Lid sinds

4 jaar 9 maanden

Rol

Shocktherapie

Ik heb een auteurscontract gewonnen door aan de schrijfwedstrijd Fatale Ontmoetingen van Godijn en H!p Publishing mee te doen. Het moest een thrillernovelle tussen de twintig- en vijfentwintigduizend woorden zijn en er moest ergens een fatale ontmoeting in voorkomen. Op het moment dat ik van deze schrijfwedstrijd hoorde, werkte ik aan een verhaal voor een andere thrillerwedstrijd dat maximaal vijfenveertighonderd woorden mocht bevatten. Ik had de eerste twee scènes in m’n hoofd zitten, alleen vormden die nog lang geen afgerond verhaal, dat was slechts het begin. Toen die eerste twee scènes al over dat woordenaantal heen ging, wist ik dat het hem niet ging worden. Door stom toeval stuitte ik op de wedstrijd Fatale Ontmoetingen. Dat kwam perfect uit. Ik had het verhaal binnen een maand af en liet het even liggen omdat de deadline pas in juni was. Mijn vader overleed in de tussentijd en mijn hoofd stond totaal niet naar het afronden van dit verhaal. Ik heb mezelf desondanks gedwongen om het af te maken en op te sturen, met als resultaat dat er nu een novelle van mijn hand verschijnt!

Shocktherapie gaat over het blijven hopen in uitzichtloze situaties en over banden die alles aankunnen, vooral die tussen ouder en kind. Je merkt hierin ook waar ik met mijn hoofd zat tijdens het schrijven. Mijn vader onderging chemotherapie en kreeg van het ziekenhuis een lijst met etenswaren mee die hij niet mocht nuttigen ter preventie van voedselinfecties. Mijn moeder en ik waren solidair met hem, dus werden er maandenlang allerlei vegetarische producten in huis gehaald. Ik denk dat dat het zaadje heeft geplant voor Shocktherapie. En het houden van hoop in uitzichtloze situaties en de haast voelbare bezorgdheid in het verhaal komt ergens ook door de periode waar ik op dat moment met mijn ouders doorheen ging. Er wordt dus in een vrij bizar verhaal heel realistisch met dit soort emoties omgegaan.

Omschrijving van de inhoud of de flaptekst

Wat zou je doen als je wakker wordt in een toilethuisje, ergens in een bos? Vastgebonden en gedrogeerd.

Lisa Sanders leidt een doodnormaal leven, dat door een gestoorde ontvoerder ruw wordt verstoord. Vragen wisselen elkaar in razend tempo af. Is ze een toevallig uitgekozen slachtoffer of had hij het specifiek op haar gemunt? Wil hij haar verkrachten of vermoorden? Als Lisa het verknipte spel van haar ontvoerder meespeelt, komt ze erachter dat hier iets veel ergers aan de hand is …

Fragment

Lisa kwam langzaam bij, haar hoofd schommelend op het ritme van de golven. Nee, geen golven – ze schommelde zelf, zonder dat daar een bootje op zee aan te pas kwam. Er hing een vreemde, onaangename geur. Niet van zeewater en vis, maar van pis en stront. Hoe langer ze rook, hoe penetranter het werd. Buiten klonk het geritsel van bladeren in de wind. Iets verder hoorde ze het kraken van scharnieren; waarschijnlijk die van een roestig hek, of een niet afgesloten deur.
Waar ben ik? dacht Lisa tussen de nevels in haar hersenpan door. Ze was misselijk. Haar benen voelden slap en haar hoofd bonkte bij de slapen. Pas toen ze de slaap uit haar ogen wilde wrijven, merkte ze dat ze vastgebonden zat: tiewraps, strak om haar polsen. Haar naakte benen, ook vast. Ze poogde zich los te wurmen, een en al paniek. De metalen klemmen boven haar enkels gaven geen duimbreed toe, net als de tiewraps. Ze probeerde te gillen … maar haar roep om hulp werd gesmoord door een oranje bal, die onhandig in haar mond gepropt zat. De leren riempjes die de bal op zijn plek hielden, sneden in haar wangen en deden het lijken alsof ze in een walgelijke bandage-porno figureerde. Ze voelde zich tot op het bot vernederd en begon zachtjes te huilen.
Eenmaal uitgeraasd, keerde er steeds meer terug. Drankjes met Pim … duistere ogen aan de bar … geflikker van haar fietslamp … het lichtje in de rug … Kou. Duisternis. Angst. De spuit! Die griezel heeft me gedrogeerd! Haar hartslag steeg ongecontroleerd. En opgesloten. Vol afschuw keek ze naar haar naakte benen. En uitgekleed.
Heeft hij me …?
Nee, dat had hij niet. Zoiets zou ze voelen, gedrogeerd of niet. Wat wil hij dan van me? Lisa’s brein ging tekeer, ondanks de drugs. Ze huiverde van de mogelijke motieven die ze zich in haar hoofd haalde.

Uitgever

H!P Publishing

ISBN

9789493266766

Bladzijden

90