan. ‘Nope niks nodig!’ Ze zeiden het in koor. ‘Oké ik ben zo terug.’ Ze knikken wat een simpele zielen zijn het toch. Volgende kamer. Kluiver en Broïs. ‘Hoi is er iemand? Kan ik ergens mee helpen?’ Geen geluid. ‘Hallo?’ Nog steeds niets. ‘Hallo!’ Niks. Ik open de deur en zie niemand. Vreemd ze zaten niet in de zitkamer en zijn dus ook niet in hun kamer. Volgende kamer. Misschien weten zij wel waar ze zijn. ‘Violet? Bella? Lyla?’ Geen antwoord. Waar is iedereen toch. ‘Ik kom binnen hoor!’ Ik open de deur en gluur naar binnen. Niemand! Waar is iedereen! Ik storm naar de volgende kamer. Ik zie alleen Bente en Ties. ‘Weten jullie waar iedereen is?’ ‘Stefan en Tygan zitten gewoon op hun kamer en Melinda is gaan douchen. Hoezo?’ En Bente kijkt raar naar mij. ‘Gewoon! Ik zag ze niet zitten in de zitkamer en ze waren ook niet in hun kamer.’ ‘Ach ze zitten vast in één van Bella’s geheime kamers enge films samen te kijken.’ Eigenlijk is dat best logisch. Zeker voor dat groepje. Alleen hadden ze Stefan dan wel wat gezegd. Ach soms ben ik Tygan wel zat misschien hadden zij geen zin in Stefan. Ik loop naar mijn kamer en loop naar de omkleedkamer en doe hem op slot. Net toen ik de kamer op slot deed had ik het gevoel dat wat mis was. Niet met mij maar met mijn vrienden. Het klopt niet. Broïs is geen griezelfilm fan en ze zijn alleen in de geheime kamers voor dat! Ik pak mijn pyjama en doe hem aan. Toch kan Broïs een keer meegegaan zijn. Ik schut het van me af. Er is niks aan de hand.  Toch bedenk ik dat ik misschien straks kan kijken of ze er zijn. Nee! Je bent weer is paranoïde Dorien ze zijn gewoon enge films aan het kijken. Ik loop naar mijn slaapkamer. ‘Ik ga slapen oké?’ Stefan en Tygan knikken. ‘Lekker slapen.’ En ik sluit mijn ogen. In de hoop op een rustige nacht. 

 

Lid sinds

12 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Dag Zilly,

Dat je zo lekker bezig bent me schrijven is awesome, en ik weet hoe het voelt om het met mensen te willen delen. Alleen is het stuk dat je geplaatst hebt nogal lang, en op proeflezen geldt er eigenlijk een regel dat niet te doen. Dat is omdat het voor proeflezers anders gewoon niet echt te doen is. Als je precies wil weten wat voor regels er zijn, kun je ze hier terugvinden: https://schrijvenonline.org/node/add/proeflezen. Dan kun je je tekst plaatsen op een manier dat meer mensen ernaar kijken. Denk er ook aan dat het altijd goed is om je tekst zelf nog goed na te lezen, en misschien wat de verfijnen waar je kunt, voordat je anderen om hun mening vraagt.

Succes! :)

Silver

 

Lid sinds

2 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Update:

Sorry dat ik zo lang niet heb gereageerd.

Ik heb een paar dingen aangepast en toegevoegd hier volgen ze:

De titel die heb ik veranderd: The mystery of the 7 games :let the games begin. (ideeën zijn  welkom)

Ik heb nu 5 hoofdstukken. 3 zijn af 2 nog in de edit en afmaak fase. 

ik heb nu 9600+ woorden. Ik ga nu het proefstuk veranderen.

Groetjes Zene