Lid sinds

3 jaar 3 maanden

Rol

[kort verhaal] Terug bij af

stijl ? boeiend ? iets om mee verder te gaan ? onderwerp ?

Fragment

Als oudste van een gezin van drie werd hij al snel groot. Zijn grootouders waren van een welgestelde familie in Aalst. Opa huisdokter. Oma huisvrouw. Hun dochter Nicole ging naar de kostschool voor meisjes en werd er goed opgevoed. Maar dat was het dan ook en niet meer. Je leerde er wel vlot Frans, niet dat ze dat later nog veel gebruikte, wel om de boekjes zoals Paris Match over het glamoureuze leven van de filmsterren te lezen en de chansons te beluisteren. Ja, gecultiveerd was ze wel. Toen ze huwde wist ze eigenlijk niks van de wereld af. Versierd door de eerste beste, stapte ze in het huwelijksbootje met haar witte ridder op het paard. Niemand had haar geleerd hoe je een huishouden moest bestieren en kinderen moest opvoeden. Eigenlijk was ze altijd wel een klein meisje gebleven, geen vrouw. Ze kon nog niet voor haar zelf zorgen laat staan voor een man en drie kinderen. Gelukkig had ze haar moeder die was altijd de huisvrouw van een dokter geweest. Weliswaar maar in een parochiaal stadje maar haar man genoot groot aanzien in de streken en zijn dorpsgenoten hadden hem graag. Hij kon goed luisteren, hij was geen dokter zoals vele anderen, hij was meer een vriend je kon er wat meer tegen vertellen dan tegen een andere dokter. Hij kende dan ook al zijn klanten, parochianen ging hij bijna zeggen, maar ja hij was toch geen pastoor. Alhoewel ! Hij deed wat een pastoor moest doen. Niet dat de pastoor zijn werk niet deed tenslotte behoorden ze tot dezelfde rang van notabelen en zagen ze elkaar enorm veel. Jammer genoeg overleed haar vader zeer jong aan een hartaanval. Een hartaanval dan nog. Voor een dokter, had hij dat dan niet zien aankomen, herkende hij dan niet de symptomen of was hij te druk bezig met het helpen van anderen ? Zo kwam het dat zijn dochter en zijn vrouw gingen samen wonen. Ze had dringend hulp nodig met die drie pagadders. Moeder verkocht het huis tegen een bedrag dat maar een tiende was van de werkelijke waarde. Ze was opgelicht. Geldzaken waren aan haar niet besteed. Haar man regelde alles. Maar haar man was er niet meer ! H2 Oma Yvonne ging dan samen wonen met dochterlief en haar drie pagadders en Louis, de echtgenoot van haar dochter. Louis was een zakenman en dus heel veel op reis en weinig thuis. Hij bracht goed geld binnen. De kinderen, 2 jongens en een dochter, brachten de nodige zorgen. De oudste, heel intelligent maar zeer koppig. De jongste zoon een beetje van een flierefluiter. Het meisje tussen de twee in. Yvonne kookte met ziel en hart voor de familie, deed alle huiswerk. De oudste zag zijn oma enorm graag, was verknocht aan haar, zag ook, met zijn kleine verstand, wat er aan het gebeuren was. Hij begreep al heel snel dat zijn moeder, buiten dat zij hem op de wereld zette, niet veel voorstelde. Begrip, liefde, respect had hij niet voor haar. Vooral toen hij merkte dat het vele geld dat vader binnen bracht, verkwist werd door haar aan onbenulligheden. Ze zag er graag prachtig uit en bestad dan ook heel veel geld aan make-up, kledij, haarkapper, ging veel naar de bioscoop enz Ook haar echtgenoot merkte al snel hoe ze met geld niet kon omgaan maar door zijn drukke agenda kon hij daar niet lang bij stilstaan. De oudste mankeerde zijn vader enorm, had ook geen rolmodel, zal altijd tussen die 2 vrouwen. Had enkel zijn broer maar die was een stuk jonger, zo lang je klein bent kan je dan allerlei deugnieterijen uitsteken maar later groeiden ze uit elkaar. Zo had de oudste eens de boekentas van de jongste in de Schelde gegooid. Moeder kon er geen weg mee, ze wist ook niet wat opvoeden was, Yvonne had haar handen vol met het huishouden en hield moeder wel altijd een hand boven het hoofd. Het was tenslotte haar kindje.

Lid sinds

9 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
jeanine, stijl: die van een verteller, dat kan soms werken en nuttig zijn als contrast. Hier is de verteller voor 100% aan het woord. Dat staat de beleving in de weg, daardoor boeit het mij niet. Tip 1: kies een hoofdpersoon, in elk geval per scene. Nu begin je met een 'hij' en in de volgende zin gaat het over zijn oma - vervolgens wordt de geschiedenia van oma verteld, enz. Wees ook consequent in de benaming van de personages, nu gebruik je oma/moeder en eigennamen door elkaar. tip 2. kies een perspectief: vanuit welk standpunt bereikt het verhaal de lezer, anders gezegd wie vertelt dit verhaal en wat is zijn/haar positie. Het onderwerp: een familiegeschiedenis is prima - het gaat er om hoe je het brengt. Succes.

Lid sinds

3 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik mis wat dialoog. Er is 'iemand' die het verhaal vertelt, maar ik wil graag het verhaal beleven! 'Hij' 'zij', het is verwarrend! Oh ja, gek onnozel dingetje misschien maar volgens mij kan dit niet :Als oudste van een gezin van drie werd hij al snel groot. Een gezin van drie betekent twee ouders en 1 kind volgens mij. En dan kun je niet de oudste zijn. Volgens mij tellen ouders ook mee in het gezinsaantal.

Lid sinds

4 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Je bent heel feitelijk aan het beschrijven, alle gebeurtenissen en personages staccato achter elkaar aan. Ik mis daardoor spanning in het verhaal. Misschien kun je daarom meer aandacht besteden aan sommige voorvallen of persoonskenmerken door een specifiek moment uit te lichten; wat gebeurde er, hoe reageerde het personage, welke emoties kun je aan die reactie aflezen? Met emoties en het alledaagse (hoe ziet iemand eruit, welke geuren en geluiden beleef je) kun je meer gevoel in een verhaal leggen. Succes!

Lid sinds

9 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Dit lijkt me meer een onderwerp voor een roman, of zelfs een triologie, dan voor een kort verhaal. Als dit het indroductiehoofdstuk is van een roman, dan vind ik je verhalende schrijfstijl erg mooi. Later, als je de hoofdpersonen gaat uitdiepen, dan moet je inderdaad gaan afwisselen: dialoog, beschrijving, verslag, enzovoort. Detail: je springt te snel van generatie naar generatie. In de openingszin lees ik dat het over "hij" gaat, dan gaat het ineens over de dochter van "zijn" grootouders. Is Nicole "zijn" moeder of tante? Even later blijkt "hij" een dokter, ik neem maar aan: de grootvader van de "hij" in de eerste zin. Suggestie> probeer eens te beginnen met een opsomming die zo droog is dat iedereen direct aanvoelen moet dat het bewust zo geschreven is: Jan Jansen (1893-1915), huisdokter te Aalst, huwde in 1912 met Yvonne Pieterse (1896-1963) en verwekte Nicole (1913-1994). Nicole kreeg drie kinderen, waaronder de in 1954 geboren Klaas. Het nu volgende verhaal gaat over Klaas.

Lid sinds

3 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik ben het eens met alles wat de anderen schrijven en tóch zou ik voorzichtig zijn met veranderen. Natuurlijk, de echte fouten moeten er uit maar stijl en taalgebruik geven mij een beeld van een bijzondere verteller. Daar word ik nieuwsgierig van. En de structuur is niet rechtlijnig en glashelder, maar daardoor is het des te mooier hoe de hoofdpersoon, volgens mij de oudste zoon, bij stukjes en beetjes tóch uit de mist verschijnt.

Lid sinds

9 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Een spelregel van proeflezen is: alleen korte fragmentjes. Maar veel proefschrijvers willen hele lappen tekst aanhangen en spelen een beetje vals door die lap op te knippen in korte stukjes. Als iedereen vals speelt en er mee weg komt, dan mag jij het toch zeker ook. Maar als je serieuze reacties zoekt, is het handiger om serieuze (=gerichte) vragen te stellen, een karakteristiek fragment uit je tekst te zoeken waar die vraag echt van toepassing op is - een fragment dat kort genoeg is opdat proeflezers niet afhaken omdat ze door een lap tekst moeten worstelen voordat ze iets over je vraag kunnen zeggen. En vertel wat je met onze reacties doet: vind je het maar onzin, waarom dan? Wil je eigen alleen maar horen hoe goed je schrijft? Of ga je je tekst aanpassen aan de kritiek, en hoe? Pas als je ons dat vertelt, nemen we de moeite om je volgende fragment te lezen.