Lid sinds

12 jaar 10 maanden

Rol

[roman] Magere Brug

Hallo allemaal, Onderstaand een (ingekort) deel van het manuscript waar ik aan schrijf. In hoofdlijnen gaat het over een vriendengroep die samen in Amsterdam is opgegroeid maar onderweg naar de volwassenheid komt de vriendschap door allerlei omstandigheden onder steeds meer druk te staan. Zo is de hoofdpersoon (de ik-man) al vanaf de basisschool hevig verliefd op de vriendin van zijn beste vriend. In de onderstaande scene op de Magere Brug komt dat tot een gepassioneerde uiting. Het boek is een rauwe, humorvolle vertelling, zoals (m.i.) verwacht mag worden bij laag geschoolde, jonge volwassenen uit Amsterdam. Aangezien niemand ooit nog iets van dit manuscript heeft gelezen plaats ik nu dus een eerste fragment hier om te laten lezen. Ik ben benieuwd of de passie die in deze scene zit goed tot uiting komt en of de schrijfstijl uitnodigt tot meer. Alvast bedankt voor de commentaren!

Fragment

Op de Magere Brug houden Chris en ik stil. Het water van de Amstel klettert opzichtig tegen de oever van zowel de Keizers- als de Prinsengracht aan, onder invloed van een oprukkende wind. Het licht vanaf de oude brug beschildert het donkere water met een dieprode gloed. Het is alsof we voor even leven op een ansichtkaart in een toeristenshop met akoestische begeleiding van het vreedzame, maar sinds de film ‘Amsterdamned’ altijd enigszins onheilspellend, klinkende gekletter van het grachtenwater tegen de oevers. Dankjewel Dick Maas. Ik voel mijn maag. Mijn keel. Mijn zwaarkloppende, overurenmakende hart. Langzaam draait zij haar hoofd mijn kant op en terwijl de regen steeds enthousiaster neerklettert in de gracht is het alsof het decor en het gezelschap mij onkwetsbaar maakt voor de duizenden ijskoude druppels die mijn kleren doordrenken en de weg hebben gevonden naar mijn inmiddels flink afkoelende lichaam. Ik voel de druppels niet meer. Ik voel helemaal niets meer. Chris en ik kijken elkaar aan. Er is geen wereld om ons heen. De Magere Brug is weg. De Amstel is verdampt. De onder hun ‘I hartje Amsterdam’-paraplu schuilende toeristen op de Prinsengracht lopen heel ergens anders. Het is onafwendbaar. Alsof onzichtbare reuzenhanden onze monden naar elkaar toeduwen. Dan kussen we. De kus waarop ik al sinds de basisschool wacht. De kus die iedere regenbui tot een nietszeggende figurant degradeert. Ik voel haar tong in wokkelrondjes cirkels draaien om de mijne heen. Ik voel haar tedere handen mijn kleddernatte zij omvatten. Er is geen houden meer aan. Alsof de jarenlang opgekropte passie er in alle frustratie uit wordt geslagen. Alsof alle vrouwen die ik de afgelopen jaren heb omarmd slechts armetierige en liefdeloze opwarmertjes waren voor de allesomvattende passie die explodeert op deze brug. Ze haalt mijn opgepompte lul uit mijn broek en begint er met haar linkerhand langzaam aan te sjorren terwijl haar rechterhand mijn nek stevig vasthoudt. Ik graai onder haar shirt en voel haar klamme en verregende lichaam terwijl ik met mijn hand speur naar haar tieten. ‘Neuk me’, fluistert Chris ineens in mijn oor terwijl ze haar woorden kracht bij zet met een paar ferme rukken aan mijn lul, die inmiddels gulzig al het bloed uit mijn lichaam lijkt te ontrekken, ‘neuk me hier, neuk me nu, neuk me op de Magere Brug.’ Ik til haar op en zet haar op de ballustrade met haar rug tegen de touwen aan, waarna ik met mijn hand onder haar rokje door glij en haar rode slipje met een opgewonden hand naar beneden trek. Even voel ik ter verkenning met mijn vingers, dan duw ik mijn lid naar binnen en begin te pompen. Het duurt niet lang, slechts een halve minuut, misschien iets langer, maar dan komen we gelijktijdig samen in een hemelse poel van schoonheid en genot. Dit is geen armetierige neukpartij na een dronkenmansavond op een Amsterdamse brug, dit heeft niets meer te maken met banale seks, dit is een ware ode aan de liefde. Dit samenzijn, deze explosie van lust, deze aanval van passie, dit alles, dit hemelse alles, is al wat telt, al wat ooit geteld heeft en al waar mijn hele zielige leventje tot nu toe niet meer dan een lang en uitgerekt voorspel van is geweest. Ik spuit Chris vol met mijn best bewaarde zaad, haar intense gekreun geldt als het ultieme ontvangstbewijs, de regen vermengt zichzelf blufferig en brutaal met ons liefdesstoom. Dan is het voorbij. Chris glijdt soepel van de brugleuning. Ik trek mijn broek op. De regen daalt ineens weer voelbaar op ons neer. Schichtig zie ik Chris, terwijl zij haar kleren fatsoeneert, om zich heen kijken, angstig zoekend naar pottekijkers. Maar er is niemand meer. De stortbui heeft dit kleine stukje van de wereld voor ons geevacueerd, besef ik ineens. Het heeft de Magere Brug in hartje Amsterdam voor een minuut of wat omgetoverd tot ons privé-bezit, tot onze sfeervol verlichte slaapkamer met tientallen donzen kussens op een kingsize bed dat bezaaid ligt met rozenbladeren. Ik kijk omhoog, de regen ziet zijn kans schoon en komt klaar op mijn gezicht, het maakt mij niet uit, werkelijk niet. De regen heeft mijn stoutste droom doen uitkomen. De regen is mijn beste vriend. Voor nu. Voor straks. Voor eeuwig. Het hoogtepunt van mijn leven ligt vanaf nu achter me.

Lid sinds

10 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hallo Jeroen, "Het is alsof we voor even leven op een ansichtkaart in een toeristenshop met akoestische begeleiding van het vreedzame, maar sinds de film ‘Amsterdamned’ altijd enigszins onheilspellend, klinkende gekletter van het grachtenwater tegen de oevers." Ik ben benieuwd wat er gaat gebeuren en kom dan een overvloed aan bijvoeglijke naamwoorden tegen. Het is teveel. Bovenstaande zin zit zo bommetje-vol dat ik er niet doorheen kom. Maar omdat het proeflezen is heb ik toch even doorgezet en verbaas me over jouw interpretatie van een ode aan de liefde. Lust lijkt me een betere omschrijving, het heeft alles met sex te maken. Zelfs de regen komt klaar. Niks mis mee, maar maak een keuze. Al met al nodigt het niet uit tot meer voor mij, helaas.

Lid sinds

10 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hallo Jeroen. Ik heb het een keer gelezen dus dit is mijn eerste spontane indruk. Wat een bloemrijke taal. Je kan het, ik bedoel een boeiende tekst neerzetten maar het is iets te. Pathetisch zelfs. Te mooi bij sex( ik bemerk geen liefde hier) op een brug waar iedereen je kan zien. Je beschrijvingen van de omgeving passen misschien niet bij passie. Passie is snel. En....Jammer dat je amsterdamned erbij haalt, veel te veel informatie die niet echt nuttig is.Ik vind het leuk dat schrijvers niet terugdeinzen voor beeldspraak en dat doe jij. Doceer het tot leesbare proporsies. Succes!

Lid sinds

12 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Dank je. Daar kan ik inderdaad wat mee! Meer doseren dus. Nou is het wel wat ingekort, er is in geknipt, het volledige stuk is al wat meer gedoseerd, maar ik ga hier wel op letten.

Lid sinds

12 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Nou is het wel wat ingekort, er is in geknipt, het volledige stuk is al wat meer gedoseerd
Daarom is het niet handig hier een ingekort fragment te plaatsen. Doe nog eens, maar dan hoe het echt is? Dan kun je een veel beter antwoord op je vragen krijgen.

Lid sinds

15 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik sluit me aan bij de opmerking over de adjectieven: adjectieven kunnen een zeer beeldend effect geven, en je beheerst dit, maar gebruik ze met mate, anders krijg je een opeenstapeling van logge zinnen als "Langzaam draait zij haar hoofd mijn kant op en terwijl de regen steeds enthousiaster neerklettert in de gracht is het alsof het decor en het gezelschap mij onkwetsbaar maakt voor de duizenden ijskoude druppels die mijn kleren doordrenken en de weg hebben gevonden naar mijn inmiddels flink afkoelende lichaam." De meeste van die adjectieven doen er weinig toe en doorbreken soms de magie die op zich in de scène zit (bv. haar tong draait wokkelrondjes????). Ik denk dat je dit ingekorte stuk best nog wat meer kan inkorten. Ten tweede is er de stijlbreuk tussen liefde en lust. Je schept (met succes, als je een aantal adjectieven wegdenkt) een sfeer van romantiek en hunkering, en dan ineens, als de kus er is, is het wilde porno in plaats van het zaligmakende moment waarbij je hoofd licht wordt, de rillingen over je hele lijf lopen, en alles om je heen stilvalt. Vond ik een beetje een teleurstelling eigenlijk. Zoals hierboven gezegd, maak een keuze tussen liefde en lust. Succes met je manuscript! paavo